ΤΖΑ!

kartesios030915

Κακό blog ψόφο δεν έχει. Θα κλείσει όταν βαρεθώ ή όταν δεν θα έχω λεφτά για σύνδεση. Ευχαριστώ – με ειλικρινή συγκίνηση – όσους ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι συνέβη και χάθηκε το περιεχόμενο. Ευχαριστώ όσους προθυμοποιήθηκαν να βοηθήσουν τεχνικά ή να με φιλοξενήσουν στο χώρο τους. Πού να ξέρουν οι παντός είδους καθεστωτικοί μαλάκες τι σημαίνει αλληλεγγύη, φιλία και υποστήριξη. Εδώ αγνοούν το γεγονός ότι αν «ρίξεις» μια άποψη θα συνεχίσουν να υπάρχουν χιλιάδες άλλα καλύτερα blogs που θα επιμένουν στην κριτική και θα τους ενοχλούν στο μαγείρεμα της σούπας. Όσο για τη μαγκιά της υπόθεσης, σιγά ρε σεις! Οι άλλοι χακάρουν για πλάκα το site της CIA, μεγάλο κατόρθωμα να κατεβάσεις ένα blog. Το σταματάω εδώ, όλα καλά κι ένα τεράστιο ευχαριστώ στη λατρεμένη Μ. που κατάφερε να βρει την άκρη.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΟΥΚΟΥΡΟΥΚΟΥ

2

«Όποιος έρχεται και μου ζητάει να έχει εκλόγιμη θέση δεν θα είναι στα ψηφοδέλτια. Όποιος έρχεται και μου ζητάει να έχει θέση στη βάση, να μπούμε μαζί να βοηθήσουμε σαν στρατιώτες για να πετύχει αυτό το εγχείρημα θα έχει θέση και σε εκλόγιμη θέση». Ναι, το είπε κι αυτό ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του κατά το κλείσιμο των εργασιών της Πανελλαδικής Σύσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος γαμεί όργανα, διαδικασίες και αξιολογήσεις. Ό,τι πει ο Ηγέτης. Πάνω ο αντίχειρας, κάτω ο αντίχειρας. Και το πλήθος τον χειροκρότησε. Διότι έτσι γινόταν στην αρχαία Ρώμη. Κι ως γνωστόν, στην αρχαία Ρώμη δεν είχαν αυτοκράτορες, είχαν αριστερούς Ηγέτες. Με οικολογικές ανησυχίες και φιλοζωικά αισθήματα εξ ου και το τάισμα των λιονταριών στο Κολοσσαίο με το καλύτερο κρέας. Αν και, μεταξύ μας, όσοι πάνε και παρακαλάνε για εκλόγιμη θέση σε ψηφοδέλτια με λίστα, για τα λιοντάρια είναι.

Ναι, το έκανα, διάβασα αυτό το πράγμα που έδωσε στη δημοσιότητα ο ΣΥΡΙΖΑ ως Σχέδιο Κυβερνητικού Προγράμματος. Προχειρογραμμένο και δίχως δεύτερη ανάγνωση. Το φανερώνουν τα ορθογραφικά του λάθη. Μια κανονική ξεπέτα. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ότι στην καλύτερη περίπτωση το λες μπαρούφα. Τόσο μπαρούφα που σε πολλά σημεία του θυμίζει τα όσα έλεγε ο Σαμαράς στα Ζάππεια και δεν χρησιμοποιώ την υπερβολή. Ορίστε ένα μικρό παράδειγμα: «Η ενίσχυση του τραπεζικού τομέα, προκειμένου να μπορέσει να επιτελέσει ξανά το ρόλο του αιμοδότη της οικονομίας και η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος αποτελούν βασικά στοιχεία του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ». Μικρό, έχει και μεγαλύτερα, αλλά πού να σταθείς πρώτα;

Βασικά το Πρόγραμμα λέει ψέματα ακόμη και για τα όσα έχουμε ζήσει. Γράφει το Πρόγραμμα: «Σε ότι αφορά συγκεκριμένα τη διαπραγμάτευση, παρά τις ολιγωρίες και τις πιθανές τακτικές αστοχίες κάναμε όλα όσα ήταν δυνατά για να ανταπεξέλθουμε στην χρηματοπιστωτική ασφυξία (καθυστέρηση πληρωμών στο ΔΝΤ, άρνηση να παρατείνουμε την προηγούμενη δανειακή σύμβαση, επιβεβλημένους ελέγχους κεφαλαίων ώστε να προστατέψουμε το τραπεζικό σύστημα από το χρηματοδοτικό εκβιασμό της ΕΚΤ)».

Τι έκαναν στην πραγματικότητα; Πλήρωσαν στο ΔΝΤ στις 13 Μαρτίου 336,010,589 ευρώ, στις 16 Μαρτίου 560,017,648 ευρώ, στις 20 Μαρτίου 336,010,589 ευρώ, στις 9 Απριλίου 448,014,119 ευρώ, και στις 12 Μαΐου 746,674,661 ευρώ. Τον Ιούνιο σταμάτησαν να πληρώνουν διότι πλέον δεν υπήρχε ούτε σεντς. Δεν το έκαναν από επιλογή. Δεν ήταν στρατηγική. Η επιλογή τους ήταν του «καλού παιδιού». Απλώς δεν υπήρχαν χρήματα πλέον.

Γράφουν ότι αρνήθηκαν να παρατείνουν την προηγούμενη δανειακή σύμβαση. Και στις 20 Φεβρουαρίου τι υπέγραψαν; Δεν υπέγραψαν την παράταση της δανειακής σύμβασης μέχρι τις 30 Ιουνίου του 2015; Μα δεν είναι κρυφά όλα αυτά, ποιον προσπαθούν να τρελάνουν;

Γράφουν ότι προχώρησαν στους ελέγχους κεφαλαίων ώστε να προστατέψουν τις τράπεζες. Τελικά ήταν ή όχι δική τους η απόφαση για capital controls; Πότε θα το αποφασίσουν; Διότι ενώ σε αυτό το σημείο βαφτίζουν την επιβολή ελέγχων κεφαλαίου ως κίνηση προστασίας, λίγο πιο πάνω, στο ίδιο το Πρόγραμμα αναφέρουν: «Με τις τράπεζες υπό καθεστώς κεφαλαιακών ελέγχων, με τον ΕLA παγωμένο εκ μέρους της ΕΚΤ (…) βρεθήκαμε απέναντι στο εξής δίλημμα: Είτε να υπογράψουμε μια συμφωνία (…) είτε να οδηγήσουμε τη χώρα σε άτακτη χρεοκοπία με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον». Στο ερώτημα: «ήταν σωτήρια επιλογή ή εκβιασμός το κλείσιμο των τραπεζών;», ο ΣΥΡΙΖΑ απαντά «Ήταν και τα δύο»! Αυτός ο χυλός όμως είναι ήδη γνωστός. Αυτό που θεωρώ καλύτερο κομμάτι του Κυβερνητικού Προγράμματος, που γράφτηκε από υποχρέωση, είναι το εξής:

«Πολλοί βεβαίως κατηγορούν το ΣΥΡΙΖΑ ότι η επιλογή υπογραφής της νέας Συμφωνίας δικαιώνει την θατσερική αποστροφή ότι δεν υπάρχει εναλλακτική οδός πέρα και εναντίον των επιταγών του νεοφιλελευθερισμού (there is no alternative). Ποτέ δεν έχει υπάρξει πιο συνειδητή και ακραία διαστρέβλωση από αυτή στην σύντομη ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ. Η θατσερική αυτή φράση δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από το ότι ο νεοφιλελευθερισμός, ο ακραίος ατομισμός και το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους αποτελεί την μοναδική λύση, το μοναδικό δρόμο για την κοινωνική ευημερία. Σύμφωνα με όλα όσα κρύβονται πίσω από αυτή την αποστροφή κάθε άλλος δρόμος οδηγεί στην ανελευθερία, τον ολοκληρωτισμό και την κοινωνική δυστυχία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η κυβέρνησή του ποτέ δεν υιοθέτησε, αυτήν την πολιτική και ιδεολογική σκοπιά. Διότι είναι άλλο πράγμα να αποδέχεται κανείς τον νεοφιλελευθερισμό ως σταρτηγικό ορίζοντα, ως τον μοναδικό δρόμο προς την κοινωνική ευημερία, και άλλο πράγμα να αναγνωρίζει ότι σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, με δεδομένους πολιτικούς συσχετισμούς οφείλει να κάνει έναν τακτικό και πρόσκαιρο συμβιβασμό ώστε να είναι σε θέση να συνεχίζει να αγωνίζεται διατηρώντας ζωντανή την πιθανότητα και την δυνατότητα κατίσχυσης».

Το ότι κατάφερε μέσα σε 7 μήνες να μετατρέψει το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης σε Πρόγραμμα Θάτσερ είναι πράγματι κατόρθωμα και ίσως να νιώθει υπερήφανος και γι’ αυτό ο κ. Τσίπρας. Όμως το ζητούμενο είναι αλλού. Όταν κάποιος «οφείλει να κάνει έναν τακτικό και πρόσκαιρο συμβιβασμό ώστε να είναι σε θέση να συνεχίζει να αγωνίζεται διατηρώντας ζωντανή την πιθανότητα και την δυνατότητα κατίσχυσης» θα πρέπει πρωτίστως να έχει σχεδιάσει τον τρόπο να βγει από αυτόν τον συμβιβασμό και να δηλώσει τον χρόνο εξόδου του, μέσω ενός αναλυτικού χρονοδιαγράμματος. Για χώρα μιλάμε και ανθρώπους. Για ζωές. Αν μπαίνεις στον θατσερικό συμβιβασμό δίχως να δηλώνεις τρόπο και χρόνο εξόδου από αυτόν, τότε ξεκάθαρα μπήκες για να μείνεις σε αυτό τον συμβιβασμό, κύριε Τσίπρα μας. Κι απ’ ότι κατάλαβα διαβάζοντας την έκθεση ιδεών και ευχών που κατέθεσε ο κύριος Τσίπρας ως Κυβερνητικό Πρόγραμμα, το μοντέλο εξόδου βασίζεται εξ ολοκλήρου στο Κοελικό «Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το Σύμπαν συνωμοτεί για να το καταφέρεις». Όμως το Σύμπαν μάς έχει γραμμένους στ’ αρχίδια του και το απέδειξε πολλάκις..

Μέσα σε όλο αυτό τώρα έχουμε και τα ντιμπέιτ. Το ένα, λέει, θα γίνει με τον Νταβά Μπέη ο οποίος θα εμφανιστεί ως εκπρόσωπος του φιλοευρωπαϊκού μετριοπαθούς κεντροδεξιού χώρου, με σκονάκια που θα του έχουν γράψει ο Γεωργιάδης, ο Βορίδης και ο Πλεύρης ως γνήσιοι μετριοπαθείς φιλοευρωπαϊστές. Στη συνέχεια θα μας μιλήσει για την τεράστια εντιμότητα που ξεκινάει από το μητσοτακέικο, φτάνει στους Παπαμιμίκους και χωράει τη Siemens με τον Χριστοφοράκο.

Σε άλλο ντιμπέιτ, θα ακούσουμε και τον Σταυράκη για όλες τις δουλειές, τη Φώφη που έκανε μόνη της διαγραφή όλων των σκανδάλων και χρεών του ΠΑΣΟΚ επειδή «το νέο δεν μπορεί να φορτωθεί ευθύνες του παλιού» και τον Λαφαζάνη που έχει στηρίξει όλες τις ελπίδες του στον Δον Πούτιν επειδή του έχουν κρύψει ότι ο Δον Πούτιν δεν είναι ηγέτης της ΕΣΣΔ αλλά ο Νονός της Ρωσίας και δεν πρόκειται να σου δώσει ούτε ρούβλι αν δεν του δώσεις τρένα, λιμάνια, καζίνα και όλες τις παρθένες για να ανακαινίσει ένα μπουρδελάκι του στην Αγία Πετρούπολη. Στο ΚΚΕ δεν αναφέρομαι, γιατί είναι το μοναδικό κόμμα που όποτε κάνει αυτοκριτική ανακαλύπτει ευθύνες μόνο στους άλλους και αυτό είναι κάτι που το σέβομαι, το θαυμάζω και με ξεπερνά.

Αυτοί, λοιπόν, θα βγουν στην τηλεόραση να διασταυρώσουν τις απόψεις τους και είναι άξιον απορίας γιατί δεν τους μαζεύουν σ’ ένα μπαράκι να πετάνε στραγάλια ο ένας στον άλλον κι όποιος πετύχει τους περισσότερους να πάρει την κυβέρνηση. Τουλάχιστον θα ξέραμε ότι ένας από αυτούς είναι καλός σε κάτι. Έστω και στον στραγαλοπόλεμο, γιατί κατά τα λοιπά….

ΧΕΣΕ ΜΑΣ ΡΕ «ΣΥΝΤΡΟΦΕ»!

kartesios290815

Υπάρχουν γιατροί που μπαίνουν για 3ήμερη εφημερία σε νοσοκομείο και δεν κλείνουν μάτι. Υπάρχουν εργάτες που χτυπάνε συνεχόμενα δωδεκάωρα στα καμίνια και τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη γίνει η στραβή και δεν ξαναγυρίσουν σπίτι τους. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σκυμμένοι δουλεύοντας χαμαλίκι από το ξημέρωμα ως τη νύχτα. Οπότε χέσε μας ρε Τσίπρα με το ηρωικό σου 17ωρο διαπραγματεύσεων. Μια φορά το έκανες και θα μας το χτυπάς για ολόκληρη ζωή. Γελάνε οι αλιεργάτες στα καΐκια με την κούραση που έριξες και τους λακέδες να πηγαινοφέρνουν φουα γκρα, νεράκι Άλπεων και κρεμ μπριλέ για να μην πέσει το σάκχαρο.

Υπάρχουν μακροχρόνια άνεργοι σακατεμένοι από την κατάθλιψη, καταστηματάρχες που συλλέγουν μύγες, έμποροι που πεταλώνουν ψύλλους, απλήρωτοι επί μήνες εργαζόμενοι, δανειολήπτες έτοιμοι για την κρεμάλα που έχουν να κλείσουν μάτι από την αγωνία και το άγχος 1.865 νύχτες, 865 νύχτες, 65 νύχτες ή μόνο 2 νύχτες γιατί είναι φρέσκοι στην απόγνωση του τίποτα που φέρνουν τα μνημόνια. Οπότε χέσε μας ρε Τσίπρα με το ηρωικό σου 17ωρο διαπραγματεύσεων που έκανες μαζί με τον Τσακαλώτο. Γελάει η κούραση μαζί σου.

Τι έχεις να πεις σε όλους αυτούς ρε «σύντροφε»; Ότι κουράστηκες 17 ώρες και το καλύτερο που μπόρεσες να κάνεις είναι να φέρεις ένα ακόμη μνημόνιο; Κι ότι είσαι υπερήφανος γι’ αυτή τη συμφωνία; Αν κάτι ξεχώριζε τον Τσίπρα από τους υπόλοιπους ήταν ότι δεν διέθετε τον κυνισμό και την αλαζονεία των προηγούμενων. Να όμως που πρόλαβε κι αυτός ν’ αλλάξει στα γρήγορα. «Όποιος θέλει να πενθήσει έχει το δικαίωμα να πενθήσει. Εμείς προχωράμε μπροστά» είπε ο κ. Τσίπρας μιλώντας στην Πανελλήνια Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιοι είστε εσείς που προχωράτε μπροστά ρε Τσίπρα; Και ποιοι είναι αυτοί που τους επιτρέπεις να πενθήσουν; Λίγη ντροπή ρε!

Λες κατάμουτρα σ’ έναν λαό που σε στήριξε, τον ξεγέλασες, του υποσχέθηκες λαγούς με πετραχήλια και τον φόρτωσες μ’ ένα ακόμη μνημόνιο ότι άμα θέλει να πενθήσει ας πενθήσει κι εσύ στ’ αρχίδια σου; Πώς την έχεις δει μωρέ; Πού είναι μια γαμημένη συγγνώμη σε όλο αυτό που έκανες; Λες δίχως ίχνος ντροπής «εάν ο ελληνικός λαός μάς αποδοκιμάσει, ας κυβερνήσουν όσοι κατέστρεψαν τον τόπο τα τελευταία 40 χρόνια». Ποιος λαός, ρε απίστευτε; Εσύ δεν κυβέρνησες με τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; Εσύ δεν πέρασες το Μνημόνιό σου με τις ψήφους εκείνων που κατέστρεψαν τον τόπο τα τελευταία 40 χρόνια; Αυτό σου είπε ο λαός να κάνεις; Είσαι ελάχιστος ρε γαμώτο.

