ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΓΙΝΕΤΑΙ

kartesios 21

Ο τίτλος του post δεν αναφέρεται στη Ρεπούση, αλλά στη γενικότερη κατάσταση την οποία αδυνατώ να περιγράψω διαφορετικά. Από κάπου, όμως, πρέπει να το ξεκινήσω. Όπως βλέπουμε και στη φωτογραφία, η βουλευτής Μαρία Ρεπούση είχε εκφράσει μέσω twitter την απορία – για κάποιους παράπονο – ότι δεν έγινε κάποια πρόταση χρηματισμού στους βουλευτές της ΔΗΜΑΡ.

Δεν πέρασαν 2 ημέρες και κοτζάμ πρωθυπουργός έσπευσε να διορθώσει αυτό το λάθος. Πρότεινε στην κυρία Ρεπούση, στους υπόλοιπους βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, στους πέριξ της ΔΗΜΑΡ ανεξάρτητους και στους ανεξάρτητους γενικά βουλευτές να ψηφίσουν για πρόεδρο της Δημοκρατίας με αντάλλαγμα μία κυβερνητική θέση.

Πέρα από την αύξηση του ρευστού που επιφέρει μία υπουργοποίηση, δίνει επίσης τη δυνατότητα υπογραφής συμβάσεων, απευθείας αναθέσεων έργων, διορισμών και βολεμάτων. Δεν ξέρω αν αυτά είναι περισσότερα από 700.000€ , πάντως αν επενδύσεις σωστά στην κυβερνητική σου θέση, βγάζεις πολλά.

Σήμερα, λοιπόν, παρακολουθήσαμε ως λαός όχι το πώς εκτρέπεται η Δημοκρατία και το Σύνταγμα, αλλά το πώς ανατρέπονται στην κυριολεξία και πέφτουν στο γκρεμό. Ζούμε θλιβερές στιγμές. Ο χρηματισμός βουλευτών και οι συνδιαλλαγές γίνονται πλέον σε live μετάδοση. Δε νομίζω ότι μετά το σημερινό διάγγελμα – απόπειρα χρηματισμού του πρωθυπουργού προς βουλευτές έμειναν και πολλά να συζητήσουμε.

Μπορούμε, όμως, να εξηγήσουμε κάποια πράγματα. Λίγο πριν την πρώτη ψηφοφορία για πρόεδρο της Δημοκρατίας, 8 βουλευτές είχαν καταθέσει κείμενο που μιλούσε για την ανάγκη εθνικής συμφωνίας – συνεννόησης για Εκλογή Προέδρου, Αναθεώρηση του Συντάγματος, Ανάγκη διευθέτησης του χρέους και Εκλογές. Ως γνωστόν πήγε άπατο.

Με το που έσκασε η υπόθεση Χαϊκάλη, διαδόθηκε ότι το θέμα έπεσε πάνω στη «νέα προσπάθεια συλλογής υπογραφών βουλευτών που θα πρότειναν βήματα για την επιστροφή στην ομαλότητα». Από την προεργασία που είχε γίνει για την υποβολή σχετικού κειμένου, η εκτίμηση των βουλευτών που πήραν την πρωτοβουλία ήταν πως οι υπογραφές μπορεί να έφθαναν τις είκοσι. Ανάμεσα στις προτάσεις που θα περιλαμβάνονταν στο κείμενο θα ήταν η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, ο προσδιορισμός της ημερομηνίας διεξαγωγής εκλογών και η ολοκλήρωση της διαδικασίας συνταγματικής αναθεώρησης. Το νέο κείμενο φιλοδοξούσε να αποτελέσει ένα νέο οδικό χάρτη συνεννόησης.

Αυτό το κείμενο δεν πρόλαβε να κατατεθεί, είναι βέβαιο όμως πως θα πήγαινε άπατο με τη σειρά του. Και τα δύο κείμενα των βουλευτών αυτών προϋπέθεταν να γίνουν αποδεκτοί οι όροι και από τη ΝΔ και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η άρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν δεδομένη. Τι απέμενε, λοιπόν; Μα φυσικά να γίνει η πρόταση από τον πρωθυπουργό. Μία πρόταση που θα περιελάμβανε έναν «οδικό χάρτη συνεννόησης», στον οποίο θα περιγραφόταν η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, ο προσδιορισμός της ημερομηνίας διεξαγωγής εκλογών και η ολοκλήρωση της διαδικασίας συνταγματικής αναθεώρησης. Ω τι σύμπτωση!

Με αυτή την κίνηση του πρωθυπουργού, εξαλείφεται η ανάγκη παρουσίας του παράγοντα ΣΥΡΙΖΑ στην εξίσωση και τη θέση του παίρνει η συμφωνία των 20 βουλευτών. Αυτοί οι βουλευτές, λοιπόν, που αγωνιούσαν για την «επιστροφή στην ομαλότητα» δε χρειάζεται πλέον να φαίνονται ως διοργανωτές της ανωμαλίας που επιχειρείται. Απλώς μπορούν να δηλώσουν ότι «ανταποκριθήκαμε στο τιμητικό κάλεσμα του πρωθυπουργού να σώσουμε τον τόπο». Εδώ, βέβαια, διαφεύγει σε όλους το γεγονός ότι «στας κρισίμους περιόδους μιας χώρας» τη λύση καλείται να επιλέξει ο λαός και όχι ο κάθε νεροκουβαλητής του Σαμαρά. Ψιλά γράμματα για τα καθεστώτα.

Υπάρχει πάντως μία μικρή αποριούλα. Τί θα γίνει αν στο αγωνιώδες κάλεσμα του πρωθυπουργού δεν ανταποκριθούν μόνο οι του δημοκρατικού τόξου, αλλά και ο Μπούκουρας με τον Αλεξόπουλο; Θα ανταμειφθούν με κυβερνητικές θέσεις και αυτοί; Γιατί όχι; Η εθνική σωτηρία όλους τους χρειάζεται, σωστά;

Όλα αυτά βέβαια θα πρέπει κυρίως να απασχολήσουν τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που όλο αυτό το διάστημα περίμεναν να γίνουν υφυπουργοί ή και υπουργοί για να στείλουν τη φωτογραφία από την ορκωμοσία, στο χωριό. Στην περίπτωση που οι 180 βρεθούν κι αρχίσουν να παίρνουν τα πόστα, τότε συγγνώμη, αλλά οι κυβερνητικοί που ξεπούλησαν τη συνείδησή τους για μια ελπίδα υπουργοποίησης θα φανούν στα μάτια μας πολύ μαλάκες! Και κυρίως στα μάτια όλων των χωριανών που περίμεναν τη φωτογραφία από την ορκωμοσία.

Σε κάθε περίπτωση, απεύχομαι τη συγκέντρωση 180 βουλευτών στην τρίτη ψηφοφορία. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα πιστεύω ότι θα βρεθούν. Ειδικά από τη στιγμή που τους απευθύνθηκε αυτή η «τιμητική πρόσκληση πανστρατιάς» από τον πρωθυπουργό και αυτοί το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να «σώσουν την πατρίδα». Αν συμβεί, την επουτσίσαμε αδέλφια!

ΟΤΑΝ ΜΠΛΕΚΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΠΙΤΟΥΡΑ…

kartesios201214

… όπου «πίτουρα» για τον Χαϊκάλη είναι ο Αποστολόπουλος που τώρα προσπάθησε να τον χρηματίσει, αλλά πριν ήταν φίλος που θα του έβγαζε κέρδη από το Χρηματιστήριο, όπου δεν τον γνώριζε, αλλά τον γνώριζε.

… όπου «πίτουρα» για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – πλην Τσίπρα που την πήρε χαμπάρι και κράτησε αποστάσεις – είναι η μανία τους να πάρουν την εξουσία και πάνω σε αυτή τη μανία ξέχασαν τα βασικά και βγήκαν να στηρίξουν τις καταγγελίες Χαϊκάλη με πάθος και σιγουριά μεγαλύτερα κι από εκείνα του Καμμένου.

… όπου «πίτουρα» για μένα είναι όλη αυτή η εμετική ατμόσφαιρα που δημιουργήθηκε εξ αιτίας τής – στην καλοπροαίρετη εκδοχή – αμήχανης Δικαιοσύνης η οποία δεν φρόντισε να ερευνήσει το θέμα με σοβαρότητα και να ξεκαθαρίσει το τοπίο πριν προλάβει να γίνει τηλεοπτική επιθεώρηση.

Όποιος μπλέκεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες. Κι όποιον φάνε τώρα οι κότες, πολύ καλά θα κάνουν να τον δαγκώσουν γερά πριν τον καταπιούν. Έτσι, για τιμωρία της μαλακίας του.

Φίλες και φίλοι, τα νοστιμότερα πίτουρα είμαστε εμείς. Εμείς γεμίσαμε τη Βουλή με Χαϊκάληδες, Πάντζες, Αδώνηδες, Μιχελογιαννάκηδες, Ψαριανούς, Τατσόπουλους και Αηδόνηδες ο οποίος παρεμπιπτόντως «είναι από χωριό και τον λένε πρωτόγονο» και χαίρεται γι’ αυτό.

Αν, λέω ΑΝ, ζούσε σήμερα ο Μάνος Κατράκης και ήταν βουλευτής, μπορεί να φανταστεί κάποιος από εμάς ότι θα τον πλησίαζε ένα τυχαίο λαμόγιο να τον χρηματίσει; Μπορεί να φανταστεί κάποιος από εμάς ότι ο Κατράκης θα είχε πάρε – δώσε με λαμόγια του Χρηματιστηρίου; Μπορεί να φανταστεί κάποιος από εμάς ότι θα έκανε ο Κατράκης μία καταγγελία αντίστοιχη του Χαϊκάλη και θα περνούσε τόσος καιρός με συζητήσεις; Το κυριότερο, όμως, πιστεύει κάποιος από εμάς ότι ο Μάνος Κατράκης θα ξέπεφτε ποτέ από την Τέχνη στην πολιτική;

Στη θέση του Κατράκη, μπορείτε να βάλετε όποιον ηθοποιό, συγγραφέα, στιχουργό έχετε σε εκτίμηση. Και σκεφτείτε ακριβώς τα ίδια ερωτήματα. Θα μου πείτε «αυτοί κατεβαίνουν στα ψηφοδέλτια, από αυτούς καλούμαστε να επιλέξουμε». Και ποιος υποχρέωσε κάποιον να ψηφίσει όταν βλέπει ότι τα πολιτικά προϊόντα από τα οποία καλείται να διαλέξει είναι άθλιας ποιότητας;

Αν μπεις σ’ ένα μαγαζί και δε σ’ αρέσει τίποτα, νιώθεις κάποια υποχρέωση να ψωνίσεις κάτι για να μη στεναχωρήσεις τον καταστηματάρχη; Από τη στιγμή που ΚΑΙ σήμερα τα πολιτικά προϊόντα της χώρας αποδεικνύουν ότι είναι μπάζα και σ’ έχουν γραμμένο, γιατί νιώθεις ότι τους χρωστάς την ψήφο σου;

Φτάσαμε σήμερα στο σημείο να κάνει ο πρωθυπουργός μήνυση σε βουλευτή! Δεν έχει ξανασυμβεί. Είναι αυτό που κατηγορούσε ο πρωθυπουργός μιλώντας για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» και τη γλίτωναν αβέρτα υπουργοί και γραμματείς. Ο δε μηνυόμενος βουλευτής που δηλώνει ότι είχε το ηθικό σθένος να αρνηθεί 2-3 εκατομμύρια ευρώ, μόλις τον μηνύει ο πρωθυπουργός βγαίνει τρέχοντας να δηλώσει «Δεν κατηγόρησα τον πρωθυπουργό ή την κυβέρνηση». Σώπα! Και ποιον κατηγόρησες καταγγέλλοντας ότι πήγαν να σε χρηματίσουν για να μην πέσει η κυβέρνηση; Ούτε λογική υπάρχει, ούτε σοβαρότητα.

Και το αποδεικνύουν και ο Βουδούρης με τον Παραστατίδη που ενώ δήλωσαν «Η απόπειρα χρηματισμού, έστω και ενός βουλευτή, έστω και μόνο η σοβαρή πιθανότητα αυτής της απόπειρας, δημιουργεί μια βαριά σκιά, δυστυχώς για όλους τους βουλευτές, που άλλαξαν στάση απέναντι στην κυβέρνηση, από την ψηφοφορία του προϋπολογισμού στην ψηφοφορία για την προεδρία της Δημοκρατίας», μόλις απειλήθηκαν με μηνύσεις το γύρισαν στο ότι ο κόσμος δεν κατάλαβε καλά και ότι η δήλωσή τους «παρερμηνεύτηκε και πως δεν είχαν σκοπό να απαξιώσουν τους συναδέλφους τους».

Το κλίμα και το έδαφος ευνοούν την παρακμή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο νέος αστέρας της πολιτικής γελοιότητας, ο Σταύρος Θεοδωράκης, προέρχεται και αυτός από την τηλεόραση. Πίτουρα είμαστε. Κι όχι απλά πίτουρα, αλλά από αυτά που κάνουν καριέρα φωνάζοντας στις κότες «φάε εμένα πρώτα, φάε εμένα πρώτα». Δε μας φταίνε οι κότες. Τη δουλειά τους κάνουν.

ΜΩΡ’ ΔΕ ΓΑΜΙΕΣΤΕ!

kartesios161214

Αν πάμε σε εκλογές θα βγει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα. Αυτό πλέον το πιστεύουν όλοι – πλην ίσως του Καμπουράκη που πιστεύει ότι η «ψαλίδα» κλείνει. Το πιστεύει και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος και ο Γεωργιάδης. Το «πιστεύουν» είναι υποκειμενικό. Σωστότερο είναι το «ξέρουν».

