Ε, ΑΦΟΥ ΕΠΙΜΕΝΕΤΕ….

CA9gMtnU8AAId7C
Ο Αντώνης Σαμαράς επιμένει μέχρι και σήμερα ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Πανηγύριζε μάλιστα σε άρθρο του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» όταν έγραφε: «Τι θα πει το χρέος είναι ΜΗ βιώσιμο; Ότι δεν μπορείς να το εξυπηρετήσεις, δηλαδή δεν μπορείς να πληρώνεις τόκους κάθε χρόνο. Και δεν μπορείς να το ξεπληρώσεις όταν έλθει η ώρα του… Πότε συμβαίνει αυτό; Όταν χρωστάς πολλά ή έχει υψηλούς τόκους. Και τι σημαίνει «κούρεμα»; Να κόψεις και το πόσα χρωστάς και τους τόκους που πληρώνεις. Και να πας όσο γίνεται πιο πέρα, στο μέλλον, την αποπληρωμή. Τα έχουμε κάνει και τα τρία! Κόψαμε συνολικά 125 δισεκατομμύρια, δηλαδή το 40% του χρέους μας. Κόψαμε και τα επιτόκια: ήταν πάνω από 5% ώς το 2012 και σήμερα πληρώνουμε κάτω από 2%! Και πήγαμε πίσω την αποπληρωμή του. Εμείς ξεχρεώνουμε σε 16,5 χρόνια, όταν κατά μέσον όρο οι ευρωπαϊκές χώρες ξεχρεώνουν σε 6,5 χρόνια! Αυτά όλα τα κάναμε ήδη! Γι’ αυτό οι αγορές θεωρούν «βιώσιμο» το χρέος μας».

Μας είχε εξασφαλίσει, λοιπόν. Μπορεί να έκαψε ό,τι μπορούσε να καεί σε αυτή τη χώρα, αλλά είχε καταφέρει να κάνει βιώσιμο το χρέος όπως υποστηρίζει. Κι έρχεται σήμερα το ΔΝΤ να τον διαψεύσει. Στην έκθεσή του το ΔΝΤ αναφέρει ότι «το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο σε κανένα από τα σενάρια που εξετάζονται» και υποστηρίζει ότι «το ελληνικό χρέος χρειάζεται ούτως ή άλλως ευρεία αναδιάρθρωση, πιθανώς δε και κούρεμα». Εν ολίγοις, όλη αυτή η σκληρή πολιτική λιτότητας έγινε για άλλους λόγους. Η χώρα, η οικονομία και η κοινωνία ρημάχτηκαν. Μόνο έχασαν. Και κάποιοι λίγοι κέρδισαν πολλά.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος τονίζει όπου σταθεί κι όπου βρεθεί ότι το «ελληνικό χρέος είναι απολύτως βιώσιμο» και με τη γνωστή ταπεινοφροσύνη που τον διακρίνει, τονίζει ότι το χρέος κατέστη βιώσιμο κατόπιν δικών του ενεργειών. Κι έρχεται σήμερα το ΔΝΤ να πει και σε αυτόν τα ίδια. Ότι τζάμπα έγιναν όλες αυτές οι θυσίες. Ότι όλη η μνημονιακή διακυβέρνηση ήταν μια τεράστια αποτυχία.

Είναι άραγε το ΔΝΤ ο «συμπαθής» ανάμεσα στους δανειστές; Φυσικά όχι. Το άλλο μισό του Κακού είναι. Ο επίσημος εκπρόσωπος των τοκογλύφων είναι που πιέζει για ακόμη μια συμφωνία λιτότητας ενώ γνωρίζει ότι πάνω από το 90% των δόσεων που θα πάρει η Ελλάδα αν υπογράψει, θα πάνε για την αποπληρωμή των προηγούμενων δανείων. Απλώς επιλέγει να ρίξει όλη την ευθύνη της τραγωδίας στην Ε.Ε. για να σώσει τη δική του εικόνα. Άλλωστε, αυτή η οικονομία πάντα θα γεννάει νέους πελάτες για το ΔΝΤ και νέους Γιώργους Παπανδρέου που θα το προμοτάρουν στις χώρες τους.

Τι έλεγε όμως και ο Σόιμπλε για το ελληνικό χρέος; Λιβάνιζε στις 16 Ιανουαρίου σε συνέντευξή του στο Spiegel τις μνημονιακές κυβερνήσεις και έδινε συγχαρίκια για τις πολιτικές τους που «κατάφεραν να κάνουν βιώσιμο το ελληνικό χρέος». Άραγε να γνώριζε τότε ότι έλεγε ψέματα και ότι … απλώς απολάμβανε την καταστροφή της Ελλάδας και των ελλήνων; Ναι, το γνώριζε! Κι αυτό είναι το αθλιότερο όλων. Ότι και ο Σόιμπλε και η Μέρκελ γνώριζαν πως το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο και ότι όλες οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, οι απολύσεις και η καταστροφή των μικρομεσαίων έριχναν στα τάρταρα την ελληνική οικονομία.

Συγκεκριμένα και όπως αποκάλυψε το Wikileaks, η παρακολούθηση των επικοινωνιών Γερμανών κυβερνητικών αξιωματούχων από την αμερικανική υπηρεσία NSA δίνει «στεγνά» τα σχέδια της Μέρκελ για την πλήρη καταστροφή της Ελλάδας. Όπως προκύπτει από την αποκάλυψη της παρακολούθησης των επικοινωνιών της, η Άνγκελα Μέρκελ επεσήμανε και εκτιμούσε εδώ και χρόνια πως η Αθήνα δεν θα κατάφερνε να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, ακόμη και με ένα επιπλέον κούρεμα, καθώς δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί το υπόλοιπο χρέος της. Παρ’ όλα αυτά, Σόιμπλε και Μέρκελ επιμένουν μέχρι και σήμερα δημόσια ότι δεν χρειάζεται κούρεμα το ελληνικό χρέος διότι είναι βιώσιμο. Μας φτύνουν κατάμουτρα. Ψεύδονται δημόσια και δεν ψεύδονται για το αν έφαγαν κρυφά από το βάζο με το γλυκό της γιαγιάς, αλλά ψεύδονται εις βάρος ενός ολόκληρου λαού.

Όλοι οι παραπάνω πρωταγωνιστές, υπεύθυνοι του σχεδιασμού και ένοχοι της διάπραξης του εγκλήματος εναντίον της Ελλάδας, μας ζητούν να πούμε την Κυριακή «ναι» στις πολιτικές τους, στα ψέματά τους, στις κτηνώδεις πολιτικές τους. Τι σχέση, όμως, έχουμε εμείς με αυτούς; Τι σχέση έχουμε με αυτή την Ευρώπη; Τι σχέση μπορούμε να έχουμε με αυτή την εγκληματική οργάνωση και τις πρακτικές της;

Ναι, θεωρώ ότι είναι γελοίο το να γίνεται δημοψήφισμα που έχει για ερώτημα μία πρόταση η οποία δεν υφίσταται. Όμως και η Μέρκελ με τον Σόιμπλε που αρνούνται να συζητήσουν πριν γίνει το δημοψήφισμα και η φάρα των μνημονιακών πολιτικών εν Ελλάδι με πιέζουν να δεχτώ ότι το πραγματικό ερώτημα είναι «ναι ή όχι σε αυτή την Ευρώπη». Ορίστε, πιο ξεκάθαρο δε μπορούν να μου το κάνουν.
Untitled-1

Επιμένουν εδώ και καιρό. Ανταποκρίνομαι, λοιπόν, και τους στέλνω στον αγύριστο. Μπορεί η κυβέρνηση Τσίπρα να είναι σκέτη απογοήτευση, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα πω «ναι» στην καταστροφή μας. Δε μπορώ και δε θέλω να ξεχάσω όσα τραβήξαμε τόσα χρόνια ενώ ο Άδωνις με τον Βορίδη και τη Γεννηματά το διασκέδαζαν και επιχειρηματολογούσαν ως ανυπόμονα σαρκοβόρα πάνω από τον ετοιμοθάνατο.