Και πήρε ο επικοινωνιακός μηχανισμός της Κουμουνδούρου το άλλοθι του Ηγέτη «κανείς δεν μπορεί να χρεώσει σε μένα και στη μάχη των επτά μηνών όλα τα στραβά των προηγούμενων 40 χρονών» και το μοίρασε στους «συντρόφους» των social media ώστε να το διακινήσουν ως ύψιστο επιχείρημα: «Φταίει μια κυβέρνηση 7 μηνών και όχι αυτοί που κυβέρνησαν 40 χρόνια;».

Ηλίθιο επιχείρημα που διαλύεται πιο γρήγορα κι από πυροτέχνημα. Πρώτον, τι έκανε στους 7 μήνες ο Τσίπρας για να δείξει, έστω, ότι έχει την πρόθεση να ελέγξει τις ευθύνες των δραστών της κατάντιας μας τα τελευταία 40 χρόνια; Τίποτα! Όχι μόνο συνεργάστηκε μαζί τους, χαριεντίστηκε, κάθισε στο ίδιο τραπέζι, δέχτηκε τη στήριξή τους αλλά, κυρίως, τους απενεχοποίησε μπαίνοντας και ο ίδιος στο κάδρο των αρχηγών που ακολούθησαν τραγικές πολιτικές λιτότητας και εξαθλίωσης.

Δεύτερον, μήπως εννοούν οι «σύντροφοι» ότι έχουμε την υποχρέωση να περιμένουμε 40 χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για να αποκτήσουμε δικαίωμα να τον κρίνουμε; Αν ναι, είναι τρελοί. Θα τον κρίνουμε όποτε θέλουμε και όπως γουστάρουμε. Αυτός υποσχέθηκε να μας υπηρετήσει, δεν είμαστε εμείς οι υπηρέτες του. Βάζουμε όρους, δεν βάζει όρους. Μας πούλησε ένα πολιτικό προϊόν. Ήταν χαλασμένο, ψεύτικο, άχρηστο, το επιστρέφουμε. Αν μας βλέπει ως πελάτες εκείνος, θα τον δούμε ως γυρολόγο εμείς. Δεν κατάλαβα από πού μπορεί να αντλεί δικαίωμα ασυλίας στην κριτική του ο κάθε Τσίπρας έστω και για μία ημέρα. Χαζέψαμε εντελώς;

Τρίτον και θλιβερότερο, αν ακολουθήσουμε αυτή τη λογική σχέσης χρόνου διακυβέρνησης και αναλογίας ευθυνών τότε δεν θα πρέπει να λέμε κουβέντα για το «ΠΟΤΑΜΙ» και τον Σταύρο Θεοδωράκη. Να το βουλώσουμε. Καμία κριτική. Το 2014 ιδρύθηκε και δεν κυβέρνησε ούτε μια μέρα. Δεν έχει ευθύνες για τίποτα, σωστά; Να περιμένουμε να κυβερνήσει κι αυτός για άλλα 40 χρόνια κι ύστερα να τολμήσουμε να μιλήσουμε για εκπροσώπηση διαπλοκής, υπεράσπιση συμφερόντων των δανειστών και τα υπόλοιπα. Ή, ας πούμε, να μη μιλάμε για τη Χούντα. Πόσο είχαμε Χούντα; 7 χρόνια μόνο, χαχα, τι ωραία! Τι είναι 7 χρόνια μπροστά σε 40; Αν είχαμε Χούντα επί 40 χρόνια, βεβαίως και να την κρίναμε, αλλά μόνο με 7 δεν είναι σωστά πράγματα αυτά! Είστε εντελώς ηλίθιοι γι’ αυτό και δεν ρωτάω αν το έχετε καταλάβει ότι είστε εντελώς ηλίθιοι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ακόμη σε φάση προθέσεων ή υποσχέσεων. Κυβέρνησε! Δεν έδωσε απλώς δείγματα πολιτικής. Δεν μας έφερε ένα ντέμο αριστερού μνημονίου για να το δοκιμάσουμε κι αν μας αρέσει να το κρατήσουμε. Πήγε και υπέγραψε ολόκληρο το Μνημόνιο που ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ! Αυτό κρίνουμε επικοινωνιακοί καραγκιόζηδες της πλάκας. Την προηγούμενη καταστροφή μας την κρίναμε. Την απορρίψαμε. Τους εκπροσώπους της τούς σιχαθήκαμε, τους κυνηγήσαμε, μαζευτήκαμε στο Σύνταγμα και τους κράξαμε, τους φτύσαμε σε χωριά και σε πλατείες, τους καταψηφίσαμε και δώσαμε το δικαίωμα στον ΣΥΡΙΖΑ να βρει τις ποινικές ευθύνες και να τιμωρήσει τους ενόχους. Ρε γαμώτο, ούτε σε παιδί νηπιαγωγείου δε μπορώ να τα πω πιο απλά.

«Εμείς θα τηρήσουμε την συμφωνία επειδή είμαστε υποχρεωμένοι να την τηρήσουμε» είπε ο Ηγέτης στη συνέντευξή του στον ALPHA. Τριετές είναι το νέο μνημόνιο. Χαραγμένη πολιτική. Υφεσιακή. Λιτότητας. Με απολύσεις. Με λουκέτα. Με την πρώτη μείωση συντάξεων να έχει ήδη έρθει. Με ένα κάρο προαπαιτούμενα που ψηφίστηκαν ώστε να πανηγυρίσουμε την υπερήφανη επιτυχία της «Συμφωνίας» και τον ντουβρουτζά ακόμη δεν τον ξέρουμε γιατί τα κρυφά μέτρα θα έρθουν από Οκτώβριο.

Καταλάβατε τώρα τι είναι αυτό που κρίνουμε ρε slogan machines της Κουμουνδούρου; Την εξασφαλισμένη καταστροφή του μέλλοντός μας. Και όχι, δεν θα τη συμψηφίσουμε με το κατεστραμμένο παρελθόν μας για να αθωώσουμε τον Τσίπρα. Τις μαλακίες τύπου «ήταν πολύ καλό παιδί, έπεσε όλη η γειτονιά από τα σύννεφα» τις εξαντλήσαμε στον Λάκη τον Φονιά, γιατί φοβόμασταν μη βγει από τη φυλακή και μας θάψει. Τον Τσίπρα θα τον κρίνουμε ως πολιτικό που έφερε το Τρίτο Μνημόνιο και δηλώνει ότι θα το εφαρμόσει πιστά. Είτε σας αρέσει είτε όχι, δεν θα γαμήσουμε την πραγματικότητα για να βολέψουμε τις μαλακίες σας.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΜΕ ΤΑΚΟΥΝΙΑ

kartesios280815

Επειδή το ψέμα βρίσκεται στο DNA των εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ ήταν λογικό να κάνουν έναρξη προεκλογικής περιόδου με δύο μεγάλα ψέματα. Το ψέμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι επιδιώκει την αυτοδυναμία. Η αλήθεια είναι ότι ακόμη κι αν του τη χάριζαν θα την αρνιόταν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει την πρωτιά, φυσικά, για να απολαύσει την αιώρα της εξουσίας αλλά ούτε ξέρει, ούτε μπορεί, ούτε αντέχει να διαχειριστεί μόνος του το Τρίτο Μνημόνιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να συγκυβερνήσει με τους έμπειρους μνημονιακούς ώστε και το κόστος να το μοιραστεί και να έχει άλλοθι ότι παίρνει όλα τα αντεργατικά και υφεσιακά μέτρα επειδή τον «πιέζουν οι κυβερνητικοί εταίροι». Επίσης, η Μέρκελ, ο Σούλτς, ο Γιούνκερ κι ο Σόιμπλε θα ήθελαν πολύ να δηλώσουν την ικανοποίησή τους «για την ωριμότητα των Ελλήνων που έδωσαν σε τόσο μεγάλο ποσοστό τη στήριξή τους στα κόμματα που αποδεδειγμένα επιθυμούν την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας τους» και άλλη τόση ικανοποίηση επειδή «τα κόμματα της λογικής και του ρεαλισμού αποφάσισαν να χτίσουν ενιαίο μέτωπο εναντίον των ακραίων αντι – ευρωπαϊκών στοιχείων». Έτσι πρέπει να γίνει κι έτσι θα γίνει.

Το ψέμα της ΝΔ έχει να κάνει με την υποτιθέμενη διεκδίκηση της πρώτης θέσης στις εκλογές. Πρώτον, θα ήταν πολιτικά… «απρεπές» να ηττηθεί το νέο πουλέν των δανειστών από ένα κόμμα που πήγε σε εκλογές με μεταβατικό αρχηγό και δεύτερον κανείς δελφίνος της ΝΔ δεν θέλει να κερδίσει εκλογές το κόμμα του διότι μετά άντε να αμφισβητήσεις τον Μεϊμαράκη, αλλά και στο κάτω – κάτω της γραφής γιατί να θέλει η ΝΔ να χρεωθεί την υλοποίηση ενός νέου μνημονίου;

Μέσα σε αυτό το σκηνικό ξεπροβάλει το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστερής Πλατφόρμας». Ναι, ο Λαφαζάνης και οι βουλευτές του επέδειξαν συνέπεια στον αρχικό σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ που μιλούσε για σκληρή διαπραγμάτευση η οποία αν οδηγούσε σε αδιέξοδο θα επιλέγονταν η ρήξη. Αυτή η αλήθεια, όμως, μόνο ως τακούνι μπορεί να λειτουργήσει για το ηθικό ανάστημα της ΛΑ.Ε. Κι αυτό, διότι θα πρέπει να δούμε πότε επέδειξε αυτήν τη συνέπεια η πλευρά Λαφαζάνη.

Την έδειξε προεκλογικά όταν σε όλα τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτονταν οι προτάσεις Λαφαζάνη, δείχνοντας τα πρώτα σημάδια αλλαγής στάσης του ΣΥΡΙΖΑ; Όχι, δεν την έδειξε τότε. Μήπως την έδειξε όταν ο Τσίπρας άρχισε μετεκλογικά τα περί έντιμου συμβιβασμού; Όχι, ακόμη και τότε όλα τα μέλη της Αριστερής Πλατφόρμας παρέμειναν στις κυβερνητικές θέσεις τους. Την έδειξε όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ υπέγραψε στις 20 Φεβρουαρίου την παράταση Μνημονίου; Όχι, ούτε τότε αποχώρησε η Αριστερή Πλατφόρμα.
Την έδειξε όταν η ελληνική κυβέρνηση κατέθετε την πρότασή της που περιελάμβανε μέτρα μνημονιακού χαρακτήρα; Ούτε καν τότε δεν αποχώρησε η Αριστερά Πλατφόρμα, δεν κατήγγειλε, δεν καταδίκασε. Συνέχισε να συμμετέχει στην κυβέρνηση. Ακόμη κι όταν τέθηκε θέμα ψήφου εμπιστοσύνης στη μνημονιακή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θυμόμαστε τη στάση που κράτησαν οι βουλευτές της Αριστερής Πλατφόρμας. Στηρίζουμε την κυβέρνηση, αλλά όχι τις πολιτικές της. Άρες μάρες…

Ας πάμε όμως πάλι λίγο πίσω. Ο κύριος Λαφαζάνης, ο κύριος Στρατούλης και άλλοι της Αριστερής Πλατφόρμας υπερασπίζονταν προεκλογικά τη λύση της ρήξης. Έβλεπαν ότι η προεδρική πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε σχέδιο που θα υποστήριζε τη ρήξη. Άραγε είχε η πλευρά Λαφαζάνη τέτοιο σχέδιο; Όχι πολιτική πρόταση, για σχέδιο μιλάμε. Δεν είχε και όπως φαίνεται δεν έχει ούτε σήμερα τέτοιο σχέδιο.

Η ρήξη με τους δανειστές, η αποχώρηση από την ευρωζώνη και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα δεν είναι κάποιο μαγικό ραβδάκι που θα τα φτιάξει όλα. Δεν είναι πανάκεια και φυσικά δεν είναι καταστροφή. Μπορεί όμως να λειτουργήσει καταστροφικά αν δεν είσαι έτοιμος. Κι αν δεν είσαι έτοιμος να υλοποιήσεις κάτι που προτείνεις, τότε απλώς δεν είσαι σοβαρός. Και πολύ φοβάμαι ότι αυτή η αναγκαία σοβαρότητα απουσιάζει.

Έχει αντιληφθεί ο κ. Λαφαζάνης ότι αυτή η χώρα δεν έχει γενικές αποθήκες και φυσικά δεν έχει τίποτε αποθηκευμένο; Ούτε ένα κιλό σιτάρι δεν έχει το κράτος ως κράτος. Παλιότερα είχε, αλλά φρόντισαν οι τοπικοί αντιπρόσωποι της Ε.Ε. να μετατρέψουν τις αποθήκες σε φαντάσματα. Τι θα κάνει, λοιπόν, σε περίπτωση ρήξης μία κυβέρνηση Λαφαζάνη; Μιλάω έστω για το πρώτο δεκαήμερο. Ιδιωτικές αποθήκες υπάρχουν. Με τεράστιες ποσότητες αποθηκευμένων πρώτων υλών και ειδών βασικής ανάγκης. Τι θα έκανε λοιπόν μία κυβέρνηση Λαφαζάνη; Θα πετούσε τον κόσμο στις αγκαλιές των μαυραγοριτών;

Λέει ο κ. Λαφαζάνης ότι θα εθνικοποιούσε τις τράπεζες. Σιγά τα ωά! Ένα μήνα να μην πληρώσεις μισθούς στο Δημόσιο και αγοράζεις και τις 4 τράπεζες, παίρνεις και ρέστα, κάνεις και τους δημόσιους υπαλλήλους μετόχους για να μπουν στο νόημα του ανταγωνισμού. Τι άλλο θες πια; Όμως ποιες τράπεζες θέλει να εθνικοποιήσει; Τις υποτιθέμενες ελληνικές; Άντε να μπορέσεις στα καλά καθούμενα να εθνικοποιήσεις Fairfax, CapitalResearchandManagement, WilburRoss, Fidelity, Mackenzie, Brookfield και όλα τα υπόλοιπα ξένα funds στα οποία ανήκει τεράστιο μέρος του μετοχικού κεφαλαίου των εν Ελλάδι τραπεζών. Διότι ελπίζω να μη νομίζει ο κ. Λαφαζάνης ότι με τα 80 δισ. ευρώ των ανακεφαλαιοποιήσεων σώζονται οι μικροκαταθέτες και οι μικρομέτοχοι. Σε ξένα funds τα σπρώχνουμε τα δισ. που φορτωνόμαστε. Γνωρίζω ότι τα γνωρίζει όλα αυτά, γι’ αυτό και απορώ με την τόση ελαφρότητα που θέτει θέμα εθνικοποίησης τραπεζών.

Μιλάμε για κρίση και διαρκώς φανταζόμαστε μια χώρα σε κρίση. Όλη τη χώρα. Είναι το πρώτο λάθος. Χτες ανακοίνωσαν τα ΕΛΠΕ κέρδη 130 εκ. ευρώ στο β’ τρίμηνο του 2015. Χτες ανακοινώθηκε 7% αύξηση κερδών των τριών εμπορικών κέντρων (EBITDA) της Lamda Development. Από δυο πλευρές κέρδισε ο Λάτσης. Χτες ανακοίνωσε καθαρή κερδοφορία 141,9 εκατ. ευρώ η Motor Oil του Βαρδινογιάννη και δε συνεχίζω. Πόσο αρκεί, λοιπόν, η εθνικοποίηση των τραπεζών; Τι θα γίνει με τα μέσα παραγωγής; Ποιο είναι το σχέδιο ρήξης του Λαφαζάνη; Δεν υπάρχει! Τι απομένει από το ηθικό πλεονέκτημα; Ξεκάθαρα μία υπόσχεση για «σκληρότερη επαναδιαπραγμάτευση». Από αυτό όμως πήραμε, δε θέλουμε άλλο.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό να προσθέσουμε αυτούς που τρώνε χοντρά από το ΕΣΠΑ, αλλά κυρίως όλα τα πιρανχάκια των εταιρειών συμβουλευτικών και λοιπών υπηρεσιών, κάτι διαφημιστικών και κάτι… διεκπαιρεωτικά γραφεία που αναλαμβάνουν τις λεπτομέρειες κι έναν ακόμη συρφετό από λαμόγια του είδους που παρασιτούν δίχως να παράγουν τίποτα, αλλά έχουν άποψη για τα πάντα καθώς αυτοαναγορεύονται σε opinion makers.

