ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΣΩΣΙΒΙΟΥ

kartesios291014

Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται. Τι γίνεται όμως αν είναι καραφλός επειδή έχει μοιράσει τις τρίχες του σε success story, σε σπουδαία ευρήματα της Αμφίπολης και σε «ΕΓΩ σκίζω τα μνημόνια κάθε μέρα»; Σε αυτή την περίπτωση δεν έχει από πού να πιαστεί. Πνίγονται. Επιτέλους! Οι μπουρμπουλήθρες των stress tests βγαίνουν με αγωνία στην επιφάνεια. Η μετοχή της Εθνικής στα 2 ευρώ. Φτηνότερη από μια εξάδα εμφιαλωμένων νερών. Ρέστα από τσιγάρα η πάλαι ποτέ Μεγάλη Κυρία του Χρηματιστηρίου.

Αυτά, σήμερα. Και είναι πολλά τα ανάλογα σημερινά. Γι’ αυτό και κανείς δεν προλαβαίνει να ασχοληθεί με τα παλιά. Όπως όταν μας έλεγαν ότι η Ελλάδα δεν είχε κανένα περιθώριο να διαπραγματευτεί το Μνημόνιο έχοντας ως όπλο της την έξοδό της από την ευρωζώνη. Τότε που μας έλεγαν ότι ήμασταν ένα τίποτα κι ότι οι Ευρωπαίοι μας κάνουν χάρη που μας πνίγουν στα χρέη.

Ο απερχόμενος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο παραχώρησε την τελευταία του συνέντευξη στον Πολ Τέιλορ του πρακτορείου ειδήσεων Reuters και μεταξύ άλλων ανέφερε μία ιδιωτική σύσκεψη που είχε συγκαλέσει με κορυφαίους οικονομολόγους από ευρωπαϊκές και αμερικανικές τράπεζες τον Ιούλιο του 2012.

«Τους έκανα δύο ερωτήσεις. “Πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι η Ελλάδα θα είναι ακόμη στην ευρωζώνη στα τέλη του έτους;”. Όλοι, εκτός από έναν, είπαν ότι δεν θα είναι. Το κεντρικό σενάριο προέβλεπε την έξοδο της Ελλάδας. Κατόπιν ρώτησα: “Πόσοι από εσάς πιστεύετε ότι θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε το ευρώ με τη σημερινή του μορφή;” Οι απαντήσεις ήταν πενήντα-πενήντα».

Ο Μπαρόζο δήλωσε ότι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του μήνα εκείνου στην προσπάθειά του να πείσει τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά να προωθήσει ευρείες μεταρρυθμίσεις και τη Γερμανίδα καγκελάριο την ισχυρότερη αρχηγό κράτους στην ΕΕ, να κρατήσει την Ελλάδα στην ευρωζώνη.

«Υπήρχαν πολλές σημαντικές προσωπικότητες ακόμη και μέσα στη γερμανική κυβέρνηση που έλεγαν ότι το καλύτερο θα ήταν η Ελλάδα και ορισμένες άλλες χώρες να αποχωρήσουν από την ευρωζώνη ώστε να μπορέσουμε να σώσουμε την υπόλοιπη. Εάν όμως η Ελλάδα έβγαινε από την ευρωζώνη η συνέπεια θα ήταν πως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία θα αντιμετώπιζαν άμεσα πίεση από τις αγορές. Η επιβίωση του ευρώ, που δημιουργήθηκε το 1999 ως ένα από τα βασικά θεμέλια της ενιαίας αγοράς, θα ετίθετο υπό αμφισβήτηση».

Και συνεχίζει ο Μπαρόζο περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο έπεισε τη Μέρκελ να κρατήσει στην ευρωζώνη την Ελλάδα: «Για μένα αυτό που είχε σημασία δεν ήταν τόσο να την πείσω ότι είχε συμφέρον να διατηρήσει την Ελλάδα στο ευρώ, αλλά να την πείσω σχετικά με τους κινδύνους που θα ενέσκηπταν εάν δεν είχαμε την Ελλάδα στο ευρώ. Είπα: “Θέλετε να κάνετε ένα άλμα στο σκοτάδι;”».

Η Ελλάδα, λοιπόν, είχε περιθώρια να διαπραγματευτεί. Θα βγουν κι άλλα περιθώρια στη φόρα όσο περνάνε τα χρόνια. Όμως η Ελλάδα εκτός από περιθώρια διαπραγμάτευσης είχε κι έναν τρομαγμένο και υποταγμένο πρωθυπουργό ο οποίος ποτέ του δε θα τολμούσε να ρωτήσει ο ίδιος τη Μέρκελ: «Θέλετε να κάνετε ένα άλμα στο σκοτάδι;». Το μόνο που ενδιέφερε τότε τον Σαμαρά και μέχρι σήμερα τον ενδιαφέρει είναι η παραμονή του στην πρωθυπουργία. Ποτέ δεν τον ενδιέφερε να διαπραγματευτεί τη θέση της Ελλάδας και των ελλήνων. Δεν τον ενδιέφερε αν έπαιρνε ρίσκο για τη χώρα. Τον ενδιέφερε να μην πάρει κανένα προσωπικό ρίσκο. Με «ναι σε όλα» δίχως την ελάχιστη αμφισβήτηση των εντολών που λαμβάνει. Κι έτσι φτάσαμε ως εδώ.

Και το «εδώ» είναι και η τριμηνιαία έκθεση, περιόδου Ιουλίου – Σεπτεμβρίου 2014, που έδωσε στη δημοσιότητα το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής σύμφωνα με την οποία «συμπτωματικό της ρευστής κατάστασης είναι, ότι δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί ένα εθνικό πρόγραμμα για την εποχή μετά το τρέχον “μνημόνιο” (που τελειώνει το 2014) (…) Όποια λύση και αν επιλεγεί, η έξοδος στις αγορές ή το αγκυροβόλιο του ΕΜΣ (πχ μέσω μια προληπτικής γραμμής πίστωσης ή με απευθείας δανεισμό), θα συνοδεύεται από στενή εποπτεία της ελληνικής οικονομικής πολιτικής».

Και το «εδώ» είναι επίσης η είδηση «Την ετήσια έκθεσή της με τις χώρες που αξίζει κάποιος να επενδύσει τα χρήματά του, δημοσίευσε την Τετάρτη η Παγκόσμια Τράπεζα με την Ελλάδα να βρίσκεται στην τελευταία θέση. Σύμφωνα με την έκθεση, αν θέλει κάποιος να επενδύσει στην ευρωπαϊκή περιφέρεια,θα πρέπει να αναλάβει και το ρίσκο αυτής του της απόφασης, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα κατέχει τη θλιβερή πρωτιά των χωρών που αποτελούν κόκκινο πανί για επενδύσεις».

Και το «εδώ» είναι επίσης η νέα έκθεση της Unicef που παρακολουθεί τις μεταβολές της παιδικής φτώχειας στις 41 χώρες του ΟΟΣΑ σύμφωνα με την οποία «όσον αφορά την Ελλάδα, με βάση τη μεταβολή στην παιδική φτώχεια με έτος βάσης το 2008, καταλαμβάνει την 40η και προτελευταία θέση, παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 17,5 ποσοστιαίες μονάδες (από 23% το 2008 σε 40,5% το 2012) καλύτερη μόνο από την Ισλανδία (επιδείνωση κατά 20,4%). Μάλιστα, στην κατάταξη, με βάση το ποσοστό νέων ηλικίας 15-24 ετών οι οποίοι δεν σπουδάζουν, δεν εργάζονται και δε συμμετέχουν σε κανένα πρόγραμμα κατάρτισης η Ελλάδα καταλαμβάνει και πάλι την 40η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 8,9 ποσοστιαίες μονάδες (από 11,7% το 2008 σε 20,6% το 2012)».

Και το «εδώ» είναι επίσης η είδηση ότι «Το 1/3 του διαθέσιμου εισοδήματός τους έχασαν τα ελληνικά νοικοκυριά, εξαιτίας των αλλεπάλληλων περικοπών μισθών και συντάξεων, καθώς και της φοροαφαίμαξης κατά την πενταετία της κρίσης, όπως προκύπτει από τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.) για τους τριμηνιαίους μη χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς θεσμικών τομέων. Σύμφωνα με την ΕΛ.ΣΤΑΤ., από το β’ τρίμηνο του 2009 έως το β’ τρίμηνο του 2014 το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώθηκε κατά 12,6 δισ. ευρώ, κατρακυλώντας από τα 43,4 δισ. ευρώ στα 30,8 δισ. ευρώ».

Αυτά είναι τα «εδώ» στα οποία μας οδήγησαν η αγωνία της καριέρας του πρωθυπουργού Σαμαρά και η υπεύθυνη πολιτική της συγκυβέρνησης του Βενιζέλου. Αυτά είναι τα «εδώ» που τώρα τους τρομάζουν και έφτασε στο σημείο ολόκληρη κυβέρνηση να εστιάζει την επίθεσή της σε μία περιφερειάρχη κι έναν δήμαρχο που άφησε να παιχτεί ο ύμνος του ΕΑΜ στην παρέλαση. Με αυτά πολιτεύονται. Έτσι περνάνε τις μέρες τους οι νεκροζώντανοι του Μαξίμου. Όσες τους απέμειναν μέχρι τον οριστικό πολιτικό τους θάνατο…

ΤΟ ΟΡΓΙΟ ΤΩΝ ΟΡΝΙΩΝ

kartesios271014

Στον επίλογο (;) αυτής της αστειότητας με τα stress tests των τραπεζών εμφανίστηκε η κυρία Βούλτεψη δηλώνοντας «Ο ΣΥΡΙΖΑ λυπάται που οι καταθέσεις των Ελλήνων είναι ασφαλείς». Ως εδώ όλα καλά. Η κατηγορία της Βούλτεψη είχε συγκεκριμένο στόχο και παραλήπτη. Τα κόμματα συνηθίζουν να μαλώνουν μεταξύ τους, έχει πλάκα.

Τι γίνεται, όμως, στην περίπτωση που η Βούλτεψη, ο Βορίδης, ο Γεωργιάδης, ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος δεν απευθύνουν τις κατηγορίες τους προς ένα κόμμα, αλλά γενικά προς τους πολίτες που τολμούν να ασκήσουν κριτική στην κυβέρνηση; Τι γίνεται όταν ο Βενιζέλος δηλώνει γενικά «Λυπούνται όσοι ζουν πολιτικά ως παράσιτα του μνημονίου»; Τι γίνεται όταν ο Σαμαράς λέει αορίστως «Εμείς προχωράμε και αφήνουμε τους ακραίους στη μιζέρια τους»;

Τι γίνεται όταν δίνεται η γραμμή από υπουργικά και βουλευτικά γραφεία να γεμίσουν τα social media το πρωί της Κυριακής και εν αναμονή των αποτελεσμάτων των stress tests με ατάκες τύπου «Κατανοητή η χαρά σας να αποτύχουν οι ελληνικές τράπεζες, αλλά δε θα σας περάσει»;

Γίνεται το εξής απλό: Ενοχοποιείται η κριτική προς την κυβέρνηση και ταυτίζεται με την προδοσία της χώρας. Τους έχω ικανούς αύριο να ποινικοποιήσουν την κριτική. «Ακραίοι» κατά τον Σαμαρά είναι όσοι δε συμμερίζονται τη χαρά του για τις «επιτυχίες» του. «Πολιτικά παράσιτα του μνημονίου» χαρακτηρίζει ο Βενιζέλος όσους από την πρώτη στιγμή τάχθηκαν κατά του μνημονίου.

Υποκρίνεται ο Σαμαράς ότι δεν αντιλαμβάνεται πως αυτοί που χαρακτηρίζει «ακραίους στη μιζέρια τους» είναι η μεγάλη πλειοψηφία που αποδοκίμασε την πολιτική του με την ψήφο της στις ευρωεκλογές και με τις απαντήσεις της στις δημοσκοπήσεις. Υποκρίνεται ο Βενιζέλος ότι δεν αντιλαμβάνεται πως αυτούς που χαρακτηρίζει «πολιτικά παράσιτα του μνημονίου» είναι η ακόμη μεγαλύτερη πλειοψηφία που τον φτύνει καθημερινά και τον έχει εκμηδενίσει εκλογικά.

Η συγκυβέρνηση επέλεξε να έρθει σε ευθεία σύγκρουση με την πλειοψηφία των πολιτών χυδαιολογώντας και υβρίζοντάς τους. Τους τιμωρεί και τους εκδικείται. Όμως το μέγεθος της ηλιθιότητας του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης φαίνεται από το γεγονός ότι επιμένει να κατηγορεί τους πολίτες που δεν αντέχουν άλλο την κυβερνητική πολιτική ως «επιχαίροντες για τις δυσκολίες της χώρας».

Βρε ηλίθιοι, είναι δυνατόν να χαιρόμαστε που εξαθλιωνόμαστε; Είναι δυνατόν να χαιρόμαστε επειδή αύριο οι τράπεζες θα θελήσουν ακόμη ένα σκασμό λεφτά για να μην καταρρεύσουν και τα λεφτά αυτά θα τα πάρουν από εμάς; Βρε όρνια, είναι δυνατόν ο άνεργος, ο απολυμένος, ο χαμηλοσυνταξιούχος να χαίρονται που θα πεινάσουν κι άλλο αρκεί να πέσουν τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας;

Πόσο οπαδικά μαλακισμένη είναι η όποια πολιτική σας σκέψη; Ποιος χαίρεται βρε όργια που ετοιμάζεστε να μας πνίξετε μέσα σ’ ένα ακόμη μνημόνιο, μόνο και μόνο επειδή έτσι θ’ ανέβουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ; Πανηγύριζε ο Βενιζέλος τον Απρίλιο λέγοντας «Η επάνοδος της Ελλάδας στις αγορές είναι η επίσημη, πανηγυρική, χειροπιαστή επιβεβαίωση της αλλαγής σελίδας». Να ποιος χαίρεται με κάθε ψέμα που ξερνάει και μέχρι σήμερα δεν έχει ζητήσει ούτε μισή συγγνώμη για τις καταστροφικές αποφάσεις και υπογραφές του.