Ναι, ντρέπομαι να βλέπω συνταξιούχους στην ουρά να τραβάνε 120 ευρώ την εβδομάδα. Όμως θα ντρεπόμουν περισσότερο αν έλεγα «ναι» στο να δουλεύουν κανονικά τα ΑΤΜ και να βγάζει 120 ευρώ συνολικά ο συνταξιούχος επειδή τόση θα έχει απομείνει η σύνταξή του. Όση δηλαδή η συμμετοχή του στα φάρμακά του.

Σε «ναι ή όχι σε αυτή την Ευρώπη» δεν πιέσατε να μετατραπεί το ερώτημα; Ε, η απάντηση είναι ένα τεράστιο «όχι» στις εγκληματικές πολιτικές των τραπεζικών εντολοδόχων. Δεν θέλω να είμαι τέτοιος Ευρωπαίος σε αυτή την Ευρώπη. Βαλκάνιος είμαι. Βαλκάνιος ήμουν κι όταν βομβάρδιζαν τη Γιουγκοσλαβία και ούρλιαζα «όχι» την ώρα που έλεγαν «ναι, σωστά γίνεται η σφαγή» αυτοί που πάλι «ναι» λένε τώρα. Κάθε φορά «όχι». Σε κάθε έγκλημα, σε κάθε φασίστα, σε κάθε υποταγή.

ΤΑ ΜΑΘΑΤΕ; ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΕΓΙΝΕ!

kartesios010715

Εξ αρχής, το συγκεκριμένο δημοψήφισμα δεν το είχα και σε κάποια υπόληψη. Φαίνεται όμως πως ούτε ο κ. Τσίπρας το είχε. Κανείς από την κυβέρνησή του δεν το είχε. Αναφέρομαι στο συγκεκριμένο δημοψήφισμα σε παρελθόντα χρόνο, διότι αν δεν τα μάθατε, ήδη πραγματοποιήθηκε, ψηφίσαμε και κέρδισε το «ΝΑΙ».

Δεν εξηγείται διαφορετικά πώς η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα κατέθεσε χτες πρόταση με την οποία ζητά από τον ESM τρίτο δάνειο, για την περίοδο 2015 – 2017, συνολικού ύψους 29,1 δισ. ευρώ, δηλαδή ουσιαστικά τρίτο μνημόνιο. Με ποιο αποτέλεσμα δημοψηφίσματος ανά χείρας ζήτησε κάτι τέτοιο η κυβέρνηση; Κι αν ο κ. Τσίπρας προχωρεί σε διάφορα αιτήματα πέραν της πρότασης που μας καλεί να ψηφίσουμε, για ποιο λόγο να πάμε να ψηφίσουμε;

Αυτή η κυβέρνηση όπου είδε νάρκη πήγε και την πάτησε, όπου είδε παγίδα πήγε κι έπεσε μέσα. Το έκανε τόσο οργανωμένα που θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι πρόκειται για σχέδιο, αν η ίδια η κυβέρνηση δεν είχε αποδειχτεί ανίκανη ακόμη και να σχεδιάσει ανθρωπάκι σε χαρτί, όχι να καταστρώσει και ολόκληρο σχέδιο.

Προτίμησαν να μην κοιτάζουν μπροστά, αλλά δίπλα για να λύνουν συζητώντας τις διαφωνίες τους οι προεδρικοί με τους λαφαζανικούς. Προτίμησαν να μην οργανώνονται απέναντι στα πιθανά σενάρια των εξελίξεων, αλλά να τρέχουν από συνέντευξη σε συνέντευξη και από συμβολισμό σε φωτογράφιση. Δικαίωμά τους. Δικαίωμά τους και το να γίνουν σύντομη παρένθεση. Τουλάχιστον δεν θα είναι αριστερή παρένθεση, καθώς μόνο αριστερό δεν ήταν αυτό που ζήσαμε μέχρι σήμερα.

Δεν είχαν σχέση με Αριστερά οι γελοιότητες των υγρών φιλιών με τον Γιούνκερ, δεν είχαν τίποτε αριστερό τα κωλοτριψίματα με τη Μέρκελ, δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με Αριστερά οι γλύκες του Βαρουφάκη με τη Λαγκάρντ. Στο εσωτερικό, η κυβέρνηση Τσίπρα τους αποκαλούσε όλους αυτούς «οικονομικούς δολοφόνους» και υπεύθυνους για την κατάντια του ελληνικού λαού. Στο εξωτερικό ήταν όλο χαμόγελα, έκφραση συναισθημάτων «βαθιάς φιλίας και εκτίμησης».

Δεν έχει τίποτε το αριστερό της δικαιοσύνης και της αξιοκρατίας το να διορίζεις εν μέσω αυτής της κατάστασης στην οικονομία και την καθημερινότητα της χώρας, διευθύνοντα σύμβουλο στην ΕΥΔΑΠ έναν συνταξιούχο καθηγητή ιδιοκτήτη φροντιστήριου τον οποίο παρουσιάζεις ως ειδικό στα φωτοβολταϊκά, ενώ ο ίδιος κατά την ακρόασή του στην Επιτροπή της Βουλής δήλωσε ότι έφτιαξε ένα μικρό φωτοβολταϊκό πάρκο των 100 KW το 2006, με κόστος 620 χιλιάδων ευρώ, εκ των οποίων οι 100 χιλιάδες ήταν ίδια κεφάλαια, οι 200 χιλιάδες δάνειο και τα υπόλοιπα κρατική ενίσχυση, ενώ παραδέχθηκε ότι το έχει μεταβιβάσει στους κληρονόμους του, καθώς υποχρεώθηκε από τον νόμο προκειμένου να λαμβάνει τη σύνταξη του ΟΑΕΕ. Όχι, το ότι είναι ο σύντροφος της Ρένας Δούρου δεν έχει τίποτε το αριστερό.

Η Αριστερά διαρκώς ωρυόταν όχι στους διορισμούς φίλων, συγγενών, κομματικών στελεχών, όχι στους διορισμούς συνταξιούχων την ώρα που χιλιάδες νέοι εξειδικευμένοι επιστήμονες αναγκάζονται να δουλεύουν σαν ντελιβεράδες ή να φεύγουν στο εξωτερικό. Όχι ρε γαμώτο, τίποτε από όλα αυτά δεν είναι αριστερό. Τίποτε από όλα αυτά δεν έχει σχέση με τον πατριωτισμό που συνέχεια επικαλείται ο κ. Τσίπρας για να μας συγκινήσει. Τίποτε από όλα αυτά δεν είναι αξιοπρεπές. Η εικόνα των ηλικιωμένων στην ουρά για το συσσίτιο της σύνταξης με αλφαβητική σειρά είναι το ίδιο αναξιοπρεπής και θλιβερή με την εικόνα των άνεργων στις ουρές των συσσιτίων για φαγητό ή για το επίδομα του ΟΑΕΔ.