Γι’ αυτό και από τώρα ο βομβαρδισμός των χαφιέδων έχει σχέση με την καταστροφή που θα έρθει αν γίνουν εκλογές. Εξ αρχής. Ούτε καν θα περιμένουν οι αγορές να γίνουν οι εκλογές, να βγουν τα αποτελέσματα και να υπάρξει κυβέρνηση, απ’ ό,τι λέει η Βούλτεψη.

Λένε, λοιπόν, οι χαφιέδες ότι η μόνη περίπτωση να υπάρξει πολιτική σταθερότητα στη χώρα είναι να εκλεγεί πρόεδρος Δημοκρατίας ο Δήμας και να μην πάμε σε εκλογές. Βρίσκονται οι 180, εκλέγεται ο Δήμας…. και; Τι γίνεται μετά; Παραμένουμε στην πολιτική σταθερότητα που υπάρχει σήμερα;

Μα δεν υπάρχει πολιτική σταθερότητα σήμερα. Η συγκυβέρνηση δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει, το ΠΑΣΟΚ υπάρχει μόνο στα χαρτιά και στην παράνοια του Βενιζέλου, η ΔΗΜΑΡ διαλύθηκε, οι ΑΝ.ΕΛ. μετριούνται κάθε μέρα να δουν πόσοι απέμειναν και το μισό ναζιστολόι είναι στη φυλακή. Έχει κάποια σχέση η σύνθεση της σημερινής Βουλής με εκείνη που σχηματίστηκε την επομένη των εκλογών;

Ακόμη και η επί 353 μέρες ακυβέρνητη Καμπότζη είχε περισσότερη πολιτική σταθερότητα από αυτή που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα. Η προεκλογική περίοδος ξεκίνησε την ημέρα που αποδείχτηκε το πρώτο ψέμα του Σαμαρά. Αν δεν γίνουν εκλογές στις αρχές του 2015, τότε θα γίνουν κανονικά τον Ιούνιο του 2016. Δηλαδή θα έχουμε μπροστά μας ακόμη 18 μήνες προεκλογικής περιόδου.

Και θα την έχουμε, διότι ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ! Κι αυτό είναι κάτι που το ξέρουν όλοι. Και ο Σαμαράς δε μπορεί να το διαπραγματευτεί. Το απέδειξε. Το ομολόγησε. Του το φώναξε στα μούτρα ο Σόιμπλε και ο Σαμαράς λέρωσε το βρακάκι του. Όσο ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ το ΔΝΤ δεν θα φύγει, τα νέα μέτρα δεν θα σταματήσουν να επιβάλλονται και η πραγματική οικονομία θα καταρρέει.

Σε ένα τέτοιο κοινωνικό τοπίο, πού βρίσκεται άραγε η πολιτική σταθερότητα; Πολιτικός βάλτος, ναι. Σταθερότητα, όχι. Η σύνθεση των κοινοβουλευτικών ομάδων θα αλλάζει διαρκώς. Όσο θα πλησιάζει ο Ιούνιος του 2016 και οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ θα έχουν να χάσουν πλέον λίγα μηνιάτικα θ’ αρχίσουν να μην ψηφίζουν, μήπως και ξεχαστούν και σώσουν το τομάρι τους. Θα βγουν οι εφεδρείες. Δε θα βγαίνουν τα κουκιά. Είναι αυτό πολιτική σταθερότητα;

Όσους Τούρκους και να βγάλεις στο Αιγαίο για να σου φτιάξουν περιβάλλον εθνικών κρίσεων, όσοι Μοσκοβισί και να σε στηρίξουν, όσες φορές και να έρθει η Μέρκελ να δώσει συχαρίκια για την πρόοδο, απλώς δε θα αρκούν. Τα πάντα θα σταματήσουν και οι πάντες θα περιμένουν τον Ιούνιο του 2016.

Βέβαια, για όλη αυτή την κατάσταση έχει ευθύνες και ο ΣΥΡΙΖΑ. Με αποκορύφωμα το «Στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουνε», ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα πρέπει να έχει ρίξει την κυβέρνηση πάνω από 10 φορές. Στο μυαλό του, βέβαια. Δεν έχω αντιληφθεί την προσέγγιση του επικοινωνιακού του επιτελείου στο θέμα αυτό. Δηλαδή τι νομίζουν ότι κερδίζουν όταν απευθύνονται στους ψηφοφόρους σαν να είναι τίποτε βλαμμένα και γκρινιάρικα παιδάκια;

Δύο τινά συμβαίνουν. Είτε ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι το πιστεύει ότι θα πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά κάθε φορά που το λέει, οπότε είναι άμεση η ανάγκη για restart αντίληψης της πραγματικότητας, είτε πιστεύουν ότι έτσι κρατάνε ψηλά το ηθικό των ψηφοφόρων οπότε το restart δεν αρκεί, χρειάζεται χειρουργείο.

Και το ίδιο κάνει και τώρα. Όχι απλώς διαβεβαιώνει ότι δε θα βρεθούν οι 180 βουλευτές και ότι θα πάμε σε εκλογές, αλλά τις έχει ήδη κάνει, τις κέρδισε, πήρε αυτοδυναμία και παρ’ όλα αυτά συνεργάστηκε και με άλλους πολιτικούς χώρους αν και δεν τους είχε ανάγκη. Μιλάμε για ΤΟΝ ΟΡΙΣΜΟ της πετυχημένης φαντασίωσης. Το ότι έχει αποδειχτεί αναξιόπιστος σε κάθε του πρόβλεψη σχετικά με την πτώση της κυβέρνησης είναι κάτι που δείχνει να μην τον αφορά.

Βέβαια έχει έτοιμο το άλλοθι στην περίπτωση που βρεθούν οι 180 βουλευτές. «Εξαγοράστηκαν», θα πει. Ρε συντρόφια, εσείς το είχατε καταγγείλει, δεν το περιμένατε; Από πού κι ως πού θα αποτελέσει άλλοθι για την αναξιοπιστία σου κάτι που δήλωνες εκ των… πολύ προτέρων ότι το γνώριζες; Αν εξαγοράζονται βουλευτές, οπότε δεν πάμε σε εκλογές, για ποιο λόγο δηλώνεις ότι έχεις στόχο την αυτοδυναμία σε εκλογές που ξέρεις ότι δε θα γίνουν;

Δε γίνεται ρε σύντροφοι τα εμά εμά, και τα εσά πάλι εμά. Δε γίνεται να καταγγέλλεις εξαγορά βουλευτών κι όμως να συμμετέχεις στη διαδικασία εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας μπας και τελικά δεν έχουν εξαγοραστεί αρκετοί οπότε το πάμε σε νίκη. Αν το καταγγείλεις τότε θα πρέπει να φύγεις από τη Βουλή, να βγεις και να πεις «αυτοί δεν παίζονται με τίποτα, είναι σπείρα» και να καλέσεις επίσημα τον κόσμο να βγει στο δρόμο. Αν βγούμε βγήκαμε, αν δε βγούμε ας το βουλώσουμε να μας κόψουν τα κεφάλια. Αλλά θα έχουμε αποδείξει τι θέλουμε τελικά. Από τη στιγμή όμως που δεν το κάνεις και συμμετέχεις στη διαδικασία, τότε το βουλώνεις και αποδέχεσαι το αποτέλεσμα που έχεις νομιμοποιήσει με την παρουσία σου.

Ρε δεν αντέχουμε άλλα λόγια και τακτικισμούς της πλάκας. Κουραστήκαμε πλέον να εκβιαζόμαστε, αλλά και να κοροϊδευόμαστε. Από τους χαφιέδες καμιά απαίτηση δεν έχω. Αυτοί ήταν πάντα. Από την Αριστερά μία απαίτηση για σοβαρότητα και ειλικρίνεια την είχα. Όμως με το ανέκδοτο «η συντρόφισσα Τζάκρη» δε μπορώ να γελάσω. Κι αν ακούσω κανένα «Ο Φώτης ήταν πάντα αριστερός» θα ξεράσω. Οπότε πάρτε προκαταβολικά ένα μωρ’ δε γαμιέστε όλοι μαζί κι αν τύχει να σοβαρευτείτε κάποια στιγμή, θα το πάρω πίσω.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ;

kartesios111214

Στην τοπική εφημερίδα της Καβάλας «Νέα Εγνατία», διαβάζω συνέντευξη των υπεύθυνων χειρουργών του Ιατρείου Μαστού που λειτουργεί στο νοσοκομείο της πόλης. Η ερώτηση της δημοσιογράφου είναι: «Πόσες γυναίκες διακόπτουν τον προληπτικό έλεγχο λόγω οικονομικών προβλημάτων;» και η απάντηση του χειρουργού λέει πολλά: «Δεν έχω δει τόσο αδυναμία διαγνώσεων, όσο το να επιλέξει μια γυναίκα την ολική μαστεκτομή, διότι δεν έχει τα χρήματα να πηγαινοέρχεται στη Θεσσαλονίκη ή την Αλεξανδρούπολη για να κάνει ακτινοθεραπείες, αν διάλεγε την τμηματεκτομή».

Το καταλάβαμε; Υπάρχει έστω και μία γυναίκα σε αυτή τη χώρα που επειδή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να μετακινηθεί σε άλλη πόλη για να έχει τη σωστή θεραπεία, λέει «κοψ’το να τελειώνουμε»! Και αναφέρεται στο στήθος της. Ζητάει να υποστεί έναν ακρωτηριασμό λόγω οικονομικής αδυναμίας. Το καταλάβαμε γαμώτο; Δεν είναι φήμη. Δεν είναι κάποια, κάπου, κάποτε. Είναι γυναίκες για τις οποίες μιλάει ο γιατρός τους.

Και πρόκειται μόνο για μία επαρχιακή πόλη. Και πρόκειται μόνο για μία μορφή καρκίνου. Τα ίδια γίνονται και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τα ίδια συμβαίνουν και με άλλους ανθρώπους που πάσχουν από σοβαρές ασθένειες. Τα ίδια συμβαίνουν και με την αδυναμία λήψης άλλων θεραπειών. Το καταλάβαμε ρε; «Κοψ’το, να τελειώνουμε. Δεν έχω λεφτά για να κρατήσω ένα κομμάτι από το σώμα μου».

Και προσπαθούν να μας τρομάξουν ότι θα έρθουν τα χειρότερα στην περίπτωση που πέσει η κυβέρνηση των σάπιων τεράτων. Τι χειρότερο να μας συμβεί, δηλαδή; Είμαστε ηθικά και οικονομικά χρεοκοπημένοι. Ακρωτηριαζόμαστε σωματικά και πνευματικά. Η Κολομβία μοιάζει με παράδεισο μπροστά σε αυτή την κατάσταση.

Βγάζει στα μανταλάκια ο νεοναζί Κασιδιάρης τον πρωθυπουργό της χώρας να δίνει εντολές χειρισμού δικαστικής υπόθεσης και όλοι κάνουμε την πάπια. Μέχρι αυτή τη στιγμή, ο Σαμαράς δεν βγήκε να διαψεύσει ότι πράγματι είναι αυτός που δίνει τις εντολές για τον εισαγγελέα. Αν το κάνει τώρα θα είναι αργά. Θα είναι ακόμη μεγαλύτερη η ομολογία του, καθώς θα έχει χρειαστεί δύο μέρες για να χειριστεί το ψέμα του.

Η σιωπή του είναι ξεκάθαρη ομολογία. ΚΙ ΟΜΩΣ… Κι όμως, οι εφημερίδες ασχολούνται με το ποιος μπορεί να έκανε το αδίκημα παρακολούθησης του πρωθυπουργού ΚΑΙ ΟΧΙ με το αδίκημα του πρωθυπουργού! Από την άλλη, η αντιπολίτευση σιωπά. Κι εμείς συνηθίσαμε τόσο πολύ να εκπλησσόμαστε που πλέον δε μας εκπλήσσει τίποτα.

Όταν ο Κασιδιάρης έβγαλε το βίντεο με το οποίο αποδείκνυε ότι ο πρωθυπουργός της χώρας είχε ανοιχτή γραμμή με τους νεοναζί μέσω του στενότερου συνεργάτη του, ο Σαμαράς απέπεμψε τον Μπαλτάκο και καθάρισε. Τώρα που η σιωπή του πρωθυπουργού φωνάζει ότι χειριζόταν προσωπικά τη Χρυσή Αυγή ποιος θα αποπέμψει τoν πρωθυπουργό;

Διότι εάν όντως ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή να «γαμήσει ο εισαγγελέας τους τρεις της Χρυσής Αυγής», ποιος μας λέει ότι σε άλλες περιπτώσεις ο πρωθυπουργός δεν είχε δώσει εντολή να φερθούν με το γάντι ή να ξελασπώσουν τρεις άλλους της Χρυσής Αυγής; Ποιος θα μας εγγυηθεί ότι ο πρωθυπουργός δεν έδωσε την… εισαγγελική εντολή να γαμηθούν οι τρεις της Χ.Α. επειδή δεν του έκαναν κάποιο χατίρι ή επειδή πάτησαν μια συμφωνία; Τώρα πλέον όλα είναι ανοιχτά.

Σωματικά και ηθικά ακρωτηριασμένοι. Εγκεφαλικά ναρκωμένοι. Ένα μόνο κέντρο του εγκεφάλου μας άφησαν ξύπνιο. Του φόβου. Εκπαιδευμένο να υπακούει και να υποτάσσεται σε κάθε απειλή για τα χειρότερα. Ποια χειρότερα, γαμώτο!

