ΕΠΕΓΔΥΣΕΙΣ‏

Ο ΚΑΚΟΣ Ο ΛΥΚΟΣ

E05UIM41AHR

Μακάρι αυτόν τον εκβιασμό με το λόμπι της δραχμής να τον χρησιμοποιούσαν μόνο παρακυβερνητικές ιστοσελίδες ή φιλοκυβερνητικές εφημερίδες. Δυστυχώς όμως στον ίδιο εκβιασμό είχαν προχωρήσει επίσημα ο πρωθυπουργός της χώρας και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Διαβάζαμε, λοιπόν, στις παρακυβερνητικές ιστοσελίδες «Είναι γνωστό ότι υπάρχει το λόμπι της δραχμής… Εντός και εκτός Ελλάδος, εντός και εκτός ευρωζώνης, εντός και εκτός Ευρώπης, επιχειρηματικά και πολιτικά συμφέροντα στρώνουν το χαλί στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ! Και κάνουν ό,τι μπορούν για να μας οδηγήσουν εθελοντικά σε αυτήν την κρεμάλα!».

Και για να μη μας μείνουν απορίες, ερχόταν οι φιλοκυβερνητικές εφημερίδες να εξηγήσουν τι επιδίωκε αυτό το λόμπι: «Παντού γίνονται απάτες. Από τη μερίδα αυτή της επιχειρηματικής τάξης του “γλυκού νερού” κάποιοι που βρέθηκαν να χρωστάνε στις τράπεζες περισσότερα απ’ όσα αξίζει η περιουσία τους ονειρεύονται και επιδιώκουν την επιστροφή στη δραχμή.
Με τον τρόπο αυτό υπολογίζουν πως τα χρέη τους θα μηδενιστούν και οι ίδιοι θα καταφέρουν μέσω των διασυνδέσεων να συνεχίσουν να πλουτίζουν σε βάρος του συνόλου. Το να πλουτίζει κάποιος δεν είναι κακό, αρκεί να πλουτίζει παράγοντας περισσότερο πλούτο από όσο καταναλώνει. Αν καταναλώνει περισσότερο από όσο παράγει τότε παρασιτεί σε βάρος της κοινωνίας… Αυτή είναι η διαφορά μετά επιχειρηματικότητας και κρατικοδιαιτισμού».

Υποτίθεται, λοιπόν, σύμφωνα πάντα με τον εκβιασμό, ότι αν δεν επικρατούσε το λόμπι της δραχμής, θα σταματούσαν τα φαινόμενα κρατικοδιαιτισμού, θα ενισχυόταν η υγιής επιχειρηματικότητα και οι μεγάλοι οφειλέτες των τραπεζών θα πλήρωναν τα δάνειά τους. Και τελικά δεν επικράτησε. Όμως πώς είναι δυνατόν εντός ευρώ να διορίζεται πρόεδρος στη Eurobank κάποιος που τη φέσωσε με 10 εκ. ευρώ; Πώς γίνεται επί ευρώ να διαγράφονται από τις υποχρεώσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τα δάνειά τους και να μεταφέρονται πάνω μας; Πώς συμβαίνει επί ευρώ να αγοράζεται ο ΟΠΑΠ αποκλειστικά με δανεικά από τράπεζες; Δηλαδή τι χειρότερο θα συνέβαινε στον τομέα του κρατικοδιαιτισμού αν επικρατούσε το λόμπι της δραχμής;

Εκβίαζε ο Αντώνης Σαμαράς: «Υπάρχει και το “λόμπι της δραχμής” που αυτό επιδιώκει! Για να λεηλατήσουν τη χώρα κανονικά, στη συνέχεια» και έτρεχε ο μονίμως δεύτερος Βαγγέλης Βενιζέλος να εξηγήσει τον εκβιασμό: «Δείτε ποιοι έχουν βγάλει τα λεφτά τους έξω, ποιοι είχαν από πριν πολλά λεφτά στο εξωτερικό και θα ήταν πολύ ευχαριστημένοι αν αγόραζαν φθηνά δημόσια περιουσία και πολλές ιδιωτικές περιουσίες με μία κατοχική δραχμή».

Δηλαδή πόσο φτηνότερα θα αγόραζε ο Λάτσης τις μαρίνες και το Ελληνικό; Πόσο μεγαλύτερα δώρα θα έπαιρναν οι παραχωρησιούχοι των εθνικών οδών; Πόσο φτηνότερα θα δινόταν η Εγνατία Οδός; Πόσο φτηνότερα θα αγόραζε η Cosco; Πόσο περισσότερο θα έπεφταν οι τιμές των ιδιωτικών περιουσιών, δηλαδή των κατοικιών; Πόσο φτηνότερα θα πουλιόταν ο ΟΠΑΠ, τα αεροδρόμια, τα λιμάνια;

Όλη αυτή η καθημερινότητα του ξεπουλήματος, της λαμογιάς και της εξυπηρέτησης μεγαλοεπιχειρηματικών συμφερόντων που τόσο εύκολα αποδεχθήκαμε και συνηθίσαμε, ένα μόνο πράγμα δείχνει. Ότι το μόνο σίγουρο είναι πως υπήρχε και υπάρχει το λόμπι του ευρώ. Κανείς δεν απέδειξε ότι υπήρχε ο κακός λύκος του «λόμπι της δραχμής». Ήταν ίσως ο εχθρός που χρειαζόταν η Τρόικα και τον ανακάλυψαν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος για να μπορούν να τρομάζουν εύπιστους ψηφοφόρους, απειλώντας τους ότι αν δε δεχθούν να ξεπουληθούν ως σκλάβοι με ευρώ, θα έρθει η δραχμή και θα τους ξεπουλήσει ακόμη φθηνότερα. Και το κόλπο για ακόμη μια φορά έπιασε.

ΝΕΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ: Ο ΚΑΜΙΝΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ

«Τα πολιτικά κόμματα περνούν κρίση. Ιδίως τα κυβερνητικά, κυρίως Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, βύθισαν τη χώρα». Αυτό δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων και εκ νέου υποψήφιος, Γιώργος Καμίνης, σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών». Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, αλλά και μία φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις, ας δούμε κάποια δραματικά στιγμιότυπα από τις άγριες μάχες που έδωσε και συνεχίζει να δίνει ο αγωνιστής Γιώργος Καμίνης εναντίον του πολιτικού κατεστημένου, των κομμάτων και των πολιτικών που βύθισαν τη χώρα στη φτώχεια και τα μνημόνια.

kartesios140414

ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΤΩΡΑ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ

kartesios130414

Η πρώτη επιτυχία αυτής της κυβέρνησης ήταν, σύμφωνα με την ίδια, ότι δεν έχουμε πρόβλημα ρευστότητας. Η δεύτερη, ότι τελειώνει το Μνημόνιο. Η τρίτη, ότι όχι μόνο έχουμε καλύψει όλες τις άμεσες υποχρεώσεις μας, αλλά διαθέτουμε και πλεόνασμα το οποίο μοιράστηκαν οι αστυνομικοί. Η τέταρτη, ότι βγήκαμε στις αγορές και δανειστήκαμε.

Και μόνο που το διαβάζεις αντιλαμβάνεσαι τον παραλογισμό. Η τέταρτη «επιτυχία» της κυβέρνησης ακυρώνει αυτομάτως τις προηγούμενες τρεις. Το κυβερνητικό δεδομένο ότι έχουμε πλεόνασμα γεννά από μόνο του την απορία «τότε για ποιο λόγο βγήκαμε στις αγορές να δανειστούμε;».

Όπως όλοι θυμόμαστε, οι κυβερνοτσάτσοι δεν βαρέθηκαν επί τέσσερα χρόνια να κατηγορούν τους Έλληνες ότι υπερδανειζόμασταν για την πλάκα μας και γι’ αυτό το λόγο χρεωκόπησε η χώρα. Ωραία! Γιατί πανηγυρίζουν όμως τώρα που η χώρα μέσω της κυβέρνησης υπερδανείζεται άνευ λόγου και αναγκών;

Υπάρχει μόνο μια λεπτή γραμμή που χωρίζει τη λογική από τον παραλογισμό. Την περασμένη εβδομάδα, κυβέρνηση και ΜΜΕ δεν πέρασαν απλώς αυτή τη γραμμή, αλλά έκαναν το εξής άλμα: Από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν έχει άμεσες ανάγκες άλλων δανεικών, το μόνο που απομένει είναι ότι τα χρήματα που δανειστήκαμε από τις αγορές θα κατευθυνθούν στο Ταμείο για την αποπληρωμή του ήδη υπάρχοντος χρέους μας. Αυτό δεν το διαψεύδει κανείς από την κυβέρνηση.