Ο Σαμαράς είναι αυτός που χαίρεται επειδή έπιασαν τόπο οι εξαπατήσεις του από τα Ζάππεια. Αυτοί είναι οι ακραίοι που μας οδηγούν όλο και πιο βαθιά στη μιζέρια. Αυτά είναι τα παράσιτα που τρέφονται από τις μνημονιακές υποχρεώσεις και σπέρνουν την τρομοκρατία του Αρμαγεδδώνα αν φύγει η Τρόικα.

Αυτό το απύθμενου θράσους αληταριό προσπαθεί να ενοχοποιήσει την αγανάκτηση των πολιτών. Προσπαθεί να την κομματικοποιήσει και την αντιμετωπίζει ως πολιτικό αντίπαλο. Αλλά θα μου πείτε, όταν η κυβέρνηση έχει μετατραπεί σε club τραπεζιτών και κρατικοδίαιτων εργολάβων, λογικό είναι να θεωρεί πολιτικό αντίπαλο τη φτώχια και την εξαθλίωση των πολιτών και τους πολίτες τους ίδιους.

Σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε τώρα. Για το πρώτο πράγμα που βγήκε δημόσια να πανηγυρίσει η κυβέρνηση είναι η «υγεία» των τραπεζών. Μία φαινομενική «υγεία», μία μικρή παράταση ζωής που είχε τεράστιο τίμημα για την κοινωνία. Κι αντί να εμφανίζονται, τουλάχιστον, διακριτικοί, πανηγυρίζουν τη νίκη τους στο ντέρμπυ Τραπεζών – Κοινωνίας. Σκατά στη χαρά σας, εύχομαι. Ολόψυχα.

Υγ: Διαβάζω παντού ότι «Με εντολή Σαμαρά έγινε η επανασύνδεση φυσικού αερίου στο Άσυλο Ανιάτων». Σύντομα θα έρθει εκείνη η στιγμή όπου η εντολή Σαμαρά για τη λύση ενός προβλήματος θα δοθεί πριν εκδηλωθεί το πρόβλημα. Κι όταν συμβεί αυτό, τα ΜΜΕ θα σπεύσουν να κατηγορήσουν το πρόβλημα για την απουσία συγχρονισμού του με τη μεγαλοσύνη του πρωθυπουργού ΜΑΣ. Πόσο παραλογισμό ν’ αντέξει κανείς;

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ

kartesios251014

Τίποτε δεν αλλάζει. Εκτός από την ώρα. Που κι αυτή, μια μπρος – μια πίσω, τελικά ίδια μένει. Ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή να αποζημιωθούν οι πληγέντες για την ανυπαρξία Κράτους. Εντολή για το αυτονόητο. Που κι αυτό κάθεται στον πάγκο ανέμελο επειδή ξέρει ότι δε θα παίξει ποτέ στο γήπεδο, καθώς οι εντολές, εντολές μένουν. Χρόνια τώρα.

«Δεν θα απολογηθώ εγώ για το ΠΑΣΟΚ», είπε ο υπουργός Εσωτερικών στους πολίτες που βγήκαν στους δρόμους με βρεγμένο βρακί. Και οι πολίτες εκείνοι έπαθαν αυτό που παθαίνουμε όλοι μπρος στο απύθμενο θράσος της βλακείας. Κόλλησαν! Μπλόκαραν! Κάτι ψέλλιζαν. Με τι δύναμη να φωνάξεις όταν στέκεται μπροστά σου το θλιβερό κουστούμι; Σε παραλύει η αμηχανία. Ποτέ δεν είσαι έτοιμος να αντιδράσεις σε αυτή τη ράτσα.

Αρνείται να απολογηθεί, λοιπόν, ο Ντινόπουλος για το ΠΑΣΟΚ με το οποίο συγκυβερνά, όμως το έτερον της ασυναρτησίας ο Άδωνις Γεωργιάδης απαιτούσε από τη Δούρου να απολογηθεί για τον Σγουρό. Για όσα δεν έκανε επί χρόνια. Κι έδωσε ο κ. Γεωργιάδης για πολλοστή φορά, δείγμα της ερασιτεχνικής πολιτικής του σκέψης σώζοντας τη Δούρου.

Διότι τη νέα… ριζοσπάστρια Περιφερειάρχη μόνο μια βροχή την έσωζε από τις πολιτικές επιπτώσεις της έγκρισης του προϋπολογισμού, με τον οποίο συνεχίζει να χαρίζει εκατομμύρια σε τσέπες προέδρων ποδοσφαιρικών ομάδων. Κι ενώ η Δούρου είχε στριμωχτεί και κανείς δε δεχόταν τις πραγματικά αστείες εξηγήσεις της για την εξυπηρέτηση σε διαπλεκόμενους, βγήκε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και άλλαξε την ατζέντα χρεώνοντάς της ευθύνες για τις πλημμύρες, που όλοι γνωρίζουν πως δεν έχει.

Πολιτικοί ευκαιρίας. Της στιγμής. Γκαφατζήδες ολκής. Πρωταγωνιστές στην ηγεμονία του Τώρα. Τυχάρπαστοι. Αρπακολλατζήδες. Μας έχουν χεσμένους. Ξεχασμένους. Δεν ασχολούνται μαζί μας. Μεταξύ τους. Τα πάντα. Επί προσωπικού οι μάχες. Καβγάδες της γειτονιάς. Το «πολιτικό επίπεδο» αυτοεξορίστηκε ταπεινωμένο. Τους άφησε να μαλλιοτραβιούνται σαν πουτάνες για έναν πελάτη. Άντε καλά, για δέκα πελάτες. Τόσοι είναι οι επιχειρηματίες και οι τραπεζίτες που κάνουν περασιά από τις πιάτσες των πολιτικών.

Κι εμείς; Εμείς, τι; Τίποτα. Παράδειγμα: Σε νομό 150.000 κατοίκων, το ΕΚΑΒ διέθετε 11 ασθενοφόρα και 2 ειδικά εξοπλισμένες μηχανές μεγάλου κυβισμού. Τα 10 από τα 11 ασθενοφόρα είναι εδώ και μήνες παροπλισμένα λόγω μηχανικών βλαβών. Για τις μηχανές δεν υπάρχει προσωπικό. Τουτέστιν, 150.000 άνθρωποι εξαρτώνται από ένα ασθενοφόρο κι ακόμη ένα που δόθηκε δανεικό από γειτονικό νομό.

Έχει και χειρότερο η ιστορία. Οι εργαζόμενοι πήγαν και ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΑΝ ιδιωτική επιχείρηση να κάνει δωρεά ΚΑΠΟΙΑ από τα έξοδα για να φτιαχτούν οι βλάβες σε 2 ασθενοφόρα. Οι εργαζόμενοι! Πριν πάνε όμως να ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΟΥΝ οι εργαζόμενοι, είχαν λάβει υπόσχεση από τους κυβερνητικούς βουλευτές του νομού ότι θα έκαναν ερώτηση στη Βουλή. Και έκαναν. Προς τον Βορίδη. Και απάντηση ΘΑ δοθεί.

Και αυτό ακριβώς είναι το χειρότερο. Ότι οι κυβερνητικοί βουλευτές που ψήφισαν «ναι σε όλα», δηλαδή ψήφισαν «ναι, να μην υπάρχουν κονδύλια για τις βλάβες των ασθενοφόρων» και «ναι, όποιος έχει λεφτά ας καλέσει ιδιωτικό ασθενοφόρο, δε θα πεθάνουν στην πείνα οι ιδιώτες», πάνε τώρα και ρωτάνε τον Βορίδη, τί; Τι τον ρωτάνε; Και τι να τους απαντήσει ο Βορίδης; Να τους υπενθυμίσει ότι όλοι μαζί ψήφισαν πως όποιοι από τους 150.000 πολίτες που δεν έχουν χρήματα για ιδιωτικό ασθενοφόρο μπορούν να ψοφήσουν τιμημένοι καθώς θα ενταχθούν στις «θυσίες των Ελλήνων» για ένα καλύτερο αύριο των τραπεζιτών;

Αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα κυβερνητικού μίσους προς τους πολίτες. Μιας τιμωρητικής διάθεσης των κυβερνώντων η οποία μπορεί ίσως να εξηγηθεί μόνο από την ψυχιατρική επιστήμη. Είναι serial killers οι άνθρωποι.

Αγαπητοί συνάνθρωποι, ανενόχλητοι από τη συνείδησή μας παραδεχτήκαμε ότι έχουμε αφήσει τα πράγματα και τις ζωές μας στην τύχη. Εδώ και καιρό βλέπουμε ότι η τύχη δεν είναι με το μέρος μας. Μήπως, λέω μήπως, ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να ξύνουμε τ’ αρχίδια μας και το ΣΚΡΑΤΣ; Μήπως ήρθε η ώρα να γίνουμε λίγο πιο σοβαροί; Εννοείται, φυσικά, αν μπορούμε να γίνουμε πιο σοβαροί. Διατηρώ αμφιβολίες. Ο καθένας μας ας αποδείξει στον εαυτό του και τί θέλει και τι μπορεί. Διαφορετικά, καλό ξύσιμο.

ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ

kartesios231014

Τα χνώτα τους βρωμάνε ψέμα. Παραμένει κάθε νόμος του Μνημονίου, συνεχίζει να υφίσταται κάθε εφαρμοστικό του άρθρο, ζει και βασιλεύει κάθε ρύθμισή του, αλλά κατά τα λοιπά «βγαίνουμε από το Μνημόνιο». Λες και το Μνημόνιο ήταν ένα ρούχο που πετάμε από πάνω μας. Λες και το Μνημόνιο δεν είναι το νέο δέρμα που μας φόρεσαν και το κρατάνε δεμένο πάνω μας με νύχια και με δόντια.

Λες και είναι ικανοί να ζήσουν χωρίς Μνημόνιο και μαστιγώσεις. Τους έδωσαν ένα βιβλίο που είχε γραμμένη με κάθε λεπτομέρεια την καθημερινή ποινή μας κι αυτό ακόμη βαρέθηκαν να το διαβάσουν. Τεμπελχανάδες κι άχρηστοι.

Τώρα αυτοσχεδιάζουν προσπαθώντας να κρύψουν τις αποτυχίες τους και να μας φορτώσουν άλλες. Δε θα μάθουμε ποτέ αν μέσα σε όλο αυτό το ποινολόγιο του Μνημονίου υπήρχε έστω και κάτι σωστό, καθώς κι αυτό λάθος θα το έκαναν. Αποτυχημένοι σε όλα. Ανίκανοι. Για πέταμα.

Τσουβάλια άδεια, πεταμένα σε μια άκρη της Ευρώπης. Σαν πόντικες προσπάθησαν να βγουν στις αγορές, τρόμαξαν από τα πόδια που πήγαν να τους πατήσουν, έτρεξαν πίσω στη φωλιά σκούζοντας κι άρχισαν να τσιρίζουν ότι φταίνε όλοι οι άλλοι. Πλην αυτών. Των βρωμερών που βλέπουν σαν ανάκλιντρα τα ποντικοκούραδά τους.

Τόσο κοντοί που δε μπορούν να δουν από ψηλά τι χώρα έφτιαξαν επί πέντε, δεκαπέντε, εικοσιπέντε, τριανταπέντε χρόνια. Τόσο ελάχιστοι που δε χωράει μέσα τους καμιά αξιοπρέπεια. Κι έτσι τώρα μπορούν να καταριούνται το παρελθόν που οι ίδιοι έχτισαν. Να κατηγορούν ανωνύμως τα ονόματά τους.

Ένα Μνημόνιο λιγότερο, ένα Μνημόνιο περισσότερο, σιγά το κακό. Μέσα στο άδειο τους κεφάλι. Τελευταία ανταλλάγματα δίνουν και κανείς δεν τα δέχεται. Η εντολή έλεγε να καταστρέψουν τα σπαρτά για να φυτέψουν άλλα τ’ αφεντικά τους. Κι αυτοί από το μέγα πάθος της δουλοπρέπειας έκαψαν γη κι εργάτες. Να δείξουν πόσο πιστά σκυλιά είναι. Μα ποιος να τη θέλει τώρα αυτή την καταστροφή με τους απελπισμένους;

Η πρώτη βομβαρδισμένη χώρα χωρίς βομβαρδισμούς. Νεκροί στους δρόμους δίχως πόλεμο. Ανθρωπιστική κρίση λόγω βλακείας. Τι να θαυμάσεις πρώτα επάνω τους; Την απουσία πολιτικής σκέψης; Της σκέψης γενικώς; Την απουσία τους από την πραγματικότητα; Για ποιο περισσότερο να τους τιμωρήσεις; Για το πρώτο ψέμα ή τη χιλιοστή εξαπάτηση; Ποια ποινή να δώσεις σε τέτοια εγκλήματα δίχως να φωνάξει η ποινή «μικρή είμαι».

Ζέχνουν από τον ξινό ιδρώτα του τέλους τους. Απαρηγόρητοι για εκείνο το «λίγο ακόμη» που δεν τους χαρίζουν. Με κόλπα κλεφτοκοτάδων προσπαθούν να εξασφαλίσουν 180 δάχτυλα και μια παράταση. Ε και; Ούτε αυτό δεν καταλαβαίνουν. Ότι όσο αργότερα φύγουν, τόσο χειρότερος θα είναι ο τρόπος του φευγιού τους.

Ήδη είναι πολύ αργά…

ΖΗΤΑΝΕ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

kartesios211014

Τελείωσαν. Το ξέρουν. Σπαρταράνε. Εκλιπαρούν για «εθνική συνεννόηση». Δηλαδή να τους δοθεί μια παράταση στην Εξουσία. Εθισμένοι, που δεν τους αξίζει οίκτος. Με το ναρκωτικό της αλαζονείας. Ξιπασμένα τίποτα.