ΣΙΓΑ ΜΗ ΜΑΣ ΤΡΕΛΑΝΕΤΕ

kartesios091214

«Απόψε μας απαγόρευσε ο αλαζονικός κ. Τσίπρας την ελευθερία γνώμης. Όποιος δεν ψηφίσει Προϋπολογισμό και ψηφίσει Πρόεδρο ο κ. Τσίπρας θα τον θεωρήσει εξωνημένο. Διέγραψε τη λέξη συνείδηση από τους Βουλευτές», απάντησε ο Αντώνης Σαμαράς στον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ που πρότεινε αν ο Προϋπολογισμός δεν ψηφιστεί από 180 βουλευτές να υπάρξει συνεννόηση για εθνικές εκλογές. «Τέτοια βάναυση προσβολή δεν έχει γίνει τα τελευταία 30 χρόνια. Οι βουλευτές κατάλαβαν τι αντιπροσωπεύετε. Οι βουλευτές δεν θα δεχθούν να τρομοκρατηθούν».

Ω ναι! Αυτά είπε ο Μέγας Υπερασπιστής της συνείδησης των βουλευτών, της ελεύθερης βούλησης των βουλευτών, της ελεύθερης ψήφου. Αυτά είπε ο Μέγας Μαχητής της τρομοκράτησης των βουλευτών.

Δεν είναι, όμως, μόνος του στον αγώνα για την υπεράσπιση της ψήφου κατά συνείδηση από τους βουλευτές. Έχει στο πλευρό του τον έτερο Μέγα Δημοκράτη Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος «ερωτηθείς για τις φήμες περί χρηματισμού βουλευτών και εξαγοράς συνειδήσεων εν όψει της ψηφοφορίας για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας, χαρακτήρισε αθλιότητα την όλη ιστορία και πρόσθεσε ότι πρόκειται για σταλινικού τύπου επιχείρηση προληπτικής συκοφάντησης της ανεξάρτητης, διαφανούς και κατά συνείδηση ψήφου των βουλευτών».

Μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούν να μας τρελάνουν αυτοί οι δύο. Κοιτάξτε ποιοι τολμούν σήμερα να υπερασπίζονται τη ΒΟΥΛΕΥΤΙKΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ:

Την Πέμπτη 6/5/10 η Ντ. Μπακογιάννη ψηφίζει «ναι» στο μνημόνιο και λίγο μετά τις 7 το απόγευμα διαγράφεται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ με εντολή Σαμαρά.

Την Κυριακή 10/11/2013 η Θ. Τζάκρη υπερψήφισε την πρόταση δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ, κατά την ψηφοφορία στη Βουλή και αμέσως διαγράφεται από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, με εντολή του Ευ. Βενιζέλου.

Ενδιάμεσα σε αυτές τις δύο διαγραφές είχαμε και άλλες. Μέσα σε μόλις 4 μήνες του 2012 είχαμε τις διαγραφές των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ: Μίμη Ανδρουλάκη, Κώστα Σκανδαλίδη, Γιάννη Κουτσούκου, Μάρκου Μπόλαρη, Αντζελας Γκερέκου, Θόδωρου Παραστρατίδη, Μιχάλη Κασσή, ενώ από τη ΝΔ διεγράφησαν οι : Νίκος Νικολόπουλος, Νίκος Σταυρογιάννης, Γιώργος Κασαπίδης. Κάπου εκεί ενδιάμεσα διεγράφη και ο Χρήστος Ζώης.

Αυτά όσον αφορά στο σεβασμό που δείχνουν εμπράκτως ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος στην ψήφο κατά συνείδηση των βουλευτών. Όμως δεν αρκούν αυτά. Ο Ευ.Βενιζέλος καταφέρθηκε και εναντίον της «σταλινικού τύπου επιχείρηση προληπτικής συκοφάντησης της ανεξάρτητης, διαφανούς και κατά συνείδηση ψήφου των βουλευτών».

Τι ακριβώς όμως είναι η εντολή για «κομματική πειθαρχία» πριν από κάποια ψηφοφορία στη Βουλή; Είναι ακριβώς μια σταλινικού τύπου επιχείρηση προληπτικής συκοφάντησης της ανεξάρτητης, διαφανούς και κατά συνείδηση ψήφου των βουλευτών καθώς οι αρχηγοί των κομμάτων πάντα πριν από τις ψηφοφορίες ανακοινώνουν ότι οι βουλευτές που δεν θα ψηφίσουν σύμφωνα με την κομματική γραμμή δεν είναι πατριώτες, θέτουν τη χώρα σε κίνδυνο, δεν θέλουν το καλό του λαού!

Όταν, λοιπόν, ο Σαμαράς το γύρισε σε καθαρόαιμο μνημονιακό mood έθεσε θέμα κομματικής πειθαρχίας στους βουλευτές της ΝΔ λέγοντας στην ομιλία του, μεταξύ άλλων: «Πρέπει η Ελλάδα να μείνει στην ευρωπαϊκή πορεία. Έχουμε ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, όχι στο κόμμα. Δεν συνομιλούμε μόνοι μας. Να σκέφτεστε τις επόμενες γενιές, τα παιδιά, και τι θα αφήσουμε πίσω μας. Ηγέτης είναι αυτός που πάει κόντρα. Δύσκολο το “όχι” τότε, δύσκολο το “ναι” τώρα. Αυτό πρέπει να κάνουμε. Μεταξύ της βεβαιότητας της καταστροφής και της αμφιβολίας για τη σωτηρία διαλέγω το δεύτερο. Θα κριθούμε από την Ιστορία αν βγάλουμε τη χώρα από τη λάσπη. Είμαι σίγουρος ότι θα τιμήσετε την υποχρέωσή σας απέναντι στη χώρα».

Αν αυτός δεν είναι εκβιασμός, τότε τι είναι; Αν δεν είναι εκβιασμός το ότι «όποιος δεν ψηφίσει το Μνημόνιο δεν θέλει να σωθεί η χώρα, αλλά κοιτάει τον εαυτό του» τι είναι;

Ανάλογους εκβιασμούς έκανε και ο Βενιζέλος όταν έθετε θέμα κομματικής πειθαρχίας στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατά τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, καλώντας τα μέλη της Κ.Ο. να δεσμευθούν ότι θα ψηφίσουν το πακέτο μέτρων ως έχει ανεξάρτητα από το αν αυτό θα βελτιωθεί ή όχι.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που τώρα υποκρίνονται τους υπερασπιστές της ψήφου κατά συνείδηση. Αυτοί και τα κόμματά τους που δεν άφησαν ποτέ να λειτουργήσει η Δημοκρατία στην Ελλάδα. Αυτοί που κλείδωσαν κάθε έννοια κοινοβουλευτισμού στα κελιά της κομματικής πειθαρχίας. Αυτοί που μετέτρεψαν τους βουλευτές σε σκυλιά του Pavlof, όχι δίχως τη ευθύνη των ίδιων των βουλευτών, πάντως.

Αυτοί τώρα μιλάνε για σεβασμό στη Δημοκρατία. Αυτοί τώρα μιλάνε για σεβασμό στους θεσμούς. Αυτοί τώρα ΑΠΑΙΤΟΥΝ σεβασμό στη διαδικασία της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας ενώ δεν έχουν ανακοινώσει ακόμη το όνομα του υποψηφίου. Και παρ’ όλα αυτά, οι βουλευτές των κομμάτων τους και άλλοι παρατρεχάμενοι δηλώνουν ότι θα τον ψηφίσουν! Ποιον εγκρίνουν; Τον άγνωστο; Τον ανώνυμο; Τον κώλο της μαϊμούς;

ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ πέρα ως πέρα!



[upd] Συγγνώμη, αλλά ξέχασα κάτι. Ο κ. Βενιζέλος είναι εξοργισμένος με τα περί «συνδιαλλαγής» και ο κ. Σαμαράς με τα περί «ανταλλαγμάτων» για την ψήφο των βουλευτών. Αναστατώθηκαν αμφότεροι! Αυτά δε συμβαίνουν, αναφώνησαν.

Θυμίζω:

-3/12/12, ο Ανδρέας Λοβέρδος ανακοινώνει την ίδρυση της πολιτικής κίνησης ΡΙ.Κ.Σ.Σ.Υ
-Ο Βενιζέλος δηλώνει: «Την ώρα που το ΠΑΣΟΚ οργανώνει, με κόπο και δυσκολίες, ένα νέο “εμείς”, κάποιος διάλεξε το “εγώ”».

– Ο Βενιζέλος δηλώνει: «Για λόγους εθνικού συμφέροντος, προκειμένου δηλαδή να διασφαλιστεί η κυβερνητική σταθερότητα και να τελειώσει ομαλά η δύσκολη διαπραγμάτευση με τους εταίρους και πιστωτές μας, ανέχθηκα επί μήνες συμπεριφορές βλαπτικές για την Παράταξη. Επίμονα και οργανωμένα βλαπτικές».
– Ο Βενιζέλος δηλώνει: «Εφόσον ο κ. Λοβέρδος αποχωρεί από το ΠΑΣΟΚ και αναζητά άλλο κόμμα, ενημέρωσα με επιστολή μου τον κ. Πρόεδρο της Βουλής ότι δεν ανήκει πλέον ούτε στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ».

– 9/6/14, ο Ανδρέας Λοβέρδος αναλαμβάνει το υπουργείο Παιδείας.

-22/8/14, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος με επιστολή του στον Πρόεδρο της Βουλής ανακοίνωσε την επιστροφή του Ανδρέα Λοβέρδου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Επίσης:

– 8/11/12, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλος, μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου στη Βουλή, προχώρησε στη διαγραφή από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος της βουλευτού Άντζελας Γκερέκου.

-20/2/2013, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ενημερώνει με επιστολή του τον πρόεδρο της Βουλής ότι εντάσσεται ξανά  στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ η βουλευτής Άντζελα Γκερέκου.

-9/6/14, η Άντζελα Γκερέκου αναλαμβάνει υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Αλλά αυτά είναι προφανώς απλές συμπτώσεις….

ΠΟΣΟ ΜΠΑΤΣΟΣ ΕΙΣΑΙ! ΠΟΣΑ ΚΙΛΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙ; ΠΟΣΟ ΔΕΙΛΟΣ;

B4MONILIcAACJCx.jpg large

ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ

kartesios061214

Να είσαι παράνομος και να κρύβεσαι, λογικό. Να επιμένεις όμως ότι είσαι νόμιμα εκλεγμένος στην εξουσία και να κρύβεσαι είναι ολίγον παράλογο. Γι’ αυτό, δε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε λογικά την κυβέρνηση. Πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος. Δε μπορείς να αντικρούσεις κάποιο από τα «επιχειρήματά» τους με τη λογική. Δε μπορείς να αντιληφθείς με τη λογική τις κινήσεις που κάνουν, τα όσα λένε.

Κρύβονται από τη λογική, από την πραγματικότητα, από τις εκλογές κι από τον λαό. Διαδίδουν ότι είναι νόμιμη κυβέρνηση, αλλά καταγγέλλουν τις εκλογές. Επιμένουν ότι το δικαίωμα να καταστρέφουν τη χώρα τούς το έδωσε ο λαός, όμως στον λαό δεν απευθύνονται. Ψιθυρίζουν ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των πολιτών, όμως κρύβονται από τους πολίτες. Κυβερνούν κρυμμένοι ως παράνομοι. Και ως παράνομους ήρθε η ώρα να τους αντιμετωπίσουμε, τώρα που η λογική δε βρίσκει χώρο να σταθεί.

Πριν μόλις 5 ημέρες η Ντόρα Μπακογιάννη ρωτήθηκε «Αν θα περάσουν από τη Βουλή τα νέα μέτρα». Η κ. Μπακογιάννη απάντησε λέγοντας: «Από τη στιγμή που έχουμε φτάσει στο τέλος της διαδρομής, δεν μπορούμε να τα τινάξουμε στον αέρα. Και αν θέλετε, προτιμώ να πέσω ηρωικώς, από το να πέσω ξεφτυλισμένη». Πριν μόλις 7 ημέρες ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κύρτσος δήλωνε «Ας υπογράφαμε λιγότερα, αλλά αυτά που υπογράψαμε, πρέπει να τα εφαρμόζουμε».

Πού βρίσκεται, λοιπόν, η διαπραγμάτευση σε όλο αυτό; Τι μπορεί να διαπραγματευτεί ο πρόεδρος ενός κόμματος από τη στιγμή που το κόμμα του δηλώνει ότι δεν πρέπει να διαπραγματευτεί τίποτα κι ότι πρέπει να αποδεχτεί τα πάντα; Σε ποια λογική στηρίζεται η πολιτική μιας συγκυβέρνησης από τη στιγμή που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ δηλώνει ότι το μεγάλο πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα είναι το δημοσιονομικό κενό ενώ ο πρόεδρος του συγκυβερνώντος ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ;

Πόσο λογικά να αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ δηλώνει ότι το πρόβλημα είναι το δημοσιονομικό κενό, έρχεται ο Άδωνις Γεωργιάδης να δηλώσει ότι «Για την αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν συμφωνεί στην προεδρική εκλογή» και εντελώς συμπτωματικά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι το ίδιο πρόσωπο; Αυτόν τον διχασμό πώς μπορείς να τον αντιμετωπίσεις με τη λογική;

Ακόμη όμως κι αν προχωρήσεις σε όλες τις υποχωρήσεις λογικής του κόσμου και ασπαστείς τον συγκυβερνητικό παραλογισμό, πώς μπορείς να αποδεχτείς το επιχείρημα ότι «σε περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίσει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αμέσως οι δανειστές θα υποχωρήσουν, θα μειώσουν τις απαιτήσεις τους, δε θα επιμείνουν στην παράταση του μνημονίου και θα δεχτούν την ελληνική εκδοχή για το δημοσιονομικό κενό»; Διότι η περίληψη όλου του πολιτικού σκηνικού αυτή την περίοδο σε αυτή τη φράση χωράει. Αν συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογή προέδρου Δημοκρατίας, βγαίνουμε από το Μνημόνιο και δε λαμβάνονται νέα μέτρα.