Είναι τραγικό να φτάνουμε στο σημείο να συγκρίνουμε αναξιοπρέπειες και να υπερασπιζόμαστε τις ουρές για τη σύνταξη επειδή οι προηγούμενοι είχαν δημιουργήσει ουρές για φαγητό. Οι ουρές ποτέ δεν είναι καλές, εκτός αν συμβαίνουν σε περίοδο πολέμων για ελευθερία, ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια.

Και σήμερα, κανέναν πόλεμο δεν κάνει αυτή η κυβέρνηση. Εκλιπαρεί για μία συμφωνία, για ένα τρίτο μνημόνιο, για κάτι ό,τι να’ναι αυτή την τελευταία στιγμή απλώς και μόνο επειδή, όπως λέει, τα είχε υπολογίσει λάθος. Χώρα ανέλαβες να κυβερνήσεις κ. Τσίπρα και τα λάθη σου τα φορτώνεται ο καθένας από τους πολίτες της. Αυτή η ελαφρότητα κ. Τσίπρα, μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο, πάντως σίγουρα δεν είναι Αριστερή.

ΠΟΤΑΜΙ Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡ-ΣΤΑΥΡΟΥ

kartesios2806151

«Για να μη μπερδεύεστε, έχετε έναν άνθρωπο μπροστά σας που μόνο δούλευε χωρίς να παίρνει λεφτά από το κράτος ή από το κόμμα του…», είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης από το βήμα της Βουλής κι έπεσαν από τα γέλια μέχρι και οι πολυέλαιοι στα σπίτια των Μπομπολαίων.

Τα λεφτά που πληρωνόταν από την ΕΡΤ όταν έκανε τους «Πρωταγωνιστές», ποιος τα έδινε αν όχι το Κράτος; Δηλαδή από το λέγε – λέγε ψέματα θα πειστεί μέχρι και ο ίδιος ο Θεοδωράκης ότι δεν πέρασε ποτέ από την ΕΡΤ.

Όταν του την έπεσαν για τα χοντρά ποσά που πήρε από την ΕΡΤ, έσπευσε να τον υπερασπιστεί – ποιος άλλος; – ο Κωνσταντίνος Ζούλας από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» μεταφέροντας την απάντηση «στενών συνεργατών του Στ. Θεοδωράκη». Διαβάστε, σας παρακαλώ: «Σχολιάζοντας, τέλος, τα κατά καιρούς δημοσιεύματα στον Τύπο ότι “η εκπομπή του Θεοδωράκη στοίχιζε 20.000 ευρώ” εξηγούσαν ότι “το ποσό αυτό περιελάμβανε το σύνολο των αμοιβών των δημοσιογράφων και των τεχνικών, το μοντάζ, τα γραφεία, τις εκτός Αθηνών αποστολές και όλα τα έξοδα παραγωγής”.

Να θυμηθούμε εδώ ότι η εκπομπή του Στ. Θεοδωράκη στη ΝΕΤ δεν είχε εξωτερικά γυρίσματα, αλλά επρόκειτο για στεγνό μπλα – μπλα σε στούντιο. Ε, αυτά! Καταλαβαίνετε τώρα για ποια κατάσταση αλήθειας μιλάμε.

Είπε επίσης ο Σταύρος Θεοδωράκης από το βήμα της Βουλής: «Θα έχετε δει, ή τέλος πάντων θα έχετε ενημερωθεί, ότι τις τελευταίες ώρες χιλιάδες αγόρια και χιλιάδες κορίτσια που μέχρι χθες δεν είχαν καμία σχέση με την πολιτική βγαίνουν σήμερα μπροστά και λένε το δικό τους “ως εδώ”. Είναι η γενιά του Erasmus. Είναι η γενιά που έχει μάθει να κοιτάει τον χάρτη και να μη βλέπει σύνορα. Τι θα πούμε, λοιπόν, σε όλα αυτά τα παιδιά; Ότι χάνουν την Ευρώπη αλλά τους μένουν τα Βαλκάνια;».

Είναι γνωστό ότι τον Στ. Θεοδωράκη τον χαρακτηρίζει μία … ελαφρότητα ας το πω. Ελαφρότητα σκέψης, γνώσεων και λόγου. Αν δεν χαρακτηριζόταν από αυτή την ευκολία εκτόξευσης παπαριών, θα γνώριζε ότι η Ισλανδία την έφτυσε την Ε.Ε. κι όμως μια χαρά συμμετέχουν στο Erasmus οι καθηγητές και φοιτητές της χώρας.

Θα γνώριζε επίσης, ως γνήσιος ευρωπαϊστής όπως αυτοσυστήνεται, ότι και ο νορβηγικός λαός έχει πει δυο φορές όχι στην Ε.Ε., μέσω δημοψηφισμάτων (φτου κακά). Τα επιχειρήματα υπέρ του «όχι» ήταν ότι η προσχώρηση θα ήταν μια απειλή για την εθνική κυριαρχία της Νορβηγίας, καθώς οι τομείς της αλιείας και της γεωργίας θα αντιμετώπιζαν προβλήματα. Παρ’ όλα αυτά, οι φοιτητές και οι καθηγητές της χώρας συμμετέχουν κανονικότατα στο Erasmus.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους φοιτητές και καθηγητές του Λιχτενστάιν. Ναι, Σταύρε, το ξέρω ότι τώρα το μαθαίνεις αλλά ούτε το Λιχτενστάιν είναι μέλος της Ε.Ε. Επίσης στο Erasmus συμμετέχουν κανονικά οι φοιτητές και καθηγητές της ΠΓΔΜ και της Τουρκίας. Να, δες, στα έχω και σε πίνακα.

erasmus

Άσε δηλαδή που ένα σωρό χώρες από άλλες ηπείρους συμμετέχουν στο Erasmus, αλλά αυτό δεν στο αναλύω για να ψάξεις και κάτι μόνος σου.

Ο Στ. Θεοδωράκης αναφέρθηκε επίσης και στην περίπτωση εκείνη όπου εξ αιτίας του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος θα χαθούν κονδύλια του ΕΣΠΑ. Λογική η ανησυχία, αν σκεφτεί κανείς ότι οι κατασκευαστικές του αφεντικού του είναι οι μεγαλύτερες ρουφήχτρες των ΕΣΠΑ. Κι εδώ ξαναρχόμαστε στο κρατικό χρήμα από το οποίο δηλώνει ότι δεν πληρώθηκε ποτέ ο Στ. Θεοδωράκης. Τα θαλασσοδάνεια του MEGA που εμείς φορτωθήκαμε, η απουσία φορολόγησης των διαφημίσεων του MEGA που από τα κρατικά ταμεία έλειψαν, τα έσοδα από την άδεια εκπομπής του MEGA που ποτέ δεν αποδόθηκαν στο κράτος είναι χρήματα από τα οποία πληρωνόταν ο Στ. Θεοδωράκης για τις εκπομπές του στο MEGA.

Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο ευρώ που πληρώθηκε ήταν χρήματα κρατικά. Χρήματα που θα έπρεπε να έχουν μπει στα ταμεία του κράτους κι όμως στο δρόμο μπήκαν στις τσέπες των μεγαλοδημοσιογράφων των τηλεοπτικών σταθμών. Μια ζωή με κρατικό χρήμα πληρωνόταν ο Στ. Θεοδωράκης, αλλά και από κομματικό όταν δούλεψε στον «902 αριστερά στα FM». Μια ζωή, λοιπόν, ο Στ. Θεοδωράκης πληρωνόταν με λεφτά του κράτους και του κόμματος.

«Αν ο στόχος σας ήταν να διχάσετε τον ελληνικό λαό τα έχετε ήδη καταφέρει» είπε ο Στ. Θεοδωράκης από το βήμα της Βουλής. Προσωπικά γέλασα. Πολλοί θύμωσαν και δικαίως. Διότι τον διχασμό προσπάθησαν να τον φέρουν τα κανάλια, οι μεγαλοδημοσιογράφοι του κρατικού χρήματος και οι ομιλίες του Στ. Θεοδωράκη, του Αν. Σαμαρά, της Φώφης Γεννηματά και του Ευ. Βενιζέλου. Ξέρουν ότι μόνο από τον διχασμό μπορούν να έχουν κέρδος. Διότι ένας λαός ενωμένος ποτέ δεν θα πει «νερό κι αλάτσι» ξεχνώντας το τεράστιο «ΝΑΙ» στη δουλοπρέπεια και την εξαθλίωση που θέλει να μας επιβάλει ο Σόιμπλε, η Μέρκελ και το ΔΝΤ. Αυτά τα «ναι» δε θα συγχωρεθούν ποτέ στους εκπροσώπους της διαπλοκής, της διαφθοράς, της καταστροφής και της υποτέλειας. Κλείνοντας, στον Σταύρο Θεοδωράκη και στο μερκελικό του παραμάγαζο ολόψυχα εύχομαι όλα τα καλά της πορείας του Τζήμερου να έχει.

ΕΝΤΑΞΕΙ, ΟΧΙ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΤΙ;

kartesios270615

Βρίσκομαι στη δύσκολη θέση να ανακοινώσω στον εαυτό μου ότι θα συμμετέχω σ’ ένα δημοψήφισμα στο οποίο πρώτα καλούμαι να απαντήσω και στο τέλος θα μάθω την ερώτηση. Απομένουν εφτά μέρες πριν τη διεξαγωγή αυτού του δημοψηφίσματος. Ως τότε ελπίζω να γίνει ξεκάθαρο τι σημαίνει το «ναι» και τι το «όχι». Αν δε μάθω, πάλι «όχι» θα πάω να ψηφίσω, αλλά απλώς και μόνο επειδή έτσι μ’ αρέσει και επειδή το «ναι» το στηρίζει ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Στ. Θεοδωράκης και τα καρακόλια τους, οι τηλεοπτικοί σταθμοί.

Στις τελευταίες εκλογές ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ και πίστεψα ότι έδωσα μια καθαρή εντολή στην κυβέρνηση. Στη συνέχεια τα πράγματα εξελίχτηκαν με τρόπο τέτοιο ώστε κι εγώ ακόμη να μην ξέρω τι εντολή έδωσα, τι περίμενα όταν ψήφιζα, πώς είναι μια «πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση».

Στη συνέχεια, είδα κάποια στιγμή τον κ. Τσίπρα να δίνει συνέντευξη και να ομολογεί ότι «εγώ ο ίδιος πήρα από τον πρόεδρο του Eurogroup  δέσμευση στις 20 Φεβρουαρίου -όταν συμφωνήσαμε στην παράταση της δανειακής σύμβασης- ότι θα αποκαταστήσει η ΕΚΤ το θέμα. Το λάθος ήταν ότι τον πιστέψαμε και δε ζητήσαμε έγγραφη επιβεβαίωση».

Κι όμως, ο κ. Τσίπρας επί 4 μήνες συνέχισε να διαπραγματεύεται το μέλλον μας με τους ανθρώπους που ο ίδιος δήλωσε ότι τον κορόιδεψαν και τον ξανακορόιδεψαν και τον ξαναεξαπάτησαν, ξαναεκβίασαν και ξαναπήραν πίσω τις υποσχέσεις τους. Αυτό δεν θα το καταλάβω ποτέ. Καταλαβαίνω όμως πολύ καλά για ποιο λόγο δεν έχω πλέον και ιδιαίτερη εμπιστοσύνη στον κ. Τσίπρα. Κρίμα, γιατί κάποτε φώναξα και «Μπράβο Τσίπρα». Δεν πειράζει. Αρκεί που ακόμη είναι ο αγαπημένος του λαού. Ό,τι θέλει ο λαός είναι σεβαστό. Αυτό άλλωστε είναι και το νόημα της Δημοκρατίας, των εκλογών, του δημοψηφίσματος.

Το ερώτημα που δημιουργείται σήμερα είναι, ακόμη κι αν ο λαός ξέρει τι θέλει, ο κ. Τσίπρας ξέρει; Αν ξέρει, καλό και χρήσιμο θα είναι να μας εξηγήσει κάποια πράγματα, όπως για ποιο λόγο η κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις «έκανε συνεχώς υποχωρήσεις» σε τέτοιο σημείο ώστε «Αν διαβάσει κανείς την πρόταση της κυβέρνησης, θα πίστευε ότι είναι πρόταση των δανειστών». Μία πρόταση με μέτρα 8 δισ. ευρώ τα οποία «Προφανώς και είναι υφεσιακά». Οι προτάσεις μέσα σε εισαγωγικά είναι του υπουργού Οικονομικών, κ. Βαρουφάκη.

Όμως εγώ δεν είχα εμπιστευτεί τον κ. Τσίπρα για να διαπραγματευτεί μεγάλη ή μέτρια ύφεση, ούτε για να καταθέσει προτάσεις που θα έμοιαζαν με εκείνες των δανειστών. Το δείγμα διακυβέρνησης αυτών των μηνών με κάνει επιφυλακτικό και για το δημοψήφισμα. Αν, λοιπόν, ο λαός ψηφίσει το «ναι» στην πρόταση των δανειστών, ο κ. Τσίπρας θα την υπηρετήσει; Μα αν το κάνει, απλώς δεν θα είναι πρωθυπουργός αριστερής κυβέρνησης. Αν πάλι, δεν την υπηρετήσει, δεν θα σέβεται τη θέληση του λαού. Αν παραιτηθεί και ξαναγίνουν εκλογές, με ποια πρόταση και πρόγραμμα θα κατέβει ο ΣΥΡΙΖΑ; Με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης ή με την πρόταση που έμοιαζε με εκείνη των δανειστών;

Από την άλλη, αν ο λαός ψηφίσει «όχι», τι ακριβώς απορρίπτει; Απορρίπτει μόνο τη συγκεκριμένη πρόταση – τελεσίγραφο των δανειστών ή γενικότερα τη λειτουργία της ευρωζώνης «που αντίκειται στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ευρώπης. Στις αξίες του κοινού ευρωπαϊκού μας οικοδομήματος» με προτάσεις και πρακτικές που «παραβιάζουν ευθέως το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και τα θεμελιώδη δικαιώματα: στην εργασία, την ισότητα και την αξιοπρέπεια, αποδεικνύουν ότι στόχος κάποιων εκ των εταίρων και των θεσμών, δεν είναι μια βιώσιμη και επωφελής συμφωνία για όλα τα μέρη, αλλά η ταπείνωση ολόκληρου του ελληνικού λαού»; Τα λόγια εντός εισαγωγικών είναι από το διάγγελμα του κ. Τσίπρα.