Το χρέος μας στην Τρόικα έχει μεσοσταθμικό επιτόκιο 2,5%. Το δάνειο που πήραμε τώρα από τις αγορές έχει επιτόκιο 4,95%. Με δεδομένο ότι δανειστήκαμε από τις αγορές 3 δισ. ευρώ με 4,95% για να ξεχρεώσουμε 3 δισ. της Τρόικας που τα είχαμε δανειστεί με 2,5%, βγάζει περίπου ένα επιπλέον κόστος της τάξης των 75 εκ. ευρώ ετησίως για την ελληνική οικονομία. Κι αυτά τα 75 εκ. ευρώ ετησίως έρχονται να προστεθούν σ’ ένα ήδη μη βιώσιμο χρέος.

Μία τέτοια κίνηση θα ήταν ουσιαστική μόνο στην περίπτωση που το συνολικό χρέος μας στην Τρόικα θα ήταν 3 δισ. ευρώ. Σε εκείνη την περίπτωση λες «θα φορτωθώ 75 εκ. ετησίως, αλλά τελειώνω με το μνημονιακό χρέος». Τότε ναι, θα είχαν κάποια λογική τα άρθρα της «Καθημερινής» που διαφημίζουν «Το αφανές τίμημα της Ανεξαρτησίας», θέλοντας να μας πείσουν ότι η έξοδος στις αγορές έγινε «Επειδή είναι προτιμότερο να μπορεί κανείς να δανείζεται από τις αγορές παρά να εφαρμόζει τυφλά ένα υποχρεωτικό πρόγραμμα. Η δυνατότητα να δανείζεται από τις αγορές δείχνει την ανεξαρτησία που διαθέτει η χώρα».

Εδώ γελάμε μετά δακρύων. Πρώτον, το ότι δανειστήκαμε από τις αγορές δεν σταματά την τυφλή εφαρμογή του υποχρεωτικού Μνημονίου. Άλλωστε, το έτερον προπαγανδιστικό έντυπο του Μαξίμου, το «ΒΗΜΑ», μιλά ανοιχτά για «αναθεωρημένο μνημόνιο». Δεύτερον, ποια είναι η «ανεξαρτησία της χώρας» από τη στιγμή που όλοι – μέχρι και ο Γιούνκερ! – ομολογούν ότι αν το χρέος δε γίνει βιώσιμο αποκλείεται ελληνική κυβέρνηση να πάρει απόφαση που δε θα εγκριθεί από τους δανειστές; Το χρέος, όμως, μπορεί να γίνει βιώσιμο μόνο από ένα μεγάλο κούρεμα. Εντάξει, δε χρειάζεται και μεγάλη ανάλυση, υπάρχει απάντηση Σόιμπλε για το θέμα.

Το δεύτερο κύριο επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι κράχτες του Μαξίμου είναι ότι η έξοδος στις αγορές έγινε για να δείξουμε ότι… πλέον οι αγορές εμπιστεύονται την Ελλάδα. Μάλιστα! Οι αγορές, λοιπόν, εμπιστεύονται τόσο πολύ την Ελλάδα ώστε το ομόλογο των 3 δισ. τελεί υπό το αγγλικό δίκαιο προκειμένου να διασφαλισθούν οι επενδυτές ότι δεν θα βρεθούν αντιμέτωποι με ένα «κούρεμα» των ομολόγων τους, όπως έγινε το 2012 με το PSI. Τουτέστιν, μηδενικό ρίσκο εκ μέρους των επενδυτών, άρα ουδεμία εμπιστοσύνη έδειξαν οι αγορές.

Όλες αυτές τις «επιτυχίες» της η κυβέρνηση θέλησε να τις αμπαλάρει και μέσα σε μία επίσκεψη Μέρκελ. Σε αυτή την επίσκεψη θέλησαν μας πείσουν ότι υπήρξε στήριξη στην ελληνική κυβέρνηση, ότι έγιναν σημαντικές συζητήσεις, ότι έγιναν πράγματα σπουδαία. Μα από τη στιγμή που αναχώρησε η Μέρκελ από τη Γερμανία μέχρι τη στιγμή που επέστρεψε στη Γερμανία πέρασαν όλο κι όλο 10 ώρες. Σε spa για απολέπιση να πας, κάθεσαι περισσότερο. Έκλεισε όλη η Αθήνα για να φωτογραφηθεί ο Σαμαράς σε χειραψία με τη Μέρκελ. Ούτε η «Καθημερινή» του Μπουρούντι δεν θα το βάφτιζε αυτό επιτυχία. Το βάφτισε όμως η «Καθημερινή» του Μουρούτη κι αυτό έχει σημασία.

Κανείς, πάντως, δε μπορεί να αρνηθεί ότι μέσα σε όλο αυτό το show της εξόδου των αγορών υπήρξε μία τεράστια επιτυχία της συγκυβέρνησης. Μ’ ένα σμπάρο τέσσερα τρυγόνια. Ξεχάστηκε ο Μπαλτάκος, κουκουλώθηκε το σκάνδαλο Ροβέρτου Σπυρόπουλου, ψηφίστηκε η διαγραφή προστίμων σε εταιρείες πετρελαιοειδών και θάφτηκε το θέμα χρηματισμού του υπουργού Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη από τον προφυλακισμένο Αναστάσιο Πάλλη, με την εμπλοκή του υπουργού Δικαιοσύνης.

Αυτά, αν συνέβαιναν σε αποικία μονοκύτταρων θα είχαμε ζήσει ήδη την επανάσταση της αμοιβάδας. Εδώ, ακόμη κάνουμε δημοσκοπήσεις για να πειστεί ο λαός ότι ο λαός εμπιστεύεται τον Σαμαρά. Για να μας δείχνουν και να γελάνε στο Μπουρούντι είμαστε.

Υ.Γ.: Ακόμη χειρότερα διαβάζω τα πράγματα στον φίλο sotosblog

ΕΤΕΘΗ!

kartesios120414

Με χαρά διάβασα στους τίτλους των επίσημων ειδησεογραφικών ιστοσελίδων ότι οι κ.κ. Βενιζέλος και Σαμαράς έθεσαν στην κα. Μέρκελ το θέμα των «γερμανικών αποζημιώσεων». Διαβάζοντας και το περιεχόμενο της είδησης μετά  τους τίτλους, ένιωσα υπερήφανος ως Έλλην επειδή οι κ.κ. Βενιζέλος και Σαμαράς φέρθηκαν σαν πραγματικοί gentlemen βγάζοντας τη φιλοξενούμενή μας από τη δύσκολη θέση να θέσει το θέμα η ίδια.

Θα ήταν πραγματικά κάπως απρεπές να είχε τεθεί το θέμα των «γερμανικών αποζημιώσεων» από μία Κυρία. Μία Κυρία δε μιλάει ποτέ για χρήματα. Σύμφωνα, λοιπόν, με όσα κατάλαβα από το «καρμπόν» ρεπορτάζ που υπήρχε σε όλες τις επίσημες ειδησεογραφικές σελίδες, οι κ.κ. Βενιζέλος και Σαμαράς απεδέχθησαν:

α) να πληρώσουμε αποζημίωση στο γερμανικό λαό επειδή ο Μανώλης Γλέζος συνεχίζει να μιλάει για το κατοχικό δάνειο, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ταραχή στην ψυχολογία των Γερμανών πολιτών.

β) να πληρώσουμε αποζημίωση στη γερμανική Hochtief επειδή κάποιοι ανόητοι και ημίτρελοι συνεχίζουν να θέτουν θέμα των 500 εκ. ευρώ απλήρωτου ΦΠΑ, με αποτέλεσμα να πληγώνεται το κύρος της εταιρείας.

γ)  να πληρώσουμε αποζημίωση στις εταιρείες Siemens, Ferrostahl,  MAN, Daimler επειδή εκμεταλλευτήκαμε την αγνότητά τους, τις αποπλανήσαμε και τις υποχρεώσαμε διά της βίας να συμμετέχουν στο όργιο της ελληνικής διαφθοράς και των σκανδάλων.

δ) να πληρώσουμε αποζημίωση εκτός έδρας στην κα. Μέρκελ καθώς η επίσκεψή της ήταν επαγγελματικού χαρακτήρα στα πλαίσια στήριξης των γερμανικών πολυεθνικών καθώς και του κόμματος «Να σώσουμε την Ελλάδα από τους κομμουνιστάς».

Η κα. Μέρκελ αν και αρχικά διαφώνησε με το ύψος της ελληνικής προσφοράς για τις «γερμανικές αποζημιώσεις» στο τέλος δέχθηκε να λάβει η Γερμανία ως αποζημίωση το δικαίωμα χρήσης της Ακρόπολης μόνο για τα επόμενα 1000 χρόνια, ενώ απέσυρε την απαίτησή της για τη μεταφορά της αρχαίας Ολυμπίας στο μουσείο της Περγάμου στο Βερολίνο, κάτι που καθιστά σαφώς επιτυχημένη την επίσκεψη Μέρκελ, αλλά και τη διαπραγμάτευση για την ελληνική  πλευρά. (χειροκρότημα)

ΣΚΑΤΑ!

