ΚΑΛΩΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ

kartesios250714

Όλο το διαδίκτυο είναι γεμάτο με φωτογραφίες ομαδικών τάφων Εβραίων – κι ας μην ήταν όλοι Εβραίοι – που ξεκληρίστηκαν από τους Ναζί. Γεμάτο με φωτογραφίες από σκελετωμένα πτώματα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από πρόσωπα που πάνω τους δεν έχει απομείνει τίποτα εκτός από δύο τεράστια μάτια που χωράνε όλη την απόγνωση του κόσμου μέσα στο Νταχάου. Αυτές οι φωτογραφίες βραβεύθηκαν, επιβραβεύθηκαν, κρίθηκαν πολιτικά ορθές και γεμίζουν μέχρι και σήμερα την καθημερινότητά μας στον αγώνα ενάντια στο νεοναζισμό.

Όταν έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι, οι οθόνες σε όλο τον κόσμο γέμισαν με εικόνες νεκρών, με ανθρώπους που έπεφταν από τα γραφεία τους, γυρίστηκαν ντοκυμαντέρ για τους νεκρούς ήρωες πυροσβέστες και αστυνομικούς, γυρίστηκαν συγκινητικές ταινίες για τις ζωές τους και το τέλος τους, το διαδίκτυο γέμισε με τα σπαρακτικά τελευταία τηλεφωνήματα των θυμάτων λίγο πριν σκοτωθούν. Όλα αυτά βραβεύθηκαν, επιβραβεύθηκαν, κρίθηκαν πολιτικώς ορθά και γεμίζουν μέχρι και σήμερα την καθημερινότητά μας στον αγώνα ενάντια στην τυφλή τρομοκρατία με θύματα αθώους πολίτες.

Σήμερα οι φωτογραφίες νεκρών Παλαιστινίων από τη σφαγή στη Γάζα ΕΝΟΧΛΟΥΝ! ΦΡΙΚΑΡΟΥΝ! Θεωρούνται ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ! Υπομονή σύντροφοι με την επιλεκτική ευαισθησία στομάχου. Μόλις σκοτωθεί και το τελευταίο μωρό στην Παλαιστίνη θα σταματήσουν οι φωτογραφίες, το θέμα θα ξεχαστεί κι εσείς θα μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Θα σας μείνουν οι φωτογραφίες και τα ντοκουμέντα των «καλών νεκρών». Οι «κακοί νεκροί» θα χαθούν όπως πρέπει και η πολιτική ορθότητα θα θριαμβεύσει γι’ ακόμη μια φορά. Η ισορροπία των επιτρεπτών θεαμάτων θα επανέλθει.

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΟΥ

kartesios240714

Όταν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ απεργούσαν και γινόταν καμιά δίωρη διακοπή ρεύματος, οι κυβερνήσεις με τα ΜΜΕ ούρλιαζαν για την απανθρωπιά των απεργών απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και το κοινωνικό σύνολο ούρλιαζε για το πεπόνι του που δε θα κρύωνε στο ψυγείο. Τώρα που η κυβέρνηση δολοφονεί «ευάλωτους» προπονώντας μας για την ιδιωτική αντίληψη περί παροχής ρεύματος, η κοινωνία δροσίζεται χαλαρά με το κρύο πεπόνι της.

Όταν οι διαπλεκόμενοι γκαβοδήμαρχοι ανά την επικράτεια χάριζαν τις αμμουδιές του τόπου τους στους κουμπάρους τους για να στήσουν μπιτσόμπαρα με μπίτια πάνω στο κύμα, η κοινωνία με περηφάνια τα γέμιζε συμμετέχοντας στην ατελείωτη πασαρέλα αποτρίχωσης και γράμμωσης. Τώρα που οι παραλίες θα πουληθούν στα μεγαλοσυμφέροντα κάποιοι ελπίζουν ότι αυτή η κοινωνία θα αντιδράσει. Γιατί να αντιδράσει; Και τώρα 10 ευρώ πληρώνει για να πατήσει άμμο και αύριο 10 ευρώ θα πληρώνει. Ευάλωτοι στη μαλακία. Εδώ και καιρό.

Όταν αποκαλύπτεται ότι αυτή «η κοινωνία που στενάζει» ακούμπησε το 2013 σε ΟΠΑΠ, Καζίνο, Κρατικά Λαχεία και ιπποδρομίες 5,49 δισ. ευρώ και άλλα τόσα σε παράνομο τζόγο, γιατί να τη νοιάξει αν δίπλα της κάποιος ψοφάει από την πείνα; Γιατί να τη νοιάξει αν «το φαινόμενο του παράνομου τζόγου θα παταχθεί μέσω των νόμιμων παιχνιδομηχανών που θα εγκαταστήσει εντός του 2014 ο ΟΠΑΠ», τουτέστιν ο ευσυγκίνητος Μελισσανίδης; Αυτή η κοινωνία βάφτισε ελπίδα τον τζόγο και τζογάρει τον κώλο της νυχθημερόν, σιγά μην τη νοιάξει ποιος θα τον κερδίσει.

Αυτή η κοινωνία που δηλώνει ενοχλημένη από τις φωτογραφίες των διαμελισμένων μωρών στην Παλαιστίνη – ενώ ηδονίζεται βλέποντας φωτογραφίες κάποιου τριτοσελέμπριτυ που βρέθηκε νεκρός από τον εραστή του – και ποστάρει στο facebook την αγανάκτησή της επειδή οι νεκροί χαλάνε την ανεμελιά του καλοκαιριού και την αισθητική του γαλάζιου Αιγαίου, από πού κι ως πού να παλέψει για τον ζητιάνο, τον νηστικό, αυτόν που ψάχνει στα σκουπίδια;

Αυτή η κοινωνία που αντί να ονειρεύεται δικαιοσύνη ονειρεύεται να πάρει πίσω τις πινακίδες του τζιπ HUNDAI που παρέδωσε, αυτή η κοινωνία που αντί να παλεύει για ισονομία παλεύει να βρει άκρη στη λαμογιά για να χορτάσει Μύκονο, αυτή η κοινωνία που αντί να παλεύει για να μην υπάρχει δυστυχία δηλώνει ότι αποφάσισε να μη δίνει σημασία σε «δυσάρεστα νέα» και βρήκε την ησυχία της, ας πάει να γαμηθεί. Πατόκορφα!

ΚΑΙ…

kartesios150714

Σαν τα μικρά παιδιά σε μεγάλο ταξίδι. Πεινάμε, κλαίμε, κατουριόμαστε, χεζόμαστε, φωνάζουμε «πότε θα φτάσουμε;». Και οι μεγάλοι, στην αρχή να λένε «μετά το βουνό, φτάνουμε», «μόλις τελειώσουν τα δέντρα, φτάνουμε», «μετά τη στροφή, φτάνουμε», «μετά τη στροφή», «μετά τη στροφή»… Και μετά την τελευταία στροφή είναι ο γκρεμός. Και πέφτουμε… και πέφτουμε… και πέφτουμε…. Και δεν είναι εφιάλτης. Δεν ξυπνάμε. Δεν πεταγόμαστε ιδρωμένοι. Δε λέμε «ουφ, όνειρο ήταν».

Μόνο πέφτουμε.

Έτσι και τώρα. «Μετά το βουνό είναι η ανάπτυξη», «μόλις τελειώσουν τα δέντρα ξεκινάνε οι νέες θέσεις εργασίας», «μετά τη στροφή τελειώνουν τα μνημόνια»… Και μετά την τελευταία στροφή έρχονται τα μαντάτα για νέα μνημόνια, για νέα ανεργία, για νέα μέτρα… Και πέφτουμε… και πέφτουμε… και πέφτουμε…. Και αυτό είναι πραγματικός εφιάλτης. Αλλά δεν ξυπνάμε. Δεν πεταγόμαστε. Δεν ουρλιάζουμε.

Μόνο πέφτουμε.

Μέχρι που αρχίζει να μας αρέσει αυτή η αίσθηση της πτώσης. Και αφηνόμαστε να μας καταπιεί η δίνη του τίποτα. Απολαμβάνουμε το κενό. Τον ξεπεσμό στην ανυποληψία μας. Δίχως τέλος. Έχει και πιο κάτω να πέσουμε… Και πέφτουμε… Και πέφτουμε…. Γιατί εμείς δεν κάναμε κάτι. Γιατί εμείς περιμέναμε πάντα «κάτι να γίνει». Από μόνο του. Και τώρα που πέφτουμε, δεν ήρθε ο από μηχανής θεός να μας πιάσει. Κι ακόμη κι αν ήθελε να έρθει, σίγουρα θα του το απαγόρευε κάποια δικαστική απόφαση, κάποια εγκύκλιος, κάποια πράξη νομοθετικού περιεχομένου…. Τίποτα δεν κάνουμε πια.

Μόνο πέφτουμε.

 

[Στ’ αστεία παίζαμε…] Μανώλης Αναγνωστάκης

Στ’ αστεία παίζαμε!
Δε χάσαμε μόνο τον τιποτένιο μισθό μας
Μέσα στη μέθη του παιχνιδιού σάς δώσαμε και τις γυναίκες μας
Τα πιο ακριβά ενθύμια που μέσα στην κάσα κρύβαμε
Στο τέλος το ίδιο το σπίτι μας με όλα τα υπάρχοντα.
Νύχτες ατέλειωτες παίζαμε, μακριά απ’ το φως της ημέρας Μήπως πέρασαν χρόνια; σαπίσαν τα φύλλα του ημεροδείχτη
Δε βγάλαμε ποτέ καλό χαρτί, χάναμε χάναμε ολοένα
Πώς θα φύγουμε τώρα; πού θα πάμε; ποιός θα μας δεχτεί;

Δώστε μας πίσω τα χρόνια μας δώστε μας πίσω τα χαρτιά μας
Κλέφτες!
Στα ψέματα παίζαμε!

 

Μα, στ’ αλήθεια πέφτουμε. Μόνο πέφτουμε….

Τα χάσαμε όλα.

Και γίναμε θέαμα… Αντικείμενο αφ’ υψηλού κριτικής. Εκείνων που μας έσπρωξαν με ωραία λόγια. Και μας έπεισαν ότι πρέπει να πέσουμε για να σηκωθούμε. Κι εμάς, μας άρεσε. Να πέσουμε… Να γίνουμε θυσία. Να πιστεύουμε σε ψέματα. Να κοροϊδευόμαστε. Να περιμένουμε.

Να πέφτουμε…



(upd) ΣΩΣΤΑ

σε αυτό που έγραψες ταιριάζει και του Βάρναλη

Ὁ ἄλλος

Ἂν θέλεις νὰ χαρεῖς
τὴ λεφτεριά, νωρὶς
γίνε προδότης, γίνε!
Τιμή, ντροπὴ δὲν εἶναι.
Θά ῾ναι μαζί σου οἱ νόμοι
κι ἡ πλερωμένη γνώμη!
Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου
κι ἀπ᾿ τὸν ἀφέντη πιάσου!
Κι ἅμα σὲ φτύνει ἀφτός,
νὰ κάθεσαι σκυφτὸς
καὶ θά ῾χεις τὰ πρωτεῖα
στὴ σάπια πολιτεία.

Κατερίνα

ΧΑΖΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΠΟΙΗΣΗ Ή ΕΙΝΑΙ ΧΑΖΟΙ ΑΠΟ ΠΡΙΝ;

kartesios080714

Υπάρχει τριτοκοσμικότερη προσέγγιση του τουρισμού από εκείνη του Ναγκόρνο Καραμπάχ; Η απάντηση σαφώς και είναι «ναι!». Είναι η προσέγγιση της εκλεγμένης βουλευτού και κυβερνητικής εκπροσώπου, Σοφίας Βούλτεψη. Όταν ανακοινώθηκε η απεργία των εργαζομένων στη ΔΕΗ είχε δηλώσει η γυναίκα – βουλευτής – κυβερνητική εκπρόσωπος, υπερασπιζόμενη την απόφαση της επιστράτευσης: «Δεν θα μείνει ούτε ένας τουρίστας ούτε για μία ώρα χωρίς κλιματιστικό. Θα ήταν παράλειψη καθήκοντος από την πλευρά της κυβέρνησης εάν δεν προχωρούσαμε σε κάτι τέτοιο».

Θα μου πείτε «τώρα το θυμήθηκες;». Όχι, αλλά κάθε μέρα που περνά εκπλήσσομαι όλο και περισσότερο που η Βούλτεψη παραμένει ακόμη βουλευτής και κυβερνητική εκπρόσωπος. Αφήνω στην άκρη του γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει μπερδέψει το ρόλο της, τις υποχρεώσεις της και τις προτεραιότητές της.

Η παράλειψη καθήκοντος χρεώνεται στην κυβέρνηση κάθε μέρα που αφήνει πολίτες τής χώρας της δίχως δουλειά, μισθό, φαγητό, ηλεκτρικό, ελπίδες. Θα πει ο «ρεαλιστής» φιλελεύθερος «σώπα ρε μεγάλε, δουλειά της κυβέρνησης είναι να βρίσκει φαγητό και δουλειά στους πολίτες της;». Πέρα από το ότι η απάντηση είναι «ναι», προτιμώ να θέσω ένα άλλο ερώτημα: «Δουλειά της κυβέρνησης είναι να φροντίζει τη λειτουργία του κλιματιστικού για κάθε τουρίστα;». Φυσικά και όχι. Είναι δουλειά του ξενοδόχου ο οποίος θα έπρεπε να διαθέτει εναλλακτικές λύσεις για τις περιπτώσεις διακοπής ρεύματος είτε λόγω απεργίας είτε λόγω υπερφόρτωσης των δικτύων. Γεννήτρια, ας πούμε. Τόσο δύσκολο!