Εν ολίγοις, αν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι «όχι», τότε ο κ. Τσίπρας θα το ερμηνεύσει ως εντολή να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις μέχρι να πετύχει μία καλύτερη συμφωνία; Διότι αν το αντιληφθεί έτσι, τότε αυτομάτως το «όχι» μετατρέπεται σε «ναι στη συνέχιση της διαπραγμάτευσης με αυτούς που θέλουν να μας ταπεινώσουν». Αν συμβαίνει αυτό, τότε το διακύβευμα (sic) του δημοψηφίσματος είναι μεταξύ ενός «ναι σε όλα» και ενός «ναι σε λιγότερα», μεταξύ μιας μέτριας ή μεγάλης ταπείνωσης, οπότε είναι και τραγικό και θλιβερό και κωμικό το να μαλώνουμε.

Αν ένα πιθανό «όχι» θα εκληφθεί ως εντολή για απόλυτη ρήξη και πάμε γι’ άλλα, τότε θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο. Οι δηλώσεις κάποιων υπουργών κατά τη χθεσινή αποχώρησή τους από το Μαξίμου δήλωναν το ακριβώς αντίθετο, ότι δηλαδή στο δημοψήφισμα δεν τίθεται θέμα αποχώρησης από την ευρωζώνη, ούτε μπαίνει κάποιο ερώτημα «ναι ή όχι στο ευρώ». Παραθέτω τη δήλωση Κουρουμπλή: «Παραμένουμε στο ευρώ, στην Ευρώπη, διεκδικούμε μια συμφωνία που να δίνει προοπτική». Παραθέτω τη δήλωση Κατρούγκαλου: «Το δίλημμα δεν είναι “ναι ή όχι στο ευρώ”, αλλά «όχι» σε μια συμφωνία που καταβαραθρώνει τη χώρα σε μια σπείρα αργού θανάτου».

Από την άλλη, ο υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης, φεύγοντας τη νύχτα από το Μαξίμου και ερωτηθείς εάν στο ενδεχόμενο του «ναι» η κυβέρνηση θα υπογράψει νέο μνημόνιο, ξεκαθάρισε πως «όχι, θα κάνουμε διαπραγμάτευση για τους καλύτερους όρους αξιοπρεπούς επιβίωσης του ελληνικού λαού και του ελληνικού έθνους». Ο ίδιος άνθρωπος, λίγες ώρες αργότερα, το πρωί του Σαββάτου σε τηλεοπτική συνέντευξή του και στο ερώτημα τι θα γίνει αν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι «όχι» απάντησε: «H χώρα έχει 100 τρόπους να συνεχίσει, μπορεί να ξαναγίνει μια συζήτηση με τους δανειστές μας, μήπως και θυμηθούν ότι υπάρχει μια Ευρώπη που έχει ομοσπονδιακά χαρακτηριστικά».

Δηλαδή και το «ναι» και το «όχι» εκλαμβάνονται ως εντολή του λαού για συνέχιση των συζητήσεων. Και να φανταστείτε τώρα ότι αυτοί οι υπουργοί είχαν προσωπική ενημέρωση από τον ίδιο τον πρωθυπουργό! Και φαίνονται να μη μπορούν να εξηγήσουν το λόγο του δημοψηφίσματος, ούτε τις διαφορές του «ναι» από το «όχι». Οπότε, εντάξει, «όχι» θα πάω να ψηφίσω, όμως θα το κάνω επειδή ακόμη σιχαίνομαι τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο και τον Στ. Θεοδωράκη και σε καμία περίπτωση επειδή εμπιστεύομαι τον κ. Τσίπρα.

ΑΝ ΘΕΣ…

kartesios
Ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ, όμως δεν είμαι οπαδός του. Ως εκ τούτου, ας με συγχωρέσουν οι σύντροφοι που τα βλέπουν όλα του ΣΥΡΙΖΑ καλώς καμωμένα και που καταπίνουν ως εύγευστα όσα μαζί κράζαμε όταν τα έκαναν οι άλλες κυβερνήσεις.

Η Ε.Ε. και η ευρωζώνη έχουν τους κανόνες τους. Δαιμονισμένοι, τοκογλυφικοί, απάνθρωποι, αντεργατικοί, αλλά αυτοί είναι οι κανόνες τους. Δε μπορείς κ. Τσίπρα να πας να τους αλλάξεις με το επιχείρημα «είμαι αριστερός και θέλω να κάνω τον κόσμο καλύτερο».
Αν είσαι αριστερός και θες πράγματι να κάνεις την Ευρώπη καλύτερη για να ζήσουν οι πολίτες της σε έναν καλύτερο κόσμο, ξεκίνα να τη χτίζεις από τη χώρα σου. Κάνε τη χώρα σου το ξεκίνημα της νέας άλλης Ευρώπης.

Σταμάτα να παζαρεύεις αν θα κόψεις τη σύνταξη 5 ευρώ αντί για 10 που σου ζητάνε. Σταμάτα να μοιάζεις με ζητιάνο που έχεις κουράσει τους πασάδες που δίνουν τα μπαξίσια. Έχεις κι ένα λαό πίσω σου που μπορεί ακόμη να ντρέπεται, που μπορεί ακόμη να ελπίζει ότι κάτι κέρδισε τον Ιανουάριο κάνοντας την υπέρβαση να ψηφίσει ένα κόμμα που λέει ότι είναι αριστερό.

Τώρα ξέρουν όλοι τι ακριβώς είναι οι δανειστές και η ευρωζώνη. Όσοι απέμειναν να μαζεύονται για να αιτηθούν την παραμονή της χώρας σε αυτό το κωλόπραμα είναι μια πανώλη που δε μπορεί όμως πλέον να εξαπλωθεί. Έχουμε πάρει τις αντιβιώσεις μας από την πικρή εμπειρία των χρόνων.

Αν τολμήσει ο Σαμαράς να ξαναμιλήσει, απάντησέ του, κ. Τσίπρα, με τους στίχους του Ελύτη που τόσο καλά λέει ότι τον ήξερε: «Εάν η Ελλάδα καταστραφεί τελείως, θα μείνει η ελιά, ένα κλήμα και μια βάρκα. Είναι αρκετά για να ξαναχτιστεί από την αρχή».

Όσο προλαβαίνουμε να έχουμε ελιές ακόμη, πριν κάποια νέα ιδέα Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μάς βάλει να τις ξηλώσουμε και να φυτέψουμε μωβ καλαμπόκι επειδή αρέσει πολύ στους Λουξεμβούργιους, ξεκίνα. Γιατί, τις βάρκες ήδη μας έβαλαν να τις διαλύσουμε επειδή ήταν πολλές. Και για τ’ αμπέλια μας δεν είμαι σίγουρος πλέον.