Μέσα σε αυτό το λαγούμι έχουν κρυφτεί οι συγκυβερνώντες. Μέσα σε αυτή την πρόταση κρύβονται από τη λογική, από την πραγματικότητα, από τις εκλογές κι από τον λαό. Δεν θέλουν να φύγουν. Θέλουν να παραμείνουν κρυπτόμενοι. Να δώσουν κι άλλα χρήματα στον Μπόμπολα, να παραγραφούν κι άλλα αδικήματα υπουργών, να σώσουν κι άλλους υποστηρικτές τους , να ταΐσουν κι άλλο τις τράπεζες, να εξευτελίσουν ακόμη περισσότερο τους εργαζόμενους, να αυξήσουν κι άλλο τους άνεργους ώστε να τους μετατρέψουν ευκολότερα σε σκλάβους.

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει εκπροσώπηση του λαού στη Βουλή. Υπάρχει μόνο εκπροσώπηση συμφερόντων των δανειστών, των τραπεζιτών, της ολιγαρχίας. Επιμένω να πιστεύω ότι θα βρεθούν οι 180 που θα ψηφίσουν για τη συνέχιση εξυπηρέτησης αυτών των συμφερόντων. Και για όσο ακόμη η αξιωματική αντιπολίτευση θα επιμένει στην επιλογή της «να τους ταράξουμε στη νομιμότητα» ουσιαστικά θα συμμετέχει στο έγκλημα, θα στηρίζει τον παραλογισμό και θα συναινεί στη διατήρηση της παρανομίας.

Το κάνει για τους δικούς της λόγους. Είναι επιλογή της, όμως ας σταματήσει να αποποιείται τις ευθύνες της για τη συνέχιση της καταστροφής. Η εξαθλίωσή μας δε θα συνεχίσει για πολύ να λειτουργεί ως αυξητική ορμόνη της δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις. Η συνέχιση της εξαθλίωσής μας θα είναι ήττα και του ΣΥΡΙΖΑ.

ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙΣ;

23 Μαΐου 2014

12 Μαρτίου 2013

18 Δεκεμβρίου 2012

22 Οκτωβρίου 2012

8 Σεπτεμβρίου 2012

Η «ΕΞΑΓΟΡΑ» ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΗΣ

kartesios291114

Παίρνει από τη δουλειά του 1.500€ μικτά. Και ξαφνικά βγαίνει βουλευτής. Παίρνει 5.700€. Τα περισσότερα αφορολόγητα. Έχει γραφεία. Βολεύει το σόι του. Από εκεί που ήταν Μπάμπης, Λάκης, Κατίνα γίνεται κύριος και κυρία. Του σφίγγουν το χέρι. Τον καλούν σε εκδηλώσεις. Του τυχαίνουν φλουριά σε βασιλόπιτες. Έχει ορντινάντσα. ΔΕΗ, ΟΤΕ, μετακινήσεις, αυτοκίνητο πληρωμένα. Επιδόματα, pc, laptop, tablet, κερασμένα. Ίσως κάποτε γίνει και υφυπουργός. Όλοι του το λένε ότι αξίζει να γίνει. Η ματαιοδοξία σε πλήρη στύση.

Αν ψηφίσει «λανθασμένα» θα τον πετάξουν. Αν ψηφίσει «λανθασμένα», θα χάσει όλα του τα προνόμια και η αυτοπεποίθησή του θα γνωρίσει την ολοκληρωτική δυσλειτουργία. Γιατί λοιπόν να χρειαστεί να πληρώσει κάποιος έναν τέτοιο άνθρωπο ώστε να ψηφίσει αυτό που ούτως ή άλλως θα ψήφιζε για να παραμείνει βουλευτής;

Ακούω για λεφτά που πέφτουν ώστε να εξαγοραστούν ψήφοι. Δηλαδή συνειδήσεις. Απορώ ποιος να τα πληρώνει και γιατί. Αυτοί που πιθανόν θα δεχτούν προτάσεις χρηματισμού είναι βουλευτές οι οποίοι σε περίπτωση που οδηγηθούμε σε εκλογές δεν θα εκλεγούν ξανά. Ούτως ή άλλως θα ψηφίσουν «ναι» ακόμη κι αν υποψήφιος πρόεδρος θα είναι ο Γκουσγκούνης. Γιατί να σπαταληθεί χρήμα;

Για πολύ ακριβούς τους έχουμε τους βουλευτές. Η σύνθεση της σημερινής Βουλής αντικατοπτρίζει τη γενικότερη σύνθεση του πολιτικού κόσμου της χώρας. Κυριαρχεί μια φτήνια. Στα τελάρα τούς βρίσκεις τους υποψήφιους βουλευτές. Η Ελλάδα είναι γεμάτη με βολεμένους αποτυχόντες, δηλαδή… πολιτευτές. Μόνο από λειψανδρία δεν πάσχουμε. Από ποιότητα πάσχουμε.

Από συνείδηση πάσχουμε. Σύμπτωμα κι αυτό γενικότερο της κοινωνίας. Αν θες να εξαγοράσεις κάποιον, πετάς τα λεφτά σου. Τζάμπα είναι όλα. Γι’ αυτό δεν πιστεύω ότι «αναζητούνται οι 180». Ποιος θέλει να επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή του; Να ξαναγίνει Μπάμπης, Λάκης, Κατίνα; Να μη χτυπάει το τηλέφωνό του όταν έχει γενέθλια; Να σταματήσουν τα κεράσματα στα καφενεία; Να ξαναγίνει ένας από εμάς που πρέπει να βρει κάτι να κάνει για να ζήσει;

Σαφώς και δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν ακόμη τα payroll, αλλά σε αυτά πλέον δε μπαίνει ο κάθε τυχαίος. Μπαίνουν οι απολύτως χρήσιμοι. Οι μόνιμοι. Αυτοί ναι, μπορούν ακόμη κάτι να παζαρέψουν. Οι υπόλοιποι άντε να δεχτούν κάποια πρόσκληση σε δεξίωση και να καταφέρουν να σφίξουν το χέρι κάποιου μεγαλοεπιχειρηματία. Ως εκεί είναι. Κατά τα λοιπά, αχρείαστοι.

Βλέπετε, ζούμε σε μία χώρα όπου την πολιτική την ασκούν οι τραπεζίτες. Όχι μυστικά και παρασκηνιακά. Κανονικά, φόρα – παρτίδα. Να, προχθές ο Σάλλας της Πειραιώς ανακοίνωσε και κυβερνητικό πρόγραμμα άσχετο με το ποιο κόμμα θα είναι στην κυβέρνηση. «Δεν με προβληματίζει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αρκεί να εξασφαλιστεί ότι σέβεται την κοινοβουλευτική δημοκρατία και ότι δέχεται πως η αγορά υποστηρίζει την ανάπτυξη, την εξέλιξη και την τεχνολογία» δήλωσε ο τραπεζίτης. Βάζει όρους ο Σάλλας. Σου λέει δεν πα να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, καλό παιδί να’ναι κι ας είναι και μαλλιάς.

Διαβεβαίωσε ο Σάλλας ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με την τρόικα, «θα τα βρούμε». Έδωσε και τις κατευθυντήριες γραμμές για τη συνέχεια ο Σάλλας. Γραμμές για τη φορολογική μεταρρύθμιση, για τη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, για τις ιδιωτικοποιήσεις, τους ευρωπαϊκούς πόρους, για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας… για όλα έδωσε εντολές και μάλιστα με λεπτομέρειες.

Μέχρι και για το πώς θα χτυπηθεί η φοροδιαφυγή μίλησε ο Σάλλας. Εκεί φτάσαμε! Όμως το θαυμάσιο ήταν αυτό: «Ανάθεση σε φορείς εκτός δημοσίου όλων των επιτόπιων ελέγχων (φορολογικών, επενδυτικών, επιδοτήσεων, κλπ) που αφορούν δημόσιο χρήμα, με απόλυτη ευθύνη για τα πορίσματα των ελέγχων και με την καταβολή εγγύησης καλής εκτέλεσης του ελεγκτικού ή εποπτικού έργου που τους ανατίθεται».

Δηλαδή, ρε παιδί μου, κάνει μία «Εταιρεία Ελέγχου» ο Μπόμπολας η οποία Εταιρεία θα ελέγχει τον Μπόμπολα για την πορεία κατασκευής του έργου που ανέλαβε από το Δημόσιο με λεφτά του Δημοσίου, αλλά το Δημόσιο θα απαγορεύεται να ελέγχει τον Μπόμπολα σχετικά με το έργο, αλλά και σχετικά με τυχόν υπερτιμολογήσεις και αν οι επιδοτήσεις χρησιμοποιούνται για το λόγο που δόθηκαν. Επίσης η όποια «Εταιρεία Ελέγχου» του όποιου Μπόμπολα θα ελέγχει φορολογικά τις υπόλοιπες εταιρείες του όποιου Μπόμπολα. Με αξιοπιστία και εγκυρότητα.

Όταν, λοιπόν, το πράγμα έχει φτάσει σε αυτό το σημείο, γιατί να χρειαστεί κάποιος να εξαγοράσει έναν ή πολλούς βουλευτές από τη στιγμή που αυτοί ξέρουν ότι είναι αχρείαστοι και ότι κάποιοι τους κάνουν χάρη που τους διατηρούν στα έδρανά τους; Υπάρχει ένας ηλίθιος αντίλογος που λέει ότι γι’ αυτό θα έπρεπε να πληρώνονται καλύτερα οι βουλευτές και να έχουν περισσότερα προνόμια, ώστε να μην υποκύπτουν σε χρηματισμούς και απόπειρες εξαγοράς.

Κι είναι ηλίθιο ως αντεπιχείρημα, διότι όσα περισσότερα χρήματα και προνόμια θα έχει να χάσει ο βουλευτής, τόσο περισσότερο θα κατσικώνεται στην καρέκλα του και θα έχει ως μοναδικό κριτήριο για την ψήφο του τη διατήρηση της θέσης του. Πιστεύω ότι αν σήμερα οι βουλευτές δεν είχαν να χάσουν τίποτε παραπάνω απ’ όσα είχαν πριν γίνουν βουλευτές, τότε πολύ δύσκολα θα βρίσκονταν οι 180 για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και ακόμη λιγότεροι θα είχαν βρεθεί να ψηφίσουν μέτρα και μνημόνια που ρημάζουν τις δικές μας ζωές αλλά δεν αγγίζουν τις δικές τους. Και τότε ναι, ίσως θα υπήρχε μία γενικευμένη προσπάθεια εξαγοράς ψήφων, που όμως θα άφηνε αναγκαστικά πίσω της στοιχεία και αποδείξεις. Θα υπήρχε ρίσκο. Κι όπου υπάρχει ρίσκο γίνονται λάθη και στραβές. Σε μία γενικευμένη προσπάθεια εξαγοράς πολλά θα μπορούσαν να αποδειχτούν. Τώρα, όμως, έτσι όπως έχει η κατάσταση και με αυτούς τους βουλευτές μιλάμε για ψιλολόγια.

Άλλωστε πρωθυπουργό έχουμε· τον Σάλλα. Και υπουργούς έχουμε· Σάλλα τους λένε κι αυτούς. Οπότε, μικρή σημασία έχει πως λένε τους βουλευτές…

ΝΑΥΑΓΟΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑΥΑΓΙΟ

kartesios271114

Αλήθεια λένε. Δεν υπήρξε κανένα ναυάγιο στη διαπραγμάτευση του Παρισιού, διότι απλώς δεν υπήρξε καμία διαπραγμάτευση. Και δεν υπήρξε καμία διαπραγμάτευση από τη στιγμή που ο Χαρδούβελης ομολογεί ότι «ως χώρα έχουμε ολοκληρώσει το 99% των δεσμεύσεών μας, όμως εκείνοι θέλουν και το 1%». Όταν λοιπόν έχεις ολοκληρώσει το 99% των δεσμεύσεών σου στη Τρόικα, τί ακριβώς έχεις διαπραγματευτεί όλο αυτό το διάστημα που δήθεν διαπραγματεύεσαι; Ποια μνημόνια σκίζεις κάθε μέρα, όταν έχεις ολοκληρώσει το 99% των δεσμεύσεων αυτών των μνημονίων;

Κι όταν μιλάμε για «δεσμεύσεις» δεν εννοούμε «στιγμιαίες» δεσμεύσεις, αλλά εφ όρου ζωής. Πρόκειται για δεσμεύσεις με όλη την έννοια της λέξης. Δεσμεύουν την κάθε μας μέρα και την κάθε μέρα της κάθε γενιάς που ακολουθεί. Ας δούμε ποιο είναι και αυτό το 1% που επιμένει να ζητά η Τρόικα. Είναι η υπογραφή ενός νέου Μνημονίου, το οποίο όμως –κι εδώ είναι το ενδιαφέρον – δεν αρνείται η σημερινή κυβέρνηση να υπογράψει, απλώς παρακαλά να της δοθεί πίστωση χρόνου ώστε να το υπογράψει μετά την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας.