Επίσης, μπορεί ο τουρίστας να πληρώνει 10 μέρες διακοπών για να έχει κλιματιστικό, αλλά ο μάλαξ Έλλην πολίτης πληρώνει μια ζωή για να έχει όσα του στερεί το κωλοκράτος του που το διαχειρίζονται οι γαμοκυβερνήσεις του. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι νιώθω και λίγο τυχερός που κανείς τουρίστας δεν έμεινε ούτε λεπτό δίχως κλιματιστικό, διότι η κ. Βούλτεψη ήταν ικανή να υποχρεώσει εμάς τους ιθαγενείς να αναλάβουμε από έναν τουρίστα και να φυσάμε ολημερίς κι ολονυχτίς ένα φουρφούρι στα μούτρα του για να δροσίζεται.

Και φυσικά δεν έχω πρόβλημα με τους τουρίστες. Μια χαρά άνθρωποι είναι, καλώς κάνουν και έρχονται στην Ελλάδα, αλλά μήπως η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται λίγο παραπάνω τον ερχομό τους για να στήσει ένα ακόμη ηλίθιο success story; Το ρωτάω διότι μας έχουν πρήξει τα ούμπαλα ότι είναι μεγάλη επιτυχία που η ΧΩΡΑ Ελλάδα θα υποδεχτεί 20 εκατομμύρια τουρίστες την ώρα που μόνη της η ΠΟΛΗ Βιέννη υποδέχεται κάθε χρόνο 12 εκατομμύρια τουρίστες.

Επιτυχία, λοιπόν, δεν είναι να παστώνεις 20 εκ. τουρίστες σε 4 μήνες, ούτε να ανεβάζεις σε 100% την πληρότητα των καταλυμάτων της Κρήτης και της Σαντορίνης που ούτως ή άλλως ήταν στο 98%. Επιτυχία θα ήταν να δημιουργήσεις νέους τουριστικούς προορισμούς στη χώρα σου, να ενισχύσεις προορισμούς διακοπών για όλες τις εποχές και να μεγαλώσεις την τουριστική σεζόν σου. Έκανες τίποτε από αυτά; Όχι! Οπότε, λοιπόν, πού βρίσκεται η επιτυχία; Στη συγκυριακή αύξηση των αφίξεων; Μα συγκυριακή είναι. Αύριο θα ξαναγυρίσεις στα προηγούμενα νούμερα. Οι παγκόσμιοι tour operators έχουν ακριβώς τον ίδιο συναισθηματικό κόσμο που διαθέτουν και οι τραπεζίτες. Δηλαδή, κόλαση.

Δεν στέλνουν τους πελάτες τους στην Ελλάδα επειδή τώρα την ανακάλυψαν ή ξαφνικά την αγάπησαν. Έχουν μεγαλύτερο κέρδος από την Ελλάδα. Τώρα, το πώς κατάφεραν να πάρουν μεγαλύτερη προμήθεια από την Ελλάδα θα γίνει εμφανές αμέσως παρακάτω.

Ας δούμε γιατί χαίρεται η κυβέρνηση επειδή έρχονται 20 εκ. τουρίστες. Λογικά επειδή θα αυξηθούν τα κρατικά έσοδα. Πώς όμως θα γίνει αυτό από τη στιγμή που το ίδιο το Κράτος εμφανίζει την τουριστική βιομηχανία ως τον παράδεισο της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής; Όχι εγώ, το ίδιο το Κράτος τα λέει! Ελπίζω να έγιναν κατανοητά τώρα κάποια πράγματα περί της δυνατότητας αύξησης των περιθωρίων κέρδους γενικώς πλην του κράτους.

Τελειώνοντας θα ήθελα να θυμίσω σε όσους «ρεαλιστές» φιλελεύθερους ασπάστηκαν την αγωνία της Βούλτεψη για την απεργία της ΔΕΗ και τα κλιματιστικά των τουριστών ότι κανένα ίχνος αγωνίας δεν είχε η γαλλική κυβέρνηση όταν τον Ιούνιο είχαν απεργήσει για πάνω από 7 μέρες οι εργαζόμενοι στους γαλλικούς σιδηροδρόμους και δεν τσουλούσε τρένο, ούτε η βρετανική κυβέρνηση έβγαλε κάποια Βούλτεψη να απειλεί εργαζόμενους όταν τον Απρίλιο ξεκίνησε η απεργία της ένωσης των εργαζομένων στους Σιδηροδρόμους, τη Ναυτιλία και τις Μεταφορές (RMT) με το Μετρό του Λονδίνου να μένει κλειστό για 48 ώρες. Επίσης, ρουθούνι δεν άνοιξε όταν έκαναν απεργία εκατοντάδες εργαζόμενοι στην ασφάλεια των αεροδρομίων του Ντίσελντορφ και της Κολωνίας, εξ αιτίας των περικοπών στους μισθούς τους, με αποτέλεσμα να ακυρωθούν 528 πτήσεις! Αλλά σε αυτές τις χώρες δεν έχουν συγκυριακό τουρισμό.

Όποτε, λοιπόν, γίνεται απεργία στην Ελλάδα και οι φονβαρόνοι της σαλονάτης κυβέρνησης δηλώνουν οργισμένοι «Αυτά δε γίνονται πουθενά στην “πολιτισμένη Ευρώπη”», καλό θα ήταν να γνωρίζουν ότι όχι μόνο στην «πολιτισμένη Ευρώπη» αλλά ούτε σε φυλή του Μπουρουντί δεν θα σκέφτονταν να διορίσουν εκπρόσωπό τους μία Βούλτεψη που θα διαλαλούσε τέτοιες πολιτικές χωρίς να ντρέπεται ή δίχως να πέφτει κάτω από τα γέλια.

ΜΟΝΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΣ

kartesios070414

Ακούει η κοινωνία τη λέξη «συνδικαλιστής» και της σηκώνεται η τρίχα. Έχουν ταυτιστεί οι μεγαλοσυνδικαλιστές με βρώμικες συμφωνίες με τους εργοδότες, με λεφτά κάτω από το τραπέζι, με ξεπούλημα των εργαζομένων έναντι προσωπικών ανταλλαγμάτων, με κακοδιαχείριση ταμείων των σωματείων και τα λοιπά γνωστά.

Ορθώς, λοιπόν, η κοινωνία δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στον εν Ελλάδι συνδικαλισμό, στους Φωτόπουλους και τη ΓΣΕΕ. Είναι όμως εξοργιστικό να τα βάζει με τους συνδικαλιστές και η κυβέρνηση. Είναι παρανοϊκό να αποκαλεί δικτάτορες τους συνδικαλιστές ο Κούλης Μητσοτάκης. Και ξεχειλίζει από γελοιότητα η επίθεση της κυβέρνησης εναντίον των συνδικαλιστών διότι η ίδια η κυβέρνηση έχει αποδειχτεί ο πλέον βρώμικος συνδικαλιστικός φορέας.

Τι κάνουν οι συνδικαλιστικοί φορείς; Συζητούν με τους εργοδότες και καταλήγουν κάπου. Τι κάνει η κυβέρνηση; Συζητά με την Τρόικα και καταλήγει κάπου. Δεν είναι υπερβολή η ταύτιση. Κάντε τον κόπο να διαβάσετε αυτή την είδηση και αυτή την είδηση. Τώρα πείτε μου στα σοβαρά, ποια η διαφορά μεταξύ του κλίματος των δύο διαβουλεύσεων; Ποια η διαφορά μεταξύ των δύο διαδικασιών;

Η Τρόικα είναι ο εργοδότης και η κυβέρνηση είναι μία… κυβερνητική ΓΣΕΕ. Κυβερνητικός συνδικαλισμός. Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Και, μάλιστα, αυτό το συνδικαλιστικό σωματείο της κυβέρνησης κάνει ακόμη και το πλέον βρωμερό συνδικάτο εργαζομένων να μοιάζει αγγελούδι.

Ποιος νέος πρόεδρος σωματείου θα τολμούσε με τόση ευκολία να αλλάξει στο γραφείο του χαλιά, κουρτίνες, έπιπλα και μπιντέδες με την ευκολία που το κάνει ο κάθε υφυπουργίσκος μετά από κάθε ανασχηματισμό; Όποιος συνδικαλιστής τολμούσε να το κάνει, την επόμενη ημέρα θα μιλούσαμε για σκάνδαλο. Για τον υφυπουργίσκο το θεωρούμε αυτονόητο.

Ποιος συνδικαλιστής θα τολμούσε στα φανερά να εμφανιστεί σε πάρτυ γενεθλίων εργοδότη και να «κλείνει» δουλειές για την εταιρεία στην οποία εργάζεται, όπως έπραξε ο Σαμαράς; Έστω και για τα μάτια του κόσμου, την επόμενη ημέρα τα μέλη του προεδρείου θα ζητούσαν την παραίτησή του.

Ποιος εργοδότης θα απαιτούσε να μη γίνουν εκλογές σε συνδικαλιστικό σωματείο και το αίτημά του θα γινόταν αδιαμαρτύρητα δεκτό, όπως γίνεται με την ελληνική κυβέρνηση;

Ποιο σωματείο θα δεχόταν με χαρά να μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων και να απελευθερωθούν οι απολύσεις; Το χειρότερο απ’ όλα δε, είναι ότι το ίδιο το σωματείο αναλαμβάνει να υπερασπιστεί τις μειώσεις μισθών και τις απολύσεις εξηγώντας στους σκλάβους ότι αυτά γίνονται για το συμφέρον τους.

Η κυβέρνηση ωμά δηλώνει και υπερηφανεύεται ότι διαβουλεύεται με την τρόικα για τα πάντα. Οτιδήποτε κι αν ρωτήσεις έναν υπουργό, θα σου απαντήσει «αυτό είναι κάτι που θα το προτείνουμε στην Τρόικα κι αν το δεχτεί….». Τόσο κυνικά ομολογούν τη δουλοπρεπή συνδικαλιστική συμπεριφορά τους. Μεσάζοντες μεταξύ ενός λαού και των δικών τους εργοδοτών. Δεν είναι δυνατόν να μένουμε ψύχραιμοι διαβάζοντας «Το αίτημα για τη νέα ενιαία ρύθμιση θα το θέσουν τα υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας στην Τρόικα, που έρχεται στην Αθήνα την ερχόμενη εβδομάδα».

Για να το τελειώνουμε, μόνο ψυχιατρικά μπορεί να προσεγγίσει κάποιος το θέμα ενός λαού που βρίζει τους συνδικαλιστές και ταυτόχρονα δέχεται να κυβερνάται από το πλέον πουλημένο στην εργοδοσία συνδικαλιστικό σωματείο. Κι αν έχετε αμφιβολίες γι’ αυτό, σκεφτείτε πόσες φορές απαίτησε η Τρόικα μείωση των δημοσίων υπαλλήλων, μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και μετά προσπαθήστε να θυμηθείτε αν ποτέ η Τρόικα απαίτησε μείωση του αριθμού υπουργών, υφυπουργών, γενικών γραμματέων και παρατρεχάμενων ή αν ποτέ έθεσε θέμα μείωσης εξόδων της κυβέρνησης.

Το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο θα ήταν παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας, μόνο γέλιο προκαλεί καθώς οι απαιτήσεις της τρόικας έχουν φτάσει σε σημείο παρέμβασης στο εσωτερικό κάθε νοικοκυριού. Και ως γνωστόν, η χώρα είναι τα νοικοκυριά και οι πολίτες, όχι ο κάθε διορισμένος υπουργός Οικονομικών. Όμως είπαμε, οι βρώμικοι συνδικαλιστές έτσι κάνουν. Ξεπουλάνε τα δικαιώματα των εργαζομένων στα αφεντικά για προσωπικά τους ανταλλάγματα.

Η ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΩΝ

KARTESIOS050714

Στην κοινή συνείδηση υπήρχε εδώ και χρόνια μία μεγάλη συντεχνία και μία υπο-συντεχνία της. Ήταν η συντεχνία των δημοσίων υπαλλήλων και η υπο-συντεχνία των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ. Ελπίζω σε αυτό να συμφωνούμε όλοι. Έρχονται, λοιπόν, οι τρεις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών και ως άλλοι Ζορό του αδικημένου ιδιωτικού τομέα, θέλουν να ξεμπερδεύουν με τις συντεχνίες του Δημοσίου προς όφελος, όπως λένε, της αγοράς.

Ξεκίνησε, λοιπόν, η κυβέρνηση των πασοκοΛοβέρδων το ξεκλήρισμα των συντεχνιών του Δημοσίου και το ολοκληρώνει πάλι μία κυβέρνηση των δεξιοΛοβέρδων, με το ίδιο ζηλευτό πάθος. Κι εδώ αρχίζουν τα περίεργα. Ξαφνικά, μαθαίνουμε ότι συντεχνίες δεν υπάρχουν μόνο στο Δημόσιο αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερες στον ιδιωτικό τομέα.