Αρνούνται να πιστέψουν ότι δε θα επιστρέψουν σε εκείνο που ήταν πριν, αλλά στα χειρότερα. Καίνε πριν φύγουν. Στήνουν παγίδες. Σκάβουν ακόμη πιο βαθιά τους λάκκους που ετοίμαζαν για εμάς. Ελπίζοντας ότι ακόμη κι όταν φύγουν, εμείς θα συνεχίσουμε να πέφτουμε μέσα.

Χρόνια ολόκληρα χαμένα για εμάς. Κερδισμένα γι’ αυτούς. Ζητάνε εκδίκηση τα χρόνια. Κάθε χαμένη μέρα ζητάει την εκδίκησή της. Τιμωρούσαν εμάς. Τις ώρες μας. Τις μέρες μας. Τις άγρυπνες νύχτες για το φόβο που ξημέρωνε.

Τώρα ψοφάνε. Εγκαταλειμμένοι από τ’ αφεντικά τους. Υποκρίνονται ότι γελάνε. Ότι διασκεδάζουν. Διαφημίζουν μία ανύπαρκτη άνεση. Μόνο και μόνο για να μη ζητήσουν συγγνώμη. Που ούτως ή άλλως δε θα γίνει δεκτή.

Μας βάφτισαν ενόχους για όσα εγκλήματα έκαναν εκείνοι. Μας τιμωρούσαν. Το απολάμβαναν. Το διασκέδαζαν. Ναι, αργήσαμε αλλά μάθαμε ποιοι είναι οι ληστοσυμμορίτες της Ιστορίας. Μάθαμε ποιοι ηδονίζονται να σφάζουν ανθρώπους. Ποιοι σκοτώνουν αθώους.

Παρατηρώ τον πανικό τους. Τα έχουν χαμένα. Λόγια ασυνάρτητα. Μέχρι το τέλος φωνάζουν «εσύ φταις». Παραληρούν. Δεν πίστευαν ότι το τέλος τους θα έρθει έτσι. Δεν πίστευαν καν ότι θα έρθει το τέλος.

Παρ’ όλα αυτά, ας το παραδεχτούμε. Δεν κερδίσαμε εμείς. Δε δώσαμε ούτε έναν αγώνα. Τελειώνουν με εντολή άνωθεν. Όπως κάθε φυτεμένο καθεστώς. Η σύμβαση έργου τους έληξε. Απολύονται και αυτοί. Τόσο αδιάβαστοι, μικροί κι ανόητοι που πίστευαν ότι θα αποτελέσουν την εξαίρεση στο νόμο του ρουφιάνου που δεν τον αγαπάει κανείς.

Ζητάνε εκδίκηση τα χαμένα χρόνια, οι μέρες της ταπείνωσής μας, οι ώρες που τα κεφάλια ήταν σκυφτά και τα χέρια χωμένα σε άδειες τσέπες. Έχουμε χρέος να εκδικηθούμε για όλα τα χαμένα. Αν δεν το πράξουμε κι αυτή τη φορά, καλύτερα να μπούμε στους λάκκους που μας έσκαψαν.

Τίποτα δεν κερδίσαμε. Για τίποτα δεν παλέψαμε. Απλώς περιμέναμε μόνοι τους να φύγουν. Με κάποιο τρόπο. Ο τρόπος πλησιάζει. Αν δεν τον αρπάξουμε, θα μας εκδικηθεί. Και αυτός, θα έχει κάθε δίκιο να το κάνει. Και μετά σιωπή… «Σκασμός!» θα φωνάξει η αθλιότητα. «Στους λάκκους σας και γρήγορα».

ΦΥΣΑΕΙ ΒΟΡΙΔΗΣ

000

Στη φωτογραφία βλέπουμε απόσπασμα από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Μάκης Βορίδης στον Στέφανο Κασιμάτη και δημοσιεύθηκε στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» (7 Νοεμβρίου 2010)*. Δικαιολογούσε τότε την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου με το επιχείρημα «Θέλει κανείς να κόψει, για παράδειγμα, κατά 30% τους μισθούς; Αν κάποιος δεν θέλει αυτό το μέτρο -και είμαι βέβαιος ότι ο ελληνικός λαός δεν το θέλει- δεν μπορεί να λέει κιόλας ότι δεν θέλει τα πολύ ηπιότερα μέτρα του Μνημονίου!».

Στη συνέχεια, ο Μάκης Βορίδης ψήφισε και δεύτερο Μνημόνιο και το τρίτο και θα ψηφίσει και όλα τα υπόλοιπα που θα έρθουν στη Βουλή όσο αυτή η λαίλαπα μένει στην εξουσία. Το επιχείρημα του Μάκη Βορίδη είναι προφανώς το ίδιο για την ψήφιση όλων των Μνημονίων. Δηλαδή «να μην κοπούν οι μισθοί κατά 30%».

Ο Μάκης Βορίδης αναπληρώνει πλέον επισήμως τον πρωθυπουργό. Είναι… αντιπρωθυπουργός και μελλοντικός αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος. Μιλάει στη Βουλή με το γνωστό ύφος «γαμάω», απολαμβάνει την άσκηση της βλακώδους ειρωνείας του και τα ΜΜΕ θαυμάζουν τη «ρητορική του δεινότητα» κλέβοντας τη δόξα του Βενιζέλου.

Ο Μάκης Βορίδης, λένε στη ΝΔ, κέρδισε πρωταγωνιστικό ρόλο στη Βουλή επειδή «είναι αυτός που μπορεί να ενώσει το χώρο της Δεξιάς». Ο ίδιος ενοχλείται όταν του θυμίζουν την εποχή των τσεκουριών και της ΕΠΕΝ, ενώ δηλώνει αντίθετος με τη βία. Σιχαίνεται την Αριστερά και δηλώνει περήφανα αντικομμουνιστής. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο Μάκης Βορίδης μαζί με τον μπισμπιρίκο του Άδωνη, δηλώνουν αμετανόητοι λάτρεις των Μνημονίων, προφανώς επειδή επιδιώκουν «να μην κοπούν οι μισθοί κατά 30%».

Όμως με το δεύτερο Μνημόνιο που ψήφισε περιχαρής ο Μάκης Βορίδης, το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης εξέδωσε εγκύκλιο για το νέο καθεστώς στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα σύμφωνα με την οποία «Τα κατώτατα νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων για τους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών, ανεξαρτήτως κλάδου και ειδικότητας και για τους  ήδη εργαζόμενους, διαμορφώνονται σε σχέση με τα κατώτατα όρια των μισθών και ημερομισθίων της από 15−7−2010 ισχύουσας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, όπως αυτά προβλέπονταν και ίσχυαν κατά την 1−1−2012, μειωμένα κατά 32%».

Ψήφιζε, λοιπόν, ο ρήτορας και μέγιστος πολιτικός άνδρας Μάκης Βορίδης τα Μνημόνια για «να μην κοπούν οι μισθοί κατά 30%», ενώ στην ουσία ψήφιζε να κοπούν οι μισθοί κατά 32%. Κι αυτό το 32% ήταν στην αρχή. Στη συνέχεια έγινε 40%, 50%, τίποτα! Αυτά ψήφισε ο Μάκης Βορίδης, αναπληρωτής του πρωθυπουργού, εγγυητής των μισθών, σωτήρας του λαού και της χώρας.

Με την ίδια εκείνη εγκύκλιο που γέννησε το σωτήριο Μνημόνιο του Μάκη Βορίδη και του μπισμπιρίκου του, για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών «τα κατώτατα νόμιμα όρια μισθών και ημερομισθίων καθορίζονται σε σχέση με τα κατώτατα όρια των μισθών και ημερομισθίων της από 15−7−2010 ισχύουσας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, όπως αυτά προβλέπονταν και ίσχυαν την 1−1−2012, μειωμένα κατά 22%». Κι αυτό το 22% ήταν στην αρχή. Στη συνέχεια έγινε 40%, 50%, τίποτα! Αυτά ψήφισε ο Μάκης Βορίδης, αναπληρωτής του πρωθυπουργού, εγγυητής των μισθών, σωτήρας του λαού και της χώρας που σήμερα τολμά να ειρωνεύεται, να κορδώνεται σα γύφτικο τσεκούρι και να υπερασπίζεται την πολιτική της εξαθλίωσης, του πόνου και της απόγνωσης.

Υπερασπίζεται ο εθνοσωτήρας Μάκης Βορίδης τα Μνημόνια και την πολιτική τους, την ίδια ώρα που η κρατική ΕΛΣΤΑΤ ανακοινώνει ότι δεν αρκούσαν οι μέχρι σήμερα μειώσεις των μισθών, αλλά «Η μείωση των μισθών των εργαζόμενων συνεχίζεται και το 2014, όπως προκύπτει από τα στοιχεία για τον Δείκτη Μισθών». Μιλάει ο αντιπρωθυπουργός Μάκης Βορίδης και ο μπισμπιρίκος του στη Βουλή, απειλώντας και εκβιάζοντας ότι αν πέσει η κυβέρνησή τους μαύρο φίδι που μας έφαγε. Και τα λένε αυτά την ίδια ώρα που το ΙΚΑ ανακοινώνει ότι «κατά 10,62% μειώθηκαν οι μέσοι μισθοί στις κοινές επιχειρήσεις και κατά  12,81% στα οικοδομοτεχνικά έργα, μέσα σε ένα χρόνο ( Ιανουάριος 2013-Ιανουάριος 2014) όπως διαπιστώνεται από  την επεξεργασία των «Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων» (Α.Π.Δ.) του ΙΚΑ».

Τολμούν ακόμη να εμφανίζονται ο Μάκης Βορίδης και ο μπισμπιρίκος του για να πουν ότι όλα έγιναν ώστε «να μην κοπούν οι μισθοί κατά 30%» την ίδια ώρα που ο υφυπουργός Εργασίας, Γιάννης Πλακιωτάκης, ανακοίνωσε ότι μεταξύ του πρώτου τριμήνου του 2009 και του αντίστοιχου πρώτου τριμήνου του 2014, χάθηκαν 1.061.900 θέσεις εργασίας, το ίδιο δε διάστημα οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 865,6 χιλιάδες, φτάνοντας τα 1.342.300 άτομα. Δηλαδή οι μισθοί τους ΜΗΔΕΝΙΣΤΗΚΑΝ!

Αυτό κατάφεραν ο Μάκης Βορίδης και ο μπισμπιρίκος του! Ιδού τα έργα τους. Ιδού η αλήθεια τους. Ιδού η ειλικρίνειά τους. Ιδού η αξιοπιστία τους! Ιδού η αξία των λόγων τους. Ιδού η εγκυρότητα των υποσχέσεών τους! Αυτή η πολιτική τους, σήμερα το βράδυ θα λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Όταν ξαναγίνουν εκλογές να πάτε να τους ψηφίσετε. Είναι πλέον προφανές ότι τους ψηφοφόρους δεν τους ενώνει η ιδεολογία τους, αλλά η μεγάλη μαλακία τους.

* Βρήκα τη συνέντευξη από το @tetRadio στο twitter

ΚΟΙΝΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ

kartesios091014

Εξεμάνη το γαλάζιο σύμπαν όταν ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Δραγασάκης, είπε πως «σήμερα αρκεί ένας ισχυρός επιχειρηματίας, ένας εφοπλιστής, ένας εκδότης μεγάλος ή μεσαίος ή ένας φίλος του πρωθυπουργού να τηλεφωνήσει στο Μαξίμου και να ακυρώσει ένα νόμο ή ένα πρόστιμο».

Η Εντιμότητα έβγαλε φωνή μέσα από τα χείλη του υπουργού Επικρατείας, Δημήτρη Σταμάτη και είπε: «Ο κ. Δραγασάκης διατύπωσε ή μια βαριά κατηγορία ή μια βαριά συκοφαντία» και στη συνέχεια ζήτησε από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να πει συγκεκριμένα ονόματα.

Εδώ γεννάται ένα θέμα. Ο κ. Σταμάτης ζητά «ονόματα» για να αθωώσει τον κ. Δραγασάκη από την κατηγορία της συκοφαντίας ή για να ενεργήσει τα δέοντα και να ζητήσει άμεση παρέμβαση όλων των εισαγγελέων της χώρας ταυτόχρονα;

Αν συμβαίνει μόνο το πρώτο και ο κ. Σταμάτης ενδιαφέρεται αποκλειστικά για το ήθος του κ. Δραγασάκη, τότε ομολογεί ότι ακόμη κι αν δοθούν «ονόματα» δεν θα υπάρξει κάποια συνέχεια. Αν, όμως, ισχύει το δεύτερο κι άλλωστε αυτό είναι το ουσιαστικό που ενδιαφέρει την κοινωνία, τότε μπορεί να ζητήσει αυτά τα «ονόματα» από τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, που «αποτελεί κεφάλαιο για τον τόπο».

Ο Κώστας Καραμανλής, ως γνωστόν, είχε πει ότι «μας κυβερνούν πέντε νταβατζήδες» και μάλιστα είχε υποσχεθεί πόλεμο εναντίον τους. Επειδή είναι σχεδόν βέβαιο ότι Δραγασάκης και Καραμανλής αφήνουν υπονοούμενα για τα ίδια «ονόματα», είναι λογικό ότι ο κ. Σταμάτης θα πρέπει να ρωτήσει και τον κ. Καραμανλή. Εκτός κι αν στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρεται να μάθει τα «ονόματα», αλλά να δηλώσει τη δειλία και την εξάρτηση ΟΛΟΥ του πολιτικού συστήματος από τα συγκεκριμένα «ονόματα». Σε αυτή την περίπτωση ομολογώ πως τα κατάφερε.