Σε αυτή την παράταση χρόνου εστιάζεται όλο αυτό που έχουν βαφτίσει «διαπραγμάτευση». Διαπραγματεύονται τον χρόνο που θα είναι ακόμη στην εξουσία. Πρόκειται περί διαπραγμάτευσης καθαρά προσωπικών συμφερόντων του Σαμαρά, του Βενιζέλου και των βουλευτών τους. Αυτό ναι, το δέχομαι. Διαπραγματεύονται όσο μπορούν. Κατά πάσα πιθανότητα θα πάει καλά. Ούτως ή άλλως, ολόκληρο το Σύστημα χρειάζεται χρόνο για να κάψει αποδείξεις απ’ όλα τα σκάνδαλα που δημιούργησε κι απ’ όλες τις συμφορές που συνειδητά έχει προκαλέσει στον τόπο.

Μέχρι τότε το μόνο επιχείρημα της κυβέρνησης θα είναι ότι «φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ». Κι εδώ φαίνεται η τεράστια αχαριστία της κυβέρνησης. Αντί να εκφράσει τις μεγάλες της ευχαριστίες στον ΣΥΡΙΖΑ κάθεται και τον κατηγορεί. Κάθε άλλη κυβέρνηση χώρας σε κατάσταση αντίστοιχη με τη δική μας θα ήταν ευτυχής με έναν ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευσή της. Θα ήταν ευτυχής αν είχε μπασταρδέψει τη λειτουργία της Βουλής σε τόσο μεγάλο βαθμό κι όμως η αντιπολίτευση να τη νομιμοποιούσε με την παρουσία της. Θα ήταν ευτυχής αν είχε καταργήσει τις ψηφοφορίες και τις είχε αντικαταστήσει με παραγωγή νομοθετικών διαταγμάτων και όμως η αντιπολίτευση συνέχιζε να τους «ταράζει στη νομιμότητα».

Κάθε κυβέρνηση θα ήταν ευτυχής αν είχε μία αντιπολίτευση που δε μπορούσε να συσπειρώσει τους πολίτες. Κάθε κυβέρνηση θα ήταν ευτυχής αν είχε μία αντιπολίτευση που πρέσβευε το «διαμαρτύρεστε ησύχως». Η κυβέρνηση αυτή πέρασε ανενόχλητη όποιον νόμο θέλησε, έκανε όποια «μεταρρύθμιση» γούσταρε, παραβίασε το Σύνταγμα όσες φορές θέλησε. Κανέναν δε μπορεί να κατηγορήσει αυτή η κυβέρνηση ότι της στάθηκε εμπόδιο. Είχε απέναντί της μία αντιπολίτευση η οποία απλώς αιτούνταν εκλογών. Είχε απέναντί της συνδικαλιστές wannabe βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που απαξίωσαν κάθε έννοια εργατικού κινήματος. Είχε απέναντί της δημόσιους υπαλλήλους που ποτέ δεν απήργησαν για να μη χάσουν το ημερομίσθιο, αλλά κι επειδή έτσι τους έμαθαν.

Είχε απέναντί της εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα που ποτέ δεν απήργησαν για να μη χάσουν τη δουλειά τους. Είχε απέναντί της άνεργους και απολυμένους που ποτέ δεν ξεσηκώθηκαν γιατί δεν είχαν κάτι να διεκδικήσουν. Είχε απέναντί της μία Δικαιοσύνη που αν εξαιρέσουμε ότι έβγαλε παράνομες τις μειώσεις μισθών σε δικαστές και ένστολους, νομιμοποίησε όλες τις άλλες μνημονιακές αποφάσεις της κυβέρνησης.

ΠΟΙΟΣ ΕΝΟΧΛΗΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ; ΚΑΝΕΙΣ!

Κι όμως χρωστάει ακόμη 1% στην Τρόικα. Μόνη της το κατάφερε. Κι ας μιλάει για φόβο πολιτικής αστάθειας. Έτσι βαφτίζει τις δημοσκοπήσεις που φέρνουν πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ. Τις δημοσκοπήσεις! Ας τις καταργήσει, λοιπόν. Ας καταργήσει και την πρόθεση. Ας καταργήσει και τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιος θα αντιδράσει; ΚΑΝΕΙΣ! Μόνη της απέτυχε αυτή η κυβέρνηση στα πάντα εκτός από ένα. Στο να υπηρετεί τους δανειστές. Αλλά κι αυτό μάλλον είναι δικό μας κατόρθωμα. Της αντιπολίτευσης, των συνδικάτων, της Δικαιοσύνης και των πολιτών.

Άλλωστε επίσης ο ίδιος ο Χαρδούβελης το ομολόγησε: «Το ΔΝΤ είναι αδιάφορο για το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα. Οι δανειστές δεν κάνουν ούτε βήμα πίσω, αδιαφορώντας ποιος είναι στην εξουσία». Αδιαφορούν πλήρως για το ποιος θα είναι στην κυβέρνηση. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να παραμείνουν στην ίδια αφασία οι ψηφοφόροι. Αυτοί οι ναυαγοί χωρίς ναυάγιο. Μόνοι μας το καταφέραμε κι αυτό.

 

«ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ» PART II

kartesios261114

Δεν νομίζω να έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. «Εμπιστευτικό mail» να έχει κυκλοφορήσει με αστραπιαία ταχύτητα σε όλα τα ΜΜΕ ταυτόχρονα και μάλιστα σε ημέρα που τα ΜΜΕ υποτίθεται πως απεργούν. Αυτό το «Εμπιστευτικό mail» δεν είχε καλή καριέρα ούτε ως «εμπιστευτικό» καθώς έγινε φέιγ βολάν, αλλά ούτε και ως κείμενο καθώς αποτελεί μία επανάληψη συνέντευξης του Άδωνη Γεωργιάδη στον ΒΗΜΑ FM στις 11 Απριλίου.

Αν δεν με πιστεύετε ή με θεωρείτε υπερβολικό, διαβάστε τι έλεγε ο Άδωνης Γεωργιάδης στη συνέντευξή του και τι λέει το επίμαχο mail του Joerg Sponer. Αυτή η σύμπτωση από μόνη της βρωμάει. Τώρα, το αν πράγματι ο Joerg Sponer του Capital Group παραβρέθηκε στην παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ που έγινε στο Λονδίνο, από τους Σταθάκη και Μηλιό, είναι κάτι που θα επιβεβαιωθεί στις επόμενες ώρες.

Αν δεν επιβεβαιωθεί, τότε ο χαρακτηρισμός «ανέκδοτο» μεταφέρεται στους εμπνευστές αυτής της γελοιότητας. Αν πάλι, επιβεβαιωθεί ότι ο Joerg Sponer του Capital Group ήταν παρών στην παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος και πράγματι επανέλαβε τις υστερίες του πρώην υπουργού Υγείας, τότε σημαίνει ότι επισήμως ξεκίνησε η προεκλογική εκστρατεία και η ταινία τρόμου «Οι κομμουνιστές θα μας πάρουν τα σπίτια ΙΙ» coming soon to a cinema near you.

Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι και άσχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ να του επιτίθεται αυτή η εταιρεία: «Ειδικότερα, η Τράπεζα Πειραιώς ανακοίνωσε ότι, δυνάμει της από 26.09.2014 ληφθείσας γνωστοποίησης, η CAPITAL GROUP COMPANIES, INC κατέχει από την 24/9/2014, έμμεσα μέσω επενδυτικών κεφαλαίων τα οποία διαχειρίζεται 202.240.843 ονομαστικές μετοχές με ισάριθμα δικαιώματα ψήφου, ήτοι ποσοστό 10,0228% επί του συνολικού αριθμού δικαιωμάτων ψήφου της Τράπεζας».

Σε κάθε περίπτωση, είναι ενισχυτικό των προθέσεων του ΣΥΡΙΖΑ να δέχεται επίθεση από αυτήν την εταιρεία: «Με βάση τη σχετική ενημέρωση που έλαβε από την εταιρεία Capital Group Companies, Inc. (εφεξής Capital) στις 2 Ιουνίου 2014, η Capital στις 30 Μαΐου 2014 κατέχει έμμεσα 1.921.212.454 δικαιώματα ψήφου επί των κοινών μετοχών της Eurobank, ήτοι 20,224% επί του συνολικού αριθμού των δικαιωμάτων ψήφου».

Προσωπικά, μου αρέσει να με τρομοκρατούν οι τραπεζίτες, τα funds, τα ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων. Μ’ αρέσει να το κάνουν ξεκάθαρα. Να απειλούν ότι θα φύγουν χρήματα στο εξωτερικό, ότι θα φύγουν οι ξένοι επενδυτές που ποτέ δεν ήρθαν, ότι θα πέσουν ακρίδες στις σοδειές. Οτιδήποτε εχθρεύονται αυτοί, είναι καλό για μένα. Κι αν ήμουν στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε θα τολμούσα να αμφισβητήσω ότι ο Joerg Sponer παρακολούθησε πράγματι την επίμαχη παρουσίαση του οικονομικού του προγράμματος στο Λονδίνο.

Θα άφηνα να εννοηθεί ότι ήταν σίγουρα εκεί και ότι σαφέστατα ενοχλήθηκε από το οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αν πράγματι αυτό το mail γράφτηκε από τον Joerg Sponer και εκπροσωπεί την Capital Group, τότε ίσως υπάρχει μία ελπίδα να σώσουμε τα σπίτια μας από αυτούς τους εξτρεμιστές του καπιταλισμού. Κι αν τύχει και μας απομονώσουν αυτά τα funds, δε γαμείς. Funds να θες… χιλιάδες.

Η ΨΗΦΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑ…

kartesios251114

Θα πρέπει να γνωρίζει ο κ. Τσίπρας ότι «κερδίζοντας» την ψήφο της κας Τζάκρη στην προσπάθειά του να μην εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας, καθώς και την υπόσχεσή της ότι θα συνταχθεί «ανεπιφύλακτα υπέρ της ανατροπής σε όλα τα επίπεδα που επιδιώκει σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση», παίρνει μαζί και όλο το πακέτο.

Αυτό το πακέτο κρύβει μέσα του όλο το παλιό πολιτικό σύστημα, όλες τις αμαρτίες του ΠΑΣΟΚ και τις βρώμικες πρακτικές της ΝΔ. Η κα Τζάκρη εκπροσωπεί όλο το «παλαιό» που θέλει να τελειώσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Όμως το «νέο» που υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ δε μπορεί να έχει σχέση ούτε με αποσπάσεις συζύγου και γαμπρού σε βουλευτικά και υπουργικά γραφεία, ούτε με διορισμούς συγγενών και φίλων σε μουσεία της εκλογικής περιφέρειας εκάστου νέο-ΣΥΡΙΖΑίου.

Είναι χρήσιμο να καταγγέλλουμε τον Σαμαρά για το καλαματιανό μουσείο Ακρόπολης, αλλά φαίνεται πως το δικαιολογούμε πλήρως όταν «υιοθετούμε» πολιτικά το οικογενειακό μουσείο Πέλλας. Αν η κα Τζάκρη που υπηρέτησε πιστά μνημονιακές κυβερνήσεις ήθελε να λειτουργήσει πατριωτικά –όπως δήλωσε – ας μην ψηφίσει πρόεδρο της Δημοκρατίας και τέλος. Αν πάλι ήθελε να ψηφίσει πρόεδρο της Δημοκρατίας, ας το έκανε αναλαμβάνοντας τις ευθύνες της. Αν, τέλος, θέλει στις επόμενες εθνικές εκλογές να ρίξει στην κάλπη το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ δικαίωμά της. Προς τι η συνάντηση Τσίπρα – Τζάκρη; Ποιον ωφέλησε τελικά, αν όχι μόνο την τακτική των μνημονιακών πολιτικών να σωθούν στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ;

Αναφέρομαι σε «αγκαλιά» διότι ειδικά τους τελευταίους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πάψει να θεωρείται κολυμβήθρα του Σιλωάμ που μπορεί να προσφέρει την όποια κάθαρση. Ναι, υπάρχει η προσπάθεια για αυτοδυναμία. Όμως πόσα μπορεί να δικαιολογήσει αυτή η προσπάθεια; Δεν υπήρξε στρατιωτικό αεροπλάνο, πλοίο, όχημα που να πουλήθηκε στην Ελλάδα δίχως κάποιοι από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να πάρουν μίζες. Δεν υπήρξε σφαίρα, βλήμα, νάρκη που να πουλήθηκε στην Ελλάδα χωρίς να κάνει πλουσιότερα κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Τι θα συμβεί αν σκεφτόμενοι «πατριωτικά» όλοι ή κάποιοι από αυτούς τους λαδιάρηδες αποφασίσουν να στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ για να πέσει η κυβέρνηση που πλέον δεν τους βολεύει; Ποια είναι τα όρια του ΣΥΡΙΖΑ στην αποδοχή στελεχών που κουβαλούν ιστορίες διορισμών, μιζών, προμηθειών και «ναι σε όλα»; Έχει τέτοια όρια;

«Δεν θα κάνει face control ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αντιδημοκρατικό». Τότε όμως κι αφού έχει δεχτεί στους κόλπους του το μισό ΠΑΣΟΚ, ας δεχτεί και τον Μαντέλη και τον Τσουκάτο και τον Τσοχατζόπουλο όποτε και αν αποφυλακιστεί. Ψήφους θα φέρουν και αυτοί. Θα φέρουν τον «κόσμο» τους. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, αυτός ο συγκεκριμένος κόσμος του ΠΑΣΟΚ που έμαθε να λειτουργεί με ανταλλάγματα.

Αναζητά σε όλη την επαρχία ο ΣΥΡΙΖΑ χτεσινές πολιτικάντζες του ΠΑΣΟΚ που πήδηξαν από το πλοίο για να τους βάλει στα ψηφοδέλτιά του. Δεν το κάνει για να υπάρχει ποικιλία. Το κάνει επιδιώκοντας την αυτοδυναμία, καθώς στην επαρχία οι ψήφοι που έχει ο κάθε βουλευτής είναι περισσότερο προσωπικοί. Κι αν συνεχιστεί αυτό τότε εύκολα η πρώην κολυμβήθρα του Σιλωάμ θα μετατραπεί σε μία απλή τρύπα στο νερό.