Η κυβέρνηση ανακαλύπτει τη συντεχνία των φαρμακοποιών, των μικρών διαγνωστικών κέντρων, των περιπτεράδων, των αρτοποιών, των φορτηγατζήδων, των ταξιτζήδων, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, των ναυτεργατών, των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των μικροπωλητών, των βιομηχανικών εργατών που απολύονται σωρηδόν και κλωτσηδόν των…, των…, των…

Όλες αυτές οι επαγγελματικές ομάδες βαφτίζονται συντεχνίες με τεράστια ευκολία από την κυβέρνηση και τα ιδιόκτητα ΜΜΕ της, οπότε ξαφνικά η κοινωνία των εργαζομένων σε Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα μετατρέπεται σε ένα σύνολο αμαρτωλών συντεχνιών. Το οποίο, μάλιστα, δε δικαιούται ούτε να ομιλεί, ούτε να αντιδρά, ούτε να διεκδικεί. Δικαιούται μόνο να αποδέχεται αδιαμαρτύρητα τον χαρακτηρισμό της «βλαπτικής για τη σωτηρία της χώρας» συντεχνίας. Α, ναι, και να νιώθει ενοχές για τα πάντα. Να νιώθει ενοχές όταν υπερασπίζεται τα συμφέροντά της, διότι το συμφέρον είναι διαβολικό, κακό, απεχθές και παράνομο.

Νομίζω ότι και σε αυτό συμφωνούμε οι περισσότεροι. Δεν προσπαθώ να περιγράψω κάτι καινούριο, ούτε να εξηγήσω για ποιο λόγο θα έπρεπε όλοι μαζί, ενωμένοι και δίχως διαχωρισμούς «Δημόσιου – Ιδιωτικού τομέα» να παλέψουμε τουλάχιστον για τα βασικά. Όπως έγραψα και σε μία φίλη, μας έτυχε να ζήσουμε στην κοινωνία όπου οι Εφιάλτες είναι περισσότεροι από τους Σπαρτιάτες. Ως εκ τούτου, ανθρωποφαγία μετ’ απολαύσεως.

Ο λόγος που γράφω γι’ αυτή την παραγωγή «συντεχνιών» είναι για να δούμε ποιοι μας χαρακτηρίζουν «συντεχνία» όλους εμάς. Λοιπόν, πρόκειται για το πολύ 100 οικογένειες που επί δεκαετίες εναλλάσσονται σε βουλευτικά έδρανα, κυβερνητικές καρέκλες και πρωθυπουργικά γραφεία.

100 οικογένειες που από τον παππού στον εγγονό είναι αφορολόγητοι εφοπλιστές, μεγαλοεργολάβοι δημοσίων έργων, μιντιάρχες, τραπεζίτες, πετρελαιάδες. 100 οικογένειες που ελέω Θεού, διορισμών, εκβιασμών, διαπλοκής και άνευ ενδοιασμών δημιούργησαν εδώ και δεκαετίες την πολιτική και οικονομική ελίτ του τόπου. Είναι τυπικοί φεουδάρχες. Είναι οι μόνιμοι κάτοικοι του νεολουδοβίκειου παλατιού. Αυτοί όλοι δεν είναι «Ιδιωτικός Τομέας». Είναι ΤΟ κράτος. Είναι το Δημόσιο μέσα στα στομάχια τους. Είναι τα δημόσια έσοδα υλικά για τις βίλες και τις πισίνες τους.

Ιδού φίλες και φίλοι η ΣΥΝΤΕΧΝΙΑ! Κι αν θέλετε και τις υπο-συντεχνίες της, είναι εκείνες των ρουφιάνων της και των μαντρόσκυλών της. Των λακέδων που πληρώνονται για τη βρώμικη δουλειά. Δηλαδή να χώνουν τις βρώμικες χερούκλες τους μέσα στα μυαλά μας και να τα ρυθμίζουν έτσι ώστε να βλέπουμε γύρω μας διάφορους εχθρούς πλην του πραγματικού. Κι εκείνους που φροντίζουν να χτυπήσουν με γκλομπ όποιο κεφάλι προσπαθήσει να σκεφτεί.

Καθώς εμείς, λοιπόν, παράγουμε τον πλούτο που θα απολαύσουν οι 100 ή κυνηγάμε ελπίδες για ένα μεροκάματο των 10 ευρώ, οι 100 οικογένειες ενδυναμώνουν τη συντεχνία τους. Διότι σε αυτή την περίπτωση, η υπεράσπιση και αύξηση των συμφερόντων τους είναι Θεού θέλημα, αυτονόητο, ηθικό και καλύπτεται από χίλιους νόμους.

Είμαστε εκπαιδευμένα σκυλιά που όποτε θέλει η συντεχνία, μας πετάει το μπαλάκι στο δάσος κι εμείς τρέχουμε να το φέρουμε για ένα «μπράβο». Συχνά μαλώνουμε μεταξύ μας για το ποιος θα πιάσει πρώτος το μπαλάκι. Σκοτωνόμαστε σαν τα σκυλιά. Δαγκωνόμαστε. Και διασκεδάζει μαζί μας η συντεχνία των 100. Η συντεχνία των κυρίαρχων.

Ο πίνακας στο μουσείο της ελίτ είναι περιγραφικότατος. Είμαστε οι γελωτοποιοί τους. Και η σκέψη ότι όλο αυτό το σκηνικό, καθώς και τους ρόλους μας, το στήνουμε εμείς ψηφίζοντας, είναι ένας καλός λόγος για να σε στείλει ψυχιατρείο. Στην πτέρυγα των εθελοντικά υποταγμένων.

«ΕΝΑ ΛΑΘΑΚΙ ΣΤΟ “ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ”‏»

Ορίστε, για να μη λέτε ότι είμαι υπερβολικός και φέρνω την καταστροφή. Η φίλη μαθηματικός σε Επαγγελματικό Λύκειο με διόρθωσε, δυστυχώς προς τα… χειρότερα. Η φρίκη των “εκλεκτών” ξεκινά από το σχολείο. Η τελευταία παράγραφος τα λέει όλα.
Σ’ ευχαριστώ Κική.

Στο άρθρο σου “Πουλήστε τα όλα” λες μέσα σε 10 μέρες έχει αλλάξει τρεις φορές ο τρόπος βαθμολόγησης των γραπτών των μαθητών της Α’ Λυκείου.
Αυτό είναι λάθος. Το σωστό είναι έχουν αλλάξει οι κανόνες πως ένας μαθητής προάγεται και θα αλλάξουν με την νέα τροπολογία που ετοιμάζουν.

Δες το δελτίο τύπου τους και την γλώσσα τους.

tropologia-minedu

α) η βαθμολόγηση γραπτών ήταν πάντα και είναι απλή πρόσθεση των μονάδων που έχουν πιάσει τα παιδιά αναπτύσοντας τα θέματα. Οι μονάδες σε κάθε γραπτό είναι 100. Αν κάποιος γράψει τα μισά παίρνει 50% δηλαδή σε αναγωγή στην 20βάθμια κλίμακα βαθμολογείται με 10.

β) το αν προάγεται κάποιο παιδί βγαίνει από τον νόμο για το Νέο Λύκειο. Απαιτείται 10 να είναι ο μέσος όρος των βαθμών όλων των μαθημάτων (ΜΟ σημαίνει προσθέτουμε όλους τους βαθμούς και διαιρούμε δια του πλήθους τους) Αν όμως έχει μαθήματα κάτω από την βάση και αυτά είναι περισσότερα από δύο πρέπει να επαναλάβει την τάξη, Μόνο αν είναι δυό τα μαθήματα παραπέμπεται τον Σεπτέμβρη. Υπάρχουν και άλλες παράμετροι αλλά θα σε ζαλίσω.

γ) η τράπεζα θεμάτων ανάγκασε τους καθηγητές να τρέχουν την ύλη απλά για να την τελειώσουν. Τα θέματα της τράπεζας δε ήταν και δύσκολα και λάθος (στα μαθηματικά συνέβη αυτό). Τα θέματα που βάζουμε στις εξετάσεις εμείς οι καθηγητές (μαθηματικός είμαι σε Επαγγελματικό) έχουν να κάνουν συνήθως με τι είναι σημαντικό και πρέπει οπωσδήποτε να το ξέρουν τα παιδιά. Τα θέματα της τράπεζας στα Γενικά Λύκεια ήταν στην φιλοσοφία να ξεσκονίσουμε λεπτομέρειες (αυτό ειδικά στα φιλολογικά).

δ) τα περισσότερα παιδιά δεν γράψαν καλά οπότε ο νόμος που λέει ποιος περνά τα καθάρισε.

ε) αρωγός στην εκτέλεση των παιδιών ήρθε το myschool το σύστημα όπου περνιούνται οι βαθμοί και που είναι στο διαδίκτυο και δεν είχε αναβαθμίσει τον τύπο/αλγόριθμο του ποιος περνά.

Σε ζάλισα αλλα θα ήθελα να είσαι ολόσωστος.

Ο νόμος για το νέο λύκειο στόχο έχει να πηγαίνουν λύκειο και να το τελειώνουν όσοι είναι φωστήρες ή όσοι έχουν μπαμπάδες με χρήμα για να πληρώσουν φροντιστήρια. Οι υπόλοιποι να πηγαίνουν στα ΣΕΚ που είναι μη τυπική εκπαίδευση μεταγυμνασιακή που περιλαμβάνει μαθητεία. Δηλαδή από τα 15 εκπαίδευση και προσαρμογή στο δούλευε χαμηλόμισθος και χωρις ασφάλιση.

* Πολλά ακόμη ενδιαφέροντα εδώ

ΠΟΥΛΗΣΤΕ ΤΑ ΟΛΑ

kartesios030714

Πουλήστε νερά, βουνά, λαγκάδια, παραλίες, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τις μάνες και τους πατεράδες μας και μην ξεχάσετε τις κόρες μας. Να τις κάνετε πόρνες για να ενισχυθεί το τουριστικό ρεύμα. Για να κυριολεκτείτε κάθε φορά που αμολάτε το «πάση θυσία».

Χαρίστε τα όλα. Ποιος θα σας σταματήσει; Ποιον να φοβηθείτε; Έχετε δικό σας έναν στρατό ηλιθίων που πάντα θα σας στηρίζει και πάντα θα σας ψηφίζει. Έναν στρατό που καταπίνει αμάσητα τα περί πώλησης μόνο της «μικρής ΔΕΗ», του «μικρού ΟΣΕ», των «μικρών εθνικών οδών», της «μικρής πατρίδας» τους. Έναν στρατό που του λες «πουλάνε τη ΔΕΗ» και σου απαντάει «καλά να πάθει ο Φωτόπουλος». Λες και η κυβέρνηση πουλάει τον Φωτόπουλο κι όχι το κοινωνικό αγαθό της ενέργειας, ηλίθιε.

Έναν στρατό ηλιθίων που χειροκροτούσε τη διάλυση του «κοστοβόρου» δημόσιου συστήματος Υγείας, που ανακήρυττε τον Άδωνη Γεωργιάδη στον πλέον αποτελεσματικό υπουργό και που τελικά όταν αναγκάζεται να πάει στα επείγοντα νοσοκομείου δέρνει όποια νοσηλεύτρια βρει μπροστά του μόλις περάσουν οι 6 ώρες αναμονής και καταλαβαίνει ότι θα περάσουν άλλες 6.

Έναν στρατό ηλιθίων που υπερασπιζόταν τις ρυθμίσεις για το γάλα και περίμενε ότι πράγματι θα έπεφταν οι τιμές. Ακόμη και τώρα που αποκαλύπτεται ότι ο Χατζηδάκης γνώριζε πριν την ψήφιση ότι οι τιμές δε θα πέσουν, ο στρατός ηλιθίων θα βρει έναν καλό λόγο για τη ρύθμιση που πέρασε με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να ωφεληθούν μόνο τα καρτέλ των γαλακτοβιομηχανιών.

Είναι ο ίδιος στρατός ηλιθίων που χαίρονται με τις αλλαγές στην Παιδεία και δεν αντιλαμβάνονται ότι μέσα σε 10 μέρες έχει αλλάξει τρεις φορές ο τρόπος βαθμολόγησης των γραπτών των μαθητών της Α’ Λυκείου επειδή η πολυδιαφημισμένη Τράπεζα Θεμάτων ήταν ένα μπάχαλο και μισό κι όμως κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτό το τεράστιο φιάσκο.

Είναι ο στρατός ηλιθίων που θεωρεί ότι πράγματι το ΠΑΣΟΚ κάνει προσπάθειες να αλλάξει η κυβερνητική πολιτική προς το «σοσιαλιστικότερον» και «δικαιότερον». Που πιστεύει ότι υπάρχει το σοβαρό μνημονιακό ΠΑΣΟΚ που δίνει αγώνα και αντιπολιτεύεται τον κυβερνητικό εαυτό του που χωράει μέσα σ’ ένα «ναι σε όλα».