Στο γνωστό ανέκδοτο, ο … ρεσεψιονίστ του μπουρδέλου λέει στον πελάτη: «Ξέρετε, από οργάνωση σκίζουμε, από πουτάνες πάσχουμε». Στη γνωστή μας πραγματικότητα όμως, από πουτάνες πάμε πολύ καλά. Κάντε έναν κόπο να διαβάσετε αυτό. Επίσης, όταν το 2011 ο σημερινός «κακός» Φωτόπουλος ήταν ακόμη στο ΠΑΣΟΚ, έλεγε «Κάποιοι αποδεικνύεται ότι δεν είναι βουλευτές του ελληνικού λαού, αλλά βουλευτές των συμφερόντων. Είναι γραμμένοι στα payroll συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων, καναλιών και λεσχών. Και υπουργοί και βουλευτές. Το είδαμε τι συνέβη. Όλος ο κόσμος έχει κρίση και βλέπει». Ονόματα, δεν είπε…

Και επειδή για το θέμα της κόντρας Δραγασάκη – Σταμάτη δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον τα ΜΜΕ που πρόσκεινται στο Μαξίμου, ας διαβάσουμε εδώ τι έγραφαν τα γαλάζια site φέτος, τον Ιανουάριο, για κάποιους μεγαλοδημοσιογράφους. Μήπως θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε και την καταγγελία Βερελή για τους «60 δημοσιογράφους που βρίσκονταν στο payroll της SIEMENS»; Μήπως θα ήταν ακόμη πιο χρήσιμο να θυμηθούμε τις σχέσεις πολιτικών με τη SIEMENS; Μήπως θα ήταν ακόμη πιο χρήσιμο να θυμηθούμε ποιος βουλευτής έκανε τη ντουντούκα του Μπόμπολα στις Σκουριές και ποιοι – τότε – κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι είχαν αποστείλει επιστολές στήριξης στην «ευλογημένη επένδυση»;

Τελειώνοντας, καλό είναι να έχουν στο μυαλό τους οι νιόφερτες πουτάνες ότι οι πολίτες είναι στο κουρμπέτι πολύ περισσότερα χρόνια από αυτές, οπότε όχι στην πουτάνα πουτανιές. Απ’ όπου κι αν προέρχονται…

ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΔΕΜΕΝΑ…

kartesios050914

Ξυπνάς και διαβάζεις: «Το ΣτΕ επικύρωσε το μονοπώλιο του ΟΠΑΠ στα τυχερά παιχνίδια». Πανηγυρίζει το «ΒΗΜΑ της Κυριακής» που δημοσιεύει την είδηση. Και τη συμπληρώνει «Θωρακίζονται τα μελλοντικά έσοδα! Δικαίωση της ελληνικής Πολιτείας για τους διαχρονικούς χειρισμούς της στον ευαίσθητο χώρο του τζόγου αποτέλεσε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) που θεωρεί συμβατό με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χορηγεί μια χώρα σε μία και μόνο επιχείρηση (ΟΠΑΠ) το αποκλειστικό δικαίωμα διεξαγωγής τυχερών παιχνιδιών».

Αυτή είναι η Ανάπτυξη και ο Ανταγωνισμός. Η πώληση κρατικών κερδοφόρων μονοπωλίων και η μετατροπή τους σε ιδιωτικά μονοπώλια! Και κατόπιν ο αγώνας του κράτους να προστατεύσει τα ιδιωτικά μονοπώλια. Αυτή είναι η πολιτική τους. Το ζήσαμε την «Ολυμπιακή». Το ξαναζούμε με τον ΟΠΑΠ. Θα το ξαναζήσουμε με το νερό. Το επιχείρημά τους ήταν μονίμως ότι απαγορεύονται τα μονοπώλια και γι’ αυτό είναι υποχρεωμένοι να τα πουλήσουν. Προφανώς απαγορεύονται μόνο τα κρατικά. Τα ιδιωτικά επιτρέπονται.

Δεν ξέρω τι είναι αυτό. Πάντως καπιταλισμός δεν είναι. Ελεύθερη αγορά δεν είναι. Κάτι άλλο είναι που το ζούμε μόνο εδώ. Υποτίθεται ότι ξεπουλάνε καθημερινά για να υπάρξει ανταγωνισμός και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Πώς; Με ποιο τρόπο; Με τη δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων, απολύσεις και μισθούς Ινδίας; Με ψέματα και εξαπατήσεις πορευόμαστε. Δεν είναι καν ολιγαρχία. Μια συμμορία είναι που τρομοκρατεί, αποδομεί και σφάζει.

ΒΟΥΛΩΣΤΕ ΤΟ ΠΙΑ!

kartesios040914

Δε χρειάζονται πολλά λόγια. Αυτογελοιοποιούνται με κάθε τους ανάσα. Είπε σήμερα ο –στέρεψαν και οι χαρακτηρισμοί – Αργύρης Ντινόπουλος μιλώντας στο ΣΚΑΪ: «Εμείς μιλάμε με μετρήσιμα μεγέθη όχι με αόριστες υποσχέσεις όπως ο Τσίπρας… λέει κάτι συγκεκριμένο ο Τσίπρας; 1,2,3,4;».

Από την άλλη, αποκαλύπτει σήμερα το «Έθνος» τα «μετρήσιμα μεγέθη» και τις «συγκεκριμένες υποσχέσεις» της κυβέρνηση των Ντινόπουλων. Αυτές είναι: «Με φοροελαφρύνσεις κατατίθεται στη Βουλή τη Δευτέρα το προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού. Το προσχέδιο περιλαμβάνει οχτώ φοροελαφρύνσεις που θα υλοποιηθούν σταδιακά μέσα στο 2015.
Οι νέες ρυθμίσεις προβλέπουν “κούρεμα” σε φόρους εισοδήματος και πρόστιμα στην εφορία, διευκολύνσεις για την εξόφληση οφειλών στο δημόσιο, κατάργηση πλασματικών φόρων στις αγοραπωλησίες ακινήτων, καθώς και στην κατοχή αυτοκινήτων και περιουσιακών στοιχείων, απαλλαγές από «χαράτσια» ανενεργών επιτηδευματιών και κίνητρα για διαγραφές οφειλών απότραπεζικά δάνεια. Στο προσχέδιο δεν θα υπάρχει χρονοδιάγραμμα για το πότε ακριβώς θα τεθούν σε εφαρμογή τα νέα μέτρα, ενώ παράλληλα γίνεται λόγος για τη στάση της τρόικας απέναντι στις προθέσεις της κυβέρνησης, καθώς φαίνεται πως οι τροϊκανοί δεν είναι απόλυτα πεπεισμένοι για το κόστος εφαρμογής των φοροελαφρύνσεων.
Ωστόσο, τόσο η ακριβής κοστολόγηση όσο και ο χρόνος κατά τον οποίο θα εφαρμοστούν θα διευκρινιστούν στο τελικό σχέδιο του προϋπολογισμού».

Δε μπορείς να σχολιάσεις πια. Ένα «άντε γαμηθείτε» βγαίνει αυθόρμητα και τα λέει όλα.

ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΩΝΤΑΣ…

kartesios280914

Το βασικότερο επιχείρημα της συγκυβέρνησης κατά του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν εκφράζει «σταθερές θέσεις». Τα κόμματα της συγκυβέρνησης καταγγέλλουν την ύπαρξη «αντιδράσεων» από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις θέσεις που εκφράζει ο Αλέξης Τσίπρας. «Δεν είναι εικόνα κόμματος που θέλει να κυβερνήσει, αυτή που παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ» επαναλαμβάνουν διαρκώς κυβερνητικά στελέχη και τα ραδιοτηλεοπτικά παπαγαλάκια τους. «Η απουσία ξεκάθαρων επιλογών θα οδηγήσει τη χώρα σε καταστροφή αν κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ» ξαναματαλένε τα κυβερνητικά στελέχη και τα ραδιοτηλεοπτικά παπαγαλάκια τους.

Αν τους ακούσει κάποιος άσχετος όλους αυτούς να καταγγέλλουν την «απουσία ομοιομορφίας στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ», είναι λογικό να σχηματίσει την άποψη ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ εμφανίζονται το διάστημα της συγκυβέρνησης με ενιαίες θέσεις και κοινές απόψεις, καθώς και να πιστέψει ότι τίποτε δεν είναι ικανό να διαταράξει την αρμονική συγκυβέρνηση των δύο κομμάτων. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο πώς κυβερνάται αυτή η χώρα στο διάστημα της συγκυβέρνησης, μαζεύοντας μόνο μερικούς τίτλους ειδήσεων της φετινής χρονιάς από ΜΜΕ φιλικά προσκείμενα στη συγκυβέρνηση:

– Διαφωνία του ΠΑΣΟΚ με τις διατάξεις «πόθεν έσχες». Ζητεί την απόσυρσή τους

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για ανοικτά μαγαζιά τις Κυριακές. Αντίδραση Μωραΐτη στην υπουργική απόφαση

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για την προκήρυξη ΤΑΙΠΕΔ για τον ΟΛΘ

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για τα 5 ευρώ στα πολυϊατρεία

- Γεωργιάδης για τη διαφωνία του ΠΑΣΟΚ στο 25ευρο: Νιώθω λίγο Στουρνάρας…

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για τις ρυθμίσεις στον ΕΝΦΙΑ

- Διαφωνεί το ΠΑΣΟΚ για την τήρηση του μνημονίου

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ για τις πρωτοβουλίες για τους αστέγους

- Δεν καταργείται το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας έπειτα από τη διαφωνία ΠΑΣΟΚ

- Ο Θεόδωρος Αμπατζόγλου νέος Διοικητής του ΟΑΕΔ. Διαφωνία ΠΑΣΟΚ

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ με αφορμή τις προτάσεις που επεξεργάζεται ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς για τη συνταγματική αναθεώρηση

- Δηλητηριάζει τις κυβερνητικές σχέσεις το θέμα του εκλογικού νόμου που άνοιξε αιφνιδιαστικά ο Ευάγγελος Βενιζέλος. 

- Η διαφωνία του ΠΑΣΟΚ σε τέσσερα κυρίως άρθρα οδήγησε σε διακοπή την αποψινή συζήτηση επί της αρχής του νομοσχεδίου που αφορά διορθωτικές παρεμβάσεις στον «Καλλικράτη», στη Βουλή.

- Έκανε πίσω ο Χατζηδάκης στο θέμα των λαϊκών αγορών – Αποδέχθηκε τις αντιρρήσεις του ΠαΣοΚ

- Διαφωνία Λοβέρδου – Μητσοτάκη για τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων των Πανεπιστημίων

- Νέα διαφωνία Στουρνάρα – Βενιζέλου σχετικά με την  ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης  με τους τροϊκανούς

- Νέα ανοιχτή διαφωνία Βενιζέλου με τον Δ. Αβραμόπουλο σχετικά με την λελογισμένη χρήση μηχανοκίνητων μέσων στις παρελάσεις

- Διαφωνία ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για το αντιρατσιστικό

 - Διαφορετικές προσεγγίσεις για την επόμενη ημέρα της κυβέρνησης, μετά τις ευρωεκλογές, διατυπώνουν οι κ. Αντώνης Σαμαράς και Ευάγγελος Βενιζέλος

- Kόντρα ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για τα τηλεοπτικά σποτ με τα επιτεύγματα της τελευταίας διετίας

- Διαφωνεί με τη ρύθμιση για τα φαρμακεία ο Κρεμαστινός: “Θα προβληματιστώ αν θα ψηφίσω ή όχι”

- Βενιζέλος κατά Σαμαρά-Αθανασίου για το σύμφωνο συμβίωσης

- Έξαλλος ο Βενιζέλος με τον Σαμαρά που ανακοίνωσε μέτρα υπέρ της απασχόλησης τα οποία είχε προτείνει το ΠΑΣΟΚ και που μερικά εξ αυτών ήδη εφαρμόζονται.

- Ριζική διαφωνία ΠΑΣΟΚ στο θέμα της παραβίασης ασύλου στις κατοικίες των φορολογουμένων χωρίς προηγούμενη άδεια δικαστικών αρχών

- Διαφωνία Κουκουλόπουλου για την πώληση της «μικρής ΔΕΗ»

- «Φτιασίδωμα» στον τρόπο προσδιορισμού του 15% της αξιολόγησης από τον Κυριάκο Μητσοτάκη μετά τις αντιδράσεις του ΠΑΣΟΚ

- Κυβερνητικές ενστάσεις για το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό -Διαφωνούν βουλευτές ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

- Αντιδρά το ΠΑΣΟΚ στο νομοσχέδιο αναδιάρθρωσης της Αστυνομίας

Υπάρχουν καταγεγραμμένες κι άλλες πολλές διαφωνίες και συγκρούσεις όχι μόνο μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και μεταξύ του ΠΑΣΟΚ με τον εαυτό του όπως επίσης και μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας με τον εαυτό της. Μερικά μπάχαλα δε, εντός των κοινοβουλευτικών ομάδων αυτών των δύο κομμάτων δεν ξεχνιούνται εύκολα.

Κι όμως, παρά το γεγονός των, κυριολεκτικά, καθημερινών διαφωνιών εντός της συγκυβέρνησης, Σαμαράς και Βενιζέλος επιμένουν ότι «η χώρα κυβερνάται άψογα», ότι «η χώρα σώζεται», ότι «η Ελλάδα βρίσκει το βηματισμό της», ότι «η πατρίδα μας ξαναβρίσκει το κύρος της ανάμεσα στους εταίρους μας», ότι «οι επενδυτές δείχνουν την εμπιστοσύνη τους».

Γεννάται, λοιπόν, το απλό ερώτημα: Γιατί η χώρα «πάει καλά» με μία συγκυβέρνηση της οποίας τα κόμματα αλληλοδαγκώνονται μέχρι και για το ποιο είναι πιο «δημοκρατικό» και ποιο είπε το μεγαλύτερο ψέμα στους ψηφοφόρους αλλά διαβεβαιώνουν ότι κάποιες διαφορετικές θέσεις που εκφράζονται εντός του ΣΥΡΙΖΑ θέτουν σε άμεσο κίνδυνο το μέλλον της χώρας;

Ο πανικός των κομμάτων της συγκυβέρνησης τα οδηγεί επικοινωνιακά αλλά και λειτουργικά στην αυτοκαταστροφή τους. Και άραγε, αν η συγκυβέρνηση αυτή ήταν τόσο πολύ πετυχημένη και αν «το μέλλον ανήκει σε κυβερνήσεις συνεργασίας», τότε γιατί και ο Σκανδαλίδης και ο Κούλης του Μητσοτάκη ανακοινώνουν από τώρα τη λήξη της; Ρητορική η ερώτηση. Από πανικόβλητους ηλίθιους δε μπορείς να περιμένεις σοβαρή απάντηση.

ΡΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

kartesios250914

Υπάρχει το θάρρος της γνώμης και το θράσος της ηλιθιότητας. Αυτά τα δύο δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Όπως και οι δηλώσεις του Σαμαρά, του Γεωργιάδη, της Βούλτεψη ή του Βενιζέλου δεν έχουν κάποια σχέση με το θάρρος της γνώμης. Η εκ του ασφαλούς και νομοθετημένη ατιμωρησία ουδέποτε είχε σχέση με θάρρος.

Θα επανέλθω σε αυτούς. Άλλο θέμα. Ο Σταμάτης Κραουνάκης σε πρόσφατη συνέντευξή του μίλησε για την τηλεόραση και το διαδίκτυο τα οποία «αν δεν υπήρχαν θα είχαμε βγει στο δρόμο με τα… ξύλα», για τη «θλίψη που επιφέρει η… απάθεια των ανθρώπων που υποφέρουν», για τα «βαμμένα νυχάκια, like, καλοκαιράκι κ.λ.π.», των νέων ανθρώπων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης….

Σε πρώτη ανάγνωση, λες «δίκιο έχει». Όμως, στην περίοδο της Χούντας υπήρχε άλλη τηλεόραση πλην της ΥΕΝΕΔ; Υπήρχε διαδίκτυο; Υπήρχαν μέσα κοινωνικής δικτύωσης; Κι όμως, επί 7 χρόνια ελάχιστοι είχαν βγει στους δρόμους με τις πέτρες. Οι πολλοί έπιναν βερμούτ σε πάρτυ, κεντούσαν με το βελονάκι και πήγαιναν στις γυμναστικές επιδείξεις με σήμα το πουλί.

Βέβαια εκείνη την εποχή όλοι οι «καλοί και φιλήσυχοι πολίτες» είχαν ένα ή και περισσότερα κομμάτια ψωμί. Όλο το φιλοχουντικό σκυλολόι σε αυτό το επιχείρημα καταλήγει όταν υπερασπίζεται τη Χούντα. Στο ότι «είδαμε λεφτά στα χέρια μας». Α ναι, και στο «ότι κοιμόμασταν με ξεκλείδωτες πόρτες». Εκείνα τα 7 χρόνια στάθηκαν ικανά να αποδείξουν ότι χωρίς «τηλεόραση και μέσα κοινωνικής δικτύωσης», η πλειοψηφία κοιτούσε την πάρτη της και είχε χεσμένα όλα τα υπόλοιπα.

Έμεινε κι ένα ακόμη συμπέρασμα από τότε. Ότι μία δεκάδα αμόρφωτων και ηλίθιων στρατόκαυλων που μιλούσαν σπαστά την καθαρεύουσα επιβλήθηκαν σε ένα ολόκληρο λαό. Επανέρχομαι στην παρουσία του Σαμαρά, του Γεωργιάδη, της Βούλτεψη και του Βενιζέλου. Διαθέτουν λόγο γεμάτο εξωπραγματικές μπαρούφες, φτηνές σοφιστείες και άθλιας ποιότητας ψέματα με το κιλό.

Το ότι «δεν βγαίνουμε στο δρόμο με τα ξύλα» δεν οφείλεται ούτε στην τηλεόραση, ούτε στα social media. Οφείλεται στο ότι ακόμη παρτάκηδες είμαστε. Ούτε συλλογική συνείδηση αλληλεγγύης υπάρχει, ούτε ειλικρινές ενδιαφέρον για τα πέραν του κώλου μας. Εντάξει, στεναχωριόμαστε όταν απολυθεί ο συνάδελφος, ο φίλος, ο γείτονας, αλλά το λυτρωτικό «ουφ» που δεν έτυχε σε εμάς το κακό, υπερισχύει. Ακόμη και η απίστευτα μικρή συμμετοχή σε απεργιακές κινητοποιήσεις, ουσιαστικά οφείλεται στο να μη χαθεί το μεροκάματο.

Τα social media, που λέτε, όχι μόνο δεν έκαναν κακό, αλλά βοήθησαν στο να συνειδητοποιήσουμε κάτι ακόμη. Ότι μας αρέσει να είναι ηλίθιοι οι εξουσιαστές ώστε μπροστά τους να μπορούμε να φαινόμαστε έξυπνοι! Ατακαδόροι! Γνώστες! Μάγκες! Αλλά στην ουσία είμαστε τσου ρε Λάκη. Ανθρώπους που έχουν κυριευτεί από το θράσος της ηλιθιότητας και έτυχε να κατέχουν βουλευτικό ή άλλο αξίωμα, τρέχουμε στα social media να τους «την πούμε», να τους «κράξουμε», να τους «ξεφτιλίσουμε», να τους «κοντράρουμε».

Όμως στην πραγματικότητα μάγκες τους κάνουμε. Ναι, έχει μία διεστραμμένη γοητεία το να μπαίνει σε συζήτηση μαζί σου ο υπουργός ή το κάθε κυβερνολαμόγιο. Σε κάνεις να νομίζεις ότι η ατάκα σου είχε αυτό το «κάτι» που τον έκανε να σου απαντήσει ή να σε σχολιάσει. Και αυτό ακριβώς θέλει εκείνος, βέβαια. Να σε κρατήσει καθηλωμένο σε αυτή την εξ αποστάσεως επαφή. Και το πετυχαίνει μια χαρά με αντάλλαγμα μία ανούσια απάντηση σε κάποιο σχόλιό σου.

Τέλος, η τηλεόραση και τα ραδιόφωνα έκαναν επίσης καλό. Απέδειξαν τη νοσηρότητά μας. Όποιος πολιτικός ξεστομίσει την προκλητικότερη δήλωση που γέννησε το θράσος της ηλιθιότητάς του, την επόμενη ημέρα δεν προλαβαίνει να δέχεται προσκλήσεις για τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις. Είναι το κοινό που τους ζητάει. Για να τους βρίζει. Και αυτό ακριβώς θέλει εκείνος, βέβαια. Να σε κρατήσει καθηλωμένο σε αυτό το εξ αποστάσεως βρίσιμο. Και το πετυχαίνει μια χαρά. Παρτάκηδες, ιδανικά αφελείς και φυγόπονοι. Είμαστε. Γι’ αυτό και υπάρχουν ακόμη ο Σαμαράς, ο Γεωργιάδης, η Βούλτεψη και ο Βενιζέλος. Δίχως αυτούς ίσως να ανακαλύπταμε πως δεν είμαστε τόσο έξυπνοι όσο μας αρέσει να νομίζουμε. Και κάτι τέτοιο θα έβλαπτε τον εγωισμό μας.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΔΙΕΛΕΥΚΑΝΘΗ

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011


«Εντοπίστηκε από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος ο αποστολέας του περιβόητου e-mail με τις δήθεν πληροφορίες περί χρεοκοπίας της χώρας στις 25 Μαρτίου, που αναρτήθηκε την περασμένη Πέμπτη στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα να προκαλέσει πανικό σε χιλιάδες πολίτες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για έναν 40χρονο φανοποιό από την Κρήτη, ο οποίος φέρεται ότι παραδέχτηκε την πράξη του και ισχυρίστηκε ότι επρόκειτο για φάρσα.

Σε βάρος του σχηματίζεται δικογραφία, η οποία θα ολοκληρωθεί μόλις η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος παραλάβει και τυπικά την επιβεβαίωση για τα ηλεκτρονικά του ίχνη από την πάροχο του ίντερνετ. Εν συνεχεία η δικογραφία θα διαβιβαστεί στον εισαγγελέα για την άσκηση ποινικής δίωξης.

Ο 40χρονος, στο e-mail που είχε αναρτήσει στο διαδίκτυο, εμφανιζόταν ως τραπεζικό στέλεχος και απέδιδε τις πληροφορίες περί επικείμενης χρεοκοπίας σε εσωτερική πληροφόρηση.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, από άτομα του υπουργείου Εσωτερικών είχε πληροφορηθεί ότι στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους είχε τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός παύσης πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις, ενώ τις «πληροφορίες του» περί χρεοκοπίας τις απέδιδε σε «συναδέλφους του» του τραπεζικού κλάδου, σε δημοσιογράφους και σε υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών.

Στο e-mail έγραφε ότι δημοσιοποίησε όσα γνώριζε, επειδή αυτό υπαγόρευε η συνείδησή του. Προέτρεπε μάλιστα και τους αναγνώστες του email να κάνουν το ίδιο και να το διαδώσουν.

Η έρευνα της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος συνεχίζεται, προκειμένου να διαλευκανθεί πλήρως η υπόθεση.

«Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ»


Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

 

ΠΑΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΥΛΟ ΦΥΣΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ROTE FLORA

Καρτέσιε, καλημέρα.
Βρέθηκα την προηγούμενη εβδομάδα στο Αμβούργο και πήρε το μάτι μου το πανό που δέσποζε στην κατάληψη Rote Flora.
Σου στέλνω φωτογραφία για λόγους αρχείου σε περίπτωση που σου φανεί χρήσιμη.
Υ.Γ. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα αισθάνθηκα σα να γύρισα πίσω στη Ζιμπάμπουε… ψιλά γράμματα…

Hambourg02498ff

Απάντηση:
Σ’ ευχαριστώ για τη φωτό. Ουσιαστικότερη πολλών ενεργειών με τις οποίες προσπάθησαν να τον τιμήσουν εδώ.
ΥΓ1: Αυτό δες το σαν τύχη. Εγώ ακόμη το παλεύω να φύγω από αυτή τη Ζιμπάμπουε.
ΥΓ2: Για όσους δε γνωρίζουν για την κατάληψη Rote Flora εδώ

ΕΝΑΣ-ΕΝΑΣ, ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ…

kartesios200914nvng

Πηγαίνει στη Βενεζουέλα, τον κράζουν επειδή «θέλει να μας κάνει Βενεζουέλα». Πηγαίνει στην Ουάσιγκτον και στο Βερολίνο, τον κράζουν «ότι ξεπουλήθηκε». Μιλά για τα θρησκευτικά δικαιώματα των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, τον κράζουν. Πηγαίνει στο Άγιο Όρος, τον κράζουν. Μιλάει με τον Πάπα, τον κράζουν.

Όπου κι αν πάει, με όποιον κι αν μιλήσει, ένα σίγουρο έχει ο Τσίπρας. Το κράξιμο. Και, μάλιστα, το κράξιμο από τους ίδιους πολιτικούς χώρους. Από χώρους που συμμετέχουν στο εκλογικό παιχνίδι έχοντας αποδεχτεί πλήρως τους όρους αυτού του παιχνιδιού. Το να τον κράζουν οι αντιεξουσιαστές και οι αναρχικοί, ούτε περίεργο είναι, ούτε στραβό. Δεν τον ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς και χώρους. Καλά κάνουν. Οι θέσεις τους είναι (συνήθως) ξεκάθαρες.

Όμως το να κράζουν τον Τσίπρα οι γραφικοί της συγκυβέρνησης για οτιδήποτε κι αν κάνει, λειτουργεί υποστηρικτικά στο πρόσωπο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παρατηρώντας και όχι συμμετέχοντας σε αυτή την τεράστια προεκλογική περίοδο πιστώνω στον Τσίπρα ότι διαθέτει την πλέον ρεαλιστική και ειλικρινή ματιά, επαναλαμβάνω, πάνω στο εκλογικό παιχνίδι και τους όρους του.

Ας δούμε τι απάντησε σε ερώτηση που του τέθηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου στη ΔΕΘ:

Α. ΚΑΒΒΑΔΙΑ («STAR»): Κύριε Πρόεδρε λένε πολλοί ότι «η στροφή ενός ολοένα συντηρητικοποιούμενου κοινού προς το ΣΥΡΙΖΑ όσο κι αν τον ευνοεί και τον φέρει ενδεχομένως στην εξουσία δεν είναι προϊόν μιας ώριμης ριζοσπαστικοποίησης, αλλά γίνεται κατά κύριο λόγο λόγω της υπερφορολόγησης. Για να το πούμε απλά, δεν έγιναν ξαφνικά αριστεροί όσοι στρέφονται προς το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπό το σοκ παραδείγματος χάρη του ΕΝΦΙΑ στρέφονται προς αυτόν που υπόσχεται να τον καταργήσει. Αυτό σας τρομάζει ως προς την προοπτική να χαθούν σταδιακά τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του κόμματός σας; Και θέλω να συνδυάσω την ερώτηση αυτή και με την κριτική που δέχεστε για τα ταξίδια σας τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό, καθώς πολλοί σας κατηγορούν ότι «στην προσπάθειά σας να γίνετε Πρωθυπουργός μεταλλάσσεστε ακουσίως ή εκουσίως σε συστημικό παίκτη». Τις τους απαντάτε; Ευχαριστώ.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κυρία Καββαδία, πρέπει να σας πω ότι στο τέλος όταν θα κάνει κανείς τον απολογισμό, το βράδυ των εκλογών και δει τους ψήφους, δε θα τους μετρήσει να δει ποιοι από αυτούς είναι αριστεροί, ποιοι είναι κεντρώοι, ποιοι είναι δεξιοί. Εμείς απευθυνόμαστε στο σύνολο του ελληνικού λαού και έχουμε πλήρη επίγνωση ότι δεν έγινε ξαφνικά η μεγάλη πλειοψηφία που σήμερα περιστρέφεται γύρω από το ΣΥΡΙΖΑ, είτε ψηφίζει ή σκέφτεται να ψηφίσει, γιατί διεκδικούμε ποσοστά που θα οδηγήσουν σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία τον ΣΥΡΙΖΑ με τους συμμάχους του. Κατανοούμε βεβαίως ότι όλος αυτός ο κόσμος δεν έγινε ξαφνικά κόσμος που έχει ενστερνιστεί τις ιδέες ή τις απόψεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όμως ξέρετε κάτι, οι ιδέες και οι απόψεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς έχουν γίνει ηγεμονικές, αυτό να δείτε κι έχει μια αξία αυτό».