“Πρέπει να τελειώσει η συνεδρίαση μέχρι τις δυόμιση – τρεις παρά είκοσι, τέσσερις η ώρα πετάω.(…) Είμαι η μοναδική προεδρεύουσα άρα καταλαβαίνετε…”
Μαρία Κόλλια – Τσαρουχά, βουλευτής ΑΝ.ΕΛ., Στ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.

“Είμαι η μοναδική προεδρεύουσα”. Έπρεπε να συνεχίσει και να πει “που απέμεινε στη Βουλή, διότι την έχουμε όλοι γραμμένη και οι υπόλοιποι την έχουν κοπανήσει επειδή έτσι γούσταραν”. Άλλοι την κοπάνησαν για τις διακοπές του Πάσχα στα χωριά τους, άλλοι θα είναι γύρω από τη Βασίλισσά τους ελπίζοντας να τους πιάσει κάποιο πλάνο 10 μέτρα πίσω από τη Μέρκελ.
(Απορώ γιατί δεν όρισαν αργία τη σημερινή ημέρα για να τελειώνει η υποκρισία. Ούτως ή άλλως τα πάντα στρέφονται γύρω από τη Μέρκελ).

Αυτή, λοιπόν, είναι η Βουλή. Αυτή ήταν πάντα. Σήμερα, απλώς, είναι χειρότερη από ποτέ.  Όταν όμως ακουγόταν το “να καεί το μπουρδέλο η Βουλή” ανατρίχιαζαν για την προσβολή της “ιερότητας της Βουλής” όλοι οι τσάτσοι των ΜΜΕ, όλοι οι βουλευτές, όλοι οι πρωθυπουργικοί λακέδες, όλο το χαφιεδολόι του Μαξίμου.

Ελπίζω σύντομα να ακουστεί το ίδιο σύνθημα από το στόμα περισσότερων ανθρώπων. Άλλωστε, δικαιολόγησε το συγκεκριμένο σύνθημα ο παθιασμένος ρήτορας Βενιζέλος – δίχως φυσικά να το αντιλαμβάνεται – κατά την υπεράσπισή του στο πρόσωπο του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, στη διάρκεια της συζήτησης για πρόταση μομφής εναντίον του προέδρου της Βουλής.

Ο παθιασμένος ρήτορας είχε ανέβει στο βήμα του “Ναού” και γλείφοντας τα χειλάκια του όπως κάνει πάντα πριν πει κάτι που θεωρεί πολύ έξυπνο, την αμόλησε: “Άρα, λοιπόν, βρισκόμαστε σήμερα  μπροστά σε έναν άλλο, νέο θεσμικό παραλογισμό. Κατηγορούμε τον Πρόεδρο της Βουλής, όχι προσωπικά, αλλά θεσμικά. Πρόταση μομφής κατά θεσμού δεν υπάρχει. Υπάρχει πρόταση μομφής κατά του προσώπου που δεν επιτελεί ορθά το θεσμικό του ρόλο, έτσι δεν είναι; Οι θεσμοί είναι παγερά αδιάφοροι. Οι θεσμοί επικοινωνούν με την ιστορία. Τα πρόσωπα επικοινωνούν με τους πολίτες, με την κοινωνία και με τους συνομιλητές τους, όταν καταλαβαινόμαστε επί τη βάσει των κανόνων της κοινής λογικής”.

Με αυτή ακριβώς την κοινή λογική, λοιπόν, ο κόσμος που φώναζε “να καεί το μπουρδέλο η Βουλή” δεν αναφερόταν στο θεσμό της Βουλής, ούτε στο κτίριο της Βουλής το οποίο, παρεμπιπτόντως, είναι αρκετά όμορφο και το αδικεί η μετατροπή του σε αφοδευτήριο των τροϊκανών.

Από τη μία πλευρά ο Βενιζέλος ένιωθε αποστροφή και αηδία “μπροστά στην προσβολή του κορυφαίου θεσμού της δημοκρατίας” κι από την άλλη ομολογεί ότι προσβολή “κατά θεσμού δεν υπάρχει”! Ο γνωστός μετρ της λαμογιάς του Λόγου.

Ασχολούμαι με τα μικρά, τα ελάχιστα και τα άνευ σημασίας, τέτοια μέρα που υπάρχει το “κορυφαίο γεγονός της επίσκεψης Μέρκελ” και της εξόδου στις αγορές. Η Μέρκελ, όμως, θα φύγει και οι αγορές λίαν συντόμως θα μας ξαναρίξουν στην πτώχευση. Με τους Βενιζέλους θα μείνουμε, με τους Σαμαράδες και με μία Βουλή που πρέπει να κλείσει γιατί ξεκινούν οι διακοπές των βουλευτών, των προέδρων και των αντιπροέδρων. Αυτοί θα μείνουν για να μας θάψουν.

ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

pagkalos-iii

Πάγκαλος: “Έτσι μου ‘ρχεται στο κάτω-κάτω της γραφής να ψηφίσω Σαμαρά, για να εξασφαλίσω την κυβερνητική σταθερότητα και την πορεία της χώρας”.

Πάγκαλος: “Το ψηφοδέλτιο της ΝΔ δεν έχω καμία διάθεση να το ψηφίσω, διότι έκανε λάθος”.

Πάγκαλος:“Με κατέπληξε το ψηφοδέλτιο του Ποταμιού. Είναι πολύ σοβαρά πρόσωπα και μου’ ρχεται τώρα να το ψηφίσω”.

Συνεχίζεται…

ΤΙ ΟΜΟΡΦΑ ΠΟΥ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΜΕ!

kartesios090414

Είναι μερικές ειδήσεις που όσο κοιμισμένος και να είσαι σχετικά με το τι πραγματικά παίζεται μπροστά στα μάτια σου και σχετικά με το ποια είναι μορφή του πολιτεύματος στο οποίο ζεις, θα έπρεπε να σε ξυπνήσουν.

Μια τέτοια είδηση – που πέρασε κι έφυγε δίχως συζήτηση – είναι και αυτή: «Στην εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών διαβιβάστηκε από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου η αναφορά του Νίκου Δένδια μαζί με σχετικά δημοσιεύματα από τον γραπτό και ηλεκτρονικό Τύπο σχετικά με το ενδεχόμενο παράνομης κατοχής από μέλη της Χρυσής Αυγής οπτικοακουστικού υλικού. (…) Παραγγέλλεται πως «εάν στο μέλλον επαναληφθεί από οποιονδήποτε και υπό οποιαδήποτε ιδιότητα η χρήση παρανόμως κτηθέντος οπτικοακουστικού υλικού να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία έστω κι αν ο υπαίτιος είναι βουλευτής εν ενεργεία. Τα παραγγελθέντα ισχύουν και για κάθε άλλο αυτόφωρο κακούργημα».

Όπως ο καθένας μπορεί να καταλάβει, η εν λόγω παραγγελία δεν κάνει λόγο για χρήση πλαστού υλικού, αλλά γενικώς «υλικού». Ένα μικρό παράδειγμα. Υπάρχει, ας πούμε, βίντεο όπου βουλευτής της «Χρυσής Αυγής» συζητά με ανώτατο στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων την οργάνωση πραξικοπήματος. Αυτό το βίντεο, λοιπόν, κατά τη Δικαιοσύνη απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί επειδή έχει τραβηχτεί παράνομα. Ακόμη δηλαδή κι αν υπάρχει βίντεο όπου βουλευτής της «Χρυσής Αυγής» συνομιλεί με τον πρωθυπουργό σε φιλικό τόνο και συναποφασίζουν για την πολιτική της κυβέρνησης, πάλι δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί επειδή δεν αποδέχτηκαν τη βιντεοσκόπηση και τα δύο μέρη.

Ως εκ τούτου, η Δικαιοσύνη εμφανίζεται σαν να δηλώνει ότι δεν την αφορά το αν υπάρχει κίνδυνος για τη χώρα, τους πολίτες της, για το πολίτευμα και το σύνταγμα, αλλά μόνο το αν τα στοιχεία που αποδεικνύουν τον κίνδυνο έχουν αποκτηθεί με νόμιμο τρόπο. Αυτό το παρανοϊκό έργο θα θυμάστε ότι το έχουμε ξαναζήσει τότε που κάποιοι επέμεναν υστερικά πως έθαψαν τη λίστα Λαγκάρντ επειδή δεν είχε αποκτηθεί διά της επισήμου οδού.