Λοιπόν, οι φτωχοί εξαθλιώθηκαν και οι μικρομεσαίοι φτώχυναν. Ως εκεί. Όσοι παρασιτούσαν συνεχίζουν να παρασιτούν κι όσοι επιχειρηματίες μαζί με τα μεγαλοστελέχη τους κερδοφορούσαν κατασπαράζοντας το Δημόσιο χρήμα, τις δημόσιες εκτάσεις και καταπατώντας νόμους, συνεχίζουν να κερδοφορούν.

Να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή. Ούτε είμαστε όλοι μαζί, ούτε βιώνουμε την κρίση όλοι μαζί. Θα ήταν ευχής έργο να συνειδητοποιήσουμε όσοι βιώνουμε την κρίση κι όσοι ένιωσαν πως όσα έχασαν τους τα έκλεψαν κάποιοι που πλούτισαν ακόμη περισσότερο ότι η λύση δεν βρίσκεται ούτε στις εκλογές, ούτε στις υποσχέσεις των κομμάτων, ούτε στις ελπίδες που αναπτύχθηκαν σε θερμοκήπια για να χρησιμοποιούνται ως δόλωμα απεγνωσμένων. Όταν γίνει αυτό, τότε τα βλέμματά μας θα συναντηθούν στους δρόμους και όχι σε διαδρόμους εκλογικών κέντρων με σκυμμένα κεφάλια για να μη φαινόμαστε ότι ξέρουμε πως κοροϊδευόμαστε αλλά «και τι άλλο να κάνουμε βρε αδελφέ;».

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ…

 

… επειδή αν δεν τις κερδίσει αυτός…

tsipras

… υπάρχει ο κίνδυνος να νικήσει αυτός…

μειμαρακισ1

… ο οποίος μαζί με αυτούς…

thedorakis-fofi

… θα εφαρμόσει το Τρίτο Μνημόνιο που υπέγραψε αυτός…

tsipras

… και το ψήφισε μαζί με αυτούς…

meimarakis-theodorakis-kammenos-gennimata

… οπότε πρέπει να πάρει αυτοδυναμία αυτός…

tsipras

… για να μπορέσει να εφαρμόσει πιστά το Τρίτο Μνημόνιο, ενώ αν δεν πάρει αυτοδυναμία θα αναγκαστεί να το εφαρμόσει μαζί με αυτούς…

meimarakis-theodorakis-kammenos-gennimata

… αλλά ακόμη κι αν βγει δεύτερος αυτός…

tsipras

… θα ψηφίζει από την αντιπολίτευση όλα τα μέτρα του Τρίτου Μνημονίου, όπως υποσχέθηκε αυτός…

flabouraris

… ενώ αν είναι στην αντιπολίτευση αυτοί…

meimarakis-theodorakis-gennimata

… θα ψηφίζουν όλα τα μέτρα του Τρίτου Μνημονίου, επειδή ήδη ψήφισαν το Τρίτο Μνημόνιο. Στην ερώτηση, γιατί αυτοί…

tsipras-meimarakis-theodorakis-kammenos-gennimata

… κατεβαίνουν στις εκλογές με 5 διαφορετικά κόμματα και όχι με το ίδιο, η απάντηση είναι ότι η Δημοκρατία τους βασίζεται σε ψευδαισθήσεις και ως εκ τούτου το σφάγιο πρέπει να νιώθει ότι έχει δικαίωμα να επιλέγει σφαγέα.

ΚΑΤΙ ΟΜΟΡΦΟ

salaveris-notebook-mother

Σε αυτό το blog δεν φιλοξενούμε ποτέ διαφημίσεις, όμως έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε προτάσεις όταν αυτές έρχονται από φίλους πολύτιμους, με ξεχωριστό γούστο και ωραίες ψυχές, όπως είναι ο Γιώργος, η Μαρία και η Άννα. Μπείτε να δείτε τα πανέμορφα και ξεχωριστά του Last Paper

ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΙ…

CMozfk7U8AAW3sY

Πριν ξεκινήσω να γράφω, θα παρακαλέσω όσους αναγνώστες έχουν τον χρόνο, να δουν το παρακάτω βίντεο. Περιέχει διαλόγους μεταξύ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από τη συζήτηση στη Βουλή κατά τη διάρκεια της πρότασης δυσπιστίας που είχε καταθέσει η ΝΔ εναντίον της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 1988! Θα ανακαλύψουν ενδιαφέρουσες ομοιότητες με το σήμερα σε θέματα που αφορούν την «κρίση», την «έξοδο από την κρίση», τις «συντεχνίες», την «ευρωπαϊκή προοπτική», τις «επενδύσεις» και άλλα πολλά. Πάντως μην εκπλαγείτε όταν δείτε ποιος καταγγέλλει τις «συντεχνίες» του Δημοσίου και ποιος υπερασπίζεται τις «συνδικαλιστικές διεκδικήσεις». Έτσι είναι αυτά τα πράγματα. Έρχονται από κει που δεν τα περιμένεις. Οι ρόλοι αλλάζουν πότε – πότε, τα πρόσωπα αλλάζουν, το σενάριο όμως μένει πάντα το ίδιο!

Τώρα που το σκέφτομαι, ο κ. Φλαμπουράρης θα μπορούσε άνετα να παίξει σήμερα το ρόλο του Ευάγγελου Γιαννόπουλου, αλλά αυτό είναι άσχετο. Σχετικό είναι ότι, άλλοτε εξαιτίας της αφέλειάς μας, άλλοτε εξαιτίας της ηλιθιότητάς μας, της ευπιστίας μας ή της επείγουσας αναζήτησης μιας ελπίδας που θα μας σώσει από τους εκάστοτε νυν, γινόμαστε συμμέτοχοι της διατήρησης αυτής της αστείας «διαμάχης» μεταξύ της χαζονεοπλουτίστικης δεξιίλας και της τραγικής απατεωνίστικης πασοκοτραγίλας. Είμαστε κι εμείς συνένοχοι, έστω και ως κομπάρσοι σε αυτό το σενάριο.

Ξέρετε, η παγκόσμια φαρμακοβιομηχανία δεν θέλει τους ανθρώπους ούτε υγιείς, ούτε νεκρούς. Τους θέλει μονίμως ασθενείς. Από κάτι να πάσχουν. Ψυχικής ή οργανικής αιτιολογίας. Από φανταστική νόσο ή πραγματική. Μόνον έτσι θα κερδίζει η φαρμακοβιομηχανία αμύθητα ποσά και θα παραμένει απαραίτητη. Με τον ίδιο τρόπο, ο καπιταλισμός στην όποια έκφανσή του και με την όποια ονομασία του, τραπεζοκρατία, οικονομοκρατία και όπως αλλιώς θέλετε τον λέτε, δεν θέλει τους λαούς ούτε ελεύθερους και χορτάτους, ούτε νεκρούς από την πείνα. Τους θέλει στα όρια της ανέχειας και της εξαθλίωσης. Άλλους λίγο πάνω από το όριο και άλλους λίγο πιο κάτω. Ώστε να μπορεί να απειλεί αυτούς που είναι πιο πάνω με την κατάσταση όσων είναι πιο κάτω και εκείνους που ζουν κάτω από το όριο να τους υπόσχεται ως ελπίδα και όνειρο την κατάσταση εκείνων που ζουν λίγο πιο πάνω από το όριο, αλλά ταυτόχρονα και να μπορεί να τους κρατάει ήσυχους με την παροχή κάποιων επιδομάτων, κάποιων κουπονιών σίτισης ή με κάποια ενίσχυση για το νοίκι. Όλοι μαζί ζούμε στο κελί του φόβου για το τί θα μας ξημερώσει αύριο, όμως που και που οι δεσμοφύλακες μάς βγάζουν για προαυλισμό στον περιφραγμένο και απολύτως φυλασσόμενο από τα ΜΜΕ υπαίθριο χώρο των εκλογών ώστε να παίρνουμε μια τζούρα «συμμετοχής στις εξελίξεις».

Σε αυτό το πλαίσιο θα παιχτεί και ο προεκλογικός αγώνας που έχουμε μπροστά μας. Δεν υπάρχει χώρος για ιδεολογία σε αυτή την υπόθεση. Το διακύβευμα θα είναι ξεκάθαρο: «Ψηφίστε αυτόν που μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα το τρίτο μνημόνιο μαζί με τις επιπτώσεις από τα ρέστα των προηγούμενων δύο». Δηλαδή ποιος θα μπορέσει να «δώσει τη μάχη για να ελαχιστοποιηθούν οι αρνητικές συνέπειες της συμφωνίας με γνώμονα τα συμφέροντα των πολλών», όπως πολύ ξεκάθαρα ανέφερε ο κ. Τσίπρας στο διάγγελμά του. Όμως αυτή τη συμφωνία την έφερε ο κ. Τσίπρας. Ο οποίος τώρα υπόσχεται ότι θα φροντίσει να δώσει ελπίδα σε αυτούς που θα συμπληρώσουν τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ζουν ήδη κάτω από το όριο της φτώχειας και τη μπότα των τραπεζών, τις οποίες παρεμπιπτόντως σπεύδει να σώσει μεγαλοπρεπώς.

Μόνο που, ο οδηγός του αυτοκινήτου που σημαδεύει σκυλιά στο δρόμο, τα χτυπάει και ύστερα τα περιθάλπει για να τα κάνει καλά, δεν είναι φιλόζωος. Σχιζοφρενής είναι. Με τον ίδιο τρόπο, ένας πρωθυπουργός που μαζί με την υπογραφή του σε ένα μνημόνιο βάζει την υπογραφή του και σε μέτρα που θα φέρουν κι άλλα λουκέτα, κι άλλη ύφεση, κι άλλες αυτοκτονίες, κι άλλες απολύσεις, κι άλλους εξαθλιωμένους, κι άλλους απεγνωσμένους δεν μπορεί να θεωρείται αριστερός επειδή υπόσχεται να φροντίσει τα θύματα της υπογραφής του με κάποια ψίχουλα επιδομάτων επιπέδου και διαδικασιών ζητιανιάς.

Βέβαια, ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Έτσι και ο κ. Τσίπρας μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός, ριζοσπάστης, επαναστάτης. Το ζήτημα όμως για εμάς είναι οι υπογραφές που βάζει, οι συμφωνίες του και τα άλλοθι που χρησιμοποιεί για να μη λειτουργεί ως αριστερός. Νομίζω ότι αρκετά τον έκλαψε ως «αριστερό» τον κ. Τσίπρα η Αριστερά. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να σταματήσει να εκπλήσσεται από την καθόλου αριστερή πολιτική του. Αρκετά εκδηλώσαμε τη θλίψη μας σχετικά με τον κ. Τσίπρα, τις ελπίδες που χάθηκαν, την Αριστερά που δεν ήρθε. Φτάνει πια! Καταντά κλαψομούνιασμα όλο αυτό. «Αυτή τη συμφωνία είμαστε υποχρεωμένοι να τη τηρήσουμε» δήλωσε ο κ. Τσίπρας και τοποθετήθηκε. Στις εκλογές αυτές μας καλούν να ψηφίσουμε ποιον θεωρούμε καλύτερο διαχειριστή του τρίτου μνημονίου. Τους νεοφιλελεύθερους της ΝΔ ή τους νεοφιλελεύθερους του ΣΥΡΙΖΑ; Καλούμαστε να ψηφίσουμε αν το νεοφιλελεύθερο «Ποτάμι» θα πρέπει να πάρει τέτοιο ποσοστό ψήφων ώστε να αναδειχθεί σε ύψιστο εγγυητή υλοποίησης των μέτρων του τρίτου μνημονίου. Αυτά είναι τα ερωτήματα στα οποία καλούμαστε να απαντήσουμε κατά τον επόμενο προαυλισμό μας στον υπαίθριο και καλά φυλαγμένο χώρο των εκλογών.

Όσο για την άλλη Αριστερά, εκείνη του κ. Λαφαζάνη η οποία καταγγέλθηκε(!!!) από τον κ. Τσίπρα για «ιδεολογική συνέπεια», λυπάμαι που δεν μου εμπνέει καμία εμπιστοσύνη. Λένε, μέσω του κ. Λαπαβίτσα, ότι έχουν πλήρες σχέδιο για έξοδο από την ευρωζώνη αλλά θα μας το αποκαλύψουν όταν έρθει η ώρα. Κοινότυπο, αλλά αυτά μας τα είπαν και άλλοι. Ας το αφήσουμε για αργότερα, ίσως για κάποια στιγμή που θα ξέρουν τι ακριβώς θέλουν και ετοιμάσουν ένα πραγματικό σχέδιο. Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι ότι κάθε αποτυχία μιας πραγματικής αλλά ανέτοιμης Αριστεράς συντηρητικοποιεί την κοινωνία και την κάνει πιο επιφυλακτική. Δεν είμαστε για τέτοια.

Γι’ αυτούς τους λόγους και μη θέλοντας να συμμετέχω στην περαιτέρω γελοιοποίηση έστω και αυτού που εννοούν «δημοκρατία» και «δημοκρατικές διαδικασίες», θα επιστρέψω στο μόνο που εμπιστεύομαι, στην αποχή. Ναι, ξέρω, η αποχή είναι ανεύθυνη στάση, είναι ανώριμη στάση κτλ, κτλ. Πρώτον, τη θεωρώ πολύ αξιοπρεπέστερη στάση από το να ψηφίζει το 61,31% των ψηφοφόρων «ΟΧΙ» και να κερδίζει το 38,69 του «ΝΑΙ». Δεύτερον, τη θεωρώ πολύ πιο έντιμη στάση από το να ψηφίζει η πλειοψηφία τον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ, να κερδίζει ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ και να συγκυβερνά με τη μνημονιακή ΝΔ που καταψηφίστηκε, το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ, το μνημονιακό «Ποτάμι» και τους μνημονιακούς ΑΝΕΛ. Τρίτον, η αποχή δύναται να γεννήσει ενοχές όταν αυτός που απέχει θα καθίσει το βράδυ σπίτι του τρώγοντας πίτσες και βλέποντας τα αποτελέσματα. Προσωπικά, θα ξαναπιστέψω στις εκλογές και θα πάω να ψηφίσω όταν κάλπες γίνουν οι δρόμοι με φωτιές που θα καίγεται το παλιό. Δεν πρόκειται να ξαναμπώ σε δίλλημα αν θα πρέπει να στηρίξω τους πολιτικούς και φυσικούς απογόνους του Αντρέα Παπανδρέου και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεκολλήσουμε και να παίξουμε ρόλο εκτός σεναρίου.

ΩΡΣΕ!

«Έχουν κάνει την επιλογή τους κάποιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, να περάσουν από τον ρόλο της συμπολίτευσης, στον ρόλο της αντιπολίτευσης» δήλωσε ο «θεωρητικός» του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, σε συνέντευξή του στο MEGA (γέλια).

Αλήθεια λέει, με τη διαφορά ότι δεν πέρασαν στην αντιπολίτευση αυτοί που εννοεί ο «θεωρητικός» ότι πέρασαν, αλλά οι άλλοι, οι «καλοί» του ΣΥΡΙΖΑ. Με δικά τους λόγια πέρασαν και μάλιστα όχι ενώ ήταν η συμπαθής αντιπολίτευση του 4%.