Τι πιο σαφές από το «όταν θα κάνει κανείς τον απολογισμό, το βράδυ των εκλογών και δει τους ψήφους, δε θα τους μετρήσει να δει ποιοι από αυτούς είναι αριστεροί, ποιοι είναι κεντρώοι, ποιοι είναι δεξιοί»; Ας είναι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ. Ας είναι χριστιανοί που πηγαίνουν κάθε Κυριακή στην εκκλησία. Ας είναι υποστηρικτές της εξόδου από την Ε.Ε. Δε θα καταγραφούν πουθενά αυτές οι προτιμήσεις, παρά μόνο μία. Η προτίμηση στον ΣΥΡΙΖΑ. Με αυτή του την απάντηση ο Τσίπρας πρώτον, δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν τον αφορά η κριτική που του γίνεται από τους υπόλοιπους παίκτες του εκλογικού παιχνιδιού και δεύτερον, τους προσπερνά αφήνοντάς τους στην υποκρισία μιας βουλτεψιακής κριτικής και την απουσία της αυτοκριτικής.

Άραγε ο «πατριώτης ελληνορθόδοξος» Σαμαράς ζήτησε από τους πιστούς της Ευαγγελικής Εκκλησίας ή τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να μην ψηφίσουν το κόμμα του; Μήπως ξεκαθάρισε ότι δε θα δεχτεί καμία ψήφο από πολίτη που πιστεύει ότι η FYROM πρέπει να αποκαλείται Μακεδονία; Αλίμονο! Όλες οι ψήφοι καλοδεχούμενες. Συλλέγει από παντού ψήφους ο Σαμαράς και ψαρεύει όπως μπορεί μέσα στη δεξαμενή της Χρυσής Αυγής. Αυτό δεν είναι το εκλογικό παιχνίδι; Πώς, λοιπόν, κρίνεις τον αντίπαλό σου όταν κάνει το ίδιο;

Μήπως ο Βενιζέλος αρνήθηκε δημόσια την ψήφο των παλιών Αντρεϊκών που δηλώνουν ότι σιχαίνονται τον σημερινό αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, αλλά τον ψηφίζουν για «μη χαθεί το κόμμα»; Μήπως σκοπεύει να απαγορεύσει να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ αυτοί που ψήφισαν ΔΗΜΑΡ ή ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές; Ο ίδιος ο Βενιζέλος δεν ξεχείλωσε την έννοια της κεντροαριστεράς προσπαθώντας να χωρέσει από μετριοπαθείς φιλελεύθερους μνημονιακούς μέχρι και αντι-Μερκελικούς σοσιαλιστές που θεωρούν μόνο υπεύθυνο της κρίσης τον Κώστα Καραμανλή; Με κάθε τρόπο προσπαθεί να μείνει γατζωμένος στην εξουσία ο Βενιζέλος και κρίνει τον Τσίπρα για ψηφοθηρία; Ποιος έθεσε και στέριωσε τους όρους του εκλογικού παιχνιδιού που τώρα ακολουθεί ο Τσίπρας, αν δεν το έκαναν τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης επί δεκαετίες;

Και πάμε στο ΚΚΕ. Κεντρική πιπίλα του ΚΚΕ δεν ήταν στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις το «Ακόμα και αν δεν συμφωνείς σε όλα με το ΚΚΕ, έλα μαζί μας»; Αυτό δε σημαίνει ξεκάθαρα ότι το ΚΚΕ επιζητά ψήφους και μη κομμουνιστών; «Ακόμη κι αν διαφωνείτε με την έξοδο από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ ψηφίστε μας για να παλέψουμε ενάντια σε κάθε αντιλαϊκή πολιτική, για κάθε λαϊκό πρόβλημα, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες. Ψηφίστε μας για να δώσουμε αποτελεσματικές μάχες στο εργατικό, στο λαϊκό κίνημα, στην τοπική διοίκηση». Αυτό δεν λέει το ΚΚΕ στους ψηφοφόρους; Γιατί, λοιπόν, αφαιρεί αυτό το δικαίωμα από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και βαφτίζει λανθασμένη και καταστροφική την ψήφο τους σε ένα κόμμα με το οποίο μπορεί να μη συμφωνούν σε όλα; Γιατί θεωρεί ότι όσοι θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν κοροϊδευτεί;

Ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση» είχε πει στην προεκλογική του ομιλία στη Λαμία: «Λέμε σε όλους εσάς: Πάμε μαζί ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε σε όλα με το ΚΚΕ, μέσα στην πορεία του αγώνα μπορούμε να συζητάμε όλα τα θέματα». Θα θεωρούσε λοιπόν κάποιος λογικό ότι το ΚΚΕ, αυτό το δικαίωμα της συζήτησης το δίνει και στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Όσοι ακόμη ελπίζουν ότι οι εκλογές αποτελούν λύση και μπορούν να φέρουν αλλαγές, παρακολουθούν χρόνια την πορεία όλων των κομμάτων. Γνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τίποτε διαφορετικό ούτε από τη ζαλισμένη ΝΔ που προσπαθεί να ζευγαρώσει την κεντροδεξιά με τους νεοναζιστές, ούτε από το ΠΑΣΟΚ που ήρθε η ώρα να πληρώσει τις extra super λαϊκίστικες επιλογές του, ούτε από το ΚΚΕ που χτυπάει αλύπητα το Σύστημα αλλά δέχεται να απολαμβάνει τις επιδοτήσεις του Συστήματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει το εκλογικό παιχνίδι όχι επειδή φέρνει κάποια ελπίδα ή κάτι νέο, αλλά επειδή οι υπόλοιποι έκαψαν όλες τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν και δεν τους απέμεινε τίποτε άλλο από την ήττα. Κι αυτό, δεν τον χαλάει καθόλου τον Τσίπρα.

ΟΛΑ ΤΑ ‘ΧΑΜΕ…

one-karyatida-amfipolis

«Εμφανώς ενοχλημένη με συναδέλφους της αρχαιολόγους και τα όσα αυτοί δηλώνουν δημοσίως για τον τύμβο Καστά στην αρχαία Αμφίπολη εμφανίστηκε η προϊσταμένη της ΚΗ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Κατερίνα Περιστέρη. Μιλώντας σε δημοσιογράφους, η κ. Περιστέρη τόνισε χαρακτηριστικά: “Θα ήθελα να πω ότι νιώθω αγανάκτηση για συναδέλφους οι οποίοι χωρίς να ξέρουν ούτε την ανασκαφή, ούτε τον αρχαιολογικό χώρο της Αμφίπολης, βγαίνουν και μιλάνε στις τηλεοράσεις, προσπαθώντας να έχουν 5 λεπτά τηλεθέασης, πέντε λεπτά για να φανούν και να δείξουν κάποια πράγματα. Αυτό για μένα δεν είναι καλό, προσβάλει όχι μόνο την ανασκαφή, όχι μόνο την έρευνά μας αλλά και τον τόπο». Αναλόγως, να υποθέσουμε ότι ουδείς μπορεί να έχει γνώμη για το δημοψήφισμα στη Σκωτία αν δεν είναι σκωτσέζος ψηφοφόρος και ουδείς μπορεί να έχει γνώμη για τους τζιχαντιστές αν δεν έχει συνομιλήσει μαζί τους.

Κατά την κυρία Περιστέρη, λοιπόν, ουδείς άλλος δικαιούται να μιλά για την ανασκαφή ΤΗΣ. Κατά την κυρία Περιστέρη ουδείς επιστήμονας δικαιούται να υποθέτει και εάν το κάνει, το κάνει μόνο και μόνο για «να έχει πέντε λεπτά δημοσιότητας». Τώρα, το ποιος έχει ευθύνες για το γεγονός της δημοσιοποίησης λεπτομερειών της ανασκαφής, το ποιος μετέτρεψε σε τηλεοπτικό show την ανασκαφή, το ποιος άρχισε να λέει ότι βρέθηκε ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το ποιος δήλωσε ότι πρόκειται για τη σπουδαιότερη αρχαιολογική ανακάλυψη ever είναι πράγματα που προφανώς διαφεύγουν της κυρίας Περιστέρη. Παρ’ όλα αυτά μπορεί να έχει τα δίκια της.

Προσωπικά, πάντως, πιστεύω ότι «δεν είναι καλό, προσβάλλει όχι μόνο την ανασκαφή, όχι μόνο την έρευνα, αλλά και τον τόπο» το να δηλώνει η κυρία Περιστέρη ότι όλος ο κόσμος μπορεί να ενημερώνεται από τα Δελτία Τύπου που βγαίνουν «σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, την κυρία Λίνα Μενδώνη και την κυρία Άννα Παναγιωταρέα που μας στηρίζει στον τομέα της δημοσιογραφίας, τον υπουργό και άλλους».

Επίσης, πιστεύω ότι «δεν είναι καλό, προσβάλλει όχι μόνο την ανασκαφή, όχι μόνο την έρευνα, αλλά και τον τόπο» να βγαίνει η κυρία Περιστέρη και να δηλώνει «Θα ήθελα να ευχαριστήσω με όλη μου την καρδιά πρώτα – πρώτα τους συνεργάτες μου που δουλεύουμε σε καθημερινή βάση με όλες τις δύσκολες συνθήκες, το υπουργείο Πολιτισμού και την πολιτική ηγεσία που είναι στο πλευρό μου αυτή τη στιγμή και τον ίδιο τον πρωθυπουργό».

Αυτά και καλή ανασκαφή…

ΤΟ ΠΙΑΣΑΜΕ ΤΟ ΥΠΟΝΟΟΥΜΕΝΟ

kartesios180914

Το Δημόσιο δεν λειτουργούσε σωστά. Η κυβέρνηση αντί να το βελτιώσει, προτιμά να το διαλύσει, να το εξαϋλώσει, να το πουλήσει σε μικρά κομματάκια.

Η ΕΡΤ δε λειτουργούσε σωστά. Η κυβέρνηση αντί να βελτιώσει τη λειτουργία της την έκλεισε μέσα σε μία νύχτα προχωρώντας στην ίδρυση ενός κομματικού εκτρώματος που ούτε στον καθρέφτη δεν αντέχει να κοιταχτεί.

Η Δημόσια Υγεία δε λειτουργούσε σωστά. Αντί να την κάνουν καλύτερη, τη διέλυσαν και την παραχώρησαν σε μία Ανώνυμη Επιχείρηση.

Η Δημόσια Παιδεία δεν λειτουργούσε σωστά. Αντί να τη βελτιώσουν προτίμησαν να τη διαλύσουν δημιουργώντας τάξεις με απροσδιόριστο αριθμό μαθητών και αφήνοντας τα σχολεία με κενά χιλιάδων καθηγητών.

Οι ΟΤΑ δε λειτουργούσαν σωστά. Αντί να προσπαθήσουν να βελτιώσουν τη λειτουργία τους, επέλεξαν να τους αποδομήσουν και ύστερα να τους χαρίσουν στον Φούχτελ.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ …

Οι τράπεζες δεν υπολόγισαν τα ρίσκα δανεισμού, δεν αντελήφθησαν την οικονομική κρίση όταν έπρεπε, δάνειζαν με ανεξέλεγκτα επιτόκια μετατρέποντας το φτηνό χρήμα που έπαιρναν σε πανάκριβο δανεισμό που έδιναν. Εν ολίγοις, οι τράπεζες δε λειτούργησαν καθόλου σωστά. Αντί να κλείσουν, όπως οφείλει να κλείνει κάθε επιχείρηση που τα κάνει όλα λάθος, έσπευσε η κυβέρνηση να τις χρηματοδοτήσει και να τις κάνει ψευδώς κερδοφόρες ώστε να συνεχίσουν να λειτουργούν λανθασμένα και εις βάρος των πολιτών.

Οι παραχωρησιούχοι των εθνικών οδών δεν υπολόγισαν ότι η οικονομική κρίση και η αύξηση της τιμής της βενζίνης θα μείωνε την κίνηση στους δρόμους και συνεπώς τα κέρδη τους. Εν ολίγοις, οι παραχωρησιούχοι δε λειτούργησαν σωστά. Αντί να κλείσουν, έσπευσε η κυβέρνηση να τους χαρίσει δάνεια, να τους χαρίσει πρόστιμα, να δεχτεί όλες τις αυξήσεις στις τιμές και στον αριθμό διοδίων ώστε να συνεχίσουν οι παραχωρησιούχοι να λειτουργούν με λανθασμένο τρόπο εις βάρος των πολιτών.

Το Υπουργείο Οικονομικών δεν κατάφερε να μειώσει τη φοροδιαφυγή, δεν κατάφερε να κάνει μία σωστή πρόβλεψη για τα οικονομικά της χώρας ενώ αντίθετα παρήγαγε διαρκώς φορομπηχτικά μέτρα που διέλυσαν την όποια υγιή οικονομία υπήρχε στη χώρα, ενώ ταυτόχρονα δε μπορεί να υπολογίσει ούτε βασικές παραμέτρους σε αρπαχτικούς νόμους, όπως ο ΕΝΦΙΑ. Αντί να αναζητηθούν ευθύνες για τις λανθασμένες αποφάσεις, αντί να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι, η κυβέρνηση φρόντισε να τους χαρίσει την ατιμωρησία και να τους επιβραβεύσει με διάφορες άλλες κρατικές θέσεις και παχυλούς μισθούς.

«Ασυλία επωνύμων κατήγγειλε ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής μιλώντας ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. “Υπάρχει όντως μία τάση να μπαίνουν εμπόδια, γραφειοκρατικά κ.λπ. Έχετε δει επώνυμο να δικάζεται εύκολα;”, σημείωσε ο κ. Ρακιντζής. “Λέω το παράπονό μου, ότι στην προσπάθειά μου να παραπέμψω κάποιους επώνυμους βρίσκω τείχος. Και στη συνέχεια βγαίνουν απαλλακτικά βουλεύματα για τα οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα”».