Η αξιολόγηση του σπουδαίου είναι προφανώς κάτι υποκειμενικό για τους κορυφαίους ελληνικούς θεσμούς. Στην περίπτωση ενός φόνου όπου έχει βιντεοσκοπηθεί ο φονιάς να διαπράττει το έγκλημα χωρίς να έχει δώσει την άδειά του για τη βιντεοσκόπηση, οι δικαστές θεωρούν σημαντικότερο θέμα τον ίδιο τον φόνο παρά τον τρόπο που έγινε η βιντεοσκόπησή του.

Όταν, όμως πρόκειται για ένα θέμα που αφορά το σύνολο των πολιτών, τότε η Δικαιοσύνη θεωρεί πως το υλικό του βίντεο είναι ήσσονος σημασίας, ενώ το μείζον είναι η διαδικασία απόκτησης του υλικού. Ο πανικός του Δένδια είναι δικαιολογημένος φυσικά, διότι πιθανόν αν αρχίσουν να κυκλοφορούν βίντεο ανάλογα εκείνου με τον Μπαλτάκο η κυβέρνηση θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση, κάτι που το όλο Σύστημα δεν το επιθυμεί.

Επειδή, όμως, ζούμε υπό την κυριαρχία επικίνδυνα ηλιθίων, γίνονται απαραίτητες οι διευκρινίσεις για το αυτονόητο. Δεν σημαίνει, λοιπόν, ότι στην περίπτωση που κάποιος συγκλονίστηκε ή απλώς έβγαλε τα συμπεράσματά του βλέποντας την αδελφική συζήτηση Μπαλτάκου – Κασιδιάρη  αυτός ο κάποιος τάσσεται με το μέρος του Κασσιδιάρη ή συμφωνεί με τις απόψεις του χρυσαυγίτη. Αυτό το προβοκατόρικο επικοινωνιακό στυλάκι που προσπαθεί να ενοχοποιήσει τον μάρτυρα και να αθωώσει τον κατηγορούμενο είναι ενδεικτικό του εμετικού επιπέδου του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.

Επίσης, δε σημαίνει ότι όποιο βίντεο δοθεί στη δημοσιότητα εκλαμβάνεται αυτομάτως ως γνήσιο. Στην περίπτωση Μπαλτάκου, όμως, οι πολίτες δεν είχαν καν την πολυτέλεια να περιμένουν τα αποτελέσματα σχετικά με την εξέταση γνησιότητας του βίντεο. Βγήκε ο Μπαλτάκος και δήλωσε πως είναι γνήσιο.

Αν, λοιπόν, δεν υπάρχουν άλλα ανάλογα βίντεο και η «Χρυσή Αυγή» απλώς λέει τις γνωστές ασυναρτησίες της, εκτεθειμένη είναι η «Χρυσή Αυγή» και η κυβέρνηση έχει όλα τα όπλα να την κάνει ρόμπα και να βγει κερδισμένη. Επίσης, αν η «Χρυσή Αυγή» τολμήσει να δώσει στη δημοσιότητα πλαστά βίντεο, τότε και η Δικαιοσύνη δύναται να μπουζουριάσει και τους υπόλοιπους νεοναζί βουλευτές και η κυβέρνηση αποδεικνύοντας την πλαστότητα των βίντεο βγαίνει και πάλι κερδισμένη, αθώα, θύμα, λευκή περιστερά.

Εν κατακλείδι, εφόσον το Σύστημα δεν ανησυχεί για την ύπαρξη άλλων βίντεο ανάλογων εκείνου με τον Μπαλτάκο κι εφόσον θα βγει κερδισμένο αν δεν υπάρχουν άλλα γνήσια βίντεο, για ποιο λόγο υπήρξε η ανάγκη να σκάψει χαρακώματα η κυβέρνηση και ν’ αρχίσει τις αναφορές ο Δένδιας προς τον Άρειο Πάγο; Θεωρώ πως η απάντηση κρύβεται στο φόβο. Στο φόβο των χειρότερων, τα οποία η κυβέρνηση γνωρίζει και οι πολίτες δεν απαιτούν να μάθουν. Κι έτσι, για μία ακόμη φορά δικαιώνεται το ότι ο κάθε λαός διαθέτει το βαθμό της άγνοιας που επιλέγει.

ΜΕΓΑΛΕΙΟ!

kartesios060414

Ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, σωστό να αντιμετωπίζεται ως «περίπτωση». Η πολιτική του Άδωνη Γεωργιάδη είναι αντιπροσωπευτική της κυβέρνησης. Ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα θέματα της αρμοδιότητάς του είναι χαρακτηριστικός του τρόπου που λειτουργεί επικοινωνιακά συνολικά η κυβέρνηση και φυσικά ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, όπως και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Η απαξίωση της αλήθειας και της έννοιας «δέσμευση» δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε συμπτωματολογική. Είναι κυρίαρχη κυβερνητική επιλογή. Ο λόγος που ασχολούμαστε συχνότερα με τον Άδωνη Γεωργιάδη είναι ακριβώς ότι πρόκειται για τον υπουργό που χειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο την κυρίαρχη κυβερνητική επιλογή στην επικοινωνία. Παραθέτω τρία μόνο παραδείγματα αυτής της πρακτικής και ο καθένας μπορεί να την αποκαλέσει όπως προτιμά.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 2013, σε συνέντευξή του στη webTV του ΑΠΕ – ΜΠΕ, ο υπουργός Υγείας δήλωνε «Ξεχάστε την Τρόικα, το Μνημόνιο τέλειωσε».



Έξι μήνες αργότερα,ο ίδιος υπουργός δήλωνε με περισσή άνεση ότι « “δεμένοι” με την έννοια της επιτήρησης θα είμαστε για πάντα». Δεν είναι, λοιπόν, ότι δε γνωρίζουν την αλήθεια. Είναι ότι χρησιμοποιούν τις λέξεις με τόσο πρόστυχο τρόπο ώστε και να μπορούν να λένε «το συγκεκριμένο δεν το είπα ποτέ», αλλά και να βαφτίζουν «μεταρρύθμιση» την εξαθλίωση, τις απολύσεις και τους θανάτους.



Ας περάσουμε σε ένα δεύτερο παράδειγμα. Ο υπουργός Υγείας στην ίδια συνέντευξή του στη webTV του ΑΠΕ – ΜΠΕ, δεσμευόταν ότι η συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακα όχι μόνο θα παρέμενε στο 17% αλλά σε πολλές περιπτώσεις αυτό το ποσοστό θα μειωνόταν.



Πρώτον, το 1 ευρώ ανά συνταγή που πληρώνει ο ασφαλισμένος αποτελεί από μόνο του πραγματική αύξηση της συμμετοχής στα φάρμακα. Δεν αρκεί όμως αυτό. Με παραδείγματα επί ουσιών και φαρμάκων αποδεικνύεται ότι η συμμετοχή των ασφαλισμένων στην αγορά φαρμάκων αυξήθηκε σήμερα στο 50% – 60%. Αυτό δεν πρόκειται για κάποιον θεωρητικό υπολογισμό, αλλά για μία πραγματικότητα που τη βιώνουν όλοι οι ασφαλισμένοι. Παρά ταύτα, ο υπουργός όχι μόνο δε ζητά συγγνώμη για τη μη τήρηση της δέσμευσής του, αλλά επιμένει να κατηγορεί τους ασφαλισμένους ότι δεν αντιλαμβάνονται τη συγκεκριμένη «μεταρρύθμιση» σε όλο της το μεγαλείο.

Τελειώνω με ένα τρίτο παράδειγμα αφασίας, αδιαφορίας και προσπάθεια δημιουργίας μίας εικονικής πραγματικότητας. Στις 24 Φεβρουαρίου 2014, ο υπουργός Υγείας δήλωνε:

ΑΠΕ-ΜΠΕ: Αδ. Γεωργιάδης: Δεν χρειάζε

Όμως, μέχρι την 1η Απριλίου, σύμφωνα με το ΚΕΕΛΠΝΟ, οι θάνατοι από τον ιό της γρίπης στην Ελλάδα είχαν ανέλθει στους 117 με αποτέλεσμα η Ελλάδα να έχει τη θλιβερή πρωτιά των περισσότερων θανάτων από γρίπη σε όλη την Ευρώπη, γεγονός για το οποίο ο υπουργός Υγείας όχι μόνο δεν ένιωσε καμία ανάγκη να απολογηθεί, αλλά για ακόμη μια φορά έριξε τις ευθύνες στους πολίτες.