Είναι πρακτική επιλογή η πολιτική της αλεπούς με την κομμένη ουρά, αλλά όταν γίνεται από αλεπούδες και όχι από κλεφτοκοτάδες της πλάκας.

kartesios2008-02

kartesios2008-01

kartesios2008-05

kartesios2008-08

kartesios2008-04

kartesios2008-03

kartesios2008-12

kartesios2008-13

kartesios2008-11

kartesios2008-10

kartesios2008-09

kartesios2008-06

kartesios2008-14

kartesios2008-07

Αν θέλετε να μάθετε τι ακριβώς περιέχει το βίντεο που έριξε ο κ. Μπαλάφας για τον εαυτό του, δείτε το εδώ.

Κι επειδή θλιβερή είναι η κυβέρνηση συνολικά και όχι μόνο οι του ΣΥΡΙΖΑ.

kartesios2008-15

Ευχαριστώ τον Άρη για το υλικό

ΠΡΩΤΟ ΓΚΙΣΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

kartesios110815

Ρε Μαξίμου, πόσα θες να μας τρελάνεις με τα non papers που βγάζεις κάθε τρεις και λίγο; Παλιά είχαν την κάποια αξία τους, τώρα έχουν καταντήσει αστεία φέιγ – βολάν για το πόσο καλό είναι το τρίτο Μνημόνιο σε σχέση με την πρόταση του Δεκεμβρίου 2014, τη γνωστή και ως «μέιλ Χαρδούβελη».

Κι αν πολλοί από εμάς έχουμε ακόμη συνειδησιακό πρόβλημα να μπούμε σε λογική σύγκρισης μέτρων που οδηγούν σε ύφεση, απολύσεις και αύξηση της ανθρωπιστικής κρίσης ας θυμηθούμε ποιος δεν είχε κανένα πρόβλημα στις 4 Ιουνίου 2015 να δηλώσει ότι τα μέτρα που περιείχε το μέιλ Χαρδούβελη ήταν λιγότερο επώδυνα από αυτά που πρότειναν οι «θεσμοί» στην κυβέρνηση Τσίπρα. Ιδού:

Πώς μπορεί, λοιπόν, η κυβέρνηση μέσω του υπουργού Εσωτερικών να δηλώνει ότι το μέιλ Χαρδούβελη περιείχε λιγότερο επώδυνα μέτρα από τα αρχικά που προτάθηκαν στην κυβέρνηση Τσίπρα και σήμερα η ίδια κυβέρνηση να πανηγυρίζει ότι δύο κοντέινερς προαπαιτούμενων που ψηφίστηκαν εν τάχει από τη Βουλή και ένα νέο τριετές μνημόνιο είναι επιτυχία; Είτε δεν ξέρει τι της γίνεται, είτε δεν την ενδιαφέρει να τη βλέπουμε σαν σουπιά να πετάει μελάνι για να κρύψει μια κατάντια που πια δεν μπορεί να κρυφτεί.

Κι ας ρίξουμε μία ματιά σε έναν άλλο λόγο πανηγυρισμών του Μαξίμου. Γράφει στο πανηγυρικό non paper της η κυβέρνηση πως ανάμεσα στα λοιπά κατορθώματά της είναι ότι «Αποτράπηκε η εκχώρηση των κόκκινων δανείων σε distress funds». Πρόκειται ξεκάθαρα για προσπάθεια εξαπάτησης, παραπλάνησης ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το. Τίποτα δεν αποτράπηκε. Θα είχε αποτραπεί κάτι μόνο αν απαγορευόταν η εκχώρηση των κόκκινων δανείων σε distress funds. Δεν συνέβη, όμως κάτι τέτοιο.

Η προσπάθεια εξαπάτησης έχει ως εξής: Οι δανειστές πρότειναν να εκχωρούν οι τράπεζες υποχρεωτικά τα κόκκινα δάνεια σε distress funds. Οι τράπεζες δεν το ήθελαν αυτό επειδή και οι τιμές ακινήτων είναι σκοτωμένες και τα distress funds δεν δίνουν πάνω από 8% της αξίας ενός κόκκινου δανείου για να το αγοράσουν.

Αυτό που κέρδισε η κυβέρνηση ουσιαστικά και στην πραγματικότητα είναι να έχει την επιλογή η τράπεζα να πουλάει τα κόκκινα δάνειά της όπου θέλει, αν θέλει, όσο θέλει και αν κάποτε στρώσει κάπως η αγορά να κερδίσει όσα περισσότερα μπορεί. Αυτό κατάφερε στην πραγματικότητα το πρώτο τραπεζικό γκισέ αριστερά που θέλει να λέγεται κυβέρνηση και η μοίρα των δανειοληπτών συνεχίζει να βρίσκεται στα χέρια των τραπεζών οι οποίες ανά πάσα στιγμή μπορούν να τους πετάξουν στα κοράκια των distress funds.

Στο θέμα της πώλησης κόκκινων δανείων σε distress funds, μπορεί να κατατεθεί ως αντεπιχείρημα ότι αυτό είναι δύσκολο λόγω του ασαφούς νομοθετικού καθεστώτος που υπάρχει στη χώρα μας αλλά και του ιδιόρρυθμου ιδιοκτησιακού καθεστώτος των ελληνικών τραπεζών μετά την ανακεφαλαιοποίηση, με τη συμμετοχή του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Καθόλου δύσκολο δεν είναι. Οι δυσκολίες υπάρχουν για να ξεπερνιούνται. Ρωτήστε και τον Μιχάλη Σάλλα πώς μπορεί να συμβεί αυτό. Άλλωστε και η Εθνική Τράπεζα πούλησε το 66% της «ΠΑΝΓΑΙΑ» στο fund «Invel Real Estate Partners» με τις ευλογίες του ΤΧΣ και όπως διαβάζω σήμερα, στο παρεάκι εισέρχεται και η MIG Real Estate. Αφήστε δε, ότι σύμφωνα με το τρίτο Μνημόνιο «Μεταξύ των στόχων του ΤΧΣ θα περιλαμβάνεται η διευκόλυνση της διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.» Λίγο – πολύ όλοι καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτή η «διευκόλυνση της διαχείρισης».

Πανηγυρίζει, επίσης, η κυβέρνηση επειδή «Διασφαλίζεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μέχρι του ποσού των 25 δισ.». Τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών οι οποίες σύντομα θα χρειαστούν πέμπτη και έκτη, διότι είναι ρημάδια που απλώς ρουφάνε χρήμα το οποίο φορτωνόμαστε στις πλάτες μας εμείς. Γιατί πανηγυρίζει το Μαξίμου; Μα γιατί τις έσωσε για λίγο καιρό ακόμη. Αυτός δεν είναι γενικά ο ρόλος του Μαξίμου ανεξαρτήτως ενοίκων;

Διαβάζοντας πάντως τις αλλαγές στη λειτουργία των τραπεζών και στο «ανέγγιχτο» από το Κράτος που εξασφαλίζει σε αυτές και στο ΤΧΣ το τρίτο Μνημόνιο, αναρωτιέμαι γιατί δεν ενοχλείται η τόσο ευαίσθητη Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τη διαρκή κρατική ενίσχυση προς τις τράπεζες; Με παραξενεύει αυτή η «διακριτικότητα» της Ε.Ε., διότι σύμφωνα με την αυστηρότατη πολιτική ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απαγορεύονται έστω και «οι κρατικές εγγυήσεις που βελτιώνουν την πιστοληπτική ικανότητα μιας επιχείρησης έναντι των ανταγωνιστών της καθώς έτσι διασφαλίζεται ο ισότιμος και θεμιτός ανταγωνισμός των επιχειρήσεων στην εσωτερική αγορά της Ευρώπης». Και στην περίπτωσή μας δε μιλάμε μόνο για κρατικές εγγυήσεις, αλλά για ζεστό χρήμα που ρέει από το Κράτος προς τις πλήρως ιδιωτικές τράπεζες. Επιλεκτικότατη τη βρίσκω την Ευρωπαϊκή Επιτροπή η οποία σε άλλες περιπτώσεις κρατικής ενίσχυσης είτε παρενέβη απαγορευτικά είτε μας ρήμαξε στα πρόστιμα. Γνωστά όλα αυτά, αλλά καλό είναι να τα αναφέρουμε που και που για να θυμόμαστε τον όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο της Ευρώπης που τόσο λατρέψαμε.

Πανηγυρίζει η κυβέρνηση επειδή «Με την παρούσα συμφωνία, το σύνολο της χρηματοδότησης θα είναι 86 δισ., έναντι 4 δισ. που προέβλεπε η 5η αξιολόγηση». Φορτώθηκε το χρέος της χώρας κατά 86 δισ. ευρώ και το Μαξίμου χαίρεται. Ακατανόητο, κυρίως, επειδή όταν δανείζεσαι άλλα 86 δισ. δηλώνεις με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι μπορείς να τα ξεχρεώσεις και διατυμπανίζεις ότι αναγνωρίζεις ως βιώσιμο το συνολικό χρέος σου. Τα υπόλοιπα είναι θεωρία. Ποτέ δεν πήγε κάποιος να δανειστεί από τοκογλύφο επίσημο ή ανεπίσημο,να του είπε ότι δεν μπορώ να ξεχρεώσω αυτά που ήδη έχω δανειστεί από σένα κι ο τοκογλύφος να του έδωσε κι άλλα δάνειο. Αναγνώριση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους είναι αυτά τα 86 δισ. και γρήγορα θα το βρούμε μπροστά μας.

Ο Αλέξης Τσίπρας μόλις τον Φεβρουάριο δήλωνε στο γερμανικό Stern «Δεν θέλουμε νέα δάνεια διάσωσης». Προφανώς τον Φεβρουάριο ήταν ακόμη πολιτικός, στη συνέχεια άλλαξε καριέρα κι έγινε golden boy των ελληνικών τραπεζών. Άντε και εις ανώτερα.

ΓΕΛΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

kartesios090815

Εντάξει, όταν καταφέρεις να ξεπεράσεις το στάδιο της οργής γι’ αυτή την κυβέρνηση, μπορείς άνετα ν’ αρχίσεις να διασκεδάζεις μαζί της. Οι άνθρωποι δεν είναι σοβαροί, πρόλαβαν να το αποδείξουν. Δεν περίμενα όμως να είναι και τόσο ξεδιάντροπα διασκεδαστικοί. Να γελάς με αυτά που λένε, να ξέρεις ότι δεν τα πιστεύουν κι όμως να συνεχίζουν να προσπαθούν να σε βγάλουν ηλίθιο με πολύ σοβαρό τρόπο.

Όπως, για παράδειγμα, ο Νίκος Παππάς. Ένας νέος άνθρωπος που μέσα σε 6 μήνες γέρασε πολιτικά περισσότερο κι από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. «Η επιστροφή στη δραχμή δεν υπήρξε προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ και το Grexit δεν υπήρξε ποτέ ούτε εντολή του ελληνικού λαού, ούτε σχέδιο της κυβέρνησης», δήλωσε ο Νίκος Παππάς κι αμέσως σου έρχεται στο μυαλό η ερώτηση: «Δηλαδή ήταν το τρίτο Μνημόνιο ανάμεσα στις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ;».

Δεν υπάρχει ίχνος από το ήθος που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει την Αριστερά κι αυτό με κάνει σίγουρο ότι αυτή η κυβέρνηση ή άλλες με κορμό αυτήν την κυβέρνηση δεν θα σταματήσουν εδώ τις πολιτικές ανηθικότητες. Ούτε η διαφθορά θα αγγιχθεί, ούτε η διαπλοκή θα ενοχληθεί, ούτε τα μεγάλα συμφέροντα θα πειραχτούν. Πρόκειται για μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. Και ο σκοπός αυτός είναι να μην αλλάξει τίποτα στην πολιτική, στην κοινωνία και στην οικονομία.

Θα είχε δικαίωμα ο κύριος Παππάς να χρησιμοποιήσει το επιχείρημα πως «Η επιστροφή στη δραχμή δεν υπήρξε προγραμματική δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ» αν υπήρχε έστω και η παραμικρή σχέση της σημερινής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ που κέρδισε τις εκλογές. Το μέγεθος της πολιτικής απάτης που ζήσαμε και θα ζήσουμε από αυτή την κυβέρνηση θα χρειαστεί να το μετράμε για πολλά χρόνια.

Για να ρίξουμε, όμως, μία σύντομη ματιά στην προσήλωση της σημερινής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στις προγραμματικές δηλώσεις της:

Στα πλαίσια αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης

– Δωρεάν ρεύμα και κουπόνια σίτισης για τουλάχιστον, τριακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά
– Πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης
– Η 13η Σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους με σύνταξη κάτω από τα 700 €
Απολογισμός: Παππάρια!


Στα πλαίσια της στήριξης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και της ρύθμισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους

– Οι δόσεις δεν θα ξεπερνούν το 30% του ετήσιου εισοδήματος του οφειλέτη.
– Οι προσαυξήσεις και τα πρόστιμα δεν θα ξεπερνούν το 30% του αρχικώς οφειλόμενου κεφαλαίου.
– Καταργείται ο φόρος λαιμητόμος, ο ΕΝΦΙΑ. Και θεσπίζεται κοινωνικά δίκαιος φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας.
Απολογισμός; Παππάρια!


Για τα κόκκινα δάνεια

– Σύσταση δημόσιου ενδιάμεσου φορέα διαχείρισης ιδιωτικού χρέους, όχι ως μία «κακή τράπεζα», δηλαδή ως «bad bank», αλλά, αντίθετα ως διαχειριστή κάθε τύπου ληξιπρόθεσμης οφειλής προς τις τράπεζες και ελεγκτή των τραπεζών ως προς την εφαρμογή των συμφωνημένων ρυθμίσεων.
– Σε αντίθεση με την απελθούσα κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία με νόμο παρέδωσε τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις στις τράπεζες, που μονομερώς, πλέον, μπορούν να τις θέτουν σε αναγκαστική ειδική διαχείριση, δηλαδή σε ειδική μορφή πτώχευσης και εκκαθάρισης, υλοποιείται λύση ταχείας εφαρμογής χωρίς μακροχρόνιες γραφειοκρατικές διαδικασίες.
– Απαγορεύονται οι εξαγορές κόκκινων δανείων από διεθνή funds που έχουν στόχο να κερδοσκοπήσουν στην πλάτη των ελλήνων πολιτών και της ελληνικής οικονομίας.
Απολογισμός: Παππάρια!


Για τον τερματισμό της εργοδοτικής ασυδοσίας

– Επαναφορά του κατώτατου μισθού στα €751 για όλους.
– Αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και επαναφορά των τριετιών, της επεκτασιμότητας και της μετενέργειας και της διαιτησίας
– Υλοποίηση του Σχεδίου για άμεση δημιουργία 300.000 θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό, δημόσιο και κοινωνικό τομέα της οικονομίας.
– Θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους.
Απολογισμός: Παππάρια!


Στα πλαίσια της αναμόρφωσης της Δημόσιας Διοίκησης

– Στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προβλέπονται δέκα μόνο υπουργεία
– Καταργούνται τα πολυάριθμα κυβερνητικά όργανα που λειτουργούν ως φυτώρια διαφθοράς και διάχυσης της πολιτικής ευθύνης.
– Αποσυμφόρηση του δημόσιου τομέα από τις στρατιές των Συμβούλων και των μετακλητών υπαλλήλων και προώθηση της στελέχωσης των Γραφείων Υπουργών, Γενικών Γραμματέων και Διοικητών από τις τάξεις των δημοσίων Υπαλλήλων
Απολογισμός: Παππάρια!


Αυτή η απόσταση μεταξύ των προγραμματικών δεσμεύσεων του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβερνητικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργήθηκε μέσα σε 6 μόλις μήνες διακυβέρνησης και πριν υπογραφεί το τρίτο Μνημόνιο. Μετά την υπογραφή του δεν θα απομείνει τίποτα να θυμίζει τις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Θα μείνει όμως ο κ. Παππάς να τις επικαλείται επιλεκτικά. Όχι φυσικά για το τι περιλαμβάνονταν σε αυτές, αλλά στο βολικότερο, για το τι δεν περιλαμβάνονταν σε αυτές.

Συμπερασματικά κύριε Παππά, με αυτή την κυβέρνηση δε μάθαμε μόνο να γράφουμε το «Γιάννης» με ένα ν, αλλά και το «παπάρια» με δύο π.

ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ, ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ;

kartesios060815

Στη συνεδρίαση της 12ης Φεβρουαρίου του 2012 η Βουλή με 199 «ναι» σε σύνολο 278 βουλευτών, ψήφισε το δεύτερο μνημόνιο.