Να στο εξηγήσω με παράδειγμα: «Η πρώτη ύλη για τα σουβλάκια στην Ελλάδα προέρχεται από τρεις βασικούς παραγωγούς με έδρα τη Δανία, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Συγκεκριμένα, κάθε χρόνο στην Ελλάδα καταναλώνουμε περίπου 300.000 τόνους χοιρινό από τους οποίους οι 190.000 είναι εισαγόμενοι. Μόνο το 2013, οι εισαγωγές κρέατος ανήλθαν στα 1.110.000.000 ευρώ και σε ανάλογα επίπεδα κινήθηκαν και το 2014.
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος του φαινομένου, ας το δούμε συγκριτικά με ένα από τα κύρια εξαγόμενα προϊόντα της Ελλάδας, τα ψάρια. Κάθε χρόνο η Ελλάδα κάνει εξαγωγές αξίας 420.000.000 ευρώ, ενώ τα έσοδα από τις εξαγωγές λαδιού κυμαίνονται από 250.000.000 έως 400.000.000 ευρώ ετησίως. Τα έσοδα αυτά δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες της χώρας σε χοιρινό και μοσχαρίσιο κρέας.

Βασικοί προμηθευτές της Ελλάδας είναι η δανέζικη Danish Crown, η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εταιρεία και δεύτερη στον κόσμο σε παραγωγή χοιρινού, η ολλανδική Vion, βασικός προμηθευτής της ολλανδικής και γερμανικής αγοράς, όπου διαθέτει μονάδα παραγωγής και η γερμανική Tonnies, η μεγαλύτερη εταιρεία του κλάδου στη Γερμανία που αποτελεί οικογενειακή επιχείρηση και ελέγχει και την ποδοσφαιρική ομάδα Σάλκε.

Το έλλειμμα αυτάρκειας της χώρας μας σε κόκκινο κρέας, είναι αποτέλεσμα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Στον εσωτερικό καταμερισμό της παραγωγής της ΕΟΚ οι χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά ανέλαβαν την παραγωγή κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων και οι χώρες του Νότου την παραγωγή ελαιόλαδου, φρούτων και λαχανικών.

Το 1980, πριν μπούμε στην ΕΟΚ η αυτάρκεια της Ελλάδας σε χοιρινό είχε φτάσει στο 85% και σε μοσχαρίσιο κρέας το 66% και σήμερα είναι στο 63% και 13% αντίστοιχα, ενώ ταυτόχρονα έχει αυξηθεί και η κατανάλωση, αφού η Ελλάδα είναι η 7η χώρα στον κόσμο με τη μεγαλύτερη κατά κεφαλήν κατανάλωση κόκκινου κρέατος».

Το «ΒΗΜΑ» τα έγραφε αυτά, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις ότι τα έγραψε κανένα περιθωριακό … αντι – ευρωπαϊκό έντυπο. Αν, λοιπόν, κ. Τσίπρα, θες να κάνεις μια αρχή για την Ευρώπη, αν θες να γίνει η χώρα σου παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγή, φτυσ’τους, φύγε και ξεκίνα να δημιουργείς.

Έχεις έναν λαό που βαρέθηκε να φοβάται. Κουράστηκε να ταπεινώνεται. Δε γουστάρει να είναι νόθος σε μια «Ευρώπη» που δεν είναι Ευρώπη. Μίλα του ξεκάθαρα και χέσε μας με τα non papers που κυκλοφορείς κάθε τρεις και λίγο. Δώσε μας την επιλογή.

Βοήθα να ξαναγίνουν αγρότες οι αγρότες και να μην είναι εισοδηματίες επιδοτήσεων για την καταστροφή του κόπου τους. Βοήθα να μείνουν οι επιστήμονες εδώ. Ξεκίνα να δημιουργήσεις ένα Δημόσιο λειτουργικό χωρίς λαμόγια, που θα υπηρετεί τους πολίτες. Αυτά όμως δε γίνονται με Κουρουμπλήδες, Πανούσηδες και Φίληδες. Θα είναι η πρώτη ρήξη που θα κάνεις. Με τα βαρίδια του κόμματός σου. Θα το κάνεις αριστερό με αριστερούς και όχι μια νέα Πασοκιά.

Μιλάς για φορολόγηση και ποσοστά. Το ξέρεις ότι σε μία χώρα σαν τη δική μας, όπου δεν υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί, η πληρωμή των φόρων είναι θέμα μεγαλοψυχίας του καθένα και σε εθελοντική βάση. Ακόμη και σε αυτούς τους ελάχιστους ελεγκτικούς μηχανισμούς, οι λαδιάρηδες κάνουν παιχνίδι ατιμώρητοι καθώς ακόμη και όσοι πιάστηκαν να πατάνε τον όρκο τους και απομακρύνθηκαν, ο Κατρούγκαλος τώρα τους επαναφέρει στις θέσεις τους για… τυπικούς λόγους.

Ποιους θα φορολογήσεις, κ. Τσίπρα; Τους … υπερπλούσιους; Επισήμως είναι ελάχιστοι. Σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις του 2012 για εισοδήματα του 2011, όλο κι όλο βρέθηκαν 15 φορολογούμενοι με μέσο οικογενειακό εισόδημα 544.601 ευρώ και άλλοι 2.883 φορολογούμενοι με μέσο οικογενειακό εισόδημα 122.879 ευρώ. Φαντάζομαι ότι μετά από 4 χρόνια δεν θα τους βρεις ούτε αυτούς. Πως όμως γίνεται με τόσο λίγους πλούσιους να είμαστε οι καλύτεροι πελάτες της Ελβετίας και άλλων φορολογικών παραδείσων; Πως γίνεται να υπάρχουν τόσες χιλιάδες offshore; Πως γίνεται η ΤτΕ να υπολογίζει ότι υπάρχουν 45 δισ. ευρώ «κρυμμένα στα στρώματα»; Εν ολίγοις, κ. Τσίπρα, πως γίνεται να υπάρχει τόσο πλούτος δίχως πλούσιους;

Έχεις, λοιπόν, δουλειά να κάνεις ΑΝ θες. Αυτή η «Ευρώπη» ανθρώπινο πρόσωπο δεν έχει. Ούτε ψυχή για να τη συγκινήσεις ώστε να σου δώσει ατιμώρητα λίγο παραδάκι να βγάλεις τη χρονιά. Τριπλά θα στα πάρει. Εσύ μιλούσες για τον φαύλο κύκλο του δανεισμού. Κανονικά, έπρεπε ήδη να τα έχεις ετοιμάσει αυτά πολύ καιρό πριν. Όταν ήσουν ακόμη στην αίθουσα αναμονής της εξουσίας. Δεν το έκανες. Η ευκαιρία δε χάθηκε. Μπορείς να ξεκινήσεις τώρα. ΑΝ το θες.