Κάθε επικοινωνιακό κολπάκι του Άδωνη Γεωργιάδη έχει την αντιστοιχία του σε όλα τα θέματα που χειρίζεται η κυβέρνηση. Από το success story και τη δημιουργία πλαστού πλεονάσματος μέχρι το θέμα Μπαλτάκου, η δημιουργία μιας εικονικής πραγματικότητας γίνεται με τεράστια άνεση, η διαστρέβλωση των πραγματικών γεγονότων γίνεται πλέον αυτόματα και οι ευθύνες μετατίθενται ραγδαία και με επαγγελματικό τρόπο μακριά από το «ιερό πρόσωπο» του Αντώνη Σαμαρά.

Το βασικό θέμα, όμως, δεν είναι η ύπαρξη αυτής της καθεστωτικής μηχανής που μετατρέπει σε κιμά την πραγματικότητα, αλλά η ύπαρξη πολιτών που καταναλώνουν με ευχαρίστηση τον παραγόμενο κιμά και συνεχίζουν να προσφέρουν την εμπιστοσύνη τους στον κρεοπώλη. Και για όσο καιρό συνεχίζουν να υπάρχουν αυτοί οι πολίτες – πελάτες, χρήσιμο είναι να μένουν οι ελπίδες στην κατάψυξη για να μη χαλάσουν.

ΥΓ: Αυτή την επικοινωνιακή πολιτική θράσους δεν τη συναντούμε πρώτη φορά στη σύγχρονη πολιτική ιστορία. Ο υπουργός Υγείας υπονοεί εμμέσως πλην σαφέστατα ότι οι θάνατοι από γρίπη οφείλονται στο ότι «ο κόσμος στην Ελλάδα δεν θέλει να κάνει το εμβόλιο της γρίπης». Εν ολίγοις, πρόβλημα του κόσμου. Επιλογή του κόσμου. Δηλαδή, ας πρόσεχαν. Το ίδιο «ας πρόσεχαν» που είχε βρει να πει και ο Κώστας Σημίτης για τα θύματα της απάτης του Χρηματιστηρίου. Η μόνη διαφορά είναι ότι τα θύματα του σημιτικού «ας πρόσεχαν» είχαν χάσει τις περιουσίες τους, ενώ τα θύματα του αδωνικού «ας πρόσεχαν» έχασαν τις ζωές τους.

ΔΑΝΕΙΚΑ ΙΔΑΝΙΚΑ


Άδωνη, αυτό που έγραψες στο twitter…

adonis-twitter0504141

…στον Σαμαρά, το είπες;



Αν το είπες, μάλλον είσαι εκτός γραμμής. Παραιτήσου! Ο αρχηγός σου επιμένει…


samaras-BHMA1

ΥΓ: Βέβαια, αν η κυβέρνηση δε χρηματοδοτούσε τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των εργολάβων – εκδοτών – καναλαρχών, τότε αύριο όλο το λεφούσι των ΜΜΕ θα μιλούσε για «σκληρή κόντρα μέσα στην κυβέρνηση», για «μεγάλες διαφωνίες συνιστωσών εντός της ΝΔ», για «ασυνεννοησία και επικίνδυνη πολυφωνία στον κυβερνητικό σχηματισμό» και για «διγλωσσία που δείχνει απουσία ενιαίας πολιτικής γραμμής του κόμματος».

ΚΟΨΤΕ ΡΕ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ

kartesios0404141

«Να μη γίνουν ρυθμιστές οι χρυσαυγίτες». Έτσι ξεκίνησε η μέρα με τις εφημερίδες «ΕΘΝΟΣ» και «ΒΗΜΑ». Στη συνέχεια πήραν την καραμέλα ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Παπαδημούλης  – ο οποίος απορώ γιατί χώνεται από τη στιγμή που ο Βενιζέλος δήλωσε: «Εγώ και ο Σαμαράς εγγυόμαστε τη σταθερότητα της χώρας».

Πρώτον, στους χρυσαυγίτες έδωσε την άδεια να γίνουν ρυθμιστές ο Άρειος Πάγος που δεν είδε, δεν άκουσε, δεν ήξερε το βομβιστικό παρελθόν του Νίκου Μιχαλολιάκου κι έτσι τους έδωσε το δικαίωμα να συμμετέχουν στις εκλογές.

Δεύτερον, τους χρυσαυγίτες τους μετέτρεψε σε ρυθμιστές η ασυλία που τους παρείχε για όλα τα εγκλήματά τους η συγκυβέρνηση, μέχρι τη στιγμή που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας.

Τρίτον, τους χρυσαυγίτες τους μετέτρεψαν σε ρυθμιστές οι πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που εξόργισαν τους πολίτες, οι οποίοι με τη σειρά τους εντελώς βλακωδώς  ανακάλυψαν στο «πρόσωπο» της Χρυσής Αυγής τον μασκοφόρο εκδικητή που θα έμπαινε στη Βουλή και «θα πλάκωνε στα κλωτσομπουνίδια τους αλήτες πολιτικούς».

Πέμπτον, τους χρυσαυγίτες τους μετέτρεψαν σε ρυθμιστές η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που έσπειραν, καλλιέργησαν και καρπώθηκαν τη σοδειά της θεωρίας των δύο άκρων.

Έκτον, τους χρυσαυγίτες τους μετέτρεψε σε ρυθμιστές ο Αντώνης Σαμαράς δίνοντας βασικότατους ρόλους εντός της κυβέρνησης σε «μεταμελημένους» νεοναζί, σε ακροδεξιά παράσιτα με νεοφιλελεύθερη ρητορική και περήφανους υβριστές της Αριστεράς.

Έβδομον, τους χρυσαυγίτες τους μετέτρεψε σε ρυθμιστές το ΠΑΣΟΚ που συνεχίζει να στηρίζει τη σημερινή ηγεσία της  ΝΔ, ενώ ταυτόχρονα ομολογεί πως γνωρίζει ότι ο Σαμαράς εκτός από τον Μπαλτάκο έχει γύρω του και αρκετούς άλλους… Μπαλτάκους.  Και αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει το μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Πρωτόπαπας ο οποίος … κάλεσε σήμερα τη Νέα Δημοκρατία να μην επιλέξει τον Φαήλο Κρανιδιώτη για το ευρωψηφοδέλτιό της καθώς έχει κατά καιρούς εκφράσει ακροδεξιές απόψεις. Το λέει και η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ, η οποία προσφάτως αναβαθμίστηκε σε εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ στα τηλεοπτικά πάνελ.

alsalech-twitter

Όγδοον, τους χρυσαυγίτες τους μετέτρεψε σε ρυθμιστές το MEGA (ιδιοκτησία των εκδοτών των εφημερίδων ΕΘΝΟΣ και ΒΗΜΑ) ο ΣΚΑΪ και ο ΑΝΤ1, που τους σύστησαν στο τηλεοπτικό κοινό, τους «φυσιολογικοποίησαν»ως πολιτικό σχηματισμό  και έκρυβαν τα καθημερινά τους εγκλήματα εναντίον Ελλήνων και μεταναστών. Επίσης, τον ίδιο ρόλο έπαιξαν και διάφορες εφημερίδες που μετέτρεψαν τους χρυσαυγίτες σε καλούς προσκόπους οι οποίοι περνούσαν τις γιαγιάδες από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο.

Κατόπιν τούτων και πολλών άλλων, καλό και χρήσιμο είναι να κοπεί η πλάκα της ανησυχίας κάπου εδώ. Επιχειρηματίες, πολιτικοί  και ΜΜΕ που στηρίζουν με νύχια και με δόντια τον ακροδεξιό συρφετό του Σαμαρά δεν γίνονται πιστευτοί όταν δηλώνουν την ανησυχία τους για το ρυθμιστικό ρόλο της Χρυσής Αυγής. Έναν ρόλο που όλοι γνωρίζουμε ότι αυτοί οι ίδιοι της τον παραχώρησαν.

BACK TO 50’s… 40’s… 30’s…

kartesios030414

Υπόσχεται ο Σαμαράς τη Νέα Ελλάδα. Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Η Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας (ΕΟΝ ή Ε.Ο.Ν.) ήταν κυβερνητική οργάνωση νέων που ιδρύθηκε από το καθεστώς του Μεταξά το 1936. Ο ύμνος της ΕΟΝ αναφερόταν στην πατρίδα, την ιστορία της, τον Κυβερνήτη αναφερόμενος στον Μεταξά (σήμερα στον Σαμαρά), στο Βασιλιά (σήμερα θα αναφερόταν στην Queen Angela Dorothea) και παρότρυνε για μια νέα Ελλάδα.


Στην γλυκειά μας την Πατρίδα
την τρανή κι ηρωική
σ’ είσαι πάντοτε η ελπίδα Νεολαία Ελληνική.

Την ολόθερμη ψυχή σου
εθνική φωτίζει αυγή
κι ο Μεγάλος Κυβερνήτης πάντα εμπρός θα σ’ οδηγεί.