Ο τότε πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, είπε στην ομιλία του: «Οι βουλευτές έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στο πακέτο των μέτρων ή στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία (…)Τα αποτελέσματα αυτής της συνεδρίασης θα καθορίσουν αν θα συνεχίσουμε τη σκληρή προσπάθεια εξυγίανσης ώστε να περάσουμε στην ανάπτυξη κατοχυρώνοντας τη θέση μας στο ευρώ ή αν από μοιραία πλάνη ή από λιποψυχία ή από λάθος απόφαση θα οδηγήσουμε την χώρα σε χρεοκοπία και εξαθλίωση. Έχω την πεποίθηση ότι οι βουλευτές θα πράξουν το καθήκον τους».

Ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου, είχε πει στην ομιλία του: «Αυτή η συμφωνία είναι ότι καλύτερο μπόρεσε να πετύχει η κυβέρνηση, με τη στήριξη των τριών κομμάτων. Δεν υπάρχει κάτι άλλο, κάτι ιδεατό (…) Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τώρα αυτήν την προσπάθεια γιατί αυτό θα σημαίνει ότι χάνουμε κάθε ευκαιρία να μπορέσουμε να επανορθώσουμε αδικίες (…) Να θυσιάσουμε πολλά για να μην χάσουμε τα πάντα από το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας (…) Δίνουμε μάχη σε τρία μέτωπα. Μάχη να κυριαρχήσει η πολιτική έναντι των αγορών, μάχη απέναντι στη συντηρητική Ευρώπη, μάχη απέναντι στην εξάρτηση που μαστίζει τη χώρα».

Ο τότε πρόεδρος της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, είχε πει στην ομιλία του: «Η ψήφιση του μνημονίου είναι η μοναδική λύση λόγω των δραματικών συνθηκών που έχουν πλέον διαμορφωθεί για τη χώρα (…) Με όποιον το καταψηφίσει οι δρόμοι μας χωρίζουν (…) Δεν αλλάξαμε στάση ή άποψη για το μνημόνιο, εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι αποτελεί λανθασμένη συνταγή. Και τώρα μάλιστα δικαιωθήκαμε.
Αυτό που άλλαξε και αναγκαζόμαστε να ψηφίσουμε είναι οι συνθήκες(…) Το χρέος πλέον είναι μη βιώσιμο, η παραμονή μας στο ευρώ αμφισβητείται ευθέως, αυτές οι δραματικές συνθήκες καθιστούν την μη ψήφιση του μνημονίου άλμα στο κενό (…) Βεβαίως οι υπεύθυνοι για όλα αυτά θα έρθει η ώρα να πληρώσουν. (…) Η σημερινή ψηφοφορία είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία της χώρας και ιδιαίτερα δύσκολη σε συνειδησιακό και πολιτικό επίπεδο (…) Η ΝΔ εξακολουθεί να τάσσεται κατά των μνημονιακών συνταγών λιτότητας.

Η «Αυγή» την επόμενη ημέρα έγραφε πρωτοσέλιδα: «Άκυρο το Μνημόνιο. Το καταψήφισε ο λαός».

Στις 16 Ιουλίου 2015 ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εισηγούμενος την ψήφιση των προαπαιτούμενων μέτρων για την προαπαιτούμενη συμφωνία που θα μας οδηγήσει στο απαιτούμενο τρίτο μνημόνιο είπε μεταξύ άλλων: «Τα βάλαμε με ισχυρούς αντιπάλους όπου από τη μία μεριά ήταν το δίκιο και από την άλλη η οικονομική ισχύς (…) Έχουμε αφήσει παρακαταθήκη αξιοπρέπειας και δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο. Είμαι βέβαιος πως αυτός ο αγώνας θα φέρει κάποια στιγμή στην Ευρώπη καρπούς.(…) Είμαστε αναγκασμένοι να εφαρμόσουμε τη συγκεκριμένη συμφωνία. Δεν θα ωραιοποιήσω την κατάσταση αλλά ακόμη και σήμερα υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν στη χώρα (…) Βρισκόμαστε ενώπιον της ευθύνης μας. Εάν θεωρείτε ότι ο σημερινός εκβιασμός είναι πλαστός, είμαι έτοιμος να ακούσω τις εναλλακτικές. Εάν είναι πραγματικός δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να μοιραστούμε το βάρος της ευθύνης.(…) Δεν πιστεύω ότι τα διαρθρωτικά μέτρα θα ωφελήσουν την οικονομία, όμως είμαι υποχρεωμένος να τα εφαρμόσω».

Στις 5 Αυγούστου 2015, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφωνας Αλεξιάδης, σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο MEGA, είπε μεταξύ άλλων: «Δεν θεωρώ ότι θα πρέπει ν’ αρχίσουμε να παίζουμε ένα θέατρο ορισμένοι στην κυβέρνηση, μεταξύ των οποίων πρώτος εγώ, και να λέω “είμαι αναγκασμένος να υλοποιήσω ένα μέτρο και τι δύσκολα είναι τα πράγματα και πόσο δυστυχής είμαι κτλ”. Εδώ έχουμε συγκεκριμένα πολιτικά και οικονομικά όρια και μέσα σε αυτά τα όρια έχει αναγκαστεί η κυβέρνηση και το ‘χει περιγράψει με τον καλύτερο τρόπο ο πρωθυπουργός στη Βουλή, έχει αναγκαστεί η κυβέρνηση να προχωρήσει σε δύσκολες αποφάσεις. Δεν είμαστε ευτυχισμένοι γι’ αυτά τα πράγματα αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν βλέπουμε να υπάρχει άλλη λύση».

Σύντροφοι, έτσι τα έφερε η ζωή ώστε τώρα να παίρνω μέιλ που με «μαλώνουν» επειδή «άλλαξα και δε στηρίζω τον ΣΥΡΙΖΑ», «τι έπαθα με τον Αλέξη», «τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση» και διάφορα άλλα. Αν δε μπορούσε η κυβέρνηση να κάνει κάτι άλλο, ας μην ήθελε να γίνει κυβέρνηση. Μνημονιακές κυβερνήσεις και πρόθυμους μνημονιακούς πολιτικούς από τους άλλους χώρους, είχαμε αμέτρητους.

Επίσης, δεν περίμενα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έκανε κάτι επαναστατικό. Ήλπιζα μόνο σε ένα μικρό πρώτο βήμα. Οι πολίτες το έκαναν. Ξεπέρασαν φόβους και σύνδρομα και έδωσαν την ψήφο τους σε ένα κόμμα που μιλούσε για Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν το έκανε το δικό του βήμα. Έμεινε μαζί με το «παλιό» που δήθεν και τάχα μου θα το πολεμούσε. Δεν άλλαξα εγώ, δε στήριξα ποτέ μία τέτοια κυβέρνηση, δεν στήριξα ποτέ τα Μνημόνια, δεν στήριξα ποτέ τον άγιο των νοικοκυραίων, Πανούση, δεν στήριξα ποτέ τον τιμωρό των καρκινοπαθών, Κουρουμπλή, δεν στήριξα ποτέ τον κυνισμό του κάθε Αλεξιάδη όπως δεν είχα στηρίξει και τον κυνισμό του κάθε Άδωνη Γεωργιάδη όταν έλεγε ότι η δόξα των μέτρων είναι όλη δική του και να μην τη δίνουμε στον Τόμσεν.

Επίσης, σαφώς και ήμουν από εκείνους που έλεγαν ότι όποιος ήθελε την άμεση ρήξη με τις Βρυξέλλες και την έξοδο από την ευρωζώνη δίχως δεύτερη κουβέντα, δεν θα ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ΚΚΕ ή ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτό τώρα πώς συνεπάγεται ότι μπορεί να ήθελα ένα τρίτο μνημόνιο μόνο ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να το εξηγήσει και οι διάφοροι προσωπολάτρες που μαγεύονται από το κουρασμένο χαμόγελό του.

Αν θυμάμαι καλά, ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για διαπραγμάτευση. Αυτό σημαίνει ότι θα απειλούσε, θα εκβίαζε και στην ανάγκη θα τα έσπαγε και θα ακολουθούσε εναλλακτικό σχέδιο. Εναλλακτικό σχέδιο δεν είχε, «δεύτερες σκέψεις» δεν είχε, όπως ομολόγησε ο πρωθυπουργός εν μέσω της διαπραγμάτευσης (!) σε ομιλία του στο ευρωκοινοβούλιο, να απειλήσει δεν τόλμησε, να εκβιάσει δεν μπόρεσε, ε συγγνώμη αλλά αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση. Ναι σε όλα είναι, γαμήστε μας κι αφήστε μας είναι, δώστε κάτι καλέ κύριε είναι, αλλά διαπραγμάτευση δεν είναι.

Εν πάση περιπτώσει, βλέπετε ότι είμαι ευγενικός. Σας παρακαλώ να είστε κι εσείς ευγενικοί όποτε θέλετε να με «μαλώσετε». Αντιλαμβάνομαι τις παρενέργειες της εμμονής να στηρίζεις ένα κόμμα που λέει ότι είναι αριστερό αλλά συνεργάζεται αρμονικότατα στα μνημόνια με τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ, όμως μη ξεσπάτε όπου να’ναι. Σας ευχαριστώ.

Ο,ΤΙ ΤΟΥ ΦΑΝΕΙ ΤΟΥ ΛΩΛΟΚΟΥΡΟΥΜΠΛΗ

kartesios040815

Ο άνθρωπος είναι η προσωποποίηση του λαϊκισμού, γνωστό από παλιά. Και έχει και το πρόβλημα ότι τώρα που όλοι βρίσκουν ευκαιρία για δημοσιότητα εκφράζοντας την άποψή τους για τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτός δεν μπορεί να το κάνει γιατί ακόμη ΠΑΣΟΚ είναι. Όμως αυτά δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογίες για να καταντά επικίνδυνος. Αν ο Τσίπρας θέλει οπωσδήποτε ΠΑΣΟΚους στην κυβέρνησή του, ας του αλλάξει υπουργείο πριν η ασχετοσύνη τού ΛωλοΚουρουμπλή δημιουργήσει κι άλλα προβλήματα στο χώρο της Υγείας, αλλά πλέον και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Αναφέρομαι στην είδηση – που πραγματικά ελπίζω να είναι τρολιά και να διαψευστεί με αγανάκτηση – σύμφωνα με την οποία «Υποχρεωτικές θα γίνουν για όλους του Έλληνες οι ιατρικές εξετάσεις για τέσσερις διαδεδομένες μορφές καρκίνου σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας Παναγιώτη Κουρουμπλή. Εάν οι πολίτες αμελήσουν τα επιβεβλημένα τσεκ – απ, τότε υπάρχει σκέψη να καλούνται να πληρώνουν μέρος του κόστους της θεραπείας τους. Το σχέδιο που επεξεργάζεται το υπουργείο Υγείας και θα θέσει σε διαβούλευση στους αρμόδιους φορείς αφορά τη μαστογραφία και το τεστ pap για τις γυναίκες, το PSA (προστατικό αντιγόνο) και την κλινική εξέταση του προστάτη για τους άνδρες, ενώ και για τα δύο φύλα θα επιβληθεί η διενέργεια κολονοσκόπησης και τεστ κοπράνων. Ο κ. Κουρουμπλής σημειώνει: «Προσανατολιζόμαστε στο να θεσπίσουμε ως υποχρεωτικές τις προαναφερθείσες εξετάσεις και όσοι δεν είναι συνεπείς θα αντιμετωπίζουν ως ποινή την υποχρέωση να συμμετέχουν στο κόστος της νόσου, εφόσον αρρωστήσουν».

Πρώτον και κυριότερο, ένα κράτος δεν έχει κανένα δικαίωμα να στερήσει το δικαίωμα της δωρεάν δημόσιας νοσηλείας σε κανέναν πολίτη. Τώρα θα έγραφα ότι πολύ περισσότερο ένα κράτος με αριστερή κυβέρνηση δεν έχει αυτό το δικαίωμα, αλλά είπαμε να μη γράφουμε χοντρές μαλακίες. Αν αρχίσει αυτό το οργουελικό κολπάκι με τις εκ του νόμου και επί ποινή υποχρεωτικές εξετάσεις, τότε αύριο θα εξελιχτεί σε διάφορα άλλα εφιαλτικά, όπως ότι οι καπνιστές δεν θα δικαιούνται δωρεάν νοσηλείας για ασθένειες που έχουν σχέση με το κάπνισμα, οι υπέρβαροι δεν θα δικαιούνται δωρεάν νοσηλείας για ασθένειες που έχουν σχέση με το βάρος, αυτοί που κάθονται πολλές ώρες στον ήλιο δεν θα δικαιούνται δωρεάν νοσηλείας για τον καρκίνο του δέρματος και πάει λέγοντας και άντε πάμε να φτιάξουμε την Άρεια φυλή να τελειώνουμε.

Αυτά τα παλαβά τα κάνουν κάποιες ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες για να γλιτώνουν αποζημιώσεις και νοσήλια, όμως ένα κράτος δε μπορεί να τα κάνει εκτός κι αν έχει επισήμως μετατραπεί σε ιδιωτική εταιρεία.

Σε κάθε περίπτωση είναι φανερό ότι η ομάδα που εμπνεύστηκε και εισηγήθηκε την εν λόγω πρόταση στον Κουρουμπλή αγνοεί βασικά θέματα της πραγματικότητας στο χώρο της δημόσιας Υγείας.

Την, υποχρεωτική εκ του νόμου και επί ποινή, κολονοσκόπηση που κοστίζει σε ιδιωτικό ιατρείο γύρω στα 200 ευρώ, πώς θα την κάνει ο γενικός πληθυσμός; Ξεχνάμε τη λύση του δημόσιου νοσοκομείου, διότι η συγκεκριμένη εξέταση δεν πραγματοποιείται σε όλα τα νοσοκομεία και σε όσα γίνεται, τα ραντεβού πάνε του αγίου ανήμερα. Στα νοσοκομεία που καταρρέουν και δε μπορούν να ανταποκριθούν σε βασικές ανάγκες θα εξεταστεί προληπτικά ο γενικός πληθυσμός ή μήπως σε ιδιωτικά ιατρεία τα οποία από σήμερα ξεκινούν επίσχεση στον ΕΟΠΥΥ επειδή τους χρωστάει άντερα;

Και η υποχρεωτική εκ του νόμου κλινική εξέταση του προστάτη για τους άνδρες, πώς θα γίνει; Με το προσωπικό που υπάρχει σήμερα σε όσες ουρολογικές κλινικές έχουν επιβιώσει σε δημόσια νοσοκομεία, η λύση είναι να στήνονται σε εικοσάδες σκυμμένοι με τον κώλο τουρλωμένο οι άντρες και να περνάει ο ουρολόγος να βάζει κωλοδάχτυλο, διότι αυτό σημαίνει «κλινική εξέταση προστάτη». Με τι ρυθμούς θα μπορέσει ένας ουρολόγος σε νοσοκομείο να κάνει δακτυλική εξέταση στον γενικό πληθυσμό και πότε θα προλάβει να αντιμετωπίσει τα ουρολογικά περιστατικά της κλινικής του ή αυτά που τον περιμένουν στα επείγοντα;

Ποια εργαστήρια θα κάνουν τις εξετάσεις PSA και των κοπράνων; Πόσο καιρό έχει να ενημερωθεί ο υπουργός Υγείας για τις ελλείψεις σε προσωπικό και σε υλικά των δημόσιων νοσοκομείων ή μήπως έχει την άποψη ότι όλοι μπορούν να πληρώνουν προληπτικές εξετάσεις σε ιδιωτικά εργαστήρια;

Δεν έχω την απαίτηση να σοβαρευτεί ο υπουργός Υγείας. Είναι αργά πλέον. Ελπίζω όμως κάποιος άλλος εκεί στο Μαξίμου ή στον ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει ότι πέρα από το πρακτικά και οικονομικά αδύνατον του πράγματος, η πρόταση Κουρουμπλή αγγίζει εξοργιστικά την προστασία δικαιωμάτων του ανθρώπου και δη του ασθενούς και να σπεύσει να θάψει βαθιά τη συγκεκριμένη ιδέα.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ

CJ5OM5pWgAA4kzZ
Το γεγονός ότι η πραγματική χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών τα τελευταία χρόνια κινείται από 1,5 δισ. ευρώ έως 5 δισ. ευρώ και το κράτος, δηλαδή οι πολίτες, έχουμε χρεωθεί με 80 δισ. ευρώ για να τις ανακεφαλαιοποιούμε και να τις σώζουμε, δείχνει από μόνο του ότι το δίλλημα «ευρώ ή δραχμή» απογυμνωμένο από κάθε ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, είναι και μάταιο και αποπροσανατολιστικό.