Είναι ο στρατός ηλιθίων που δεν έχει κουραστεί να εκπλήσσεται από τις «αποκαλύψεις» του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης ο οποίος όποτε παραστεί ανάγκη για στήριξη των αποφάσεων του Κούλη Μητσοτάκη σπεύδει να δώσει ως φρέσκα στη δημοσιότητα σκάνδαλα σε δημόσιες υπηρεσίες τα οποία έγιναν προ 20ετίας. Λες και δεν υπάρχει ο νόμος που στέλνει σε διαθεσιμότητα τον δημόσιο υπάλληλο ακόμη και με την υποψία εμπλοκής του σε σκάνδαλο. Λες και σε αυτή τη χώρα, ποτέ κανένα υψηλόβαθμο διορισμένο στέλεχος της Δημόσιας Διοίκησης δεν ενεπλάκη σε σκάνδαλο, αλλά απατεώνες είναι μόνο κάτι κλητήρες της Πολεοδομίας, από τους οποίους βρίθουν τα σκάνδαλα που δημοσιοποιεί ο κύριος Επιθεωρητής.

Είναι ο ίδιος στρατός ηλιθίων που δεν μπορεί (;) να καταλάβει ποιος είναι ο τελικός στόχος της δημιουργίας τυφλού μίσους εναντίον οτιδήποτε δημοσίου. Κι αυτός ο λόγος γίνεται φανερός μέσα σε μία μόνο πρόταση της ανακοίνωσης που έβγαλε η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών, σχετικά με την απόφασή τους να μην εξυπηρετούν πλέον ασφαλισμένους μέσω ΕΟΠΥΥ, αλλά μόνο με ζεστό χρήμα. Τελειώνει, λοιπόν, η ανακοίνωση με το εξής ειρωνικό: «Εάν ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ δεν επαρκεί, τότε υπάρχουν οι Δημόσιες δομές του ΕΣΥ που μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών». Αυτές οι Δημόσιες δομές του ΕΣΥ που όταν τις διέλυε ο Λοβέρδος, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Κούλης του Μητσοτάκη, ο στρατός των ηλιθίων πανηγύριζε για τις «μεταρρυθμίσεις».

Ε, λοιπόν, ηλίθιε, τώρα που τα νοσοκομεία διαλύθηκαν, ο ΕΟΠΥΥ φαλίρισε και οι ιδιωτικές κλινικές ζητάνε ζεστό παραδάκι ή θα πουλήσεις το οικοπεδάκι για να χειρουργηθείς ή θα βολευτείς στο σπίτι σου με κλύσμα από χαμομήλι. Πάντως ό,τι κι αν επιλέξεις από ένα πράγμα αποκλείεται να θεραπευτείς. Την ηλιθιότητά σου.

ΑΠΛΗ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ

kartesios290614

Απόσπασμα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά σε εκδήλωση του ΑμερικανοΕβραϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες (25 Ιουνίου 2014), με θέμα το μέλλον της Ευρώπης:

«Πρώτον, η Δημοκρατία δεν είναι προνομιακός χώρος για ακρότητες και εξτρεμιστές. Είναι εγγύηση Ελευθερίας, Δικαιοσύνης και Κοινωνικής συνοχής».

+

Απόσπασμα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο διαγραμματειακό της ΝΔ.

«Οι πόλεις μας έχουν καταληφθεί από παράνομους μετανάστες, εμείς θα τις ανακαταλάβουμε».

+

Απόσπασμα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά σε εκδήλωση του ΑμερικανοΕβραϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες :

«Δεύτερον, η Δημοκρατία δεν είναι προνομιακός χώρος για λαϊκιστές καιροσκόπους. Είναι ο χώρος όπου οι ελεύθεροι πολίτες εξασκούν το δημοκρατικό ήθος τους».

+

Απόσπασμα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά κατά την επίσκεψη του στη Μονή Σίμωνος Πέτρα:

«Περνάμε δύσκολες ώρες, αλλά με τη βοήθεια του Θεού στεκόμαστε όρθιοι»

+

Απόσπασμα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά σε εκδήλωση του ΑμερικανοΕβραϊκού Συμβουλίου :

«Τρίτον, η Δημοκρατία δεν είναι το θερμοκήπιο της φτωχοποίησης. Είναι αντίθετα το εφαλτήριο της Ανάπτυξης και της ευημερίας».

+

Σύμφωνα με την κυβερνητικά ελεγχόμενη ΕΛΣΤΑΤ:

Στα έξι χρόνια της ύφεσης χάθηκαν από την ελληνική οικονομία 51,2 δισ. ευρώ.

Το διάστημα 2008 – 2013 σημειώθηκαν οι παρακάτω αλλαγές: Η καταναλωτική δαπάνη των νοικοκυριών υποχώρησε από τα 165,75 δισ. ευρώ στα 128,63 δισ. ευρώ.

Η δημόσια κατανάλωση συρρικνώθηκε κατά 11 δισ. ευρώ περίπου και διαμορφώθηκε στα 31,34 δισ. ευρώ το 2013

Οι επενδύσεις υποχώρησαν στα 23,6 δισ. ευρώ το 2013 από 56 δισ. ευρώ (απώλεια 32,4 δισ. ευρώ).

Επίσης σύμφωνα με τα στοιχεία της κυβερνητικά ελεγχόμενης ΕΛΣΤΑΤ, από το α΄ τρίμηνο του 2010 έως και το γ΄ τρίμηνο του 2013 οι Έλληνες έχουν χάσει άνω του 24% των απολαβών τους.  Όπως προκύπτει κατόπιν προσαρμογής των στοιχείων ως προς τον αριθμό των εργάσιμων ημερών και της σύγκρισης με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Ελλάδα σημειώθηκε το γ΄ τρίμηνο του 2013 η δεύτερη μεγαλύτερη συρρίκνωση του δείκτη μισθών σε ετήσια βάση.

Επίσης, σύμφωνα με την κυβερνητικά ελεγχόμενη ΕΛΣΤΑΤ ο αριθμός των ανέργων που αναζητούν εργασία και δε βρίσκουν, ανήλθε τον Φεβρουάριο 2014 σε 1.300.165 άτομα.

Επίσης, σύμφωνα με την κυβερνητικά ελεγχόμενη ΕΛΣΤΑΤ οι 1.081.845 άνεργοι είναι μέλη νοικοκυριών που δεν έχουν κανένα εργαζόμενο!

+

Απόσπασμα από την ομιλία του Αντώνη Σαμαρά σε εκδήλωση του ΑμερικανοΕβραϊκού Συμβουλίου :

Από τον Αριστοτέλη ως τον Ντιντερό και τον Μαξ Βέμπερ, υπάρχει γενική συμφωνία ότι μια ισχυρή μεσαία τάξη είναι η σταθερή βάση ενός δημοκρατικού πολιτεύματος. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τις μεσαίες τάξεις των κοινωνιών μας να σαρωθούν. Γιατί όταν οι μεσαίες τάξεις καταρρέουν, τα θεμέλια της δημοκρατίας υπονομεύονται. Κι αυτό μπορεί, όχι μόνο να είναι ολέθριο για μια δημοκρατία, αλλά και πολύ «μεταδοτικό» και προς όλες τις άλλες.

 +

kartesios290614-2

=

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Όταν ο εξτρεμισμός γίνεται προτροπή από τα χείλη του πρωθυπουργού, οι ακρότητες συγκαλύπτονται από τις δυνάμεις «Επιβολής Νόμου και Τάξης», ενώ ο αντικομουνισμός γίνεται περήφανη ιδεολογική σημαία στα χείλη υπουργών και πρωθυπουργικών συμβούλων…

Όταν ο πρωθυπουργός λαϊκίζει γελοιωδέστατα παρουσιάζοντας τον Θεό ως οπαδό και υποστηρικτή της πολιτικής του, υπόσχεται διαπραγματεύσεις, επιδόματα, θέσεις εργασίας, λαγούς και πετραχήλια, τάζει της Παναγιάς τα μάτια, εφευρίσκει φανταστικούς εχθρούς που τους κερδίζει σε σκληρές μονομαχίες και διορίζει υπουργούς όλους τους εκπροσώπους της χειρότερης εκδοχής της Λαϊκής Δεξιάς….

Όταν η φτωχοποίηση γίνεται επίσημη κυβερνητική πολιτική με οργανωμένο σχέδιο, θεολογικά επιχειρήματα, κυνισμό, απόλαυση και υπόσχεση αδιάκοπης συνέχειας μέσω «προαπαιτούμενων μεταρρυθμίσεων»….

Όταν η επίσημη μεσαία τάξη έχει αφανιστεί ολοκληρωτικά και το κενό της έσπευσε να καταλάβει ένα λεφούσι λαμόγιων που δρα ανεξέλεγκτα δηλώνοντας μηδενικό εισόδημα ενώ πασταλιάζει «μαύρα» 500ευρα…

Τότε η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο ΑμερικανοΕβραϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες είναι μία ξεκάθαρη ομολογία ότι στην Ελλάδα ΔΕΝ υπάρχει Δημοκρατία. Καθώς ο Αντώνης Σαμαράς ταυτίζει την απουσία Δημοκρατίας με ακρότητες και εξτρεμιστές, λαϊκιστές καιροσκόπους, φτωχοποίηση και καταστροφή της μεσαίας τάξης, τότε το μόνο που δεν είπε ξεκάθαρα είναι ότι το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Εκλεγμένη Χούντα.

Την επόμενη φορά, λοιπόν, που κάποιος «ευαίσθητος και ψύχραιμος πολίτης» αγανακτήσει με όσους μιλάνε για Χούντα στην Ελλάδα, καλό θα ήταν να απευθυνθεί πρωτίστως στον πρωθυπουργό αυτής της Χούντας, όπως ο ίδιος την ομολόγησε και την περιέγραψε αναλυτικότατα.

ΣΩΣΤΕ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΩΤΕΣ

kartesios280614

Οι Σώτες Τριανταφύλλου αυτοανακηρύχθηκαν σε Αγίους Πέτρους του Δυτικού Παραδείσου. Κρατάνε τα κλειδιά των πυλών και λένε «εσύ είσαι καλός για δυτικός, πέρνα», «εσύ είσαι κακός για δυτικός, πάνε στην κόλαση του μουσουλμανισμού». Θα ήταν γραφικό όλο αυτό αν δεν ήταν άκρως επικίνδυνο. Και είναι επικίνδυνο επειδή αυτό το πλέον συντηρητικό κομμάτι της σκέψης έχει καταφέρει να παρουσιαστεί ως προοδευτικό. Οι Σώτες Τριανταφύλλου είναι οι εκπρόσωποι της «ρεαλιστικής κεντροαριστεράς» την οποία το Σύστημα παλεύει με νύχια και με δόντια να μας την επιβάλει ως την αυριανή καλύτερη λύση. Παρακολουθώντας τους, όμως, δύσκολα θα διακρίνεις διαφορές με τις απόψεις του πατρός Μπους καθώς και εκείνες των θρησκόληπτων Ευαγγελιστών που εκλέγουν συνήθως πρόεδρο στις ΗΠΑ.

Γράφουν οι κυρά – Σώτες: «Η εφαρμογή της πολυπολιτισμικότητας εμποδίζει την αφομοίωση και κατακερματίζει («βαλκανοποιεί») την κοινωνία η οποία δεν επιτυγχάνει ενιαία εθνική ταυτότητα. Αυτή η αποτυχία έχει ανυπολόγιστες συνέπειες: οι μειονότητες παραμένουν προσκολλημένες σε βάρβαρα ήθη· περικλείονται και απομονώνονται από την ευρύτερη κοινωνία και, με τη θεαματική τους «ασυμβατότητα», προκαλούν ρατσιστικά αισθήματα στους πολίτες των χωρών υποδοχής (επ’ αυτού καλό είναι να διαβάσει κανείς τον Ετιέν Μπαλιμπάρ που κάνει λόγο για τις κραυγαλέες «ορατές διαφορές»).

Μαλακία για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν έφτασαν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του Πόντου, αντιμετωπίστηκαν ως βάρβαροι και ανεπιθύμητοι. Τους όρισαν ως τόπο διαμονής κάτι ξερές βουνοκορφές ξασπρισμένες από τον ήλιο και την απουσία σκιάς. Ο ρατσισμός ξεκίνησε αυτόματα ακόμη και με τα ανέκδοτα. Τότε οι άνθρωποι εκείνοι πάλευαν να βρουν τρόπους να φυτέψουν πατάτες στα βράχια για να επιβιώσουν και οι γκάγκαροι τούς αποκαλούσαν βαρβάρους δηλώνοντας αποτροπιασμό για τους πολεμικούς χορούς τους. Σήμερα, οι απόγονοι εκείνων των γκάγκαρων υμνούν τους Πόντιους για το κατόρθωμα να κρατήσουν ζωντανά τα, κάποτε χαρακτηρισμένα βάρβαρα, ήθη κι έθιμά τους.