Παρά τα όσα υπέροχα δήλωσε ο κ. Ρακιντζής, ουδείς εισαγγελέας ενοχλήθηκε για να ζητήσει διευκρινήσεις. Και γιατί, βέβαια, να ενοχληθεί ο κάποιος εισαγγελέας όταν «Παρά τις επίμονες ερωτήσεις που δέχθηκε ο κ. Ρακιντζής από τα μέλη της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, αρνήθηκε να αποκαλύψει περισσότερα ή να αναφέρει περιπτώσεις με συγκεκριμένα ονόματα». Αφέθηκε, λοιπόν, ο κ. Ρακιντζής ελεύθερος να συνεχίσει το θεάρεστο έργο του, δηλαδή να ανακοινώνει δημοσίως διάφορες σκανδαλώδεις συμπεριφορές κλητήρων τάξης Γ’ ώστε να… συνεκλονίζεται η κοινή γνώμη και να κάνει «απαπαπα!» τρομαγμένη από τη διαφθορά της πλέμπας.

Και ερχόμαστε κυριολεκτικά στο σήμερα. Σήμερα, η Δικαιοσύνη έκρινε ότι η απεργία – αποχή της ΑΔΕΔΥ από τις διαδικασίες της συγκεκριμένης αξιολόγησης με το υποχρεωτικό 15% των άχρηστων υπαλλήλων είναι «παράνομη και καταχρηστική». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το σκεπτικό της απόφασης όπως μπορείτε να το διαβάσετε στην εικόνα

kartesios180914-2

Η Απεργία – Αποχή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., λοιπόν, κρίνεται ως «πολιτική απεργία που επιδιώκει σκοπούς ξένους προς εκείνους που προβλέπει το Σύνταγμα» και γι’αυτό είναι παράνομη!!! Μα η απεργία είναι κατ’ εξοχήν πολιτική. Εξ’ ορισμού. Δεν υπάρχει απεργία για συναισθηματικούς λόγους. Δεν είναι λογιστική πράξη η απεργία. Η απεργία είναι πολιτική πράξη, πώς απαγορεύει λοιπόν η Δικαιοσύνη τη φύση της απεργίας; Η απεργία, η κάθε απεργία, στρέφεται εναντίον μεμονωμένων πολιτικών αποφάσεων ή συνολικά πολιτικών, πώς είναι δυνατόν να την απαγορεύει ως τέτοια η Δικαιοσύνη;

Όμως πάμε στο καλύτερο: Αν η απεργία εργαζομένων είναι παράνομη επειδή ο δικαστής κρίνει πως γίνεται με σκοπό «π.χ. την ανατροπή της κυβέρνησης, τη συμβολή στην επικράτηση πολιτικού κόμματος», τότε αυτό αυτομάτως δεν σημαίνει ότι ο δικαστής προστατεύει την κυβέρνηση και συμβάλει στην προστασία του κυβερνώντος κόμματος;

Συγγνώμη αν μόνο εγώ το διαβάζω έτσι, αλλά μόνο έτσι μπορώ να το διαβάσω. Όπως, επίσης δε μπορώ να διαβάσω διαφορετικά την απόφαση της Δικαιοσύνης να απαγορεύσει στην ΑΔΕΔΥ «την κήρυξη απεργίας στο μέλλον με τα ίδια αιτήματα». Το τραγικό είναι ότι η Δικαιοσύνη βγάζει αυτή την απόφαση στην πρώτη απεργία των δημοσίων υπαλλήλων που ΔΕΝ ΕΧΕΙ οικονομικά ή συντεχνιακά αιτήματα, αλλά αφορά στην αποτροπή κομματικών διώξεων και στην προσπάθεια δημιουργίας από την κυβέρνηση ενός δημόσιου κομματικού μηχανισμού μέσω της απομάκρυνσης όσων δε διαθέτουν «υψηλή προστασία».

Έχω κάθε δικαίωμα ως πολίτης να κρίνω τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Ως πολίτης έχω κάθε δικαίωμα να διαμορφώνω την εικόνα μου για την πραγματικότητα. Και η εικόνα που έχω σήμερα είναι ότι οι τρεις εξουσίες συνεπικουρούμενες από την τέταρτη εξουσία, αυτή την εργολάβων-καναλαρχών-εκδοτών-τραπεζιτών, είναι οι ταΐστρες του φασισμού. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν στέλνει στρατιές εξοργισμένων στην αγκαλιά αρκουδιάρηδων που υπόσχονται ότι «θα ξεβρωμίσουν τη Βουλή κόβοντας με τσεκούρια τα κεφάλια των πολιτικών».

Ως απλός πολίτης έχω πλέον το δικαίωμα να σκεφτώ ότι οι τέσσερις εξουσίες αποφάσισαν πως εφόσον οι ίδιες δεν αφήνουν τη δημοκρατία να λειτουργήσει σωστά, είναι καλύτερο να την κλείσουν και να την παραδώσουν στον φασισμό. Η ΕΡΤ, η Δημόσια Υγεία, η Δημόσια Παιδεία, οι ΟΤΑ, ας θεωρηθούν απλώς πρόβες για το τελικό κλείσιμο.

ΠΟΝΑΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ

kartesios170914

Το άμεσο δημοσιονομικό κόστος των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται στα 11,362 δισ. ευρώ. Αυτό ισχυρίζεται ο Αλέξης Τσίπρας. Στις εξαγγελίες αυτές περιλαμβάνονται: Επιδότηση ενεργειακού κόστους βιομηχανίας, στήριξη μικρομεσαίων επιχειρήσεων με κίνητρα για την απασχόληση, επένδυση στη γνώση, την έρευνα, τη νέα τεχνολογία, δωρεάν ρεύμα σε 300.000 νοικοκυριά κάτω από το όριο της φτώχειας έως την ποσότητα των 3600 Kwh το χρόνο, πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε 300.000 άπορες οικογένειες, δωρεάν ιατρική περίθαλψη για όλους, δραστική μείωση (έως μηδενισμό για ειδικές κατηγορίες) συμμετοχής στη φαρμακευτική δαπάνη, πρόγραμμα εξασφάλισης στέγης (εξασφάλιση σε πρώτη φάση 25.000 διαμερισμάτων, με την επιδότηση του ενοικίου στα €3 ανά τμ.), χορήγηση της 13ης σύνταξης σε 1.262.920 συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως €700 ευρώ, ειδική κάρτα μετακίνησης με τα μαζικά μέσα μεταφοράς με μειωμένη έως συμβολική συμμετοχή για μακροχρόνια άνεργους και όσους διαβιώνουν κάτω από το όριο της φτώχειας, μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, αντικατάσταση του ΕΝΦΙΑ με τον ΦΜΑΠ, επαναφορά του αφορολόγητου στις 12.000 ευρώ για όλους,αύξηση κατώτατου μισθού στα €751 για όλους, ανάκτηση της εργασίας, ακύρωση απολύσεων, αύξηση των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας και τραπεζών ειδικού σκοπού, αύξηση πόρων αυτοδιοίκησης και τέλος η «νέα σεισάχθεια» το κόστος της οποίας ο ΣΥΡΙΖΑ το υπολογίζει στα 2 δισ. ευρώ.

Για να το ξεκαθαρίσουμε, πιστεύω ότι αυτά είναι τα ελάχιστα που θα μπορούσε να υποσχεθεί ένα κόμμα με προοπτική εξουσίας για να δώσει έστω και μία σοβαρή ελπίδα σε μία κοινωνία που βυθίζεται ψυχή τε και τσέπη στην άβυσσο επί 5 χρόνια. Αυτά, λοιπόν, τα απολύτως βασικά και απαραίτητα για τη συνέχιση της ύπαρξής μας, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι τα θεωρεί πιο απίστευτα ακόμη κι από την ανάσταση των νεκρών. Αν τα βασικά κι ελάχιστα η κυβέρνηση της Βούλτεψη θεωρεί ότι είναι αδιανόητο να επιτευχθούν, τότε γεννάται αυτομάτως η απορία για τους λόγους που η σημερινή κυβέρνηση επιδιώκει να παραμείνει στην εξουσία. Αν ομολογεί ότι η αύξηση το κατώτατου μισθού έχει ίδιες πιθανότητες με την ανάσταση της γιαγιάς μου, τότε γιατί ακριβώς είναι κυβέρνηση η κυβέρνηση; Τι ακριβώς υπόσχεται; Γιατί ζητά να την ξαναψηφίσουμε ΑΝ και όποτε γίνουν εκλογές; Αν το μόνο που μπορεί να υποσχεθεί είναι ότι ο κατώτατος μισθός θα συνεχίσει να πέφτει, ότι το αφορολόγητο διαρκώς θα μειώνεται και ότι οι απολύσεις θα συνεχιστούν, τότε γιατί δεν βάζει υποψηφιότητα Αφέντη σε club μαζοχιστών;

Βέβαια ακόμη και γι’ αυτά τα βασικά κι ελάχιστα ο ΣΥΡΙΖΑ δε δίνει ικανοποιητικές εξηγήσεις με κυρίαρχη απορία να παραμένει το πώς θα προχωρήσει σε σεισάχθεια με κόστος 2 δισ. ευρώ την ώρα που μόνο τα χρέη των νοικοκυριών στις τράπεζες ανέχονται στα 35 δισ. και καλύτερα να μη μπλέξουμε με τα χρωστούμενα των επιχειρήσεων.

Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπολίτευση και απ’ ότι φαίνεται τον αντιμετωπίζουν αντιπολιτευτικά όλοι οι χώροι, από το ΚΚΕ ως τη Χρυσή Αυγή. Δικαίωμα των κομμάτων να στοχοποιούν όποιον επιθυμούν. Τα συμφέροντά του κοιτάζει ο κάθε πολιτικός φορέας. Όμως το Κράτος δεν είναι κόμμα. Και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν είναι λογιστήριο κάποιου κόμματος. Ούτε ο υπουργός Οικονομικών είναι αφεντικό κάποιας κομματικής επιχείρησης ώστε να δίνει εντολή στους δημόσιους υπαλλήλους του Κράτους να βγάζουν ανακοινώσεις με τις οποίες αντιπολιτεύονται μια άλλη κομματική επιχείρηση. Αυτές είναι Μεταξικές μέθοδοι, αντιλήψεις και πρακτικές. Αν το πήραν απόφαση ότι είναι Μεταξικό καθεστώς, τότε στις 28 Οκτωβρίου να τους στείλουμε λουλούδια και να τους ευχηθούμε χρόνια πολλά.

Μέσα σε όλα τα υπόλοιπα όμως, αυτό θεωρείται λεπτομέρεια. Αυτό που δε γίνεται να ξεπεράσει κάποιος εύκολα είναι ότι το καθεστωτικό Κρατικό Λογιστήριο του Κράτους αποφάσισε ότι το κόστος επίτευξης των βασικών και αναγκαίων που εξήγγειλε ο ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται στο… ιλιγγιώδες ποσό των 27,2 δισ. ευρώ. Σε αυτό το ποσό, λοιπόν, κολλάνε τα περί «Ανάστασης νεκρών» που αμόλησε η Βούλτεψη. Στην κυβέρνηση θεωρούν πως αποκλείεται να δοθούν 27,2 δισ. ευρώ για να πάρουμε μία ανάσα.

Κι έρχεται το πονεμένο μυαλό να ρωτήσει: «Ρε κουφάλες, χαρίσατε στις τράπεζες για να σωθούν 200, 300, 500 δισ. και τα χρεώσατε σε εμάς τους πολίτες. Χαρίσατε την κερδοφόρα ΑΤΕ στην Πειραιώς κι εκείνη με τη σειρά της βγάζει κέρδη πουλώντας κομμάτια του δώρου που της κάνατε και το πληρώνουμε εμείς οι πολίτες. Αφήνετε αφορολόγητα τα κέρδη δισεκατομμυρίων των εφοπλιστών και τα προϋπολογισμένα έσοδα από τους φόρους αυτούς τα μοιράζετε στις πλάτες μας. Δεν τολμάτε να αγγίξετε τα δισεκατομμύρια παράνομων καταθέσεων στο εξωτερικό και σας κράζει μέχρι και η Λαγκάρντ ότι η Μαφία των χρηματοδοτών σας χρησιμοποιεί εκβιασμούς Κολομβίας.

Και παρ’ όλα αυτά τα δισεκατομμύρια που χαρίζονται καθημερινά, θεωρείτε αδιανόητο το ποσό των 27,2 δισ. για όσους λιμοκτονούν, αυτοκτονούν, πεθαίνουν δίχως φάρμακα.

Βαρέθηκα να βρίζω κι αυτούς κι εμάς. Χάσαμε το ένστικτο της επιβίωσης. Έρχεται η ώρα που θέλω να σκεφτώ και πονάει το μυαλό μου. Τα διώχνω. Να σώσω τουλάχιστον το μυαλό μου, αν σώζεται.

ΧΛΕΧΛΕΔΕΣ

kartesios090914

Μόνο έτσι μπορείς να τους αντιμετωπίσεις πλέον αυτούς. Ως άχρηστο έρμα της Γης. Με χαρακτηρισμούς της πλάκας, αν και ούτε η πλάκα δεν τους αξίζει. Ανέβηκε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη και ανάμεσα στα λοιπά, σύμφωνα με το «ρεπορτάζ» – δελτίο Τύπου της Συγγρού: «Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αμέσως μετά την επίσκεψη του στη ΔΕΘ επισκέφθηκε το πρώην στρατόπεδο “Παύλου Μελά”, το οποίο ύστερα από διεκδίκηση πολλών χρόνων αποδίδεται στην τοπική κοινωνία για να αξιοποιηθεί ως ελεύθερος χώρος. Ο κ. Σαμαράς συνεχάρη τον δήμαρχο Παύλου Μελά, Δημήτρη Δεμουρτζίδη, και τους προκατόχους του για τους αγώνες που έδωσαν, ώστε να συνειδητοποιήσει η πολιτεία την ανάγκη να αποδοθεί ο χώρος στο δήμο».

Είναι τόσο χλιμίτζουρες που ανακυκλώνουν εδώ και χρόνια την ίδια ιστορία με αυτό το «πρώην στρατόπεδο». Όμως αυτό είναι το λιγότερο. Ας δούμε τι έλεγε η Νέα Δημοκρατία για τον Ευάγγελο Βενιζέλο όταν ως υπουργός Άμυνας επί κυβέρνησης ΓΑΠ υποσχόταν και εκείνος ότι θα παραχωρούσε το πρώην στρατόπεδο «Παύλου Μελά» στην… τοπική κοινωνία.