Μιλώντας για τη χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών δεν αναφέρομαι στο χθεσινό κατάντημα των τραπεζικών μετοχών. Για παράδειγμα, η αθροιστική χρηματιστηριακή αξία της Εθνικής Τράπεζας, της Eurobank, της Alpha Bank και της Τράπεζας Πειραιώς τον Απρίλιο του 2013 ήταν 1,7 δισ. ευρώ. Σε μία νύχτα η αξία τους εκτινάχτηκε σε πάνω από 26 δισ. ευρώ καθώς ο δημόσιος τομέας προσέφερε στις τράπεζες … βοήθεια 24,5 δισ. ευρώ.

Με το να επιστρέψουμε, λοιπόν, απλώς στη δραχμή δίχως να αλλάξει η κυρίαρχη πολιτική και οι συνειδήσεις των πολιτών το μόνο που θα αλλάξει είναι ότι η χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών θα είναι 5 δισ. δραχμές και το κράτος, δηλαδή οι πολίτες, θα φορτώνονται με 80 δισ. δραχμές για να τις σώζουμε.

Νομίζω πως έχει περάσει η ώρα που θα έπρεπε οι εκπρόσωποι του κινήματος της εξόδου από την ευρωζώνη να μας παρουσιάσουν ένα συνολικό πρόγραμμα, μια συνολική πρόταση για το τι ακριβώς επιδιώκουν με την έξοδο από την ευρωζώνη, σε τι ελπίζουν και πώς θα το καταφέρουν. Η «στεγνή» συζήτηση περί ευρώ ή δραχμής δεν λέει κάτι.

Επίσης δεν λέει κάτι η εξήγηση του Λαπαβίτσα: «Λυπάμαι που θα στενοχωρήσω τους καλούς οπαδούς του μονόδρομου, αλλά αναλυτικός σχεδιασμός της εξόδου υπάρχει από καιρό. Η δημόσια κατάθεσή του είναι θέμα πολιτικό και θα γίνει όταν θα το επιλέξει η πλευρά που εδώ και χρόνια επιχειρηματολογεί υπέρ της εξόδου» όπως την καταθέτει στο κείμενό του με τίτλο «Τι είναι και τι δεν είναι το Εναλλακτικό Σχέδιο».

Λυπάμαι κι εγώ που η εξήγηση του Λαπαβίτσα σχετικά με το χρόνο κατάθεσης της πρότασης από την «πλευρά που εδώ και χρόνια επιχειρηματολογεί υπέρ της εξόδου» μου θυμίζει τον Σταύρο Θεοδωράκη και το «Ποτάμι» που έλεγαν ότι έχουν πρόγραμμα αλλά θα μας το αποκάλυπταν μετά τις εκλογές. Απουσιάζει η σοβαρότητα και η όποια ένδειξη ότι η «πλευρά που εδώ και χρόνια επιχειρηματολογεί υπέρ της εξόδου» διαθέτει κάποια σοβαρή και ολοκληρωμένη πρόταση.

Ως εκ τούτου και εν ολίγοις, το να συνεχίσουμε να ελπίζουμε ότι η λύση θα δοθεί από κόμματα, φορείς και «πλευρές» είναι μία ακραία αυταπάτη. Η οποιαδήποτε λύση δεν θα έρθει από πάνω, από κάποια κυβέρνηση, αλλά μόνο από κάτω, από τους πολίτες.

Δεν θα προσφερθεί από κάποιον σωτήρα, αλλά μόνο από τη συνειδητοποίηση των πολιτών ότι δεν είναι ο λιτός ή ο πλούσιος βίος προϋπόθεση για την έξοδό μας από τη φούσκα της εφήμερης λάμψης μιας φασίζουσας ευρωπαΐλας. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο ουσιαστικός βίος. Η αλλαγή των φιλοδοξιών και των στόχων μας. Η κατάργηση της αγωνίας για κοινωνική καταξίωση μέσω της απαξίωσης των πραγματικών ιδανικών που αφορούν στον άνθρωπο. Όταν αλλάξουμε όνειρα, το ξανασυζητάμε.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

23
“«Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας απαντώντας σε σχετική ερώτηση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ Φώφης Γεννηματά για τις κινήσεις Βαρουφάκη δήλωσε ότι «φυσικά, αυτονοήτως, είχα δώσει εντολή προσωπικά στον Γιάνη Βαρουφάκη να συγκροτήσει ομάδα επεξεργασίας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».”
«Σύμφωνα με υψηλόβαθμες πηγές, αυτό περιελάμβανε τα εξής: Εθνικοποίηση του ΟΠΑΠ, Εθνικοποίηση οδικών αξόνων (διόδια), Εθνικοποίηση ζεύξης Ρίου-Αντιρρίου και Ολυμπίας Οδού, Επανεκκίνηση ενεργειών για την έκδοση Χριστοφοράκου και επανεξέταση της συμφωνίας εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens, Προστασία ακινήτων του ΤΑΙΠΕΔ, κυρίως αυτών για τα οποία είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η Γερμανία, Ελεγχος θεμάτων διαφθοράς εταιρειών γερμανικών συμφερόντων (Siemens, OTE, Lidl, Allianz, ΜΑΝ, Hochtief), Ελεγχος εταιρειών που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς προμηθειών του ελληνικού Δημοσίου».
«Η εκτίμηση που υπάρχει σε συνεργάτες του πρωθυπουργού είναι ότι συνολικά οι «μαύρες» μπίζνες των Γερμανών στην Ελλάδα έχουν επιφέρει ζημιές για το ελληνικό Δημόσιο αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ. Ταυτόχρονα, με την τακτική τους έχουν οδηγήσει στη διάλυση του βιομηχανικού ιστού της χώρας, στην παγίωση της διαφθοράς και στη δημιουργία ασθενούς επιχειρηματικότητας.
Πολλές από τις «μαύρες» μπίζνες, όπως λένε οι ίδιες πηγές, έγιναν από γερμανικές εταιρείες που στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν με δόλιο τρόπο (μίζες) φιλέτα του ελληνικού Δημοσίου στηρίχτηκαν σχεδόν πάντοτε από το γερμανικό κράτος. Αλλοτε με νομοθετική υποστήριξη (περίπτωση Χριστοφοράκου), άλλοτε με διπλωματία».

Όλα τα παραπάνω τα διάβασα σε ρεπορτάζ της «Εφημερίδας των Συντακτών» με τίτλο «Αποκάλυψη: Τα αντίμετρα του Μαξίμου». Δεν είδα να υπάρχει κάπου διάψευση. Το μόνο που μπορεί να σημαίνει είναι ότι πράγματι αυτά ήταν τα αντίμετρα της ελληνικής κυβέρνησης στη Γερμανία.

Επειδή βαρέθηκα πια να σχολιάζω, αλλά και δε βρίσκω και καμία αξία στο να σχολιάζω αυτή την απερίγραπτη κυβέρνηση, θέλω μόνο να ρωτήσω δύο πράγματα. Το πρώτο είναι «τί εννοεί ο Αλέξης Τσίπρας με τον όρο έκτακτη ανάγκη;». Τι άλλο θα μπορούσαν να μας κάνουν οι Γερμανοί εκτός από το να μας εκβιάσουν, να μας φορτώσουν τρίτο μνημόνιο, να μας επιβάλλουν μέτρα που οδηγούν στην απόλυτη καταστροφή της οικονομίας;

Θεωρεί, δηλαδή, ο Αλέξης Τσίπρας ότι η διαπραγμάτευση πέτυχε, οπότε όλα πήγαν καλά; Οπότε δεν χρειάζονται αντίμετρα; Οπότε συνεχίζουμε όπως ήμασταν; Οπότε δεν υπάρχει λόγος σχεδίου εφαρμογής έκτακτης ανάγκης; Δηλαδή τί άλλο έπρεπε να μας κάνουν οι Γερμανοί για να πούμε ότι τα πράγματα δεν πήγαν καλά και ότι θα γίνονται κάθε μέρα και χειρότερα σε περίπτωση που εφαρμοστούν έστω και τα μισά από τα μέτρα που επιβάλλουν οι δανειστές; Τι άλλο πρέπει να γίνει για να ομολογήσει ο Αλέξης Τσίπρας ότι οι Γερμανοί δεν είναι φίλοι μας, ότι εμείς δεν είμαστε ισότιμοι εταίροι στην ευρωζώνη, ότι η δήλωση του πρωθυπουργού «Αυτό που προέχει τούτη την ώρα είναι να επανέλθει στην κανονικότητα το τραπεζικό σύστημα» είναι η πολιτική που απέρριψε ο λαός στις εκλογές του Γενάρη και δεν αντέχει άλλο να πληρώνει αυτή την εφιαλτική «κανονικότητα»;

Η δεύτερη ερώτησή μου έχει να κάνει με τα «αντίμετρα». Δηλαδή τώρα που κατά τον Αλέξη Τσίπρα όλα πήγαν καλά, η συμφωνία είναι θετική και οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, δεν υπάρχει λόγος να γίνει «επανεκκίνηση ενεργειών για την έκδοση Χριστοφοράκου και η επανεξέταση της συμφωνίας εξωδικαστικού συμβιβασμού με τη Siemens»; Δεν υπάρχει λόγος «προστασίας ακινήτων του ΤΑΙΠΕΔ, κυρίως αυτών για τα οποία είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η Γερμανία»; Δεν θα υπάρξει «έλεγχος θεμάτων διαφθοράς εταιρειών γερμανικών συμφερόντων (Siemens, OTE, Lidl, Allianz, ΜΑΝ, Hochtief) και έλεγχος εταιρειών που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς προμηθειών του ελληνικού Δημοσίου»; Πάνε όλα; Τελείωσαν; Τα θάβουμε; Τα ξεχνάμε; Τα ξεπουλάμε; Κάνουμε τους ηλίθιους; Τους σκλάβους; Τις πουτάνες;

Έτσι είναι γαμώ τη δεξιά αριστερά σας; Έτσι πάει; Τώρα που θα υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο και θα πέσει η τρίτη ταφόπλακα πάνω στη χώρα, θα ξεχαστεί «Η εκτίμηση που υπάρχει σε συνεργάτες του πρωθυπουργού ότι συνολικά οι “μαύρες” μπίζνες των Γερμανών στην Ελλάδα έχουν επιφέρει ζημιές για το ελληνικό Δημόσιο αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ»;

Τώρα, γαμώ τη δεξιά αριστερά σας, δεν θα βρεθεί εναλλακτική λύση για να αντισταθούμε στην «τακτική των Γερμανών που έχουν οδηγήσει στη διάλυση του βιομηχανικού ιστού της χώρας, στην παγίωση της διαφθοράς και στη δημιουργία ασθενούς επιχειρηματικότητας»;

Τώρα, γαμώ την καραδεξιά αριστερά σας δεν θα μας ενοχλεί που «πολλές από τις “μαύρες” μπίζνες έγιναν από γερμανικές εταιρείες που στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν με δόλιο τρόπο (μίζες) φιλέτα του ελληνικού Δημοσίου στηρίχτηκαν σχεδόν πάντοτε από το γερμανικό κράτος, άλλοτε με νομοθετική υποστήριξη (περίπτωση Χριστοφοράκου) και άλλοτε με διπλωματία»;

Τώρα, γαμώ τη δεξιά αριστερά σας, κατάλαβα τι εννοούσε ο Φλαμπουράρης όταν σε συνέντευξή του στο MEGA, έλεγε για τη στάση των διαφωνούντων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ «Με πίκρανε και τον Πρωθυπουργό ακόμα περισσότερο, γιατί αυτοί είναι σύντροφοί μου. Τους κάνω έκκληση την τελευταία στιγμή να συνέλθουν και να συνειδητοποιήσουν πως η Αριστερά είναι πλέον στην κυβέρνηση». Κι όταν η Αριστερά είναι στην κυβέρνηση γίνεται Δεξιά, γαμώ την εξουσία σας γαμώ; Αριστεροί στην αντιπολίτευση, Δεξιοί στην κυβέρνηση;

Τώρα, γαμώ τη δεξιά αριστερά σας, κατάλαβα το μέγεθος του κυνισμού που περιείχε η δήλωση του πρωθυπουργικού εξαδέλφου, Γιώργου Τσίπρα, ο οποίος αναρωτήθηκε σε συνέντευξή του «αν πάμε σε εκλογές θα πάμε για να ανακτηθεί η κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αν έχουν θέση στη λίστα όσοι καταψηφίζουν ποιος ο λόγος να γίνουν εκλογές;».

Μήπως θα έπρεπε να πάμε σε εκλογές για να εγκρίνουμε τη μνημονιακή στροφή του αντιμνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ; Όχι, φυσικά. Οι εκλογές θα είναι χρήσιμες μόνο για να ξεφορτωθεί ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ τις αντιμνημονιακές ενοχές του. Αυτή είναι η δημοκρατία της δεξιάς αριστεράς. Διότι η δεξιά αριστερά δεν επιθυμεί εκλογές για να ξεφορτωθεί τα εθνικιστικά βαρίδια του Καμμένου, αλλά για να ξεφορτωθεί αριστερά βαρίδια. Πρώην συντρόφους. Θλιβερό, εξωφρενικό, αλλά και ξεκάθαρο για τη μετατροπή της αντιπολιτευόμενης Αριστεράς σε κυβερνητικό δεξιό γιουσουφάκι των Γερμανών.

Όμως εδώ δημιουργείται ένα άλλο ερώτημα. Ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε ότι μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου θα έρχονται στη Βουλή μόνο μέτρα προς ψήφιση που θα διασφαλίζουν τη δυνατότητα να μην υπάρξουν κινήσεις που θα πλήττουν τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας. Όπως έχουν δηλώσει οι διαφωνούντες του ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσουν όλα αυτά τα μέτρα, άρα προς τί το ζόρι να τους ξεφορτωθούν; Ούτως ή άλλως αν γίνουν εκλογές, θα γίνουν μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, άρα οι διαφωνούντες δεν θα είναι ενοχλητικοί ως προς τα «μέτρα στήριξης των αδυνάτων» που υπόσχεται ο Αλέξης Τσίπρας.

Επειδή, όμως, όλοι γνωρίζουμε ότι τέτοια μέτρα δεν θα υπάρξουν• αντίθετα θα υπάρξει σειρά εφαρμοστικών νόμων για τα ήδη συμφωνημένα μέτρα, αλλά θα έρθουν και πολλά ακόμη μέτρα προς ψήφιση τρισχειρότερα από αυτά που τώρα γνωρίζουμε, οι διαφωνούντες είναι όντως βαρίδια και η Αριστερά του Τσίπρα είναι όντως μια Δεξιά που της αξίζουν Πανούσηδες, Κουρουμπλήδες και Μάρδες. Εμείς, πάντως, αξίζουμε μία πραγματική Αριστερά, από εκείνες που δεν κρύβονται μέσα σε κάλπες.