Γράφουν οι κυρά – Σώτες: «Έτσι, σε όλες τις δυτικές χώρες, η πρακτική της πολυπολιτισμικότητας έχει δημιουργήσει απειλή για τον πολιτισμό, την ταυτότητα και τις αξίες: το παλιό αμερικανικό χωνευτήρι ξεχάστηκε και αντικαταστάθηκε από μια παράλογη ιδέα ισοπεδωτικής κοινωνικής ανθρωπολογίας (περί «ισοτιμίας των πολιτισμών» και «πανέμορφου μωσαϊκού») και δήθεν πολιτικής ορθότητας. Για παράδειγμα, όταν το 2006 η αυστραλιανή κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλει εξετάσεις (στην αγγλική γλώσσα, στην τοπική ιστορία κτλ) σε όσους ζητούσαν την αυστραλιανή υπηκοότητα, η αριστερά αντέδρασε εντόνως. Κι όμως οι εξετάσεις στη γλώσσα και στην ιστορία θα έπρεπε να είναι αυτονόητες – ειδαλλιώς, δημιουργούνται ξεχωριστές κοινότητες με διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αναφέρω εδώ, ενδεικτικά, ότι στις συνεντεύξεις στις οποίες υποβάλλονται μετανάστες που επιθυμούν να γίνουν Γάλλοι πολίτες, πολλοί μουσουλμάνοι αρνούνται να προσυπογράψουν το γαλλικό Σύνταγμα: η συμπεριφορά αυτή είναι, φυσικά, απαράδεκτη – αποτελεί όμως συνέπεια μιας μακρόχρονης εσφαλμένης μεταναστευτικής πολιτικής που πήρε το ελκυστικό όνομα «πολυπολιτισμική».

Μαλακία για τον εξής απλούστατο λόγο. Σε χώρες με δημοκρατικά πολιτεύματα η Ιστορία δεν είναι μία. Το ίδιο ιστορικό γεγονός καταγράφεται και ερμηνεύεται διαφορετικά από τον κάθε ιστορικό. Ας ρωτήσουν οι κυρά – Σώτες τον σύντροφό τους Τσατσόπουλο, ξέρει από διαφορετικές ερμηνείες ιστορικών γεγονότων κι ας μην είναι ιστορικός, αλλά ένας απλός τσαλαβουτητής στο κάθε τι. Να δώσουν, λοιπόν, οι μετανάστες εξετάσεις στην Ιστορία. Σε ποια Ιστορία; Του «συμμοριτοπόλεμου» ή του Εμφυλίου; Δηλαδή ο μετανάστης θα πρέπει να μαθαίνει την Ιστορία κάθε χώρας ανάλογα με την πολιτική δύναμη που επικρατεί στη χώρα τη στιγμή των εξετάσεων. Την ώρα που ακόμη οι ιστορικοί μαλώνουν για την Ιστορία και η επιστήμη της Ιστορίας μόνο ως κάτι αντικειμενικό δε μπορεί να χαρακτηριστεί, οι κυρά – Σώτες ζητούν εξετάσεις στην υποκειμενικότητα. Όσο για τη γελοιότητα «πολλοί μουσουλμάνοι αρνούνται να προσυπογράψουν το γαλλικό Σύνταγμα», σιγά τα ωά! Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση καταπατά, αποφεύγει, παρερμηνεύει το Σύνταγμα το οποίο έχει ορκιστεί να υπηρετεί. Αλλά ξέχασα, αυτοί είναι «δικοί μας» οπότε μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν.

Γράφουν οι κυρά – Σώτες: «Η πολυπολιτισμικότητα είναι το αντίθετο της κοινωνικής συνοχής: τονίζει τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων εις βάρος της πλειοψηφίας των πολιτών και, μακροπρόθεσμα, εξυπηρετεί στρατηγικά συμφέροντα ξένων χωρών (Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας, Μπαχρέιν). Μέσω της πολυπολιτισμικότητας δημιουργούνται θύλακες που, σε περίπτωση κρίσης, δεν θα ακολουθήσουν τα συμφέροντα του κύριου κορμού της κοινωνίας αλλά τα συμφέροντα των χωρών της καταγωγής τους. (…) Αν δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα και τον ορίζοντα, θα διαπιστώσουμε ότι μόνον η ομοιογένεια ευνοεί τη δημοκρατία, την παραγωγικότητα, την ασφάλεια, την αντοχή σε εξωτερικούς κλονισμούς και γενικότερα την ύπαρξη της κοινωνίας των πολιτών. Αντιθέτως, η δημογραφική ανισορροπία (το γεγονός ότι σε χώρες παραδοσιακά «λευκές», «χριστιανικές» και εκκοσμικευμένες οι μετανάστες εμφανίζουν υψηλότερη γεννητικότητα η οποία προστίθεται στις μεταναστευτικές εισροές) δημιουργεί κοινωνική και οικονομική αποδιάρθρωση, εκφοβισμό και απομονωτισμό από την πλευρά των πολιτών των χωρών υποδοχής. Χρειάζεται πολιτική πληθυσμού: η εξέλιξη του πληθυσμού έχει αφεθεί στην τύχη όπως έχει αφεθεί στην τύχη το ίδιο το ευρωπαϊκό και γενικότερα δυτικό ιδεώδες».

Μαλακία και μάλιστα ανατριχιαστική. Η «πολιτική πληθυσμού» παραπέμπει ευθέως σε ευγονική και δε νομίζω ότι ο Μένγκελε θα περιέγραφε με κάποιον καλύτερο όρο το όραμά του. Μάλιστα, ίσως μέσω ΕΣΠΑ θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε και ένα Ινστιτούτο Κληρονομικότητας και Φυλετικής Υγιεινής το οποίο θα διηύθυνε κάποιος Φαήλος. Εν τω μεταξύ, θα ακουγόταν πολύ προοδευτική η ιδέα της ομαδικής στείρωσης των μεταναστών ώστε να ευνοηθούν «η δημοκρατία(!!!), η παραγωγικότητα, και η ασφάλεια». Ομολογώ, πάντως, ότι αυτά περί «Μέσω της πολυπολιτισμικότητας δημιουργούνται θύλακες που, σε περίπτωση κρίσης, δεν θα ακολουθήσουν τα συμφέροντα του κύριου κορμού της κοινωνίας αλλά τα συμφέροντα των χωρών της καταγωγής τους», τα ζήσαμε επί Χούντας σε τέτοιο βαθμό ώστε ακόμη δεν έχει καταγραφεί επισήμως το τι συνέβη στους μουσουλμάνους της Θράκης εκείνη την περίοδο. Επίσης, αν οι κυρά – Σώτες επιθυμούν να εμβαθύνουν στο ζήτημα, ας μας πουν για το ρόλο των διάφορων «προξενείων» που κρατούν στα χέρια τους τη ζωή μειονοτήτων, οι οποίες έχουν εγκαταλειφθεί με εκδικητική λογική από τις κυβερνήσεις των χωρών υποδοχής. Όταν εγκαταλείπεις κάποιον άνθρωπο στη μοίρα του και απλά τον αντιμετωπίζεις σα σκουπίδι, πάντα θα βρεθούν επεκτατικές «αγκαλιές» να τον φροντίσουν.

Γράφουν οι κυρά – Σώτες: «Σε όλες τις δυτικές χώρες, ορισμένες μειονότητες εμφανίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και εγκληματικότητας. Αλλά το φαινόμενο δεν πρέπει να αποδίδεται, όπως συμβαίνει, στον υποτιθέμενο ρατσισμό και στις διακρίσεις: συνήθως, η υψηλή ανεργία και η εγκληματικότητα οφείλονται στα ίδια τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά των μειονοτήτων τα οποία διατηρούνται πεισματικά μέσω της πολυπολιτισμικότητας. Η «διαφορετικότητα» έχει αποκτήσει διαστάσεις cult – και όμως είναι επιβλαβής για όλους: διαλύει την έννοια του ανήκειν, δυσχεραίνει την κοινωνική ένταξη και διαιωνίζει τα στερεότυπα. Οι κοινωνίες έχουν πεπερασμένη ικανότητα απορρόφησης: ακόμα και όταν υπάρχουν οι θεσμοί που επιτρέπουν την απορρόφηση, οι μεγάλοι αριθμοί την υπονομεύουν. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση –κυρίως από μουσουλμανικές κοινότητες– επιφέρει προβλήματα προσαρμογής όπως την εγκατάλειψη του σχολείου και τη σύσταση εσωτερικής αντιπολίτευσης εναντίον της ενσωμάτωσης και της εκκοσμίκευσης».

Μαλακία, επειδή αυτά θα έπρεπε να τα πει στους «πυλώνες της κοινωνικής συνοχής», δηλαδή σε κάτι μαφιόζους της Μανωλάδας και όχι μόνο. Γεμάτη είναι η Ελλάδα από ευυπόληπτους που πλουτίζουν λόγω της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, όχι μόνο από τις προμήθειες, αλλά κι επειδή όσο περισσότεροι μετανάστες – τόσο φτηνότερα μεροκάματα. Αυτοί οι κύριοι είναι μέρος του βασικού κορμού της κοινωνίας που υπερασπίζονται οι κυρά – Σώτες. Κι αν κινδυνεύουν αυτοί από οποιονδήποτε λόγο, ε λοιπόν, καλώς κινδυνεύουν.

Γράφουν οι κυρά – Σώτες: «Στα κράτη δικαίου τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ανώτερα από οποιαδήποτε «κουλτούρα». Το καθήκον των χωρών που υποδέχονται μετανάστες είναι η προάσπιση αυτών των δικαιωμάτων, όχι η εφαρμογή πολιτιστικού σχετικισμού. Ο πολιτιστικός σχετικισμός αναιρεί τους θεσμούς του κράτους δικαίου και μπορεί να επιτρέψει βρεφοκτονίες, βασανιστήρια, καταπίεση γυναικών (μισογυνία, κλειτοριδεκτομή, λιθοβολισμούς, καύση χηρών, τιμωρίες μοιχαλίδων), μίσος εναντίον ομοφυλοφίλων, αντισημιτισμό, συμμορίες, θανατικές ποινές».

Μαλακία, διότι παρουσιάζει το σύνολο των μεταναστών ως βρεφοκτόνους, μισογύνηδες και βασανιστές. Για βρεφοκτονίες με ιεροτελεστία ακόμη δεν άκουσα, για βασανισμούς γνωρίζω ότι γίνονται από Ελληναράδες στις πλατείες και από αστυνομικούς σε κρατητήρια και όσο για τον μισογυνισμό ας ρωτήσει εκπροσώπους διάφορων πολιτισμένων χριστιανικών δογμάτων για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Τώρα, σχετικά με τη βαρβαρότητα της κλειτοριδεκτομής, όντως απάνθρωπη. Όμως δεν είδα την ίδια ενόχληση για τον περιορισμένο ακρωτηριασμό της φυσικής διαμόρφωσης του ανδρικού μορίου, δηλαδή την περιτομή, την οποία οι Εβραίοι υπερήφανοι πραγματοποιούν στα αγόρια τους μόλις γίνουν 8 ημερών.  Αν όμως οι κυρά – Σώτες θέλουν να το προχωρήσουμε περισσότερο, ας μας εξηγήσει πόσο πολιτισμένη είναι η μόδα του Δυτικού Παραδείσου της, που προωθεί το piercing στην κλειτορίδα και όπου αλλού.

Κοντολογίς, που θα έλεγαν και οι κυρά – Σώτες, ούτε καν το ίχνος του ανθρωπιστικού μανδύα που προσπαθούν να φορέσουν δεν κρύβει τις πραγματικές σκέψεις τους. Διότι αν στους μετανάστες από μουσουλμανικές χώρες διακρίνει υψηλό βαθμό βαρβαρότητας ο οποίος θα ταρακουνήσει την Ηθική της Δύσης, τότε πόση βαρβαρότητα υπάρχει στις κυβερνήσεις και πολυεθνικές του Δυτικού Παραδείσου που δημιουργούν τις συνθήκες για τη μετανάστευση; Πόσο Ηθικά Βαρβαρικό είναι να βάζεις τους Λίβυους να σφάζονται για να πάρεις τα πετρέλαιά τους; Πόσο Ανθρώπινο είναι να βάζεις να σφάζονται Αιγύπτιοι για να ελέγξεις τα νερά τους; Πόσο Πολιτισμένο είναι να διαμελίζεις τη Γιουγκοσλαβία και να βομβαρδίζεις αμάχους για να την κατακτήσεις ευκολότερα; Πόσο Ευγενές είναι να υπάρχει η θανατική καταδίκη στις ΗΠΑ και να δολοφονείς ανθρώπους χύνοντας στο αίμα τους φάρμακα που ακόμη δεν έχεις δοκιμάσει ούτε σε ποντίκια; Πόσο Ιδανικό είναι να αφήνεις ελεύθερη την οπλοκατοχή και να σκοτώνουν 12χρονα στις Πενσυλβάνιες τον δάσκαλό τους επειδή δεν τους έβαλε καλό βαθμό;

Αυτές οι κυρά – Σώτες, νιώθουν τόσο σοφές ώστε σε λίγο θα μας πουν ότι ο «πολιτισμός» είναι εγγενές στοιχείο των «καθαρών λαών». Ότι ο «πολιτισμός» είναι στο αίμα των εκλεκτών φυλών και όχι κάτι που αλλάζει με τις εποχές. Μέχρι το 1906 στην Ελλάδα γινόταν εκτελέσεις με γκιλοτίνα και αυτό το θεωρούσαν τότε «πολιτισμένο». Σήμερα το θεωρούν φρικιαστικό. Όπως σήμερα, θεωρούν στην Ελλάδα πολιτισμένο να πεθαίνεις από καρκίνο επειδή οι κυβερνητικές πολιτικές στερούν στους ασθενείς την πρόσβαση στη θεραπεία. Ελπίζω αύριο να το θεωρούν κι αυτό φρικιαστικό. Μαζί με τις απόψεις που εκφράζουν οι κυρά – Σωτες.