Εμπρός για μιαν Ελλάδα νέα,
εμπρός, μ’ ελληνική καρδιά,
εμπρός, περήφανα, γενναία,
ναι, της Ελλάδος τα παιδιά.

Εμπρός, η δόξα η παληά μας
να ξαναζήση είναι καιρός
με τον μεγάλο Βασιληά μας,
εμπρός, πάντοτε εμπρός!

Στίχοι: Σ. Π. Μεταξά, Μουσική: Αχ. Παπαδημητρίου


Οι εκτροπές πολιτευμάτων δεν ανακοινώνονται. Γίνονται. Και η υπόθεση Μπαλτάκου είναι μόνο ένα μέρος της προσπάθειας συστηματικής εκτροπής του πολιτεύματος, η οποία σε μεγάλο βαθμό έχει ήδη επιτευχθεί. Αυτό που, κυρίως, διαπιστώνεται από τις διάφορες δικαιολογίες Μπαλτάκου είναι ότι λειτουργούσε κατ’ εντολήν και πλήρη γνώση του πρωθυπουργού της χώρας, έχοντας μάλιστα λάβει και «λευκή επιταγή» σχετικά με τον τρόπο που θα διαχειριζόταν τη χρήση της «Χρυσής Αυγής» ως παρακρατικό και παραστρατιωτικό μηχανισμό της συγκυβέρνησης.

Η σούπα κινδύνεψε να χαλάσει όταν οι χρυσαυγίτες ζαλίστηκαν από τα ποσοστά τους, κυριεύτηκαν από την αλαζονεία της εκλογικής τους δύναμης και –ας μην κοροϊδευόμαστε – της αποδοχής τους από σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας, με αποτέλεσμα να μη δέχονται πλέον το ρόλο του κομπάρσου στη συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ.

Όπως η Ιερουσαλήμ είναι γεμάτη από τρελαμένους αμερικανούς τουρίστες που κυκλοφορούν με χιτώνα επειδή ξαφνικά «ένιωσαν» ότι ο Ιησούς μπήκε μέσα τους, έτσι και οι χρυσαυγίτες θεώρησαν ότι η μοίρα κάλεσε το εκμηδενισμένο IQ τους να καθαρίσει την Ελλάδα από όσους δεν πίστευαν ότι είναι απόγονοι του Δία.

Ο Μπαλτάκος ήταν απλά ένας μόνο από τους συνδέσμους μεταξύ της συγκυβέρνησης και του παρακράτους. Με κάθε επισημότητα. Και αναφέρω πάντα τη «συγκυβέρνηση» επειδή ο Μπαλτάκος δεν ήταν γ.γ. της ΝΔ, αλλά συνολικά της κυβέρνησης καθώς δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κάποιο στοιχείο που να αμφισβητεί το γεγονός πως ήταν αποδεκτός και από τους τρεις ετέρους της τότε συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, του Ιουνίου του 2012.

Η ΔΗΜΑΡ δεν αποχώρησε από τη συγκυβέρνηση λόγω Μπαλτάκου, ούτε άφησε να εννοηθεί ποτέ κάτι τέτοιο. Και όμως γνώριζαν τον πολλαπλώς δηλωμένο αντικομουνισμό του Μπαλτάκου. Ακόμη και σήμερα, λοιπόν, όταν ο Φώτης Κουβέλης και ο Ευάγγελος Βενιζέλος καταγγέλλουν τον Μπαλτάκο, είναι προφανές ότι δεν το κάνουν με την ειλικρίνεια της πρότερης άγνοιας, αλλά με την υποκρισία στην οποία τους υποχρεώνει η αποκάλυψη του video.

Ο Φώτης Κουβέλης έπαιξε το ρόλο του στη συγκυβέρνηση μέχρι να οριστικοποιηθεί η κατάσταση των μνημονίων. Τόσο τον χρειάζονταν, τόσο έμεινε. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, όμως, δεν έπαψε λεπτό να δίνει το άλλοθι του συνταγματολόγου, σε κάθε παραβίαση του Συντάγματος, στην κατάργηση όλων  των αρχών και των στοιχείων πού καθιστούν ένα πολίτευμα δημοκρατικό, στην αχρήστευση κάθε ουσιαστικού λόγου ύπαρξης και λειτουργίας της Βουλής.

Πολιτικά, λοιπόν, η εκτροπή του πολιτεύματος εξελισσόταν ομαλότατα δίχως καμία ουσιαστική κοινωνική αντίδραση και, κυρίως, δίχως να χρειαστεί επισήμως να «εκτεθούμε διεθνώς» από αδιάκριτες πραξικοπηματικές πρακτικές όπως π.χ. οι προφητείες του Θεόδωρου Παγκάλου σύμφωνα με τις οποίες «αν δεν ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο θα χρειαστεί η επέμβαση του στρατού και των τανκς για να προστατεύσουν τις τράπεζες». Η μόνιμη απουσία του πρωθυπουργού από τη Βουλή, αρκούσε για να γίνει κατανοητό ότι κάπου αλλού γεννιόταν η πολιτική πραγματικότητα.

Ταυτόχρονα με τις πολιτικές ενέργειες, το Νέο Καθεστώς είχε βάλει τις επίσημες δυνάμεις ασφαλείας του  συνεπικουρούμενες, συνεργαζόμενες και κάποιες φορές καθοδηγούμενες από τη «Χρυσή Αυγή» να σπέρνουν το φόβο και να δημιουργούν δεκάδες αιματοκυλισμένα και χημικοψεκασμένα θύματα που λειτουργούσαν ως παράδειγμα προς αποφυγήν για κάποιον που ξαφνικά ένιωθε την ανάγκη να βγει στο δρόμο. Πάντως αυτό, σίγουρα δε μπορεί να εκληφθεί ως άλλοθι για τη σιωπή και την απραξία της κοινωνίας.

Τι συμβαίνει, όμως σήμερα; Σήμερα, αγαπημένοι φίλοι, δε συμβαίνει τίποτα. Η ζωή συνεχίζεται, ο αντικομουνισμός παραμένει σημαία της κυβέρνησης, η Δικαιοσύνη δεν παρεμβαίνει για να εξετάσει τις σχέσεις και τη συνεργασία κυβέρνησης – παρακρατικών, ο διχαστικός λόγος του πρωθυπουργού, των υπουργών του και των επικοινωνιακών λακέδων του συνεχίζεται με ρυθμό ίδιο με εκείνον πριν την αποκάλυψη του video και εμείς, ο κόσμος, οι πολίτες, είμαστε σπίτια μας ελπίζοντας να ενταχθούμε στην επόμενη ομάδα που θα δεχθεί ως επίδομα ανοχής και σιωπηλής υποστήριξης το ποσό των 500 ευρώ. Λένε ότι η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η Δημοκρατία είναι έννοιες πολύτιμες και ακριβές, αλλά καταστήσαμε με τη στάση μας σαφές ότι τα 500 ευρώ είναι πολυτιμότερα.

ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ ΤΟ ΦΙΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ

ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ!

kartesios020414

Να, εδώ το MEGA και το ΒΗΜΑ πανηγυρίζουν τη δήλωση Σαμαρά για «Νέα εποχή, χωρίς δανεικά». Συγκεκριμένα, ο πρωθυπουργός δήλωσε στο ΒΗΜΑ στις 23 Μαρτίου «Οι δημοσιονομικοί στόχοι που επιτεύχθηκαν, κυρίως το πρωτογενές πλεόνασμα, εγκαινιάζουν μια νέα εποχή όπου η Ελλάδα δεν θα έχει πια ανάγκη να ζητεί κάθε τόσο δανεικά για να αντιμετωπίζει τις τρέχουσες ανάγκες της. Και σηματοδοτούν μια Ελλάδα πολύ πιο ανεξάρτητη απ’ ό,τι υπήρξε ποτέ στο παρελθόν».

Να, εδώ το ΒΗΜΑ γράφει ότι ο Στουρνάρας είπε «η Ελλάδα θα βγει στις αγορές το α΄ εξάμηνο του 2014 με ομόλογα 3 έως 5 ετών». Και το ότι θα βγούμε στις αγορές είναι ένδειξη, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, ότι  «βγαίνουμε από την κρίση και από τα μνημόνια».

Άραγε, όμως, τι θα βγει η Ελλάδα να κάνει στις αγορές; Μήπως για ψώνια; Δε νομίζω. Μήπως για βόλτα; Ούτε αυτό. Η Ελλάδα θα βγει στις αγορές να αναζητήσει δανεικά. Διότι τι άλλο από δανεικά είναι η πώληση ομολόγων; Και, μάλιστα, θα βγει «δειλά» να αναζητήσει δανεικά.