ΜΕΓΑΛΗ ΜΠΟΥΚΙΑ ΦΑΕ…

CKwHE2eWwAABTj_
… μεγάλη κουβέντα μη λες. Οι παροιμίες δε βγήκαν από τον κώλο, από το μυαλό και την πείρα βγήκαν, γι’ αυτό είναι σοφές. Γελούσαμε με τη ΔΗΜΑΡ και τον Φώτη Κουβέλη. Γελούσαμε επειδή αυτοχαρακτηρίζονταν «αριστεροί». Γελούσαμε. Και μας βγήκε ξινό. Διαβάστε τι έλεγε ο Κουβέλης στην ομιλία του κατά την έναρξη τού 3ου συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ:

«Είμαστε η πολιτική δύναμη εκείνη που εισήγαγε χρήσιμες ιδέες και πρακτικές στην ελληνική κοινωνία.
Αναδείξαμε το διττό χαρακτήρα της κρίσης ως ελληνικής και ταυτόχρονα ευρωπαϊκής.
Και κατ’ επέκταση την ανάγκη αφενός να διεκδικήσουμε μια άλλη πολιτική από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφετέρου να προχωρήσουμε σε αλλαγές στη χώρα μας που θα αντιμετώπιζαν τις στρεβλώσεις του μοντέλου ανάπτυξης.
Είμαστε η πολιτική δύναμη που μίλησε έγκαιρα και περιέγραψε τις απαραίτητες αλλαγές για τη χώρα. Αλλαγές σε δύο επίπεδα. Από την μία αυτονόητοι εκσυγχρονισμοί, απαραίτητοι για ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος του 21ου αιώνα. Από την άλλη μεταρρυθμίσεις με πολιτικό περιεχόμενο.
Είμαστε η πολιτική δύναμη που ανέδειξε και πάλεψε την προώθηση προοδευτικής πολιτικής εντός της κρίσης.
Με τη διεκδίκηση της αλλαγής του προγράμματος προσαρμογής ώστε να συνδεθεί με την ανάπτυξη και την κοινωνική προστασία.
Με τη διεκδίκηση μιας νέας σχέσης με τους εταίρους που να στηρίζεται στην αυτονομία της ελληνικής κυβέρνησης να καθορίζει την πολιτική της, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους που έχουν συμφωνηθεί».

Είστε σίγουροι ότι δεν σας θυμίζει κάποιον «γνήσιο αριστερό»; Διαβάστε λίγο ακόμη:

«Όταν η χώρα κινδύνευε να βγει εκτός ευρωζώνης, ακυρώνοντας μία μεγάλη ιστορική κατάκτηση, ήμασταν και πάλι εκεί. Δεν μας συγκίνησε ξαφνικά η κυβερνητική εξουσία. Ήταν στάση εθνικής ευθύνης να μη συμβάλλουμε στην παράταση της αβεβαιότητας. Δεν μείναμε έξω από το πρόβλημα για να μην κινδυνεύσουμε. Αποφασίσαμε να εισέλθουμε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με δυνάμεις που μας χώριζαν μεγάλες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Στόχος μας ήταν η διασφάλιση της παραμονής στην ευρωζώνη, που δεν ήταν αυτονόητη και η προώθηση της επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου. Προτάξαμε τα μείζονα, τα συλλογικά και όχι τα ελάσσονα. Δεν προτάξαμε κομματικά συμφέροντα».

Μπράβο! Αυτό ακριβώς! Σήμερα τα ίδια λέει ο Αλέξης Τσίπρας της ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ορίστε, δείτε τι έλεγε ο Κουβέλης κι απλώς αλλάξτε τις δύο πρώτες λέξεις της παραγράφου «Συμμετέχοντας στην» με τη λέξη «Ως»:

«Συμμετέχοντας στην κυβέρνηση είχαμε αποφασιστική συμβολή στο να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Δώσαμε μάχες για αλλαγές στο πρόγραμμα προσαρμογής πετυχαίνοντας επιμέρους διορθώσεις. Ξεκινήσαμε διαρθρωτικές αλλαγές.
Προετοιμάσαμε την ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική στάση της χώρας έναντι της τρόικας. Δώσαμε μάχη για ισοδύναμα μέτρα. Όμως είναι αλήθεια ότι συνολικά δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε τη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής και τη λήψη άδικων μέτρων. Δεν καταφέραμε να λειτουργήσουμε ως επιταχυντής για την προώθηση δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων. Υπήρξαν βεβαίως αντικειμενικοί περιορισμοί: Το ευρωπαϊκό περιβάλλον των συντηρητικών πολιτικών και η δημοσιονομική στενότητα».

Γελούσαμε με τη ΔΗΜΑΡ που ήταν faux Αριστερά, σοσιαλδημοκράτες, κεντροφιλελεύθεροι κτλ. Και σήμερα έρχεται η ριζοσπαστική Αριστερά, η γνήσια, να μας πει ότι κακώς γελούσαμε. Και λέει τα ίδια. Κι επιμένει ότι αυτή είναι η σωστή Αριστερά κι ότι οι υπόλοιποι «νομίζουν ότι είναι πιο αριστεροί». Υπάρχει μια διαφορά μόνο. Ο Κουβέλης μπόρεσε να πει «Δεν ψηφίσαμε τα μνημόνια διότι βλέπαμε ότι ήταν μια συνταγή λανθασμένης και άδικης πολιτικής (…). Η αποχώρησή μας από την κυβέρνηση προέκυψε ακριβώς διότι τα πράγματα κινήθηκαν σε διαφορετική κατεύθυνση». Ο Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσουν ποτέ να το πουν. Κι αυτό κάνει την πίκρα μεγαλύτερη. Χειρότεροι κι από ΔΗΜΑΡ. Ποιος να το περίμενε;

ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΩΣΕΙ

CEVkbS8W0AEibEu
Στις 27 Απριλίου 2015 ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε σε συνέντευξή του στον Ν. Χατζηνικολάου ότι στις 20 Φεβρουαρίου ο Ντάισελμπλουμ και το Eurogroup τον εξαπάτησαν στο θέμα της χρηματοδότησης.

Στη συνέχεια, ο Αλέξης Τσίπρας ομολόγησε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά τον είχε παγιδέψει. Το δήλωσε και από το βήμα της Βουλής: «Η απερχόμενη κυβέρνηση φρόντισε φεύγοντας να δημιουργήσει, με απολύτως δική της ευθύνη, ασφυκτικά πλαίσια διαπραγμάτευσης για τη νέα Κυβέρνηση, ώστε να εξαναγκάσει τη χώρα να ξαναμπεί σε περιπέτειες και σε βαθύ μνημόνιο. Και αυτό σας το λέω πια μετά λόγου γνώσεως, αφού από τις επαφές μου με τους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενημερώθηκα ότι αρχική επιλογή των εταίρων μας ήταν η εξάμηνη τεχνική παράταση του προγράμματος και κατόπιν ελληνικής επιμονής προσδιορίστηκε το χρονικό όριο της 28ης Φεβρουαρίου».

Αυτές τις ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας αφήνει να αιωρείται στην ατμόσφαιρα ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης τον εξαπάτησε στήνοντας πίσω από την πλάτη του ένα plan B.

Σήμερα κατά τη διάρκεια μίας μόνο συνέντευξής του, ομολόγησε ότι:

«Μέρκελ και Ολάντ με διαβεβαίωσαν ότι δεν θα υπάρξουν δυσμενή μέτρα ενόψει δημοψηφίσματος. Σε 48 ώρες δεν τήρησαν την υπόσχεσή τους, κόπηκε ο ELA και αναγκαστήκαμε να λάβουμε μέτρα για τις τράπεζες».

«Μετά την 20 Φλεβάρη παρασυρθήκαμε σε μια διαπραγμάτευση διαρκούς φθοράς».

Από τις 20 Φεβρουαρίου 2015 μέχρι και σήμερα, 29 Ιουλίου 2015, τον Αλέξη Τσίπρα πρόλαβαν να τον εξαπατήσουν: το Eurogroup, η ΕΚΤ, ο Ντράγκι, ο Γιούνκερ, η Μέρκελ, ο Ολάντ και ο εαυτός του ο ίδιος.

Το τραγικό είναι ότι μπορεί να λέει αλήθεια και πράγματι όλοι αυτοί να τον έχουν εξαπατήσει.

Κάνω, λοιπόν, μία έκκληση στην πολιτική φρουρά του Αλέξη Τσίπρα. Ας τον κλείσει σ’ ένα ίδρυμα ενηλίκων που πάσχουν από παιδική αφέλεια. Σε αντίθετη περίπτωση θα μας τον αποπλανήσει ο Σόιμπλε και θα έχουμε άλλα τραβήγματα. Λυπάμαι, αλλά τον Τσίπρα δε μπορώ πλέον να τον πάρω στα σοβαρά.

Αν αυτός νομίζει ότι μπορεί να κάνει αστεία μαζί μας θα μάθει ότι εμείς μπορούμε να κάνουμε πολύ μεγαλύτερα μαζί του. Α, ναι! Και με γεια το νέο υφάκι, Αλέξη.

ΠΟΣΟ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΦΤΑΣΕΤΕ;

B2RJj0TIAAAzqXq
Δε μπορώ να κρίνω τον Βαρουφάκη για τις γνώσεις του. Ως δημόσιο πρόσωπο πάντως έδειξε από την αρχή ότι επικοινωνιακά ήταν σαχλαμάρας και τον χαρακτήριζε μία μανία προβολής του. Δεν είναι ο μόνος. Και, κυρίως, δεν είναι τόσο σούργελο όσο τα σούργελα της πολιτικής ζωής στα οποία έχουμε συνηθίσει.

Ως υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας έκανε μία κίνηση η οποία θα έπρεπε να είχε γίνει πολλά χρόνια νωρίτερα, αλλά ήμασταν μπλεγμένοι με ηλίθιους και τσάτσους οπότε δεν έγινε. Ο Βαρουφάκης ετοίμασε μία κίνηση άμυνας για την Ελλάδα στην περίπτωση που οι δανειστές αποφάσιζαν να προχωρήσουν σε ένα τρίτο οικονομικό πραξικόπημα εναντίον της χώρας.

Καλό ή κακό το εναλλακτικό του σχέδιο, δεν έχει πλέον καμία σημασία. Και δεν έχει, επειδή το τρίτο πραξικόπημα έγινε και η κυβέρνηση της Ελλάδας μαζί με σύσσωμη την αντιπολίτευση αρνήθηκαν να μπει σε λειτουργία το σχέδιο άμυνας. Ως εκ τούτου, ζούμε μέσα στο εξής σκηνικό: Ο μόνος που αποφάσισε να ετοιμάσει σχέδιο αποφυγής ενός μνημονίου βρίσκεται σήμερα κατηγορούμενος από όλη τη διαπλοκή, τη σαπίλα και τη διαφθορά των media και του πολιτικού συστήματος, της κυβέρνησης συμπεριλαμβανομένης, για προδοσία.

Είναι εφιαλτικό αυτό που ζούμε. Είναι τραγικό να ακούμε ως κατηγορία ότι υπήρχε σχέδιο να «καταληφθούν» τα ΑΦΜ των Ελλήνων φορολογουμένων από την ελληνική κυβέρνηση. Μα, λογικά η ελληνική κυβέρνηση τα έχει, από ποιον να τα υποκλέψει; Μήπως όμως απλώς τα γνωρίζει, αλλά δεν τα κατέχει; Μήπως τα γνωρίζει αλλά δεν τα έχει υπό τον έλεγχό της; Πολλά σενάρια συνωμοσίας μπορεί να δημιουργήσει η συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον του Βαρουφάκη, όπως και όλες οι άλλες κατηγορίες.

Ένας άνθρωπος βρέθηκε να κατασκευάσει σενάριο αποφυγής της καταστροφής και σήμερα είναι κατηγορούμενος! Σε αυτή τη χώρα τρία πράγματα δεν θα τελειώσουν ποτέ. Η ρουφιανιά, η πισώπλατη μαχαιριά και η μαλακία που μας δέρνει.

Βρίσκεται, λοιπόν, κατηγορούμενος για οικονομικό πραξικόπημα ο Βαρουφάκης από ποιους; Από δύο κόμματα που επί 5 χρόνια κράτησαν ορθάνοιχτες τις πύλες της χώρας για να πραγματοποιηθούν δύο τεράστια οικονομικά πραξικοπήματα με όλη τη σημασία της λέξης. Πραξικοπήματα που διέλυσαν την οικονομία, παρέδωσαν τα κλειδιά των υπουργείων και των προσωπικών μας στοιχείων σε τριτοκλασάτους υπαλλήλους των Βρυξελλών και του ΔΝΤ, εξόρισαν Έλληνες σε όλο τον κόσμο να ψάχνουν για ένα κομμάτι ψωμί, οδήγησαν ανθρώπους στην αυτοκτονία, λεηλάτησαν ψυχές, έσπασαν κεφάλια διαδηλωτών ατιμώρητοι, κατήργησαν τη Βουλή κι έβαλαν στη θέση τους Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, επέβαλαν ό,τι χαράτσι γούσταραν, προστάτεψαν τους ισχυρούς φοροφυγάδες και μετέτρεψαν σε υπέρτατο θεσμό τις Τράπεζες.

Αυτοί, λοιπόν, οι άνθρωποι μαζί με το πολιτικό σκέλος της διαπλεκόμενης μπίζνας που ξεχύθηκε από τις πηγές της διαφθοράς για να σιγουρέψει πως τίποτα δεν θ’ αλλάξει σε αυτόν τον καταραμένο τόπο, κατηγορούν για πραξικόπημα τον έναν που έκανε το χρέος του. Το χειρότερο σε όλο αυτό, είναι ότι η κυβέρνηση παρακολουθεί χαμογελαστή ενώ κουτοπόνηρα κλείνει και το ματάκι στα όσα εξοργιστικά συμβαίνουν. Τους βολεύει να φαγωθεί ο Βαρουφάκης. Έτσι είναι η συμφωνία. Μάλλον υπήρξε προαπαιτούμενο για το τρίτο μνημόνιο. Άλλωστε ήταν και απαίτηση του Σόιμπλε.

Αυτή είναι η σημερινή κυβέρνηση. Η πρώτη φορά αριστερά. Ξερνάω στα μούτρα της από αηδία. Σκέφτομαι ότι την ψήφισα και τρελαίνομαι. Αρρωσταίνω. Κάποτε είχα γράψει ένα κείμενο με τίτλο «Άκου μαλάκα». Τώρα το λέω στον εαυτό μου. «Άκου μαλάκα μου, έτσι και την ξαναπατήσεις είσαι για να κρεμαστείς από ντροπή».

«Κατάλαβες μαλάκα;», δε σταματάω να με ρωτάω.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΣ

B5PzJzMCUAEd87d
Είπε ο αριστερός κ. Τσίπρας ότι ένας από τους μεγάλους αντιπάλους για τις δυνάμεις της προόδου και της Αριστεράς είναι οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες. Και θα τους χτυπήσει είπε. Και θα τους νικήσει. Την ίδια ώρα ο δεξιός κ. Τσίπρας τρέχει να μας βάλει στο λαιμό την τρίτη μνημονιακή θηλιά για να χαρίσει ακόμη 25 δισ. στις Τράπεζες. Δηλαδή στους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες. Τους τσάκισε ο αριστερός κ. Τσίπρας. Νίκησε ο δεξιός κ. Τσίπρας. Κορώνα – γράμματα δικά του.

Αμόλησε ο παλαιοπασόκος κ. Τσίπρας το τάγμα αυριανιστών που δημιούργησε γύρω του κι άρχισε αυτό το τάγμα να απαιτεί την παραίτηση των βουλευτών που δεν ψηφίζουν τις μνημονιακές παραχωρήσεις του κ. Τσίπρα. «Να δείξουν υπευθυνότητα και να παραδώσουν τις έδρες τους» απαιτούν τα τάγματα αυριανιστών. Την ίδια ώρα, ο δεξιός κ. Τσίπρας δηλώνει ατάραχος «Αναλαμβάνω τις ευθύνες για τα λάθη του παρελθόντος αλλά δεν θα δραπετεύσω από τις ευθύνες μου». Για πολλοστή φορά εκπρόσωπος του παλιού πολιτικού συστήματος αναλαμβάνει τις ευθύνες του … παραμένοντας στη θέση του χωρίς να τις πάρει μαζί του φεύγοντας αξιοπρεπώς. Ε, λοιπόν, το ίδιο λένε και οι βουλευτές που αρνούνται να παραδώσουν τις έδρες τους. Διότι, σύμφωνα με τη λογική του κ. Τσίπρα, αν τις παρέδιδαν θα ήταν σαν να έλεγαν «Αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και δραπετεύουμε από αυτές». Το να θέλει ο κ. Τσίπρας να παραμείνει στη θέση του αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του, αλλά να φύγουν οι υπόλοιποι αναλαμβάνοντας τις ευθύνες τους είναι από μόνο του ένας παραλογισμός.