Ολόκληρο το κείμενο της Διοικούσας Επιτροπής Ν.Δ. Θεσσαλονίκης, μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Ξεκινά με ειρωνείες: «Παράθυρο για απροσδιόριστες «εμπορικές χρήσεις» στους χώρους των πρώην στρατοπέδων άνοιξε για πρώτη φορά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Βαγγέλης Βενιζέλος, ο οποίος ανακοίνωσε (ίσως για έκτη ή έβδομη φορά) ότι το στρατόπεδο του «Παύλου Μελά» παραχωρείται στο ομώνυμο δήμο». Ειρωνείες οι οποίες φυσικά μπορούν πλέον να χρησιμεύσουν και ως αυτοκριτική καθώς και πέρσι ο Σαμαράς θα παραχωρούσε το στρατόπεδο στην… τοπική κοινωνία. Η επίθεση τότε της ΝΔ περιελάμβανε φυσικά και άλλους υπουργούς το ΠΑΣΟΚ, καθώς «το εν λόγω στρατόπεδο παραχωρείται από το 1993 ενώ το 2003 ο Γιάννος Παπαντωνίου είχε διοργανώσει και φιέστες και λαϊκές συναυλίες στο χώρο για να σηματοδοτήσει την απόδοση στην τοπική κοινωνία».

Όμως, η τότε ΝΔ χτυπούσε το τότε ΠΑΣΟΚ σχετικά με το στρατόπεδο και σε επίπεδο διαπλοκής. Διαβάστε τι έγραφε η Διοικούσα της ΝΔ: «Ο κ. Βενιζέλος, ξεκίνησε την ίδια διαδικασία από το στρατόπεδο του Παύλου Μελά, καθώς είναι γνωστές οι ιδιαίτερες πολιτικές σχέσεις που διατηρεί με τον δήμαρχο Διαμαντή Παπαδόπουλο, ο οποίος επειδή βρέθηκε στο στόχαστρο του έτερου πράσινου τοπάρχη Χάρη Καστανίδη, βρήκε εύκολα καταφύγιο στο περιβάλλον του υπουργού Άμυνας. Το ζήτημα είναι ότι τόσο σημαντικές κινήσεις, όπως η απόδοση στρατοπέδων θα πρέπει να γίνονται με κριτήρια ευγενή και διαδικασίες διαφανείς… Και όχι με βάση τις κομματικές φιλίες και τους εσωκομματικούς διαγκωνισμούς». Σήμερα και καθώς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αλληλοεξαρτώνται, ο τότε κακός δήμαρχος Διαμαντής Παπαδόπουλος δέχεται τα συγχαρητήρια (μαζί με τους άλλους προκατόχους) του σημερινού προέδρου της ΝΔ για τις διεκδικήσεις του.

Και φτάνουμε στο καλύτερο. Σήμερα η συγκυβέρνηση, η ΝΔ, ο Σαμαράς ξεπουλάνε τα πάντα, προσκυνούν την ιδιωτικοποίηση, ταυτίζουν τις σκανδαλώδεις παραχωρήσεις με την ανάπτυξη. Όταν όμως βρισκόταν στην αντιπολίτευση η ΝΔ και ο Σαμαράς κατήγγειλαν το ΠΑΣΟΚ και τον Βενιζέλο γράφοντας τα εξής εκπληκτικά που θυμίζουν ολίγον από ΚΚΕ: «Το ιδιαίτερο στοιχείο στην υπόθεση είναι ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος, για πρώτη φορά, στις δηλώσεις που έκανε για το νέο… ιδιοκτήτη του στρατοπέδου “Παύλος Μελάς” έβαλε θέμα εμπορικών χρήσεων. Όπως είπε χαρακτηριστικά:  “δώσαμε μία λύση με την παραχώρηση της χρήσης για πολιτιστικές, κοινωνικές και οικολογικές δράσεις και αν αναπτυχθούν οποιεσδήποτε εμπορικές δραστηριότητες, αυτές θα είναι προς όφελος και του ελληνικού Δημοσίου”.

Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις: Για ποιες εμπορικές χρήσεις μιλούμε; Τι θα περιλαμβάνουν; Θα έρχονται σε αντίθεση με τις “χρήσεις ελεύθερου χρόνου”, που επιθυμούν οι δήμοι; Ποιοι θα είναι οι εργολάβοι; Και με ποιες διαδικασίες θα επιλεγούν; Είναι σαφές ότι καμία λογική ξεπουλήματος δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τις τοπικές κοινωνίες, προς όφελος της εισπρακτικής μανίας της κυβέρνησης. Τα στρατόπεδα ανήκουν στις περιοχές τους και όχι στις επιταγές του Μνημονίου. Να αξιοποιηθούν σωστά και προς όφελος των κατοίκων… Αλλά, άλλο αξιοποίηση και άλλο ξεπούλημα…»!!!

Αυτά τα δύο κόμματα τώρα, αυτοί οι «πολιτικοί άντρες», συνεργάζονται αρμονικά, αλληλοσυγχαίρονται και καταγγέλλουν την αξιωματική αντιπολίτευση για…. απουσία σταθερών θέσεων. Αυτοί που όποτε τους βόλευε από την αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι κι σήμερα φορούσαν όποιον ιδεολογικό μανδύα ήθελαν αρκεί να πετύχαιναν οι απάτες τους. Αυτό το καρτέλ ανθρωποφάγων εμφανίζεται σήμερα ως αρχάγγελος της κάθαρσης και ρίχνει ξεδιάντροπα όλες τις ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση σε κάποια «αριστερή ηγεμονία». Κι εμείς εντελώς ξεδιάντροπα καθόμαστε και τους ακούμε. Δεν ξέρω αν η δική τους ή η δική μας ανηθικότητα είναι μεγαλύτερη.

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΤΗΝΙΑΡΗΔΕΣ…

kartesios070914

Τώρα θα μπλέξουμε με λεπτομέρειες, αλλά δε γαμείς. Λοιπόν, πέρα από τα χονδροειδή ψέματα και τις χονδροειδέστατες απάτες που κάνουν αυτοί οι τύποι που αποκαλούνται κυβέρνηση, ακόμη περισσότερο με θυμώνει ότι μας στερούν το δικαίωμα να σκεφτούμε σοβαρά για να αντιμετωπίσουμε τα όποια επιχειρήματα της πολιτικής που εκτελούν.

Μέσα στην ευτέλεια της σκέψης τους και τη μπόχα της αλαζονείας τους, τσαλαβουτάνε στην πλέον παρακμιακή απλοϊκότητα του Λόγου. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι αυτήν την τακτική της αυτογελοιοποίησης την ακολουθούν άνθρωποι που το Σύστημα προσπάθησε να μας τους πλασάρει ως «σημαντικούς οικονομολόγους» και «έμπειρα στελέχη».

Ερωτώμενος, λοιπόν, ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης για τον ΕΝΦΙΑ απάντησε το εξής: «Δεν είναι δικός μου νόμος ο ΕΝΦΙΑ, δεν θα απολογηθώ για αυτόν». Αξεπέραστη βλακεία από μόνη της η απάντηση, καθώς φανερώνει ότι, ή ο Χαρδούβελης ομολογεί πως είναι ένα κουστούμι αδειανό που δεν έχει γνώμη για τους νόμους που εφαρμόζει ή ότι είναι τόσο χαζός που προσπάθησε να αποκτήσει γνώμη αλλά δεν τα κατάφερε.

Σε κάθε περίπτωση, αυτή η σπουδαία προσωπικότητα απλώς επανέλαβε τη δήλωση του γνωστού Γιακουμάτου, ο οποίος μόλις ανέλαβε καθήκοντα υφυπ. Ανάπτυξης δήλωσε: «Τον νόμο για τις λαϊκές τον βρήκα ψηφισμένο και είμαι υποχρεωμένος να τον τηρήσω». Ούτε αυτός θέλησε να απολογηθεί. Τι άλλο, λοιπόν, είναι ο μέγιστος Χαρδούβελης παρά ένας Γιακουμάτος; Προσωπικά θα θεωρούσα προσβολή μία τέτοια ταύτιση. Ο Χαρδούβελης μπορεί να το θεωρεί και τιμή. Ο καθένας με τα ινδάλματά του.

Έχουμε, όμως κι άλλο παράδειγμα νομοταγούς υπουργού. Ο Κούλης του Μητσοτάκη υπεραμύνθηκε του νόμου για την αξιολόγηση στο Δημόσιο με το εκπληκτικής ειλικρίνειας και ενδεικτικό της νοημοσύνης του επιχείρημα: «Το σχετικό νομοσχέδιο είχε τεθεί σε διαβούλευση από τον Ιανουάριο. Η συζήτηση συνεχίστηκε στη Βουλή και το νομοσχέδιο ψηφίστηκε. Από τη στιγμή που ένας νόμος ψηφίζεται, πρέπει να εφαρμόζεται».

Είναι συγκλονιστικός ο Κούλης του Μητσοτάκη. Δεν ασχολείται με την ουσία του νόμου, αλλά με τη διαδικασία. Και αφού η διαδικασία ήταν σωστή Ο ΝΟΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ!!! Σωστά! Αρκεί όμως μόνο ένας Άδωνις Γεωργιάδης για να ακυρώσει τους τρεις προαναφερθέντες υπουργούς.

Ερωτηθείς, λοιπόν, ο τότε υπουργός Υγείας σχετικά με το εισιτήριο των 25 ευρώ για νοσηλεία στα δημόσια νοσοκομεία είχε απαντήσει: «Ο νόμος έχει ψηφιστεί! Μάλιστα δεν προέβλεπε καμία απολύτως εξαίρεση, αλλά θα λειτουργούσε από την 1/1/14 οριζόντια και καθολικά και θα έπρεπε να βαρύνει τους πάντες. Με δική μας απόφαση, μετά από διαπραγμάτευση με την τρόικα, προχωρήσαμε σε εξαιρέσεις από το καθολικό μέτρο και έτσι εξαιρέθηκαν οι χρονίως πάσχοντες, οι άποροι, άνθρωποι με ειδικές ανάγκες και με ποσοστό αναπηρίας άνω του 80% κλπ.».

Ως γνωστόν, ο νόμος για τα 25 ευρώ δεν ίσχυσε ποτέ. Ξεκινάμε με τα συμπεράσματα: 1. Ο Άδωνις Γεωργιάδης γύριζε όλη μέρα σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς διαβεβαιώνοντας ότι ο νόμος για τα 25 ευρώ θα εφαρμοζόταν και ότι ο ίδιος πίστευε πως ήταν ένας υπέροχος νόμος! Άρα, ο Χαρδούβελης δεν έχει καμία σημασία αν βρήκε τον νόμο για τον ΕΝΦΙΑ ψηφισμένο. Είναι υποχρεωμένος να τον κρίνει. Να διαφωνήσει ή να τον υπερασπιστεί. Κι αν νιώθει την ανάγκη να μην τον υποστηρίξει μπορεί να μην τον εφαρμόσει. Ο ψηφισμένος νόμος για τα 25 ευρώ στα νοσοκομεία καταργήθηκε με μία ΕΓΚΥΚΛΙΟ!

Το ίδιο ισχύει, βέβαια, και για το επιχείρημα του Γιακουμάτου – η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζω καν αν εφαρμόζεται ο νόμος για τις λαϊκές αγορές – αλλά και για τον Κούλη του Μητσοτάκη. Για τον δε Κούλη, υπάρχει κι ένα δεύτερο συμπέρασμα. Ότι τα όσα λέει περί «μνημονιακής υποχρέωσης» είναι μούφα, μουφάρα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης όχι μόνο είχε πει ότι ο νόμος για 25 ευρώ ήταν μνημονιακή υποχρέωση, αλλά και ότι συζητήθηκαν με την Τρόικα λεπτομέρειες περί της εφαρμογής του νόμου. Κι όμως καταργήθηκε.

Μόνοι τους γελοιοποιούνται. Ίσως φταίει η αδιαφορία για το πώς θα κριθούν. Ίσως η άνεση με την οποία αυτογελοιοποιούνται οφείλεται στο ανύπαρκτο πολιτικό μέγεθός τους. Πάντως δείχνουν καθημερινά ότι δεν έχουν πρόβλημα να μας δουλεύουν ή να τους κοροϊδεύουμε. Το ίδιο απέδειξε και ο Σαμαράς χτες στη ΔΕΘ. Δεν υποσχέθηκε τίποτα, απλώς επειδή η Τρόικα δεν έδωσε ακόμη τις εντολές για τα νέα μέτρα που θα μας φεσώσουν. Δεν υποσχέθηκε τίποτα, απλώς επειδή η Τρόικα δεν έδωσε το ΟΚ σχετικά με τον τρόπο που θα μας κοροϊδέψουν.

Η ομιλία Σαμαρά στη ΔΕΘ ήταν η ανάγνωση μίας Επιστολής προς Ηλιθίους και Φασίστες. Ένα λαϊκίστικο ακροδεξιό παραλήρημα γεμάτο ασυναρτησίες. Παρ’ όλα αυτά έχω την αίσθηση ότι ακόμη κι αν σήμερα πηγαίναμε στις κάλπες για να μετρηθούμε, οι ηλίθιοι, οι βολεμένοι και οι φασίστες θα έβγαιναν περισσότεροι. Αυτό δεν είναι κάποιος φόβος μου. Πάει αυτό το στάδιο, ξεπεράστηκε. Είναι αυτή η μακαριότητα γύρω μου που φροντίζει να με προειδοποιήσει πως και πάλι τα κόλλυβα της νεκρής ελπίδας και της αδικοχαμένης ευκαιρίας θα φάμε.

ΡΑΓΔΑΙΑ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ

adonis-=320fdjf

Το blog Καρτέσιος
δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στην κατηγορία «Ενημέρωση» και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΚΑΙΡΟΣ


ΑΡΧΕΙΟ