ΜΟΥΝΤΙΑ(Β)ΛΙΤΟ

kartesios250614

Κι εμένα μ’ αρέσει να βλέπω ποδόσφαιρο. Αν και δεν έκανα ποτέ ιδιαίτερη καριέρα σαν οπαδός, ΑΕΚ με αναστολή είμαι μέχρι να ξεμπερδέψει η ομάδα από τα λαμόγια που την προεδρεύουν. Εδώ και χρόνια έχω βολευτεί στις κερκίδες ενός δημοτικού σταδίου που παίζουν τοπικά. Ούτε ξέρω τις ομάδες, διαλέγω μια στην τύχη κάθε φορά και την υποστηρίζω μέχρι να λήξει το παιχνίδι.

Κατόπιν τούτου δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους που χάρηκαν χτες για τη νίκη της εθνικής. Όμως έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να βλέπεις ανθρώπους που όταν τους καλούν οργανώσεις και κόμματα να κατέβουν στο δρόμο για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, αυτοί να μην κουνάνε βλέφαρο κι όταν τους καλεί ο Σάντος να βγουν στους δρόμους για να πανηγυρίσουν το ανέβασμα της τιμής των μετοχών παικτών και προπονητή, να βγαίνουν και να προσκυνούν στην άσφαλτο.

Έχει ενδιαφέρον να ακούς ανθρώπους να δηλώνουν γεμάτοι από «εθνική υπερηφάνεια» ενώ ταυτόχρονα ανέχονται σιωπηρά και αδιαμαρτύρητα να ζουν σε μία χώρα χωρίς ανεξαρτησία, χωρίς κυριαρχία, χωρίς βουλή και με μια κυβέρνηση εντολοδόχων που υπηρετούν εντολείς πλήρους γερμανικής και τραπεζικής υπερεθνικής υπερηφάνειας.

Εντάξει, με ό,τι μπορεί χαίρεται ο καθένας. Στην αρχαία Ρώμη χαίρονταν όταν έβλεπαν λιοντάρια να τρώνε ανθρώπους και στο σύγχρονο κόσμο κάποιοι χαίρονται βλέποντας σκυλιά να αλληλοφαγώνονται σε κυνομαχίες. Έτσι είναι οι άνθρωποι. Δεν παραξενεύομαι πλέον. Απλώς λέω ότι έχει ενδιαφέρον να βλέπεις άνεργους, κατεστραμμένους, απολυμένους, ανασφάλιστους να πανηγυρίζουν επειδή η χώρα τους που σβήνει, η χώρα που τους φτύνει και καλά τους κάνει τέτοιοι που είναι, έβαλε ένα γκολ μέσω ενός παίκτη που ζει και δουλεύει στη Σκωτία. Εντάξει, όχι ότι θα άλλαζε και τίποτα αν αυτός ο παίκτης έπαιζε στην Ελλάδα, αλλά λέμε τώρα.

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν θα φώναζα κι εγώ «γκοοοοοοοοοολ» στην περίπτωση που έβλεπα τον χθεσινό αγώνα. Πιθανόν και να το έκανα λόγω ενστίκτων που υπέκυψαν στην εκπαίδευση του Συστήματος. Όμως δεν έχω δει κανέναν αγώνα, γιατί το θεωρώ λίγο περίεργο να αναζητώ χαρά ή ενδιαφέρον σε κάτι που συμβαίνει σε μία χώρα η οποία ξοδεύει εκατομμύρια για το ποδόσφαιρο την ώρα που το 31% του πληθυσμού της, περίπου 55 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα, ενώ στις φτωχές και υποβαθμισμένες ανατολικές περιοχές της, 44 παιδιά στα 1000 πεθαίνουν πριν γίνουν ενός έτους.

Όχι ότι κάνουν κάτι κακό όσοι βλέπουν τους αγώνες στη Βραζιλία. Δεν θα πουλήσω ηθική ο πρώτος ανήθικος. Απλώς διασκεδάζω με διαφορετικά πράγματα. Όπως, για παράδειγμα, να βλέπω τους ίδιους ανθρώπους που χαίρονται όταν βάζει ο ένας Σαμαράς γκολ στην Ακτή Ελεφαντοστού να χαίρονται κι όταν βάζει γκολ ο άλλος Σαμαράς στην αξιοπρέπειά τους. Εδώ που φτάσαμε, Σαμαράς να’ ναι κι ό,τι να’ ναι. Στ’ αρχίδια μας και στα τρύπια δίχτυα μας.

Η ΩΡΑΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΡΙΚΗΣ

xardouvelis-ecofin

Ιδού πώς εκλογικεύεται το παράλογο, πώς μετατρέπεται ο εξευτελισμός σε πολιτική επιλογή κύρους, πώς μια ανθρωπιστική κρίση παρουσιάζεται ως «προβλήματα», πώς ένας λαός μαλακίζεται ασυστόλως και αντέχει να διαβάζει τον αφανισμό του ως καθημερινή, απλή είδηση:

«Αθήνα

Η Ελλάδα εισέρχεται σε νέα εποχή με έναν πληθυσμό που αντιμετωπίζει τα προβλήματά του και δείχνει τη βούληση να τα επιλύσει» δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης, από το Λουξεμβούργο, όπου προήδρευσε στο τελευταίο επί ελληνικής προεδρίας συμβούλιο Ecofin.

Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών, η ελληνική κοινωνία πέρασε έξι δύσκολα χρόνια, κάθε οικογένεια βιώνει αυτή την κρίση με άνεργους και με δυσκολίες πληρωμής των μισθών από την πλευρά των επιχειρήσεων.

Ο κ. Χαρδούβελης αναφέρθηκε ακόμη στο αίτημα των Ελλήνων για μια πιο ισορροπημένη πολιτική, ώστε οι υποσχέσεις που δίνονται να ακολουθούνται από την οικονομική στήριξη που απαιτείται.

Επανέλαβε ακόμη ότι ο λόγος, για τον οποίο υπήρξε καθυστέρηση εκπλήρωσης των προαπαιτούμενων ήταν οι ευρωεκλογές και διαβεβαίωσε ότι μέχρι το τέλος Ιουνίου θα ικανοποιηθούν οι πρώτες έξι δράσεις, ενώ τα υπόλοιπα έξι «θα τα εκπληρώσουμε πριν από τις διακοπές του Αυγούστου».

«Η κυβέρνηση έχει κάθε κίνητρο για να κινηθεί γρήγορα στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που υποσχέθηκε» υπογράμμισε.

Όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις για τη βιωσιμότητα του χρέους είπε ότι δεν υπάρχει ακριβής ημερομηνία και πως θα αρχίσουν όταν είναι αναγκαίο. Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε τέλος ότι υπάρχει εγγύηση του ΔΝΤ για τη χρηματοδότηση της χώρας, ενώ η ευρωπαϊκή εξαρτάται από τα προαπαιτούμενα, δηλαδή τις μεταρρυθμίσεις.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ»

Τώρα, το πώς «Η Ελλάδα εισέρχεται σε νέα εποχή» ενώ η κυβέρνηση θα «κινηθεί γρήγορα στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που υποσχέθηκε» μόνο ένας Χαρδούβελης μπορεί να το εξηγήσει. Διότι οι μέχρι τώρα «μεταρρυθμίσεις» και λανθασμένες αποδείχτηκαν και καταστροφικές. Με ποια λογική «μεταρρυθμίσεις» προς την ίδια κατεύθυνση θα αλλάξουν τα πράγματα; Ρητορικό το ερώτημα. Απαντήσεις έχουν μόνο οι ηλίθιοι που παλεύουν να υπερασπιστούν τη σημερινή πολιτική και εμπιστεύονται τις υποσχέσεις Σαμαρά.

Αυτή η κρίση εκτός από την ενδυνάμωση των λαμογιών έφερε στην επιφάνεια δύο νέες κατηγορίες πολιτών. Τους κρατικοδίαιτους αντικρατιστές – οι οποίοι προέρχονται από διάφορους κι εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους ιδεολογικούς χώρους – και τους φετιχιστές Σαμαρολάγνους που κάνουν τους κοπρολάγνους να μοιάζουν με γευσιγνώστες αβανγκάρντ κουζίνας. Οι υπόλοιποι απλώς ανεχόμαστε τους εαυτούς μας.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Εντάξει, δεν είναι και κάνας πρωτότυπος τίτλος, αλλά εγώ τώρα τον βιώνω. Η κατάσταση πλέον είναι εντελώς παπαράτσι. Προσπάθησαν να μας πείσουν ότι στο γεύμα Σαμαρά – Σόιμπλε στη Λισαβόνα συζητήθηκε «το κυβερνητικό σχέδιο για φοροελαφρύνσεις και η στροφή στην οικονομική πολιτική που ακολουθείται ενώ έγινε και διεξοδική συζήτηση για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους». Μας πλάσαραν και αυτή τη φωτογραφία.

samaras-soible14127740-thumb-medium

Μία φωτογραφία που όσο και να τη φτιάξεις για να δείχνει «σοβαρή», θυμίζει παπαράτσι.

kartesios210614-1

Σε αυτή τη φωτογραφία, λοιπόν, εγώ βλέπω τον Σόιμπλε να προσπαθεί να φάει και τον Σαμαρά σαν επίμονο θαυμαστή να πιέζει για ένα αυτόγραφο.

Αυτή η φωτογραφία συνόδευε ένα από τα σπουδαιότερα θέματα της εβδομάδας! Δε νομίζω όμως ότι έχει μεγαλύτερη αξία από μία άλλη φωτογραφία. Εκείνη που δείχνει τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη μία μέρα πριν τον ανασχηματισμό να μπαλαμουτιάζει μία παλιά tv persona.

kartesios210614-2

Και σε αυτή τη φωτό, ο υπουργός θα μπορούσε να συζητά «το κυβερνητικό σχέδιο για φοροελαφρύνσεις και τη στροφή στην οικονομική πολιτική που ακολουθείται». Νομίζω μάλλον ότι για τη δεύτερη φωτό έγινε μεγαλύτερη συζήτηση απ’ ότι για εκείνη του Σαμαρά.

Η πολιτική έχει τελειώσει. Δεν αφορά το κοινό. Φρόντισαν γι’ αυτό τα ΜΜΕ, το καταναλωτικό τους κοινό και οι ίδιοι οι πολιτικοί. Τον Απρίλιο διαβάζοντας τη συνέντευξη  που έδωσε η υπουργός Τουρισμού σε έναν λιγούρη που της την έπεφτε διαρκώς, δε μπορούσα να ξεχωρίσω αν ήταν πιο εμετικές οι ερωτήσεις του πέφτουλα ή οι απαντήσεις της υπουργού μία εκ των οποίων έγινε και τίτλος: «Δεν το παίζω γκόμενα, δεν είμαι νάρκισσος».

Αυτές τις μέρες η συζήτηση στρέφεται γύρω από το αν ήταν σωστό να κάνει cyber sex ο Σακελλαρίδης ή όχι. Και η συζήτηση γιγαντώθηκε με ευθύνη και του Σακελλαρίδη ο οποίος έδωσε αξία στην τελευταία δημοσιογραφική ρέχα του πεζοδρομίου. Και η ευθύνη είναι του Σακελλαρίδη, διότι από τη δημοσιογραφική ρέχα ποτέ δε θα μάθαινα για το θέμα, γιατί απλώς δεν την διαβάζω. Διάβασα όμως την ανακοίνωση του Σακελλαρίδη, ο οποίος έκανε ταυτόχρονα και το τραγικό λάθος να μην τοποθετηθεί ως κάποιος που τον έπαιζε στη web cam του, αλλά εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος της Αριστεράς να δηλώνει ότι η «Η Αριστερά δεν εκβιάζεται».

Πρώτον, δεν έκανε cyber sex η Αριστερά, αλλά ένας υποψήφιος δήμαρχός της που πάνω απ’ όλα είναι άνθρωπος κι έχει τις προτιμήσεις του. Το αν η δημοσιογραφική ρέχα είχε σκοπό να εκβιάσει την Αριστερά, πρώτη η Αριστερά θα έπρεπε να απαξιώσει την προσπάθεια εκβιασμού της.

Δεύτερον, η Αριστερά δεν είναι σχολή καλογραιών. Υπάρχουν αριστεροί που κάνουν έρωτα, αυνανίζονται, κάνουν cyber sex, βλέπουν τσόντες, συμμετέχουν σε παρτούζες και γενικώς ζουν όπως οι δεξιοί και οι κεντρώοι. Έχουν δηλαδή σεξουαλική ζωή. Ως εκ τούτου, αν κάποιοι αριστεροί νιώθουν ευάλωτοι λόγω των σεξουαλικών τους προτιμήσεων ή ενοχικότητα, είναι δικό τους θέμα και δε μπορούν να χρησιμοποιούν την Αριστερά για να κάνει ντα την κάθε ρέχα.

Τελευταίο, αν ο Σακελλαρίδης νιώθει ότι η παιδικού βαθμού αφέλειά του είναι χαρακτηριστική της προσωπικότητάς του και μπορεί να βλάψει με κάτι πραγματικά σοβαρό τον πολιτικό χώρο που εκπροσωπεί, απλώς δικαιούται να παραιτηθεί από το αξίωμά του και να τελειώνει το θέμα. Έχουν παραιτηθεί χιλιάδες πολιτικοί πολύ μεγαλύτερης αξίας από έναν πρωτοεμφανιζόμενο υποψήφιο δήμαρχο, σιγά τα ωά. Αν πάλι νιώθει ότι δεν έγινε και τίποτα σημαντικό κι ότι απλώς την πάτησε όπως θα μπορούσαμε όλοι να την πατήσουμε ή την έχουμε πατήσει κάποια στιγμή, ας τελειώσει το θέμα εδώ κι ας ασχοληθεί με το έργο που του ανέθεσαν οι ψηφοφόροι.