Μας κοροϊδεύει κατάμουτρα ο κ. Τσίπρας υποσχόμενος ότι «Δεν μειώνονται οι συντάξεις». Διότι πρώτον κρύβει ότι δεν μειώνονται οι ήδη υπάρχουσες συντάξεις. Οι μελλοντικές συντάξεις εξαϋλώνονται, εξαερώνονται, εξευγενίζονται σε χαρτζιλίκι και κοροϊδία. Και μας κοροϊδεύει διότι, δεύτερον, μπορεί να υπόσχεται ότι δεν μειώνεται το ποσό των συντάξεων, αλλά και μόνο η αύξηση του ΦΠΑ μείωσε ήδη την πραγματική αξία τους. Στη συνέχεια θα μειωθούν κι άλλο μέσω της αύξησης της ΔΕΗ, την εξαφάνιση του ΕΚΑΣ κι όποιου άλλου συνταξοβόρου μέτρου υπογράψει ο δεξιός κ. Τσίπρας στο τρίτο μνημόνιο «για την ανάπτυξη». Πολυλογάς σε εμάς ο αριστερός κ. Τσίπρας, εξυπηρετικότατος στους δανειστές ο δεξιός κ. Τσίπρας.

Συμμετείχε ο κ. Τσίπρας στο γεύμα που παρέθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στους πολιτικούς αρχηγούς με την ευκαιρία «της 41ης επετείου της αποκατάστασης της Δημοκρατίας». Στο γεύμα, μαθαίνουμε, ότι επικράτησε «ευχάριστη και φιλική ατμόσφαιρα». Μέσα στην τόση ευχάριστη ατμόσφαιρα ο κ. Παυλόπουλος ευχήθηκε σε όλους «χρόνια πολλά» για την ημέρα και τόνισε ότι «αυτή η συνάντησή μας τιμά και την ημέρα, αλλά έχει και τον συμβολισμό της αποκατάστασης της Δημοκρατίας» και ο αριστερός κ. Τσίπρας δεν άρπαξε το ασημένιο μαχαίρι να κάνει χαρακίρι από ντροπή, διότι επικράτησε ο δεξιός κ. Τσίπας που βρήκε φυσιολογικό, κανονικό και δημοκρατικότατο το να έχει προτείνει και ψηφίσει πριν λίγες ώρες τις απαιτήσεις χιλιάδων σελίδων που έστειλαν οι δανειστές στα αγγλικά, χωρίς να τις διαβάσουν οι βουλευτές και δίχως να μπορούν να τις συζητήσουν. Το γεύμα των πολιτικών αρχηγών ήταν ο συμβολισμός της Δημοκρατίας. Στην κυριολεξία. Λάβετε, φάγετε• τούτο εστί το μέλλον μας. Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο γάρ εστί το αίμα μας.

Διότι όπως είπε και η κυρία Φώφη Γεννηματά τσιμπώντας λίγο λαβράκι με βλήτα και πίνοντας μια γουλιά λευκό σαμιώτικο κρασί: «Σήμερα καταρρέει ο διαχωρισμός «μνημόνιο – αντιμνημόνιο»». Ακριβώς αυτό. Όσοι πιστέψαμε ότι υπήρξε αληθινή διαφορά μεταξύ των κομμάτων, ας το ξεπιστέψουμε. Ο πραγματικός διαχωρισμός είναι εμείς και αυτοί. Η δημοκρατία τους δεν έχει αδιέξοδα για αυτούς. Πάντα θα υπάρχουν έξοδοι να διαφύγουν. Η δημοκρατία τους είναι το κλουβί μας. Η δημοκρατία μας είναι στους δρόμους. ‘Η θα βγούμε από τα σπίτια μας ή θα τα πάρουν οι τράπεζες. Κι αυτό το ερώτημα δε μπορεί να απαντηθεί σε δημοψήφισμα. Μόνο με πράξεις.

ΞΕΠΛΥΜΑ ΜΑΥΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

k

Τα πράγματα είναι απλά. Ούτε σχόλια χρειάζονται, ούτε αναλύσεις. Η Ιστορία τα καταγράφει μια χαρά. Το μαύρο πολιτικό σύστημα που μας έφτασε εδώ και μας ετοιμάζει για τα χειρότερα, δεν θα τιμωρηθεί ποτέ.

Κώστας Σημίτης το 2002 όταν μας έχωνε στην ευρωζώνη: «Με το ευρώ γίνεται παράλληλα η ελληνική οικονομία πιο ισχυρή, πιο ανταγωνιστική και πιο αποτελεσματική στην αξιοποίηση της συμμετοχής μας στην Ενωμένη Ευρώπη. Αποκτά νέες δυνατότητες στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στην ανάπτυξη και στην πραγματική αύξηση των εισοδημάτων των εργαζομένων και των συνταξιούχων».

Κώστας Καραμανλής το 2009 όταν δεν ήξερε τι του γινόταν: «Παραλάβαμε έλλειμμα που προσέγγιζε το 8% και το μειώσαμε στο 3%. Το δημόσιο χρέος από 30% το 1981, αυξήθηκε σε πάνω από 100% το 2004. Περίπου 65% προέρχεται από τους τόκους και ένα άλλο ποσοστό από εξοπλιστικά προγράμματα που είχε υπογράψει το ΠΑΣΟΚ. Το δημόσιο χρέος το δημιούργησε διόγκωσε και μας το κληροδότησε το ΠΑΣΟΚ».

Γιώργος Παπανδρέου το 2011 όταν υμνούσε την επιτυχία του μνημονίου του και … θυμίζοντας κάποιον: «Πρώτη προτεραιότητα μας: Μία σίγουρη πορεία. Να σώσουμε τη χώρα από τη χρεοκοπία. Πήραμε την απόφαση να δώσουμε μάχη για να αποφύγουμε μία καταστροφή για τη χώρα και τον πολίτη, τη χρεοκοπία και να μείνουμε στο ευρώ. Αυτό σήμαινε και σημαίνει δύσκολες αποφάσεις, σήμαινε και σημαίνει αναγκαίες θυσίες με δικαιοσύνη ναι, αλλά πάντως θυσίες».

Λουκάς Παπαδήμος 2012, επίσης… θυμίζοντας κάποιον: «Αυτή την ώρα δοκιμάζονται και οι αντοχές της κυβέρνησης. Και είναι σαφές πως δεν μπορούν όλοι να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης. Η χρεοκοπία της Ελλάδας ωστόσο δεν είναι επιλογή που μπορούμε να επιτρέψουμε. Τις συνέπειες θα τις πληρώσει η χώρα πανάκριβα, και ιδιαίτερα όσοι παλεύουν σήμερα να τα βγάλουν πέρα σε μια δύσκολη πραγματικότητα. Αυτή την ώρα προέχει η ανάγκη να κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να εγκριθεί το νέο οικονομικό πρόγραμμα και να προχωρήσει η νέα δανειακή σύμβαση. Κάθε άλλη εξέλιξη θα ήταν καταστροφική. Είναι αυτονόητο πως όποιος διαφωνεί και δεν ψηφίσει το νέο πρόγραμμα δεν μπορεί να παραμείνει στην κυβέρνηση».

Αντώνης Σαμαράς 2012 στην εισήγησή του για το δεύτερο μνημόνιο, επίσης… θυμίζοντας κάποιον: «Σήμερα ψηφίζουμε για το εάν θα διασφαλίσουμε την παραμονή μας στην ευρωζώνη ή θα οδηγηθούμε στην διεθνή απομόνωση και θα καταλήξουμε στη δραχμή. Βρισκόμαστε μπροστά στην πιο κρίσιμη απόφαση που χρειάστηκε να πάρει η ελληνική αντιπροσωπεία τα τελευταία 40 χρόνια. Να μιλήσουμε λοιπόν με ωμή ειλικρίνεια. Πολλά από τα μέτρα που παίρνουμε σήμερα είναι σωστά. Είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές που έπρεπε μόνοι μας να κάνουμε εδώ και χρόνια. Υπάρχουν όμως και άλλα που είναι άδικα. Δεν υπάρχει λόγος να τα ωραιοποιούμε. Αλλά και τα σωστά και τα άδικα είναι συμβατικές υποχρεώσεις που ήδη έχει αναλάβει η χώρα»

Ευάγγελος Βενιζέλος το 2014 ευλογώντας το δεύτερο μνημόνιο σε σχέση με το πρώτο: «Το πρώτο Μνημόνιο είχε πράγματι κενά. Μας το υπαγόρευσαν!»


ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΥΝΤΗΡΙΟ

Αλέξης Τσίπρας προ ημερών προμοτάροντας το τρίτο μνημόνιο: «Οι εναλλακτικές ήταν συμφωνία ή άτακτη χρεοκοπία. Είχαμε μια συμφωνία δύσκολη και κακή σε ορισμένα σημεία αλλά είναι μια συμφωνία για την αντιμετώπιση της κρίσης(…)Έχω πλήρη επίγνωση ότι ανέλαβα την ευθύνη ενός δύσκολου συμβιβασμού. Ενός συμβιβασμού, όμως, που μας κρατά ζωντανούς να συνεχίζουμε να παλεύουμε».

Πάντα τα ίδια διλλήματα. Οι ίδιες ατάκες περί δύσκολων όμως αναγκαίων αποφάσεων. Οι ίδιοι εκβιασμοί. Όλοι ήρωες. Που πάλεψαν. Που αγωνίστηκαν. Και από απλή σύμπτωση, πάντα σώζονται οι τράπεζες. Ποτέ οι πολίτες. Εμείς μία υποχρέωση έχουμε. Να ελπίζουμε. Σε τι; Μα στην παντοτινή διάσωση των τραπεζών ώσπου στο τέλος θα ξεπουληθούν όλες τους σε 2 γερμανικούς ομίλους και μετά θα τρέχουμε να σώσουμε τις γερμανικές τράπεζες. Τιμή μας και καμάρι μας. Αριστερή μας υποχρέωση.

Ναι, εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2015. Μόλις ο Αλέξης Τσίπρας τακτοποιήσει τα εσωκομματικά του, εξαφανίσει όσους με γραφική εντιμότητα εμμένουν στην αντιμνημονιακή τους θέση και ολοκληρώσει με τους δανειστές όλες τις λεπτομέρειες του τρίτου μνημονίου. Ναι, εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2015 επειδή πρέπει να τις κερδίσει ο Αλέξης Τσίπρας όσο ακόμη θα έχει τη συμπάθεια των πολλών.

Αυτών που δεν αντιλαμβάνονται πόσο πολιτικά πρόστυχο και ανήθικο είναι να δηλώνει ένας πρωθυπουργός «Αν κάποιοι πιστεύουν ότι το εναλλακτικό αριστερό σχέδιο είναι το Σχέδιο Σόιμπλε, η αρπαγή του στοκ των χαρτονομισμάτων της ΕΚΤ ή το να δίνουμε στους συνταξιούχους χαρτάκια IOU αντί για συντάξεις, ας βγουν να το εξηγήσουν στον λαό», ενώ ο ίδιος δεν μας έχει εξομολογηθεί ποτέ ποιο ήταν το δικό του εναλλακτικό σχέδιο.

Διότι εμείς για πρωθυπουργό τον ψηφίσαμε, όχι για πρόεδρο κριτικής επιτροπής εναλλακτικών προτάσεων. Διότι εμείς τον ψηφίσαμε για πρωθυπουργό επειδή εκείνος επέμενε ότι είχε εναλλακτική πρόταση απέναντι στη μνημονιακή πολιτική. Αν δεν είχε, που όπως ομολογεί ο ίδιος δεν είχε, τότε γιατί ήθελε να κερδίσει τι εκλογές; Για ποιο λόγο ήθελε να γίνει πρωθυπουργός αν όχι για να μπορέσουν τα μνημόνια να συνεχίσουν να υπογράφονται ανενόχλητα;

Διότι θα πρέπει κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας να μας απαντήσει πότε έλεγε αλήθεια; Τότε που μέσα στην ελληνική βουλή φώναζε στον Στουρνάρα: «Μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή. Πέρασαν δυσκολίες, αλλά κατάφεραν να σταθούν με αξιοπρέπεια στα πόδια τους. Εσείς όμως μας οδηγείτε σε χειρότερες καταστάσεις. Θα έχουμε χάσει πλήρως εθνική κυριαρχία και αξιοπρέπεια, θα ήμαστε υποτελείς και ολόκληρη η Ελλάδα θα έχει γίνει μια Ειδική Οικονομική Ζώνη» ή όταν μέσα στο ευρωκοινοβούλιο εκλιπαρούσε λέγοντας «Βεβαίως ο δανεισμός είναι μια μορφή αλληλεγγύης. Εμείς όμως θέλουμε ένα βιώσιμο πρόγραμμα, ακριβώς για να είμαστε σε θέση να επιστρέψουμε τα δανεικά που πήραμε»;

Ναι, εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2015. Διότι από το 2016 και μόλις αρχίσουν οι τράπεζες τις πρώτες κατασχέσεις σπιτιών μέσω των ξένων funds, τότε στα στόματα των πολλών ο Αλέξης Τσίπρας θα γίνει το «κωλόπαιδο που μας αρπάζει τα σπίτια». Όμως τότε θα είναι αργά. Όπως πάντα αργά είναι για μας…

ΠΩΣ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ

kartesios2

Ο κ. Τσίπρας στους 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός της χώρας, δεν κυβέρνησε ούτε ένα λεπτό, παρά μιλούσε μόνο για οικονομία, για ευρώ, για grexit, για διάσωση του τραπεζικού συστήματος, για οικονομικούς εκβιασμούς, οικονομικούς συσχετισμούς και «έντιμους» οικονομικούς συμβιβασμούς.

Ο κ. Τσίπρας στους 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός κατάφερε να κάνει την Ελλάδα πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο για την οικονομική της κατάσταση, τα άδεια της ταμεία, τις δόσεις που πλήρωσε και τις δόσεις που δεν πλήρωσε στο ΔΝΤ, για τα συνεχή Eurogroup με θέμα την οικονομική διάσωση της Ελλάδας, τη ρευστότητά της, τη δυνατότητα να ξεπληρώνει τα δανεικά της.

Ο κ. Τσίπρας μετά από 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός παλεύει να παρουσιάσει την πρώτη του επιτυχία. Να εξαθλιώσει κι άλλο τους πολίτες ώστε να χορηγήσει χρήμα στις τράπεζες για να μπορούν οι συνταξιούχοι να παίρνουν ολόκληρη τη σύνταξή τους, η οποία σύνταξή τους θα είναι μειωμένη μετά την απώλεια του ΕΚΑΣ, αλλά οι τράπεζες θα είναι ισχυρές. Στο μυαλό τού κ. Τσίπρα αυτό μπορεί να φαντάζει και ως επιτυχία.

Όμως, ο κ. Τσίπρας μετά από 6 μήνες που είναι πρωθυπουργός, δεν κυβέρνησε ούτε ένα λεπτό, παρά μόνο διόριζε κόρες, φίλες, συνεργάτιδες, εξαδέλφες και φίλους των υπουργών του και των προεδρικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ενώ ταυτόχρονα εγκλώβιζε την πολιτική σε μία οικονομοφασιστική λογική που θέλει το χρήμα να είναι το παν.

Κι αφού κατάφερε να αποϊδεολογικοποιήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, να δώσει άλλοθι και συγχωροχάρτι στις προηγούμενες κυβερνήσεις για τις μνημονιακές καταστροφές που έφεραν, να κάνει ένα δημοψήφισμα με οικονομικό ερώτημα το οποίο στη συνέχεια ξεφτίλισε ο ίδιος και πέταξε το μέλλον ενός λαού βορά στους στοιχηματζήδες και στα όρνια των διεθνών χρηματιστηρίων, είπε το αμίμητο «το να είναι κάποιος εξαιρετικός οικονομολόγος δεν σημαίνει ότι είναι και καλός πολιτικός». Στη συνέχεια έκανε υπουργό τον Παύλο Χαϊκάλη, στο πρόσωπο του οποίου προφανώς διέκρινε τη στόφα του καλού πολιτικού. Κι επιμένει να θέλει να τον παίρνουμε στα σοβαρά. Πρόβλημά του.

Το blog Καρτέσιος
δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στην κατηγορία «Ενημέρωση» και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

kartesios@hotmail.gr

ΚΑΙΡΟΣ


ΑΡΧΕΙΟ