ΜΠΛΑ-ΜΠΛΑ-ΜΠΛΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…

kartesios221114

Επειδή στην Ελλάδα προσπαθούν να μας πείσουν ξαφνικά ότι πρόωρες εθνικές εκλογές κάνουν μόνο κάτι απολίτιστες φυλές του Αμαζονίου, άντε το πολύ κάτι Μποτσουάνες και Ζιμπάμπουε, πάρετε να έχετε απολίτιστους:

Ολλανδία, 23 Απριλίου 2012

«Η ολλανδική κυβέρνηση υπό τον Μαρκ Ρούτε, ένας από τους σκληρότερους επικριτές των δημοσιονομικά «απείθαρχων» κρατών, παραιτήθηκε τη Δευτέρα αποτυγχάνοντας να συμφωνήσει επί του δικού της πακέτου λιτότητας σε συμμόρφωση με τις επιταγές των Βρυξελλών. Ο δρόμος των πρόωρων εκλογών ανοίγει με την αντιπολίτευση να ζητεί την όσο το δυνατόν ταχύτερη προσφυγή στις κάλπες».

Μ. Βρετανία, Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

«Την άμεση κήρυξη βουλευτικών εκλογών προκειμένου να τερματιστεί η «παράλυση» στην οποία έχει οδηγηθεί η Βρετανία με την κυβέρνηση Μπράουν, ζήτησε σήμερα το κόμμα των Συντηρητικών της χώρας».

Δανία, 26 Αυγούστου 2011

«Πρόωρες εκλογές για τις 15 Σεπτεμβρίου κήρυξε ο Δανός πρωθυπουργός Λόκε Ράσμουσεν, επικεφαλής του κεντροδεξιού κυβερνητικού συνασπισμού, βάζοντας τέλος στη εντεινόμενη φημολογία των τελευταίων ημερών για το πότε θα στήνονταν οι κάλπες».

Γερμανία, Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013

«Μεγάλος συνασπισμός CDU-SPD ή πρόωρες εκλογές είναι το δίλημμα που αντιμετωπίζει το SPD. Οκτώ ημέρες μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές στη Γερμανία ακόμα παραμένει αβέβαιο με ποιον θα συμμαχήσουν οι Χριστιανοδημοκράτες.(CDU/CSU). Με πρόωρες εκλογές απειλείται η Γερμανία αναφέρει το Focus».

Βέλγιο, 3 Μαΐου 2010

«Πρόωρες βουλευτικές εκλογές αναμένεται να διεξαχθούν στο Βέλγιο στις 13 Ιουνίου, μετά από την σημερινή έγκριση ενός κειμένου που περιέχει συνταγματικά άρθρα για τροποποίηση από τους κύριους υπουργούς της κυβέρνησης, οι οποίοι παραιτήθηκαν στις 22 Απριλίου».

Αυστρία, 9 Δεκεμβρίου 2013

«Σχεδόν οι μισοί Αυστριακοί ζητούν πρόωρες εκλογές και αυτό μόλις 75 ημέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές στη χώρα, σύμφωνα με δημοσκόπηση που έγινε για την εφημερίδα “Der Standard”».

Λουξεμβούργο, 19 Οκτωβρίου 2013

«Στη σκιά της οικονομικής κρίσης διεξάγονται αύριο πρόωρες βουλευτικές εκλογές στο  Λουξεμβούργο».

Ιαπωνία, 21 Νοεμβρίου 2014

«Στη διάλυση της ιαπωνικής Βουλής προχώρησε ο πρωθυπουργός Σίνζο Άμπε, ανοίγοντας το δρόμο για τις πρόωρες εκλογές της 14ης Δεκεμβρίου».


Να, λοιπόν, που μόνο στην Ελλάδα οι πρόωρες εκλογές σήμερα και πιθανόν γενικά οι εκλογές αύριο, θεωρούνται εκτροπή και καταστροφικές για τη χώρα. Επίσης, μόνο στην Ελλάδα θεωρείται αδιανόητη η παραίτηση μιας κυβέρνησης, όπως έγινε στο Βέλγιο το 2008, στο Κουβέιτ το 2011 (ναι, αλήθεια!), στη Γαλλία τον Αύγουστο, στην Ιαπωνία προ ημερών και γενικώς σε πολλές χώρες του κόσμου.

Σε κάποιες χώρες δε, συμβαίνει το εξής απίστευτο: Οι κυβερνήσεις παραιτούνται μόνες τους, δίχως να τους το ζητήσει κανείς. Παραιτούνται επειδή αναγνωρίζουν ότι έφτασαν σε αδιέξοδο ή το κάνουν για να ζητήσουν ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό της χώρας τους ώστε να προχωρήσουν σε κάποια πολιτική διαφορετική από εκείνη που υποσχέθηκαν προεκλογικά. Αμέ! Τέτοια πράγματα συμβαίνουν στον κόσμο.

Κατά τα λοιπά, μπλα-μπλα-μπλα δημοκρατία, μπλα-μπλα-μπλα μπλέξαμε…

ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

kartesios211114

16 Νοεμβρίου 2011, Λουκάς Παπαδήμος: «Πρωταρχικός στόχος η παραμονή μας στο ευρώ».

18 Νοεμβρίου 2014, Γκίκας Χαρδούβελης: «Θα κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ».

Ύστερα από τόση εξαθλίωση, ύφεση, θανάτους, καταστροφές κοινωνικών δομών, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο. Είμαστε εκεί που ξεκινήσαμε. Στη «σωτηρία της χώρας».

Το σκηνικό σήμερα είναι ακριβώς το ίδιο μ’ εκείνο προ 4ετίας. Η «αγωνία», η «δόση», οι «απαιτήσεις των δανειστών», «θα καταρρεύσουν οι τράπεζες», «η κυβέρνηση δίνει μάχη». Ούτε οι λέξεις δεν άλλαξαν. Κι άλλωστε πόσες νέες λέξεις να βρεις για τον ίδιο φόβο, τον ίδιο εκβιασμό, την ίδια τρομοκρατία, το ίδιο έγκλημα;

Το σύνολο των «επιτυχιών» της κυβέρνησης Σαμαρά δημιούργησε μία τεράστια αποτυχία. Για εμάς. Για εκείνον προφανώς και θεωρείται επιτυχία η διαρκής εξυπηρέτηση των δανειστών. Οδηγούμαστε σε ένα «επικίνδυνο αδιέξοδο» και το «νέο μνημόνιο είναι η μόνη λύση για να παραμείνουμε στην ευρωζώνη, να πληρωθούν οι συντάξεις, να σταθούμε όρθιοι, να μην κλείσουν οι τράπεζες και χάσουν τα λεφτά τους οι μικροκαταθέτες». Αυτό θα είναι το επόμενο επεισόδιο. Ακριβώς το ίδιο με το προηγούμενο.

Οι μικροκαταθέτες! Αυτοί δηλαδή που έφαγαν τις καταθέσεις τους πληρώνοντας φόρους, χαράτσια και ιδιωτικά νοσοκομεία επειδή το ΠΕΔΥ του Αδώνεως μάς άφησε χρόνους αβάφτιστο και η αναμονή στα επείγοντα των δημόσιων νοσοκομείων ξεπέρασε τις 6 ώρες. Τόση είναι η αγωνία της κυβέρνησης για τους μικροκαταθέτες!

Οι μεγαλοκαταθέτες δε, ανενόχλητοι συνεχίζουν να βγάζουν χρήμα στο εξωτερικό, η λίστα Λαγκάρντ αν βγει σε νέα έκδοση θα πρέπει να τυπωθεί σε μορφή εγκυκλοπαίδειας, οι λίστες Λιχτενστάιν, Καραϊβικής και λοιπές ξεχάστηκαν, περνάνε αυτοί καλά κι εμείς γαμιόμαστε.

Η κυβέρνηση για να γιορτάσει αυτή τη μεγάλη της νίκη απέναντι στα μνημόνια και την ύφεση απαιτεί συναίνεση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι καλόψυχη η κυβέρνηση και θέλει να βάλει στο κάδρο του success story της και τον Τσίπρα. Του ζητά να γιορτάσει κι αυτός την κυβερνητική επιτυχία συνυπογράφοντας τη νέα γραμμή πιστωτικής ευτυχίας που έρχεται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται λέγοντας πως δεν του ανήκει αυτή η τιμή. Η κυβέρνηση κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι συνεχίζει την στείρα τακτική των μόνιμων «όχι». Ενώ ως γνωστόν η κυβέρνηση έδωσε πολλές φορές δείγματα ανωτερότητας αποδεχόμενη προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο μεγάλη ανωτερότητα έδειξε η γόνιμη κυβερνητική τακτική ώστε πολλές φορές έκανε τα πάντα για να μη φτάσουν καν προς συζήτηση στη Βουλή οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Η κυβέρνηση τραβάει μεγάλο ζόρι πλέον. Την έπιασε ξανά η κωλοπιπίλα της εθνικής συνεννόησης διότι αν δεν συμφωνήσουμε όλοι μαζί να καταστραφούμε, τότε θα φταίμε εμείς που καταστραφήκαμε. Ποτέ δεν φταίει η κυβέρνηση. Αν η κυβέρνηση παραδεχτεί ότι έχει ευθύνες θα πρέπει να κάνει εκλογές. Να ζητήσει από το λαό να εγκρίνει τη συνέχιση της αποτυχίας της. Η κυβέρνηση λέει ότι αν πάμε σε εκλογές η χώρα θα μπει σε περιπέτειες. Και το λέει σαν η χώρα να μη ζει μία τεράστια και ανυπόφορη περιπέτεια πέντε ολόκληρα χρόνια με θλιβερές επιπτώσεις για μεγάλο μέρος της κοινωνίας.

Το κόμμα της κυβέρνησης δεν θέλει να πάει σε εκλογές επειδή φοβάται ότι αυτό θα ζήσει μια τεράστια περιπέτεια από την οποία θα χρειαστεί να περάσουν χρόνια για να συνέλθει ενώ θα χρειαστούν και δυο – τρεις αλλαγές προέδρων της ΝΔ για να το ξεπεράσει. Όσο για το κακάδι της συγκυβέρνησης, το ΠΑΣΟΚ, αυτό ξέρει ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον έναν παπά για να ψάλει τη νεκρώσιμη ακολουθία του.

Ας αποφασίσει, λοιπόν, ο κ. Σαμαράς. Η κυβερνητική πολιτική του οδήγησε σε επιτυχία ή όχι; Οι δανειστές είναι σωτήρες ή εκβιαστές που «μας ζητάνε να κατεβάσουμε τα παντελόνια»; Κάθε μέρα «σκίζει μνημόνια» ή υπογράφει τα επόμενα; Θέλει να συναντηθεί με τον Τσίπρα για να ζητήσει στήριξη σε μία μάχη εναντίον των δανειστών ή να του ζητήσει να συναινέσει σε ισχυροποίηση της μνημονιακής πολιτικής;

Εμείς, οι πολίτες, γνωρίζουμε τις απαντήσεις. Ο κ. Σαμαράς είτε δεν τις γνωρίζει άρα έχει τεράστιο πρόβλημα αντίληψης είτε υποκρίνεται ότι δεν τις γνωρίζει οπότε έχει τεράστιο πρόβλημα εντιμότητας. Ιδιαίτερα έξυπνος δεν είναι, αλλά ούτε και χαζός. Οπότε η ποινή για εξαπάτηση και κατάχρηση λαού θα είναι τόσο μεγαλύτερη όσο περισσότερο διαρκεί η εξαπάτηση. Αργά ή γρήγορα εκλογές θα γίνουν. Όσο νωρίτερα, τόσο καλύτερα για τον κ. Σαμαρά σχετικά με την ποινή που θα του ρίξει ο λαός και η Ιστορία.

ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ Ο ΕΦΕΤ ΓΙΑ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟ

5000mask

Μας έχει εκπαιδεύσει τόσο καλά η πικρή εμπειρία που βιώνουμε όλα αυτά τα χρόνια από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ώστε δύσκολα μπορούν να μας ξεγελάσουν. Για να επιβιώσουμε αναγκαστήκαμε να μάθουμε να ψάχνουμε τί κρύβεται κάθε φορά πίσω από την εικόνα που μας παρουσιάζουν. Δεν είναι θέμα συνωμοσιολογίας, είναι θέμα άμυνας απέναντι στη διαρκή εξαπάτηση.

Το ΠΑΣΟΚ διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη. Αυτό δεν απασχολεί κανέναν μας και ιδιαίτερα τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο Βενιζέλος για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι η πάρτη του. Νοιάζεται για το πώς θα διασωθεί, για το πώς δεν θα τιμωρηθεί και για το πώς θα συνεχίσει να έχει την πολιτική ασυλία κάτω από οποιοδήποτε πολιτικό σχηματισμό.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Είναι Βαγγέλης Βενιζέλος, σκέτο. Ο Αντώνης Σαμαράς χρωστάει στον Βενιζέλο. Ίσως και να τον φοβάται. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ένα από τα πολλά σωσίβια που πέταξε και όσο μπορεί θα πετάει ο Σαμαράς στον Βενιζέλο. Όλοι γνωρίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ έπαιζε τον καλό μπάτσο στη συγκυβέρνηση. Πάντα εκδήλωνε την τυπική διαφωνία του στην ψήφιση αντιλαϊκών μέτρων και στη συνέχεια τα ψήφιζε με μεγάλη χαρά.