Αν οι άνθρωποι της Αριστεράς δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το σοβαρό πρόβλημα από τη γελοιότητα της κάθε δημοσιογραφικής ρέχας, τότε φοβάμαι ότι πολύ σύντομα τα περιοδικά τύπου «CIAO» και «Hello» θα θεωρούνται έντυπα πολιτικού περιεχομένου.

ΣΗΜΑΙΑ ΕΧΟΥΜΕ

katharistriesBp7uj8FIgAAEAbU

Κάθε νίκη τους, νίκη μας. Όμως ως πότε θα καθαρίζουν για μας; Κάθε ήττα τους, ήττα μας. Ως πότε να καλύπτουν το τεράστιο κενό της δικής μας δειλίας; Κάθε φορά που μένουν μόνες, εμείς τις εγκαταλείπουμε. Δεν είναι παιχνίδι που θα χαθεί ή θα κερδηθεί. Είναι η ζωή η ίδια που θα την κερδίσουμε ή θα την παραδώσουμε. Είναι πολλά. Είναι η αξιοπρέπεια, το δίκαιο, το δικαίωμα στη δουλειά, η ελευθερία, η δημοκρατία…. Είναι τόσο λίγες κι όμως τα υπερασπίζονται όλα αυτά με το σώμα τους. Με την ψυχή τους. Γιατί έχουν ψυχή. Πείσμα. Θάρρος. Είναι λίγες, αλλά είναι ενωμένες. Ως πότε θα τις αφήνουμε μόνες να εκπροσωπούν το θυμό μας; Την οργή μας; Το θέμα δεν είναι να πεις «μα δε ντρεπόμαστε;» και να ξεμπερδεύεις. Το θέμα είναι ουσίας. Είσαι μαζί τους ή με τα ΜΑΤ. Είσαι μαζί τους ή με τις απολύσεις «έτσι γουστάρω». Είσαι μαζί τους ή με τους εργολάβους των συνεργείων με τους σκλάβους. Είσαι μαζί τους ή με την παραδοχή ότι νικήθηκες. Αν το αντέχεις, τελείωσες. Αν είσαι μαζί τους, είσαι εκεί. Δίπλα τους. Απολυμένη καθαρίστρια κι εσύ. Άνθρωπος με ψυχή. Σημαία έχουμε. Ας σηκώσουμε τα χέρια μας μαζί τους. Αν χάσουν, χαθήκαμε όλοι μαζί.

ΘΑ ΜΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ!

Giakoumatos

Αυτόν τον άνθρωπο επέλεξε να βάλει στην … ανανεωμένη κυβέρνησή του ο Αντώνης Σαμαράς. Αυτόν, που τον Ιανουάριο του 2012 δήλωνε εντελώς σοβαρά: «Είναι προτιμότερο αντί να είναι η Ακρόπολη κλειστή από απεργίες να ενοικιασθεί σε ιδιώτες. Βεβαίως υπό την εποπτεία του κράτους. Έτσι θα έχει εξασφαλισμένα έσοδα το κράτος, θα αυξηθεί ο τουρισμός και η Ακρόπολη θα παραμένει ανοιχτή όλο το 24ωρο. Δεν κατάλαβα; Εάν την ενοικιάσουμε την Ακρόπολη, θα φύγει από τη θέση της; Οι Γάλλοι είναι πιο έξυπνοι από εμάς που ενοικιάζουν τις Βερσαλίες;».

Πρωτότυπος σε ιδέες και πρακτικός άνθρωπος ο Γερασιμάκης Γιακουμάτος. Δεν έκανε πλάκα όταν πρότεινε της ενοικίαση της Ακρόπολης. Είχε ολοκληρωμένο σχέδιο: «Αντί να κοπεί ο μισθός και η σύνταξη, καλύτερα να ενοικιάσει η πολιτεία την Ακρόπολη και όχι μόνον. Να ενοικιάσει όλους τους αρχαιολογικούς χώρους, τους Δελφούς, τον Ναό του Απόλλωνα, όλους και μάλιστα τώρα».

Οι «Ελληναράδες» που επιμένουν να στηρίζουν τον «πατριώτη» Σαμαρά, ας ετοιμάζονται να βρουν επιχειρήματα υπέρ της λογικής Γιακουμάτου, διότι είναι βέβαιο ότι τώρα που μπήκε στην κυβέρνηση μπορεί ευκολότερα να υλοποιήσει την ιδέα δημιουργίας κτηματομεσιτικού γραφείου αρχαιολογικών χώρων. Οι δηλώσεις του εδώ.

Ο Γερασιμάκης δεν είναι μία απλή περίπτωση ενός ακόμη γραφικού που υπουργοποιήθηκε. Όπως μπορείτε να θυμηθείτε διαβάζοντας εδώ ο Γιακουμάτος από το 1998 είχε μπει στη Βουλή επιδεικνύοντας το όπλο του και φώναζε ότι θα πλακώσει στο ξύλο τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Γ. Ρωμαίο, επειδή ληστές είχαν μπει στην Γιακουμακική κατοικία. Στη συνέχεια το προχώρησε περισσότερο δηλώνοντας για τον Γ. Ρωμαίο: «Θα τον πλακώσω στο ξύλο όταν τον ξαναδώ στη Βουλή. Θα τον πυροβολήσω!».Οπότε η αγανάκτηση των βουλευτών της ΝΔ περί της οπλοφορίας των βουλευτών της ΧΑ, 15 χρόνια μετά από το επεισόδιο με τον Γερασιμάκη, είναι τουλάχιστον λίγο υποκριτική. Βουλευτής του δικού τους κόμματος και σημερινός υφυπουργός πρωτοέκανε τον πιστολέρο στη Βουλή.

Αυτά είναι που με κάνουν να πιστεύω ότι πραγματικά θα είναι αποτελεσματικός ο Γιακουμάτος και στο θέμα της Ανάπτυξης, αλλά και στο θέμα της μείωσης των τιμών, όπως υποσχέθηκε.

Και είμαι βέβαιος, διότι αν τολμήσουν να μη φτηνύνουν από μόνα τους τα Babylino, απλώς θα τα πυροβολήσει.

ΦΤΟΥ ΣΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΒΑΣΚΑΘΕΙΤΕ

kartesios090614

Έτσι έλεγε η γιαγιά μου. Όταν έβλεπε κάτι ωραίο, το έφτυνε για να μην το ματιάσει. Και μου έμεινε η συνήθεια. Γι’ αυτό και φτύνω στα μούτρα αυτόν τον υπέροχο θίασο που προέκυψε από τον ανασκολοπισμό της λογικής.

Ένας κυνικός μπούλης της καρπαζιάς σε συσκευασία Χριστοδουλάκη αναλαμβάνει υπουργός Οικονομικών. Ένας σοβαροφανής φασίστας και ρατσιστής που του αρέσει να μιλάει μπάσα αναλαμβάνει το υπουργείο Υγείας. Ένας επικίνδυνα ηλίθιος νάρκισσος που έφτιαξε μέχρι και δικό του κόμμα για να εκβιάσει μία υπουργική θέση ανέλαβε το Παιδείας. Και μία εκπρόσωπος της πάλαι ποτέ δοξασμένης Ερμού που όποτε της δίνεται η ευκαιρία κάνει την Κωνσταντοπούλου να μοιάζει λιγομίλητη, ανέλαβε κυβερνητική εκπρόσωπος.

Είχα γράψει ότι σε αυτή τη χώρα ό,τι κι αν ψηφίσεις βγαίνει ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο έγινε και τώρα. Ψηφίσαμε στις ευρωεκλογές, ο πρωθυπουργός είπε ότι διάβασε το μήνυμα της κάλπης και αυτό που κατάλαβε ήταν ότι οι ψηφοφόροι ζήτησαν μία κυβέρνηση Σημιτικού ΠΑΣΟΚ με φασιστική προοπτική και νεοφιλελεύθερη πολιτική. Τόσο ξέρει να διαβάζει. Είναι πολιτικά αγράμματος ο Σαμαράς, δε θα το μάθουμε τώρα. Όμως πόση σημασία έχει τι είναι ο Σαμαράς; Επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι έχει τεράστια.

Το σημερινό καθεστώς λειτουργεί πάνω σε ένα πλαίσιο που θυμίζει τον IRA. Έχει, δηλαδή, στρατιωτικό και πολιτικό σκέλος. Τον πρώτο και τελευταίο λόγο έχει το στρατιωτικό που στη δική μας περίπτωση είναι οι τραπεζίτες. Αυτοί χρειάζονται πολιτικά αγράμματους, μωροφιλόδοξους, γραφικούς και αμετανόητους φασίστες για να επανδρώσουν το πολιτικό τμήμα που θα τους νομιμοποιεί και θα διαδίδει ότι έχουμε Δημοκρατία.

Το ίδιο συνέβη και αυτή τη φορά. Έκαναν ένα φρεσκάρισμα στο πολιτικό τους τμήμα, διότι τόσο αντέχουν οι προσωπικότητες που επιλέγουν. Μέσα στο 12μηνο λήγουν. Τρελαίνονται και αποκαλύπτονται. Όποιος πιστεύει ότι είναι για παραπάνω, ας μου πει ειλικρινά πόσο ακόμη πίστευε ότι θα άντεχε ο Γεωργιάδης να διασκεδάζει το κοινό; Ήδη είχε κουράσει. Για τόσο είναι. Όλοι τους.

Κι ο Σαμαράς για τόσο είναι. Αν λειτουργούσε ως ένας φυσιολογικός πρωθυπουργός, δηλαδή εμφανιζόταν στη Βουλή, δε ζούσε στο αποστειρωμένο περιβάλλον του Μαξίμου και δεν τον προστάτευαν οι μπράβοι με τα μούσια που έχει γύρω του, θα είχε γίνει σκόνη. Θα γέμιζε μούχλα. Χαλάνε, γι’ αυτό τους αλλάζουν τόσο γρήγορα.

Ναι, θα γελάσουμε και με τον νέο θίασο. Όμως λιγότερο, γιατί πλέον ξέρουμε το έργο. Όμως αυτό που στην ουσία δεν καταλαβαίνουμε είναι ότι κι αυτοί γελάνε μαζί μας. Πιάνουν τις κοιλιές τους από τα γέλια οι τραπεζίτες. Τελικά ίσως κι εμείς να έχουμε πάρει τις αποφάσεις μας, να έχουμε αποδεχτεί την ξευτίλα μας και να γελάμε με τα χάλια μας, όχι με τα χάλια τους. Γιατί όπως και να το κάνουμε, τα δικά μας χάλια είναι χειρότερα από του κάθε Σαμαρά. Φτου και σε μας, λοιπόν, να μην αβασκαθούμε για την ανοχή και το προσκύνημα.

Υγ: Και για όποιον έχει αντιρρήσεις, αυτήν έχεις υπουργό και το ανέχεσαι!

ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΤΕΙΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΦΡΑΧΤΕΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙΣ

kartesios070614

«“Εβρος αδιάβατος” – το μήνυμα εστάλη» και ταυτόχρονα «Συλλήψεις 43.000 λαθρομεταναστών». Παρακάμπτω το γεγονός ότι σε αρκετά σημεία τα δύο άρθρα που δημοσιεύθηκαν την ίδια ημέρα, στην ίδια εφημερίδα, αλληλοαναιρούνται. Πρόβλημά τους. Το δικό μου πρόβλημα έχει σχέση με τον εφιαλτικό τίτλο ««“Εβρος αδιάβατος” – το μήνυμα εστάλη».

Διότι ίσως υπάρξει μια μέρα που η FrankfurterAllgemeine θα καθησυχάζει τους αναγνώστες της γράφοντας σε άρθρο της: «ένα ατσάλινο τείχος συνολικού μήκους 42 χιλιομέτρων, το μεγαλύτερο στην Ευρώπη εμποδίζει την εισροή παράνομων μεταναστών από την ευάλωτη “νοτιοανατολική αυλή” της» – όπως γράφει σήμερα η «Καθημερινή». Και σε εκείνο το άρθρο, ίσως το «παράνομοι μετανάστες» δεν θα αναφέρεται σε Σύρους και Αφγανούς, αλλά σε Έλληνες και Ισπανούς.

Διότι ίσως υπάρξει μία μέρα που δεν θα είναι ο Έβρος ο οποίος «θα δεχθεί και πάλι ισχυρή πίεση από δυστυχισμένους που θα αναζητούν στον ήλιο μοίρα και τότε τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα»- όπως γράφει σήμερα η «Καθημερινή». Ίσως να είναι κάποιο ποτάμι που θα χωρίζει την «υγιή Ευρώπη» από το αρρωστημένο νοτιοανατολικό της σκουπιδότοπο βιομηχανικών αποβλήτων.