Και πρωτογενή τομέα μπορείς να στήσεις και υγιή επιχειρηματικότητα, με χαμηλή φορολογία αλλά άτεγκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς και αυστηρές ποινές που δεν θα παζαρεύονται με τους «δικούς μας» επιχειρηματίες. Ναι, θα χρειαστεί χρόνος. Όμως 5 χρόνια μας κράτησε ζωντανούς μια ελπίδα ενώ γύρω μας όλα γκρεμίζονταν. Στα χτισίματα, η ελπίδα πάντα μεγαλώνει και στους πρώτους καρπούς, θεριεύει. Όμως είπαμε, ΑΝ θες. Αν δε θες, συνέχισε το δρόμο των προηγούμενων μέχρι να ξαναέρθουν οι προηγούμενοι. Είναι μονόδρομος η εναλλαγή των ομοίων.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ

antartis
ΜΕ ΝΕΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – 1.500 σελίδες και 150 φωτογραφίες

«…Μπελής πάει στο Δομοκό/ κι ο Άρης στην Αθήνα/
κι ο Νικηφόρος πέρασε/ πέρα στην Παρνασσίδα…»

50 χρόνια μετά από την πρώτη έκδοσή του (1965) επανακυκλοφορεί στην 5η έκδοση με νέα επιμέλεια το θρυλικό Τρίτομο έργο-ύμνος για την Εθνική Αντίσταση «ΑΝΤΑΡΤΗΣ στα Βουνά της ΡΟΥΜΕΛΗΣ», του Δημήτρη Δημητρίου – καπεταν-Νικηφόρου.
Μέσα στο αντιστασιακό-λογοτεχνικό χρονικό του ζωντανεύει με τον πιο αυθεντικό και γλαφυρό τρόπο το ξεκίνημα και η εποποιΐα της Αντίστασης στη Ρούμελη μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Από τον Πόλεμο του ’40, την Κατάρρευση του μετώπου και την Κατοχή, στις προεργασίες για τον Απελευθερωτικό Αγώνα…
Με απαρχή την πρώτη μάχη 35 ελασιτών των ομάδων Φθιώτιδας και Παρνασσίδας υπό τον Άρη Βελουχιώτη στην χαράδρα της Ρεκάς, τη μάχη στο Κρίκελο, την ανατίναξη της γέφυρας Γοργοπόταμου και τη μάχη του Μικρού Χωριού, στην εκρηκτική ανάπτυξη του αντάρτικου και στον διαχωρισμό των πρώτων Αρχηγείων. Οι μάχες του Αρχηγείου Παρνασσίδας που εξελίχθηκε στο 2ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ και η μεγαλειώδης δράση του Λαϊκού Στρατού που δημιούργησε την Ελεύθερη Ελλάδα στα βουνά, στα χωριά και στις πόλεις της επαρχίας μέχρι και την Απελευθέρωση.

Το έργο έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές τόσο για την ιστορική όσο και την λογοτεχνική αξία του. Ανθολογούμε:

> Ένα από τα πιο δυνατά αφηγήματα που έχω διαβάσει στη ζωή μου… Ένας Μακρυγιάννης και ένας ποιητής μαζί στις σελίδες του. Είχα σαν ιερουργία τις ημέρες που το διάβαζα.
Τάσος Λειβαδίτης
συνέχεια

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΠΛΩΣ ΗΛΙΘΙΟΙ

CHsu7d6WsAA-zc1
Υπήρχαν πάντα οι «αυτοί». Καμία έκπληξη, λοιπόν, σχετικά με τη χθεσινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα με αίτημα να εξαθλιωθούν ακόμη περισσότερο οι πολλοί για να κερδίσουν οι λίγοι. Απόγονοι εκείνων που το ’41 έλεγαν «ευτυχώς ήρθαν να μας σώσουν οι Γερμανοί» και αντίγραφα εκείνων που στα Δεκεμβριανά προσκυνούσαν τον στρατηγό Σκόμπυ. Πάντα θα υπάρχουν «αυτοί» και πάντα η Ιστορία θα τους κρύβει για να μη ζούμε μέσα στη ντροπή οι υπόλοιποι.

Οι «αυτοί» είναι οι πεμπτοφαλαγγίτες που υπόσχονται στους πολιορκητές πως τίποτε δεν θ’ αλλάξει και ότι μπορούν να πολιορκούν ήσυχοι. Είναι η απόδειξη ότι ο κίνδυνος για την ελευθερία μπορεί άνετα να μην κυκλοφορεί μόνο με μαύρα μπλουζάκια και ξυρισμένο κεφάλι, αλλά να φοράει κουστούμια και να έχει μαλλί κομμωτηρίου.

Διότι την Πέμπτη στο Σύνταγμα αυτό φώναξαν όσοι συμμετείχαν στη γιορτή των εν Ελλάδι γερμανών χριστιανοδημοκρατών. Φώναξαν την πίστη τους στη γερμανοκρατούμενη Ευρώπη, στο φασισμό των τραπεζών, στα κέρδη των φοροφυγάδων, στην περαιτέρω εξαθλίωση των εργαζομένων, στον αφανισμό των συνταξιούχων. Φώναξαν «Ζήτω και Χάιλ η νέα γερμανική αυτοκρατορία». Συνειδητά το έπραξαν, κανένα άλλοθι ηλιθιότητας.

Οι «αυτοί» συστήνονται ως φιλελεύθεροι, ευρωπαϊστές, υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς και της ανάπτυξης του ιδιωτικού τομέα. Ποιος αρμοδιότερος να τους απαντήσει άραγε από τον πρόεδρο των Ιταλών βιομηχάνων που μόλις προχτές τα έχωσε στον Ιταλό πρωθυπουργό λέγοντας: «Είναι αποκαρδιωτικό το ότι η Ιταλία δεν καλείται, πλέον, σε σημαντικές ευρωπαϊκές συναντήσεις. Στην Ευρώπη υπάρχει μια διαρχία που αποτελείται από την Γερμανία και την Γαλλία και δεν βρίσκω σωστή την διαρχία αυτή». Ο πρόεδρος των Ιταλών βιομηχάνων ενοχλείται από την ηγεμονία της Γερμανίας, αλλά «αυτοί» οι τριτοκλασάτοι γιάπηδες είναι ενθουσιασμένοι.

Δυστυχώς αυτό το είδος που κατέβηκε την Πέμπτη στο Σύνταγμα είναι η τραγικότερη απόδειξη της ευρωπαϊκής παρακμής. Η Ευρώπη στα μυαλά τους δεν είναι Ιστορία, δεν είναι σύνθεση πολιτισμών, δεν έχει κανένα ανθρωπιστικό στοιχείο. Η Ευρώπη στα μυαλά τους είναι μόνο ένα κέρμα που το ρίχνεις στις slot machines του Ποταμιού και της ΝΔ, σου βγάζει τρεις σημαίες της Ε.Ε. και αναβοσβήνει η επιγραφή του τζακ ποτ «Συγχαρητήρια είσαι ευρωλάγνος!!!!».

Οι «αυτοί» που την Πέμπτη μαζεύτηκαν στο Σύνταγμα θεωρούν ότι η Ευρώπη γεννήθηκε το 1999 μαζί και λόγω του ευρώ. Γι’ αυτό και ταύτιζαν τόσο ανοήτως το «Μένουμε Ευρώπη» με το «Μένουμε στην ευρωζώνη, μένουμε στο ευρώ». Λες και οι Άγγλοι δε μένουν στην Ευρώπη, επειδή έχουν εθνικό νόμισμα. Το ίδιο και οι Σουηδοί. Όμως είναι τόσο υπερήφανοι «ευρωπαίοι» επειδή χρησιμοποιούν το ίδιο νόμισμα με την Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία και το Κόσσοβο.