Τι ήταν η χρεοκοπία στην Ελλάδα αν όχι η αδυναμία διαχείρισης του χρέους της; Ενός χρέους που προήλθε από δανεικά και κατόπιν ότι δε μπορούσε να βρει άλλα δανεικά από τις αγορές για να ξεπληρώσει τα προηγούμενα δανεικά από τις αγορές; Και άραγε σε τι αφορούσε η «αναδιάρθρωση χρέους» αν όχι στο «κούρεμα» των ομολόγων στα οποία ήταν και χτες αφιερωμένος ο Σαμαρικός πανηγυρικός της ημέρας;

Ο ίδιος πρωθυπουργός, λοιπόν, που πανηγυρίζει επειδή «η Ελλάδα δεν θα έχει πια ανάγκη να ζητεί κάθε τόσο δανεικά» πανηγυρίζει επίσης και για το ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να βγει στις αγορές για δανεικά!

Μιλώντας για δανεικά, η κυβέρνηση πανηγυρίζει που τήρησε όλους τους όρους του Μνημονίου κι έτσι θα μας δοθεί ένα νέο υπερδάνειο από την Τρόικα. Το οποίο υπερδάνειο θα δοθεί σε 3 δόσεις. Η πρώτη τον Απρίλιο, ως επιβράβευση της πρόσφατης ψήφισης του πολυνομοσχεδίου που τερμάτισε κάθε ελπίδα ανάπτυξης.

Στη συνέχεια, για τις άλλες δύο δόσεις – 1 δισεκ. τον Ιούνιο κι 1 δισεκ. τον Ιούλιο- θα υπάρξουν έξι προαπαιτούμενα ανά δόση. Και όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει το «προαπαιτούμενα». Βέβαια δε γνωρίζουμε ακριβώς ποια θα είναι, αλλά σίγουρα θα είναι κάποιες ακόμη «θυσίες», κάποιες ακόμη «μεταρρυθμίσεις».

Την ώρα, λοιπόν, που ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι όλα αυτά «σηματοδοτούν μια Ελλάδα πολύ πιο ανεξάρτητη απ’ ό,τι υπήρξε ποτέ στο παρελθόν», έρχεται ο υπουργός Οικονομικών να δηλώσει «Δεν ξέρω να σας πω ακριβώς ποια θα είναι τα 6+6 προαπαιτούμενα-ορόσημα για τις δύο δόσεις, είναι δουλειά της Κομισιόν» σε μια προφανή προσπάθεια να παραπέμψει την ανακοίνωση της λυπητερής για μετά τις εκλογές. Για τόση ανεξαρτησία μιλάμε!

Ακριβώς δηλαδή όπως το βροντοφώναξε ο κ. Σαμαράς «Η Ελλάδα μπορεί τα πάντα! Είμαστε ήδη στην νέα εποχή για την Νέα Ελλάδα». Κοινώς, την πουτσίσαμε.

ΛΟΛΑ ΝΑ ΕΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

Aκούστε τον ίδιο τον Κωστή Χατζηδάκη να λέει ότι διαθέτει «συγκριτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα βιβλία του Νταν Μπράουν κυκλοφορούν στην Αγγλία και στην Αμερική με τιμές 50% – 100% χαμηλότερες απ’ ότι κυκλοφορούνε στην Ελλάδα».

Δηλαδή, λέει ο υπουργός ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ότι αν στην Ελλάδα ένα βιβλίο κυκλοφορεί στην τιμή των 20 ευρώ, στην Αγγλία και στην Αμερική κυκλοφορεί στην τιμή των 10 έως 0 ευρώ! Πάμε πάλι,  σύμφωνα με τα συγκριτικά στοιχεία του υπουργού ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, τα βιβλία του Νταν Μπράουν διανέμονται δωρεάν από τα βιβλιοπωλεία της Αγγλίας και της Αμερικής. Φαντάζομαι, λοιπόν, ότι στις εκπτώσεις  μπορεί ο βιβλιοπώλης του Λονδίνου ή της Ν. Υόρκης να σου δώσει και 5 ευρώ για να πάρεις το βιβλίο. Μπράβο υπουργέ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ! Πίσω ΤΩΡΑ στο Δημοτικό.

Ω ΡΕ ΚΑΤΙ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ

“Είμι ξικάθαρος”. Δεν το ψηφίζω στις εκπομπές, το ψηφίζω στη Βουλή.

ΣΦΑΞΕ ΜΕ ΑΓΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΞΕΥΡΩΠΑΪΣΤΩ

kartesios290314

Δε θυμάμαι ποτέ να πέρασε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος από τη βουλή κάποιο νομοσχέδιο που θα έσωζε συντάξεις, μισθούς, θέσεις εργασίας, συμφέροντα μικρομεσαίων, αξιοπρέπεια ανασφάλιστων.

Για όλα αυτά πάντα υπάρχει χρόνος να διορθωθούν. Το 2030 θα πάρουν αύξηση οι χαμηλοσυνταξιούχοι, το 2040 προβλέπεται να σταματήσει η διαρκής μείωση μισθών, το 2070 υπολογίζεται να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, το 2120 θα αρχίσει η υποχώρηση της ύφεσης και το 2450 θα συζητήσουμε για κράτος πρόνοιας. Όλα αυτά έχουν περιθώριο να περιμένουν.

Το αντίθετο, κάθε φορά που ένα νομοσχέδιο πρέπει να περάσει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος από τη βουλή αυτής της δημοκρατίας είναι για να χαθούν θέσεις εργασίας, για να καταργηθούν εργασιακά δικαιώματα, για να κλείσουν μικρομεσαίοι, για να ενισχυθούν με κρατικό χρήμα οι ιδιωτικές τράπεζες, για να χάσουν δικαιώματα οι ασφαλισμένοι, για να επιτραπούν οι κατασχέσεις όσων δεν τα βγάζουν πλέον πέρα, για να μπορεί το JUMBO να πουλάει ψωμί και φάρμακα.

Συνήθως στις δημοκρατίες το επείγον υπάρχει για να δημιουργείς και να προσφέρεις στους πολίτες. Σε αυτή τη δημοκρατία, επείγον είναι το γκρέμισμα, η διάλυση, η αποδόμηση. Μετά από κάθε ψήφιση πολυνομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κάτι χιλιάδες Έλληνες μπαίνουν σε πλοία, τρένα και αεροπλάνα και μεταναστεύουν για να σωθούν.

Εντάξει, είναι χιλιοειπωμένο και πολλάκις διαπιστωμένο ότι υπάρχει απέναντί μας μια αποικιοκρατική συμπεριφορά. Μας χλευάζουν, μας ειρωνεύονται, μας ταπεινώνουν και γενικώς θυμίζουν ιεραπόστολους με τη συνοδεία ενόπλων οι οποίοι ήρθαν στον καταυλισμό για να μας εκπολιτίσουν. Τουτέστιν να μάθουμε ότι αν δεν πεινάσουμε κι αν δε σκύψουμε, δεν υπάρχει σωτηρία. Υπάρχει αυτό το «εμείς ξέρουμε, εσείς είστε ηλίθιοι». Είναι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Γεωργιάδης κοσμικοί Ευρωπαίοι και προσπαθούν να μας εξευρωπαΐσουν κι εμάς πάση θυσία. Συνεπικουρούμενοι από κάτι Ελιές και Ποτάμια που δείχνουν να μας κάνουν χάρη ασχολούμενοι μαζί μας.

Εσχάτως, όμως, μια άλλη εικόνα έρχεται στο μυαλό μου. Είναι αυτή που βλέπεις να σου κλέβουν το αυτοκίνητο, τηλεφωνείς το ίδιο λεπτό στην αστυνομία να δηλώσεις την κλοπή κι ακούς τον πολύπειρο αστυνομικό να σου λέει με βεβαιότητα: «Θα το καταγράψω, αλλά να ξέρεις ότι ήδη είναι σε μάντρα και έχει γίνει ανταλλακτικά». Δεν πα να φωνάζεις «ποια μάντρα και παπαριές, τώρα το βλέπω να στρίβει ολόκληρο στην τάδε οδό»; Ο μπάτσος θα επιμένει ψύχραιμα ότι εν πάση περιπτώσει, σε μάντρα θα καταλήξει και θα γίνει ανταλλακτικά.

Είναι το δεδομένο. Αυτό το «μην το ψάχνεις, απλά άρχισε να μαζεύεις λεφτά για να αγοράσεις άλλο αυτοκίνητο». Κι εσύ ξεκινάς πάλι να μαζεύεις λεφτά, να αγοράζεις άλλο αυτοκίνητο, να στο κλέβουν και πάλι να σου λέει ο μπάτσος ότι είναι σε μάντρα κι έγινε ανταλλακτικά. Ώσπου στο τέλος συνηθίζεις και το παίρνεις απόφαση ότι θα αγοράζεις αυτοκίνητο για να σου το κλέβουν. Κι επειδή το έχεις πάρει απόφαση, σταματάς πια να βάζεις συναγερμό, δεν το κλειδώνεις και στο τέλος αφήνεις και το κλειδί στη μίζα.