Διότι ίσως υπάρξει μία μέρα που θα «οχυρωθούν τα θαλάσσια και χερσαία σύνορα» των χωρών του ιερατείου της Ε.Ε. τόσο αποτελεσματικά, ώστε να μη μπορεί να περάσει εντός τους ούτε ένα ζευγάρι φτηνά εργατικά χέρια από τη νοτιοανατολική αυλή της Ευρώπης. Επειδή αυτά τα χέρια θα είναι πολύτιμα μόνο για όσο είναι φτηνά. Όταν θα θελήσουν να γίνουν ελεύθερα θα έχει το δικαίωμα το κάθε Λιμενικό και η κάθε Αστυνομία του ιερατείου να τα πυροβολεί ή να τα πνίγει.

Διότι όταν δεν πολεμάς το Κακό αλλά τις επιπτώσεις του, τότε είναι πολύ πιθανόν να γίνεις στα ξαφνικά μία επίπτωση του Κακού για το οποίο αδιαφόρησες. Να γίνεις κι εσύ ένα ανώνυμο πτώμα στο βυθό κάποιας θάλασσας. Να γίνεις ένας ξύλινος και πρόχειρος σταυρός που θα έχει πάνω του μόνο κάποιον αριθμό, σε κάποιο άγνωστο βουνό.

Διότι όταν χτίζεις ένα φράχτη δεν είσαι εσύ που θα αποφασίσεις από ποια μεριά του φράχτη θα ζήσεις. Θα το αποφασίσει εκείνος που σ’ έβαλε να χτίσεις τον φράχτη. Εν ολίγοις, όταν αρχίζεις να χτίζεις φράχτες από δω κι από κει πρόσεξε μήπως τελικά χτίζεις τη φυλακή σου.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΝΩΛΗ

black rats

Στις 27 Μαΐου 2014 η ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας (ΣτΕ), με την υπ’ αριθμ. 1900/2014 απόφασή της, έκρινε ότι είναι συνταγματική και σύμφωνη με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) η ισχύουσα διάταξη του Υπαλληλικού Κώδικα που προβλέπει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι που διαπράττουν πειθαρχικό παράπτωμα θα τίθενται αυτομάτως σε αργία (αυτοδίκαιη θέση σε αργία).

Ειδικότερα, το άρθρο 103 του παλαιού Υπαλληλικού Κώδικα (Ν. 3528/2007) αναμορφώθηκε με τον νόμο 4093/2012 και αυστηροποιήθηκε ο θεσμός της αυτοδίκαιης αργίας των δημοσίων υπαλλήλων, έτσι ώστε«να επιτυγχάνεται η άμεση και έγκαιρη απομάκρυνση όσων διώκονται ή τιμωρούνται για σοβαρά ποινικά και πειθαρχικά παραπτώματα». Σύμφωνα με τον Υπαλληλικό Κώδικα, ο υπάλληλος τίθεται αμέσως σε αργία μόλις ασκηθεί σε βάρος του πειθαρχική δίωξη ή παραπεμφθεί στο αρμόδιο πειθαρχικό συμβούλιο.

Όπως ανέφερε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η ολομέλεια του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου έκρινε ότι το μέτρο της αυτοδίκαιης αργίας επιβάλλεται σε βάρος των δημοσίων υπαλλήλων για λόγους δημοσίου συμφέροντος και εύρυθμης λειτουργίας της υπηρεσίας.

Σύμφωνα με τη Ζωή Γεωργαντά, ο πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου είναι κατηγορούμενος σε τρεις διαφορετικές δίκες για τρία διαφορετικά παραπτώματα. Η μία, μάλιστα, δίκη αναβλήθηκε προ δύο ημερών για έβδομη φορά! Ο Ανδρέας Γεωργίου, φυσικά δεν είναι δημόσιος υπάλληλος, αλλά κατέχει δημόσια θέση, αμείβεται από το Δημόσιο και το σκεπτικό της Ολομέλειας του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου που θεωρεί ότι «το μέτρο της αυτοδίκαιης αργίας επιβάλλεται σε βάρος των δημοσίων υπαλλήλων για λόγους δημοσίου συμφέροντος και εύρυθμης λειτουργίας της υπηρεσίας» αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία για ανθρώπους που κατέχουν τόσο σημαντικές δημόσιες θέσεις.Πιθανόν όμως ουδείς ενδιαφέρεται για το δημόσιο συμφέρον και μάλλον αρκετοί είναι αυτοί που δε βολεύονται από την εύρυθμη λειτουργία της ΕΛΣΤΑΤ.

Μία άλλη περίπτωση σήψης συνολικά του Συστήματος είναι αυτή του διοικητή του ΙΚΑ Ροβέρτου Σπυρόπουλου. Την 1η Απριλίου του 2014, ασκήθηκε από την Εισαγγελία κατά της διαφθοράς σε βάρος του διοικητή του ΙΚΑ Ροβέρτου Σπυρόπουλου ποινική δίωξη για απιστία στην υπηρεσία, σε βαθμό κακουργήματος σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του ν.1608/50 περί καταχραστών δημοσίου χρήματος.

Σύμφωνα με την κατηγορία ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος φέρεται να έδωσε διπλή εντολή να αρθεί η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών εκπροσώπου επιχείρησης σούπερ-μάρκετ, στη Βόρειο Ελλάδα. Το αποτέλεσμα ήταν ενώ η επιχείρηση χρωστά περί τα 18,25 εκατομμύρια στο ΙΚΑ, να χαθούν τα χρήματα και να ζημιωθεί το ταμείο. Η υπόθεση έφτασε στη δικαιοσύνη μετά από καταγγελία προς τους εισαγγελείς διαφθοράς.

Και στις δύο περιπτώσεις οι διορισμένοι και αμειβόμενοι από το Δημόσιο, δημόσιοι λειτουργοί, παραμένουν στις θέσεις τους χωρίς κανείς να τους αγγίζει, δίχως κανείς νόμος να τους περιλαμβάνει στην έννοια «προστασία δημοσίου συμφέροντος» και δίχως οι αρμόδιοι υπουργοί να εκδηλώνουν κάποια ανησυχία για την εύρυθμη λειτουργία του ΙΚΑ και της ΕΛΣΤΑΤ.

Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον δυσωδών εξαιρέσεων από νόμους και κανόνες, πρώτα θέματα στην ειδησεογραφία και στις συζητήσεις είναι το ποιος Χάρης Θεοχάρης θα μπει στη θέση του Χάρη Θεοχάρη, ποιος Στουρνάρας θα αντικαταστήσει τον Στουρνάρα, τι ρεύτηκε ο Ψαριανός για τον Κουβέλη, τι έκλασε ο Βενιζέλος για όσους θέτουν θέμα ηγεσίας στο κολόβωμα του ΠΑΣΟΚ και αν η σύγχρονη Κεντροαριστερά θα πρέπει να έχει στο σαλόνι της πορτρέτο της Μέρκελ ή του Σόιμπλε. Ξεχείλισαν οι υπόνομοι…

ΡΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ!

Διαβάζω στην ιστοσελίδα του έγκριτου MEGA την είδηση με τίτλο «Κλείδωσαν οι Κινέζοι την Τιεν Αν Μεν»:
«Πλήρως αποκλεισμένη ήταν σήμερα από τις δυνάμεις ασφαλείας η πλατεία Τιεν Αν Μεν του Πεκίνου, 25 χρόνια μετά τα αιματηρά επεισόδια που ακολούθησαν τις μαζικές διαδηλώσεις των φοιτητών κατά του κομμουνιστικού καθεστώτος.
Από νωρίς το πρωί πάνοπλοι αστυνομικοί, κλούβες και κιγκλιδώματα είχαν επιστρατευθεί προκειμένου να μην υπάρχει η παραμικρή πρόσβαση. Ο αποκλεισμός ίσχυε ακόμα και για ξένους δημοσιογράφους ενώ παντού γίνονταν έλεγχοι στοιχείων και προσωπικών αντικειμένων».

Το MEGA έπαθε έκπληξη, ξεχνώντας προφανώς ανάλογες πρακτικές του ελληνικού… «κομμουνιστικού καθεστώτος»:

kartesios040614-02

kartesios040614-01

kartesios040614-03

Στη συνέχεια, όμως, το ελληνικό κομμουνιστικό καθεστώς αποδείχτηκε σκληρότερο από το κινέζικο καθώς «Με τη θυροκόλληση του υπ’ αριθμόν 83 Προεδρικού Διατάγματος από τον Φρούραρχο της Βουλής των Ελλήνων κ. Πέτρο Τζεφέρη, κηρύσσεται σήμερα Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014 στις 17:00μ.μ., η λήξη των Εργασιών της Β’ Συνόδου της ΙΕ’ Βουλευτικής Περιόδου (Προεδρευομένης Δημοκρατίας) της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων».

kartesios040614-04

Τουλάχιστον οι Κινέζοι δεν υποκρίνονται ότι έχουν Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και λοιπά μπλα, μπλα, μπλα Δημοκρατία, μπλα, μπλα, μπλα σεβασμός…

ΠΕΡΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

kartesios020614

Αγαπητέ Καρτέσιε,

Θα ήθελα να καταθέσω μια-δυο παρατηρήσεις για τις προκλητικές δηλώσεις του φασίστα Μπαλτάκου: «Δεν θα τα καταφέρουν όμως, όπως δεν τα κατάφερε το ΕΑΜ ΤΟ 1945. Θα έχουμε νέα “Συμφωνία της Βάρκιζας”. Πάλι θα παραδώσουν τα όπλα».

-  Για να υπάρξει «Βάρκιζα» συνέργησε και η «αριστερά». Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σήμερα. Για να μην ξανασυμβεί «Βάρκιζα» – όπως απειλεί ο Μπαλτάκος αλλά και διαφαίνεται από τα πράγματα – έπρεπε να έχουμε αναλύσει και κατανοήσει πρώτα τις ευθύνες και τα λάθη αυτής της «αριστεράς» για την «Βάρκιζα». Πράγμα που η «αριστερά» ποτέ δεν θέλησε, και εξ αυτού θα επωφεληθεί και πάλι η ξενόδουλη δεξιά, που για να κρατήσει τα οφίτσιά της ξανα-προδίδει την πατρίδα. Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ γι’ αυτούς είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, θα αναβιώνει κάθε φορά που κινδυνεύει το Σύστημα, οπότε δεν πρέπει να μας παραξενεύει (και αν δεν πετύχει αυτό θα χρησιμοποιήσουν και κάθε άλλο).

- Για να απαντηθεί το ερώτημα «ΖΕΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ;», πρώτα θα έπρεπε να απαντηθεί το ερώτημα «Ποια αριστερά;»… Ποια αριστερά έζησε και  ποια πέθανε, τότε το 1944-45… Το σίγουρο είναι ότι η πατριωτική αριστερά η οποία γέννησε το έπος της αντίστασης κυνηγήθηκε και εξοβελίστηκε, ένθεν κακείθεν, γι’ αυτό ακόμη και σήμερα, 70 χρόνια μετά, είναι διωκόμενη και ανέστια ΑΚΟΜΗ και ΜΕΣΑ στην σημερινή «αριστερά» (ο πατριωτισμός ταυτίζεται ή συγχέεται με τον εθνικισμό-σωβινισμό και θριαμβεύει ο εθνομηδενισμός και ο αντι-πατριωτισμός σχεδόν σε όλη την «αριστερά», σώμα και παραφυάδες της)…  Έχουμε μαύρα μεσάνυχτα για τα εγκλήματα που διαπράχτηκαν τότε… Γι’ αυτό είμαστε καταδικασμένοι να τα ξαναζήσουμε. Με ευθύνη και αυτής της «αριστεράς»… Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον τόπο… να αποτύχει μια κυβέρνηση της «αριστεράς» γιατί δεν θα έχει πού να «πατήσει» αφού θα έχει απορρίψει τον μόνο εαυτό της που θα της έδινε λαϊκή στήριξη, διάρκεια και αποτελεσματικότητα, τον εαυτό της που έχει επίγνωση του κοινωνικού αλλά και του πατριωτικού χαρακτήρα της. ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΠΑΛΤΑΚΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΩΣΙΛΟΓΩΝ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ, ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΤΕΣ ΑΠΟ ΠΟΤΕ, ΦΟΒΑΜΑΙ, ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.

Π. Δ.

Απάντηση

Αγαπητέ κ. Π.Δ.

Πιστεύω πως θα ήταν χρήσιμο να αποφασίσει η Αριστερά κάποια στιγμή να επαναπροσδιορισθεί και να κάνει επανεκκίνηση. Κάτι τέτοιο θα βοηθούσε το ξεμπέρδεμα σε πολλά θέματα. Ένα από αυτά είναι να εξηγήσει η Αριστερά τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύει να αμυνθεί στο χτίσιμο ενός παγκόσμιου κράτους που θα διαθέτει υπερδυνάμεις ασφάλειας για τη διατήρηση της «τάξης» και έχοντας ως σημαία το σήμα μιας κεντρικής τράπεζας, συνεχίζοντας ταυτόχρονα (η Αριστερά) να αντιμετωπίζει ως ταμπού τη λέξη «πατρίδα» και να ταΐζει το ενοχικό της σύνδρομο περί όποιου πατριωτικού απολογούμενη … ένθεν κακείθεν.

Το blog Καρτέσιος
δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στην κατηγορία «Ενημέρωση» και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΚΑΙΡΟΣ


ΑΡΧΕΙΟ