Αυτή την τυπική και ψευδέστατη έκφραση διαφωνίας του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να διαφημίσει ο Άδωνις Γεωργιάδης μπας και σώσει κανένα ψηφουλάκι για τον Βενιζέλο ή έστω να του χαρίσει κάποια συμπάθεια από κανά δυο εναπομείναντες χαζούς. Ίσως να του δημιουργούν και το προφίλ του «διαφωνούντα» για να το χρησιμοποιήσει ως άλλοθι σε πιθανές μελλοντικές δίκες. Μπορεί και όλα αυτά μαζί. Πάντως ο Σαμαράς αχάριστος δεν είναι, τις κάνει τις προσπάθειές του.

Αυτός που δεν τις κάνει για να σώσει τον εαυτό του είναι ο ίδιος ο Βενιζέλος. Τον έχει καταβάλει τόσο ο πανικός του ώστε πάει από λάθος σε… λαθάρα (για να χρησιμοποιήσουμε και την Αντωνική διάλεκτο). Βγαίνει, λοιπόν, ο κ. Γεωργιάδης και λέει ότι το ΠΑΣΟΚ ευθύνεται που δεν προχώρησαν τα «προαπαιτούμενα» για μειώσεις μισθών, ομαδικές απολύσεις, βιασμοί γυναικών, ομαδικές εκτελέσεις, δημόσιες κρεμάλες και λοιπές δικαιολογημένες κατά τον Άδωνη Γεωργιάδη απαιτήσεις της Τρόικας. Άρα, τι είπε ο Άδωνης Γεωργιάδης; Ότι ο Βενιζέλος είναι καλόοοοος άνθρωπος.

Στο καπάκι εμφανίζεται ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ να κάνει τη δουλίτσα του και συμφωνεί με τον Άδωνη Γεωργιάδη λέγοντας ότι ορθώς ορθότατα ο Βενιζέλος πάτησε πόδι διότι «δεν θα κατεβάσουμε τα παντελόνια σε παράλογες απαιτήσεις της Τρόικα». Το ίδιο ακριβώς περί «κατεβάσματος παντελονιών» ανέφερε την ίδια ώρα και ο υφυπουργός Ανάπτυξης Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος. Η κοινή προσπάθεια των… παντελονάτων αποσκοπούσε πρώτον, στο να μας πείσουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει ακόμη κατεβάσει τα παντελόνια – κάτι για το οποίο όλοι οι Έλληνες γελάσαμε – και δεύτερον, στο να μας τονίσουν ότι αυτός που κρατάει τα παντελόνια της κυβέρνησης στη θέση τους είναι ο Βενιζέλος.

Κι εκεί που όλοι πάλευαν να δημιουργήσουν το προφίλ του σωτήρα παντελονιών για τον Βενιζέλο έρχεται ο ίδιος ο Βενιζέλος να τα χώσει στον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας «Εάν δεν είχαμε μια τόσο στείρα και αντιπαραγωγική εσωτερική πολιτική κατάσταση, η διαπραγμάτευση θα ήταν ευκολότερη και τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ πιο προσιτά και απτά(…) Υπάρχει άμεση ανάγκη συναίνεσης, αλληλοκατανόησης και συστράτευσης», τονίζοντας στη συνέχεια ότι δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν εθνικοί στόχοι χωρίς τη συμπαράταξη όλων των πολιτικών δυνάμεων «που διεκδικούν να παίξουν κάποιο ρόλο στον τόπο».

Μετά από αυτό, η λέξη «ηλίθιος» μπορεί να αντικατασταθεί άνετα από τη λέξη «Βενιζέλος». Δηλαδή πόσο Βενιζέλος είσαι όταν την ώρα που όλοι προσπαθούν να σε σώσουν εσύ δηλώνεις ότι «δεν είμαι εγώ που λέω τα “όχι” στην Τρόικα, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ»; Πόσο Βενιζέλος είσαι όταν την ώρα που όλη η συγκυβέρνηση έχει πέσει να σε σώσει, εσύ βγαίνεις δημοσίως και απαιτείς από τον ΣΥΡΙΖΑ να «συναινέσει, να δείξει κατανόηση και να συστρατευτεί» στην προσπάθεια της Τρόικας να κατεβάσει τα παντελόνια της κυβέρνησης και στην απόφαση της κυβέρνησης να τα κατεβάσει;

Δηλαδή, ούτε ο Τσίπρας δε θα μπορούσε να το κάνει τόσο καλά. Θέλει η κυβέρνηση να κρυφτεί από τον δοσιλογισμό της κι ο Βενιζέλος δεν την αφήνει. Απαιτεί εθνική συνεννόηση και αποδοχή των αιτημάτων της Τρόικας ώστε ανενόχλητοι και από κοινού με την κυβέρνηση να διαλύσουν το σύμπαν. Και κατηγορεί ο Βενιζέλος τον ΣΥΡΙΖΑ ότι με την στάση που κρατά αποτρέπει αυτή τη διάλυση.

Ο Βενιζέλος ήταν πάντοτε χαλασμένος, αλλά τώρα πλέον έχει καταντήσει επικίνδυνος για τη Δημόσια Υγεία. Δεν ξέρω αν πέρασε η ημερομηνία λήξης του ή φταίνε τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένος, πάντως όποιος τον καταναλώνει παθαίνει πολιτική δηλητηρίαση. Πρέπει πάραυτα να αποσυρθεί. Κι επειδή είναι άκρως επικίνδυνο να κυκλοφορεί ελεύθερος μέχρι τις εκλογές αμολώντας τοξίνες που βλάπτουν τα νεύρα μας, ας παρέμβει ο ΕΦΕΤ. Δε βλέπω άλλη λύση.

ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΩ ΤΗΝ ΑΠΟΡΙΑ

Βρήκα την απορία περί του ποταμίσιου φιλοσόφου στο αγαπημένο SOTOSBLOG και είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Ενδιαφέρουσα, φυσικά, ως απορία και όχι ως πιθανή πρόταση. Άλλωστε οι προτάσεις σε αυτόν τον τόπο είναι πάντα αυθόρμητες και άδολες. Όπως ήταν και η επίσκεψη του Σταύρου Θεοδωράκη στα καμένα της Athens Voice που απολαύσαμε από την “Ελληνοφρένεια”.

Μέσα σε τόσον αυθορμητισμό, λοιπόν, γιατί όχι κι ένας φιλόσοφος πρόεδρος, έτσι, από το πουθενά;

ΛΕΟΝΤΑΡΙΣΜΟΙ

kartesios121114

«Το ΠΑΣΟΚ θέτει ως κυρίαρχη κόκκινη γραμμή την προστασία της πρώτης κατοικίας όσων αποδεδειγμένα δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν».

«Η πρώτη κατοικία των κοινωνικά αδύναμων πολιτών και όσων αποδεδειγμένα εξαιτίας της κρίσης δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους θα προστατευθεί απολύτως. Αυτό δεν τίθεται υπό διαπραγμάτευση. Τελεία και παύλα, δήλωσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς».

«Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης που είχαν στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, με εκπροσώπους των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, ο πρόεδρος και διευθύνων της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας απαντώντας σε σχετική ερώτηση τάχθηκε κατά της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας σημειώνοντας ότι οι Τράπεζες δεν θέλουν να φορτωθούν χαρτοφυλάκια των 50, των 70 ή των 100 χιλιάδων ευρώ. «Οι τράπεζες δεν αντιμετωπίζουν θέμα πλειστηριασμών, δεν υπάρχει λόγος, δεν πρέπει να γίνει και δεν βλέπω να γίνεται».

Έτσι, για να μη δουλευόμαστε σχετικά με το ποιου συμφέροντα εξυπηρετούνται. Κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα. Η γλάστρα όσων αδυνατούν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους θα συνεχίζει να ποτίζεται για όσο διάστημα ο βασιλικός των τραπεζών θεωρεί ότι θα έχει ζημία από τους πλειστηριασμούς. Μόλις βρεθεί ο τρόπος κέρδους, τότε ο βασιλικός θα μεταφυτευθεί σε νέο κερδοφόρο έδαφος, οι πλειστηριασμοί θα ξεκινήσουν και η γλάστρα θα πεταχτεί ως άχρηστη σε κάποια χωματερή.

Ούτε καν να υποκριθούν τους καλούς δε μπορούν.

Ω ΣΥΜΦΟΡΑ!

kartesios101114

Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο του Νίκου Χατζηνικολάου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα του την Κυριακή. Γράφει: «ΤΟ ΘΕΜΑ είναι ότι αυτή ακριβώς η χρονική περίοδος είναι η πλέον κρίσιµη για την επόµενη µέρα της χώρας, τόσο σε ό,τι αφορά την αναδιάρθρωση του χρέους της και τις µελλοντικές της σχέσεις µε τους δανειστές της, όσο και σε ό,τι συνδέεται µε τα ανοικτά µέτωπα της εξωτερικής της πολιτικής, που έχουν παροξυνθεί επικίνδυνα».

Πρέπει να είναι η εκατοστή φορά τα τέσσερα τελευταία χρόνια όπου «αυτή ακριβώς η χρονική περίοδος είναι η πλέον κρίσιµη για την επόµενη µέρα της χώρας». Όποτε ζορίζεται η κυβέρνηση, όποτε αποτυγχάνει η κυβέρνηση, όποτε ξεγυμνώνονται τα success story της κυβέρνησης, θα βρεθεί κάποια εφημερίδα, κάποιο πρωτοσέλιδο, κάποιος εκδότης, κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός, κάποιο κανάλι (συνήθως όλα αυτά μαζί) να μας τονίσουν ότι «αυτή ακριβώς η χρονική περίοδος είναι η πλέον κρίσιµη για την επόµενη µέρα της χώρας» και ότι αν δεν σταματήσουμε να απεργούμε, να κάνουμε πορείες, να διαφωνούμε ή έστω να σκεφτόμαστε εκτός κυβερνητικής γραμμής, τότε θα έχουμε άμεσα ευθύνη για τα χειρότερα που θα έρθουν.

Στη συνέχεια το εν λόγω άρθρο γίνεται πιο συγκεκριμένο. «Η πολιτική “ατζέντα” των εβδοµάδων που έρχονται επιβάλλει συνεννόηση και συναντίληψη του ευρύτερου δυνατού φάσµατος των πολιτικών µας δυνάµεων, για να µην υπάρξουν µη αναστρέψιµες εθνικές απώλειες». Φτάσαμε, λοιπόν, στις «μη αναστρέψιµες εθνικές απώλειες». Τόσο χάλια είναι τα πράγματα! Όμως κουβέντα για το ποιος έκανε τα πράγματα τόσο χάλια. Κουβέντα για ανάγκη αλλαγής πολιτικής. Κουβέντα για συγκεκριμένους ενόχους που οδήγησαν τα πράγματα ως εδώ. Η λύση, κατά τον εκδότη, είναι μία! «Η συνεννόηση και συναντίληψη του ευρύτερου δυνατού φάσµατος των πολιτικών µας δυνάµεων». Ωραίο ακούγεται. Μία πρόσκληση σε συνενοχή. Ένα «όλα τα κόμματα ευθύνονται» κατά το «όλοι μαζί τα φάγαμε». Και άραγε, να υπάρξει αυτή «η συνεννόηση και συναντίληψη του ευρύτερου δυνατού φάσµατος των πολιτικών µας δυνάµεων» αλλά πάνω σε ποια βάση; Μα φυσικά στην υπάρχουσα. Δεν υπάρχει χρόνος για αλλαγές και συζητήσεις. Βουβή συμφωνία με την κυβέρνηση που μας έφερε ως εδώ. Ανοχή στην κυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου από όλους. Για «να μην υπάρξουν µη αναστρέψιµες εθνικές απώλειες».

Συνεχίζει ο εκδότης: «Ας γίνουµε, όµως, πιο συγκεκριµένοι, καταγράφοντας εκκρεµότητες και ηµεροµηνίες:
Η αξιολόγηση της πορείας του ελληνικού προγράµµατος από την τρόικα, είτε ολοκληρωθεί µέχρι το Eurogroup της 8ης ∆εκεµβρίου, όπως επιθυµεί η ελληνική πλευρά, είτε µέχρι τα µέσα Ιανουαρίου, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι στις Βρυξέλλες, θα σηµάνει την έναρξη της διαπραγµάτευσης για την αναδιάρθρωση του χρέους. Την τεράστια σηµασία της λύσης που θα συµφωνηθεί ανάµεσα στην Ελλάδα και στους δανειστές της δεν χρειάζεται να την αναλύσουµε. Είναι απολύτως προφανής. Αν δεν υπάρξει «καθαρή λύση», δεν θα υπάρξουν ούτε σηµαντικές επενδύσεις από το εξωτερικό στη χώρα µας, ούτε η προβλεπόµενη και πολυαναµενόµενη ανάπτυξη. Και βέβαια οι διαρροές των τελευταίων ηµερών από κορυφαίους αξιωµατούχους της Κοµισιόν περί υπαναχώρησης πολλών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων -µεταξύ των οποίων και η γερµανική- στο θέµα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, υπό την πίεση των αντιδράσεων των εθνικών τους κοινοβουλίων, προκαλούν έντονη ανησυχία και προβληµατισµό».

Μα πού είναι η επιτυχία; Η τελευταία στροφή; Το αύριο που ξημερώνει σε μία άλλη Ελλάδα; Ποιος φταίει για την κοροϊδία και το ψέμα; Ποιος ευθύνεται που τίποτα δεν έγινε σωστά; Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για τους λανθασμένους χειρισμούς που έφεραν την κατάσταση εδώ; Υπήρχαν φωνές που ούρλιαζαν τόσο καιρό ότι όλες οι κινήσεις της κυβέρνησης θα φέρουν την οικονομική καταστροφή. Κι αντί τώρα να αποδοθούν ευθύνες στην κυβέρνηση για τα λάθη της και να δικαιωθούν οι φωνές που πίεζαν για άλλο δρόμο, ζούμε τον παραλογισμό να εκβιάζεται η σιωπή των δικαιωμένων και η υποταγή τους στο λάθος. Τραγικά αφελές.