Εκείνη τη φορά, λοιπόν, που θα σου το κλέψουν κι εσύ θα τηλεφωνήσεις στην αστυνομία, θα σου πει ο μπάτσος «ρε φίλε με το κλειδί στη μίζα δε στο έκλεψαν το αυτοκίνητο, το έδωσες». Σε αυτό το σημείο είμαστε τώρα. Με το κλειδί στη μίζα, δε μας έκλεψε κανείς τη χώρα, ούτε μας ανάγκασε να χάσουμε τις δουλειές μας, ούτε μας υποχρέωσε να κλείσουμε τα μαγαζιά μας. Όταν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος αποφασίζουν να σου φορτώσουν 100 νέα μέτρα κι εσύ συνεχίζεις να πιστεύεις ότι δεν υπάρχουν νέα μέτρα, επειδή έτσι είπε ο Σαμαράς, συγγνώμη ρε φίλε αλλά κανείς δε σου έκλεψε τη ζωή. Μόνος σου την έδωσες.

ΕΣΥ ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΔΗΛΑΔΗ;

Λέει ο άνθρωπος στον… υπουργό: «Εκπροσωπείτε το κράτος των ιδιωτών» και απαντά ο υπουργός «Αν αυτό καταλάβατε…».

Δηλαδή εσύ τι καταλαβαίνεις τώρα;

Και αν δεν έγινε ξεκάθαρο, ορίστε και διευκρινίσεις από άλλη τηλεοπτική εμφάνιση του υπουργού.

Ποιος δεν κατάλαβε λοιπόν;

Ο ΑΔΩΝΙΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ – ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΑΚΟΜΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

kartesios250314

Τον τελευταίο καιρό ο υπουργός Υγείας δείχνει να στερεύει από εντυπωσιακές ατάκες. Η έμπνευσή του σβήνει και γίνεται όλο και πιο αναμενόμενος στις εμφανίσεις του. Το κοινό κουράστηκε. Η υπερπροβολή άρχισε το ροκάνισμά της και η τηλεόραση έχει σκληρούς κανόνες.

Μόλις τα νούμερα τηλεθέασης αρχίσουν να πέφτουν, θα πρέπει να αναζητηθεί κάποιος νέος Άδωνις για να αποχωρεί θυμωμένος και να επιστρέφει μετανιωμένος στις εκπομπές του Παπαδάκη, για να κάνει παρέα στο τηλεκαφενείο του Τράγκα, για να παίζει τον τσατισμένο με διάφορους δημοσιολογούντες που δήθεν τον ανακρίνουν ενώ ουσιαστικά του δίνουν πάσες για να βάζει επικοινωνιακά γκολ.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης μπορεί να έγινε υπουργός, όμως ποτέ δεν έπαψε να είναι showman. Είχε το χάρισμα να δημιουργηθεί πάθη. Άλλοι τον μισούσαν και άλλοι τον λάτρευαν επειδή «επιτέλους ένας δεξιός τα ρίχνει στους αριστερούς». Ελάχιστοι κρίνουν το έργο του, διότι ουσιαστικά δεν παράγει δικό του έργο. Υλοποιεί εντολές και το κάνει άψογα.

Οπότε μπορεί να κριθεί μόνο με την ιδιότητα του τηλεαστέρα και για τον -  o Θεός να τον κάνει -  πολιτικό λόγο που εκφράζει. Εδώ αρχίζει το πρόβλημα, καθώς ο πολιτικός του λόγος τερμάτισε πια την ασυναρτησία και την ακρότητα. Επαναλαμβάνεται, πλέον. Και αυτή είναι η κατάρα κάθε τηλεοπτικού καλλιτέχνη. Η έμπνευση έλαβε τέλος.

Ακόμη κι όταν ωρύεται ότι «Η Ελλάδα χρεoκόπησε οπότε δικαιολογούνται οι απολύσεις,  η ανεργία, η κατάργηση κάθε εργατικού δικαιώματος, οι ανασφάλιστοι, η κατάρρευση του ΕΣΥ, το ρήμαγμα των μικρομεσαίων», είναι πανεύκολο να τον αντιμετωπίσεις δείχνοντάς του απλά τον πίνακα των 20 πιο κερδοφόρων επιχειρήσεων και ομίλων στην εποχή της κρίσης. Στους πίνακες αυτούς βρίσκεις τον ΟΠΑΠ που τον πούλησαν σε κάποιον που τον αγόρασε με δανεικά, τα ΕΛΠΕ του Λάτση στον οποίο χαρίζουν και το Ελληνικό, τον ΟΤΕ που τον χάρισαν στους Γερμανούς, τη ΜΟΤΟΡ- ΟΙΛ του Βαρδινογιάννη, τα Jumbo των γνωστών εργασιακών σχέσεων, την Αττική Οδό Α.Ε, την ΕΛΛΑΚΤΩΡ Α.Ε. του Μπόμπολα, την ΙΝΤΡΑΛΟΤ του Κόκκαλη, τον ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ, την COCA – COLA, την OLYMPIA DEVELOPMENT του Γερμανού, τον ΔΙΕΘΝΗ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ ΑΘΗΝΩΝ των μπαταχτσήδων Γερμανών, ενώ ακολουθούν τράπεζες, τράπεζες και… τράπεζες.

Πώς γίνεται, λοιπόν, σε μία χώρα που χρεοκόπησε να μη χρεοκόπησαν όλοι; Και όχι μόνο να μη χρεοκόπησαν όλοι, αλλά την ώρα που μικρομεσαίοι, μισθωτοί και συνταξιούχοι χάνουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, κάποιοι άλλοι να παρουσιάζουν κέρδη. Άντε καλά, μαζί τα φάγαμε. Πώς γίνεται όμως να μη χρεοκοπήσαμε και όλοι μαζί; Σε αυτό το ερώτημα ο τηλεαστέρας δεν απαντά ή θα απαντήσει με κάποια αρλούμπα. Η οποία όμως θα είναι αναμενόμενη και ως εκ τούτου θα ακολουθήσει χλιαρό χειροκρότημα.

Εντάξει, τώρα δεν αντέχει και σε καμία λογική να γράφω ερωτήματα που αφορούν στον Άδωνη Γεωργιάδη. Απλώς, παρακολουθώντας χτες την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου με καλεσμένο τον τηλε-υπουργό πιάστηκε η ψυχή μου βλέποντας ανθρώπους που πήγαν εκεί για να πουν στον υπουργό το προσωπικό τους βάσανο και να του ζητήσουν να παρέμβει! Για αυτά που δικαιούνται και για αυτά που πλήρωναν επί χρόνια.

Ζητούσαν από τον πολυχρονεμένο πασά Άδωνη να τους κάνει χάρη! Κι εκείνος αντί να ντραπεί και να φύγει, υποσχόταν με μεγαλοθυμία ότι θα «κοιτάξει το πρόβλημα», ενώ γνωρίζει πως το «πρόβλημα» είναι ο ίδιος και το άθλιο κράτος που υπηρετεί. Ένα κράτος που εξαθλιώνει τους πολίτες του, εξασφαλίζει υπερκέρδη στους δικούς του και μετατρέπει τις υποχρεώσεις του προς τους πολίτες σε χάρη!

Παλιά, έξω από τα υπουργεία, τους Δήμους και τις δημόσιες υπηρεσίες έστηναν οι γραμματιζούμενοι τραπεζάκια και επί πληρωμή έγραφαν τις αιτήσεις των αγράμματων πολιτών. Τώρα που τελειώνει για τον Άδωνη Γεωργιάδη η καριέρα του τηλεοπτικού καλεσμένου θα μπορούσε κι αυτός να στήσει ένα τραπεζάκι έξω από το υπουργείο Υγείας και να δέχεται αιτήματα απεγνωσμένων.

Έτσι όπως μας κατάντησε να ζούμε, θα ήταν μια αρκετά κερδοφόρα επιχείρηση. 10 ευρώ το αίτημα. Με τόσα θύματα της κυβερνητικής πολιτικής που ο ίδιος υπηρετεί, μέσα σε λίγους μήνες θα μάζευε αρκετά χρήματα ώστε να μη ζήσει την οικονομική τραγωδία που βιώνουν συνάδελφοί του στους οποίους φέρθηκε σκληρά η τηλεόραση όταν δεν έφερναν πλέον τα απαραίτητα νούμερα.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΙΟΡΤΗ

Το blog Καρτέσιος
δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στην κατηγορία «Ενημέρωση» και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΚΑΙΡΟΣ


ΑΡΧΕΙΟ