Γράφει ο εκδότης: «Την ίδια στιγµή, είναι κοινό µυστικό ότι η διαπραγµάτευση µε την τρόικα για την επόµενη µέρα του µνηµονίου δεν εξελίσσεται µε τον τρόπο που η ελληνική πλευρά θα ήθελε. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως αποκάλυψε χθες στο πρώτο της φύλλο η νέα εφηµερίδα «Αγορά», οι εκπρόσωποι των δανειστών αµφισβητούν ευθέως το µέγεθος του χρηµατοδοτικού κενού της χώρας µας που υπολογίζει και δηλώνει το υπουργείο Οικονοµικών και ζητούν από την κυβέρνηση να πάρει πίσω τον νόµο που -µονοµερώς- ψήφισε πριν από λίγες µέρες στη Βουλή για τις 100 δόσεις στην εξόφληση των ληξιπρόθεσµων χρεών! Όπως ζητούν επίσης να προχωρήσει η ελληνική πλευρά άµεσα και χωρίς χρονοτριβή στην υλοποίηση όλων των συµφωνηµένων προαπαιτούµενων, συµπεριλαµβάνοντας το νέο ασφαλιστικό και τον νόµο για τις οµαδικές απολύσεις, παρότι η κυβέρνηση ζήτησε, για ευνόητους λόγους, αυτά να µη γίνουν πριν από την προεδρική εκλογή».

Ξεχνάει ο εκδότης ότι «οι εκπρόσωποι των δανειστών που αµφισβητούν ευθέως το µέγεθος του χρηµατοδοτικού κενού της χώρας µας» δεν είναι τίποτε άλλο παρά το ευλογημένο Μνημόνιο. Αυτό το ευλογημένο δεν ήρθε μόνο του και δεν είναι ένα για να το χρεώσουμε σε έναν πρωθυπουργό και μία κυβέρνηση. Είναι τρία Μνημόνια που τα χρεώνεται και η σημερινή κυβέρνηση, η οποία παρεμπιπτόντως πανηγύριζε που τα διαπραγματεύτηκε και τα έκανε ακόμη πιο ευλογημένα. Για ποιο, λοιπόν, θα πρέπει οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις να ομονοήσουν σε αυτό; Γιατί θα πρέπει να δεχτούν την κατάσταση που διαμορφώθηκε; Γιατί θα πρέπει όχι μόνο να αθωώσουν αυτούς που ξεπούλησαν τη χώρα, αλλά να γίνουν τώρα και συνυπεύθυνοι του ξεπουλήματος; Και, φυσικά, γιατί θα πρέπει να στηρίξουν την κυβέρνηση η οποία «ζήτησε, για ευνόητους λόγους, αυτά να µη γίνουν πριν από την προεδρική εκλογή», δηλαδή να κερδίσει χρόνο ώστε να προχωρήσει ανενόχλητη «στην υλοποίηση όλων των συµφωνηµένων προαπαιτούµενων, συµπεριλαµβάνοντας το νέο ασφαλιστικό και τον νόµο για τις οµαδικές απολύσεις»;

Τέλος, γράφει ο εκδότης: «Σαν να µην έφθαναν όλα όσα προαναφέρθηκαν, τα εθνικά µας θέµατα βρίσκονται σήµερα, ελέω και της οικονοµικής µας δυσπραγίας, σε µια από τις πλέον δύσκολες και επικίνδυνες φάσεις τους. Η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στον χώρο της κυπριακής ΑΟΖ κλιµακώνεται καθηµερινά. Η Αγκυρα µυρίστηκε «ψητό» και εκβιάζει για να µπει παράνοµα και από την πίσω πόρτα στη µοιρασιά των υδρογονανθράκων. Τα Σκόπια, µε την ενθάρρυνση της Τουρκίας, αλλά και µε γερµανικές «πλάτες», επιχειρούν να κλείσουν το θέµα της ονοµασίας τους, σε βάρος των εθνικών µας συµφερόντων. Και η Αλβανία, παρά τα ψεύτικα χαµόγελα των ηγετών της στις επίσηµες συναντήσεις µε τους δικούς µας, προωθεί µε όλους τους τρόπους τα επεκτατικά της σχέδια και τον µεγαλοϊδεατισµό της». Αυτό, να σας πω την αλήθεια, δε το έχω καταλάβει, ούτε πιστεύω ότι το έγραψε στα σοβαρά. Υπάρχει άνθρωπος και μάλιστα εκδότης, που να πιστεύει ότι αν όλες οι πολιτικές δυνάμεις «ομονοήσουν», θα αποφασίσει η Τουρκία να σταματήσει να ζητάει μέρος των υδρογονανθράκων, θα σταματήσουν τα Σκόπια να θέλουν να λέγονται Μακεδονία και η Αλβανία θα σβήσει τον μεγαλοϊδεατισμό της;

Ανησυχεί και αναρωτιέται ο εκδότης: «Και αλήθεια: ∆εν ανησυχούν καθόλου οι πολιτικοί µας ταγοί για τον τρόπο µε τον οποίο θα καταγράψει το πέρασµά τους από την πολιτική µας σκηνή ο ιστορικός του µέλλοντος; ∆εν τους ενδιαφέρει στο ελάχιστο η υστεροφηµία τους;»

Είναι όμορφο να νοιάζεσαι τους άλλους, δε διαφωνώ. Όμως μήπως πρέπει πρώτα να σκεφτούμε ο καθένας μας ξεχωριστά την υστεροφημία του και το ρόλο που έπαιξε ο ίδιος στην τραγωδία που ζούμε;

Η ΠΑΡΑΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

kartesios081114

Έχει πλάκα η ιεράρχηση των ειδήσεων στα ελληνικά ΜΜΕ. Για παράδειγμα, κάνουν πρωτοσέλιδο τα εμβάσματα δημοσίων υπαλλήλων ή τη φοροδιαφυγή του φημισμένου πλέον… τυροπιτά, αλλά όταν πρόκειται για κομπίνες που έχουν πρωταγωνιστές μεγάλα παρατραπεζικά κυκλώματα, η είδηση κάπου χάνεται.

Πριν 2 μέρες το ΣΔΟΕ ανακοίνωσε μερικές «περίεργες» υποθέσεις. «Περίεργες» επειδή αποκαλύφθηκε ότι κάποιοι άνθρωποι που μέσω των τραπεζικών τους λογαριασμών εμφανίζονταν ως φοροφυγάδες ήταν τελικά ανυποψίαστοι πολίτες και εντελώς άσχετοι με το έγκλημα.

Συγκεκριμένα, το ΣΔΟΕ εντόπισε εμβάσματα 5.000.000 ευρώ που «πέρασαν» από λογαριασμό ενός άσχετου καθώς αποδείχθηκε ότι ο πραγματικός εντολέας ήταν ελληνική εταιρεία ειδών υγιεινής. Το ίδιο συνέβη και με άλλο λογαριασμό άσχετου ανθρώπου ο οποίος εμφανιζόταν να διακινεί εμβάσματα 50 εκατ. ευρώ και τελικά αποδείχτηκε ότι ο πραγματικός εντολέας ήταν μεγάλη διεθνής τσιμεντοβιομηχανία.

Σε άλλη περίπτωση, γεωργός από τα Γιαννιτσά  φαινόταν να διακίνησε επανειλημμένα, εμβάσματα συνολικού ύψους 9 εκατ. ευρώ προς την Ολλανδία και την Γαλλία. Όμως μετά από έρευνα του ΣΔΟΕ αποδείχτηκε ότι τα χρήματα που διακινήθηκαν από τον προσωπικό του λογαριασμό ανήκαν σε ναυπηγεία.

Μία άλλη περίπτωση που ερευνά το ΣΔΟΕ είναι αυτή ενός υπαλλήλου της στρατολογίας στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος ενώ εμφανιζόταν να έχει αποστείλει εμβάσματα ύψους 45 εκατ. ευρώ στις ΗΠΑ και τη Γερμανία, αποδείχτηκε τελικά ότι δε γνώριζε τίποτα και ότι πραγματικός εντολέας ήταν Διεθνής Χρηματοπιστωτικός Όμιλος.

Υπάρχουν κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις, όμως ας μην το κουράζουμε. Το θέμα είναι ότι το ΣΔΟΕ κάνει λόγο για μεγάλη δράση παρατραπεζικών κυκλωμάτων. Παρατραπεζικά κυκλώματα που όμως σίγουρα ενεργούν εκ των έσω. Τόσο έσω που πιο έσω δεν έχει. Και για να γίνω πιο σαφής, υπάρχει περίπτωση όπου πολίτης κλήθηκε να εξηγήσει την κίνηση εμβασμάτων ύψους 25 εκ. ευρώ από το λογαριασμό του και στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι τα 25 εκατ. των εμβασμάτων ανήκαν στην ίδια την τράπεζα!

Όχι, φυσικά και δεν υποστηρίζω πως δεν υπάρχουν γιατροί, δικηγόροι και… τυροπιτάδες που φοροδιαφεύγουν. Απλώς λέω ότι γι’ αυτούς μαθαίνουμε κάθε μέρα από τα πρωτοσέλιδα. Το όνομα, όμως, της τράπεζας που διακίνησε εμβάσματα μέσω πελατών της που δε γνώριζαν τίποτα, θα το μάθουμε ποτέ ή θα σταλεί μέσω κάποιου εμβάσματος στη λήθη;

ΦΙΛΕ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΡΩΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΡΑ

Ναι, ρε φίλε. Ελπίζω πια να το έχεις καταλάβει κι εσύ ο ψύχραιμος, ήπιος, μετριοπαθής, συμπαθής, γλυκούλης, μικροκαταθέτης, με τις ριγέ πυτζάμες. Δεν πάει άλλο, φίλε μου. Με εκλογές, με ξεσηκωμό, με ξεσάλωμα, με κάθε τρόπο πρέπει να φύγουν.

Δεν αντέχω ρε φίλε τον Σαμαρά να λέει σήμερα ότι «φάγαμε τον γάιδαρο, μας έμεινε η ουρά». Και δεν το αντέχω γιατί πριν από ακριβώς 22 μήνες, τον Ιανουάριο του 2013, έλεγε το ίδιο ακριβώς ο Βενιζέλος.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, αγαπητέ μου φίλε, ο Στουρνάρας μάς δούλευε λέγοντάς μας ότι «Βρισκόμαστε στην τελευταία στροφή». Αλλά, ρε φίλε,τον Απρίλιο του 2013 για «Τελευταία στροφή» μιλούσε κι ο Σαμαράς. Και νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 2012, ο Σαμαράς πάλι έλεγε ότι «παίρνουμε την τελευταία στροφή» της ουράς του γαϊδάρου.

Και να σου πω γιατί σίγουρα δεν είναι γαϊδουρινή ουρά αυτό που μας ταΐζουν; Επειδή στις 7 Νοεμβρίου 2012 κατά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου ο Σαμαράς έλεγε: «Με τη σωτηρία αυτού του τραπεζικού συστήματος θα απομακρυνθεί η αβεβαιότητα, θα επιστρέψουν οι καταθέσεις, θα υπάρξει ρευστότητα – το “αίμα της οικονομίας” δηλαδή- κι έτσι θα σωθούν θέσεις εργασίας και για πρώτη φορά θα δημιουργηθούν και νέες θέσεις στην επόμενη φάση». Μη διαβάσεις αδελφέ μου ολόκληρη την ομιλία του. Θα πικραθείς. Αλήθεια σου λέω.

Κι ακόμη τις σώζεις τις τράπεζες. Κι ακόμη τις πληρώνεις. Όμως ρευστότητα δεν είδες. Ούτε τις νέες θέσεις εργασίας είδες. Μόνο οι τράπεζες είδαν τα δισεκατομμύρια που φορτώθηκες εσύ για να σώζονται εκείνες. Αυτή δεν είναι γεύση από ουρά. Ψάξ’το και θα δεις.

Και για να μη νομίζεις ότι αυτή την ουρά την τρως από το 2012, πάρε κι ένα 2011 του Βενιζέλου, τότε που πανηγύριζε από την Ουάσιγκτον ότι βγαίνουμε από την κρίση διότι «Η υποστήριξη των Η.Π.Α., ιδίως μέσω του Δ.Ν.Τ., είναι ζωτικής σημασίας για εμάς». Ποιος; Ο Βενιζέλος! Αυτός που τώρα δηλώνει ότι ήταν πάντα εναντίον του ΔΝΤ.

Κατάλαβες φίλε; Μας πηδάνε κανονικά και μας βάζουν από πάνω και να τους πληρώνουμε. Με ευγένεια. Με χαμόγελο. Με αισιοδοξία. Να στεκόμαστε σε ουρές για να πληρώσουμε τον ΕΝΦΙΑ. Κατάλαβες ρε φίλε; Σ’ αρέσει η ουρά του γαϊδάρου που σου σερβίρει ο Σαμαράς; Καλή όρεξη, ρε φίλε. Για να μην καταλαβαίνεις τόσο καιρό ότι αυτό που σου δίνει ο Βενιζέλος δεν είναι του γαϊδάρου η ουρά, τι άλλο να ευχηθώ;

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbH

Το blog Καρτέσιος
δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στην κατηγορία «Ενημέρωση» και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

kartesios@hotmail.gr

ΚΑΙΡΟΣ


ΑΡΧΕΙΟ