Αν οι «αυτοί» πραγματικά είχαν και το παραμικρό ενδιαφέρον για την Ευρώπη και τις χώρες της, έστω για τη δική τους χώρα, τότε απλά θα την ήθελαν καλύτερη, ανθρώπινη, σοφότερη. Αλλά κυρίως ελεύθερη. Έκαναν ξεκάθαρο ότι δεν τους αφορά κάτι τέτοιο. Τους ενδιαφέρει το νόμισμα, το κέρδος, οι τράπεζες, η γερμανική κυριαρχία. Δικαίωμά τους. Και υποχρέωσή μας να σταθούμε απέναντί τους. Να προστατέψουμε ιδέες, δικαιώματα και ανθρώπους, από αυτούς που θέλουν να τα θάψουν όλα στη χωματερή της τραπεζοκρατίας.

Έχουμε υποχρέωση να προστατευτούμε και να προστατέψουμε τα ιδανικά μας, με κάθε τρόπο. Χτες, ο πρώην υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης απείλησε ότι η λαοθάλασσα της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα βρίσκεται σε ετοιμότητα. Ελπίζω να το εννοούσε στα σοβαρά. Εδώ είμαστε, αν και δε νομίζω ότι o λαός του θα τολμήσει να βρέξει τις Louis Vuitton και τις Louboutin του σε θαλασσομαχίες. Πάλι σε κάναν αντισυνταγματάρχη von Scheiben θα τρέξει να κλαφτεί….

ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΣΕΙΣ!

2083689-2-untitled-sad-clown-at-the-park2

Την ώρα που η κυβέρνηση αρνείται να κυβερνήσει με τη δικαιολογία ότι έχει στραμμένη την προσοχή της στις «διαπραγματεύσεις», παράγονται ασταμάτητα και στα μουλωχτά ΦΕΚ με διορισμούς συριζόπουλων σε κάθε τρύπα του Δημοσίου που μπορεί να φανταστεί κάποιος κατασκευάζοντας το νέο κομματικό κράτος. Θα το βρούμε μπροστά μας χτισμένο μόλις τελειώσουν όλα αυτά τα «ηρωικά» των Βρυξελλών. Παλαιοπασοκισμός της αναγούλας.

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση διαλαλεί ότι δίνει τη μάχη του ήθους με τους δανειστές, στέλνει τον Λαφαζάνη να κωλοτρίβεται με τη Μόσχα, παρουσιάζοντάς μας τη Ρωσία ως μια αγγελική χώρα, ως το αντίπαλο δέος του κακού. Λες και δεν ξέρουμε ότι σήμερα η Ρωσία είναι η Άγρια Δύση του καπιταλισμού όπου ο μόνιμος εξουσιαστής Πούτιν δολοφονεί πολιτικούς αντιπάλους, όπου η άρχουσα τάξη αποτελείται από τους νικητές του πολέμου των συμμοριών μετά την κατάργηση της ΕΣΣΔ, όπου οι επιχειρηματίες λύνουν τις διαφορές τους με καλάσνικοφ, όπου η φτώχεια και η πείνα του λαού θυμίζει χειμώνες των Τσάρων. Και προσπαθούν να μας πείσουν ότι αυτή η Ρωσία θα σταθεί εμπόδιο στους τοκογλύφους της Δύσης.

Όλα Δύση είναι. Στη μεγάλη μας δύση. Των ελευθεριών και των διαφορετικών. Νυχτώνει. Και η Κίνα οικονομικά, Δύση είναι. Με αυτούς συναγελάζεται η «Αριστερά» της Ελλάδας. Με τον ναύαρχο Τσανγκ Τσουανσού. Πού είναι άραγε η σεισάχθεια; Αντ’ αυτής, η «Αριστερή» κυβέρνηση συνομιλεί με τον Σάλλα και ο Τσίπρας υποδέχεται στο Μαξίμου τον Prem Watsa, Chairman και CEO της FAIRFAX Financial Holdings, που είναι ο βασικός μέτοχος της Eurobank. Αντί της σεισάχθειας, η «Αριστερή» κυβέρνηση δίνει κίνητρα σε όσους έβγαλαν αδήλωτα χρήματα στο εξωτερικό, κανονίζει χαριστικές δόσεις για μεγαλο-οφειλέτες, χαρίζει πρόστιμα στον Ιβάν Σαββίδη και τρομοκρατεί τους κατεστραμμένους ότι θα τους βρει μεγάλο κακό αν δεν ενταχθούν στις 100 δόσεις και στα παπάρια της Βαλαβάνη αν ο άλλος δεν έχει ούτε καν αυτά τα χρήματα για τις δόσεις.

Ποιους άραγε τρομοκρατεί ο Τσίπρας και η «Αριστερή» κυβέρνηση με όλο αυτό το θεατρικό θρίλερ της πιθανής πτώχευσης; Μήπως τρομάζει το ΔΝΤ; Μήπως τρομάζει τη Μέρκελ; Ας σοβαρευτούμε. Τρομάζει αυτούς που τρόμαζε και η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ. Τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς, τους μεροκαματιάρηδες, τους περιπτεράδες. Αυτοί σηκώνουν πάλι το βάρος της αγωνίας και του τρόμου, απαραίτητες προϋποθέσεις για να κάνουν δεκτό με ανακούφιση έναν ακόμη συμβιβασμό εναντίον τους.

Προσπαθεί η «Αριστερή» κυβέρνηση να ταΐσει με εθνική υπερηφάνεια τους τρομαγμένους. Πως; Με το να διοργανώνει το κόμμα συγκεντρώσεις υποστήριξης της κυβέρνησης; Εντάξει, τουλάχιστον κάτι διδάχθηκε από τις πρακτικές του Πούτιν. Πώς ταΐζεις με εθνική υπερηφάνεια τους τρομαγμένους σου, όταν αφήνεις τον υπουργό Γιάννη Πανούση να δηλώνει πως «Αν δεν έχουμε συμφωνία θα πάμε σε εθνική κρίση» και «Εγώ πιστεύω ότι τα κόμματα που βρίσκονται σε μία, ας πούμε, διαρκή αυτάρκεια, βλέπε “Ποτάμι”, πρόσωπα των κομμάτων αυτών, βλέπε ΠΑΣΟΚ, πολλοί θα ήθελαν να βοηθήσουν αυτή την κυβέρνηση που στρίβει λίγο στα κεντροαριστερά»;

Φτάνει ρε σεις. Έλεος! Φτιάξε τον γαμημένο κομματικό στρατό σας κι εσείς, εξυπηρετείστε αυτούς που θέλετε, αλλά μη γαμάτε τον κόσμο και τον φοβίζετε κι άλλο. Λυπηθείτε τον λίγο. Κάντε αυτό που έχετε συμφωνήσει εξ αρχής με τους συνεταίρους σας κι αφήστε τους απλούς πολίτες να ησυχάσουν λίγο. Είναι δυνατόν «Αριστερή» κυβέρνηση να ταυτίζει το αποτέλεσμα πιθανής ρήξης με την Αλβανία του Ενβέρ Χότζα;

Ναι ρε, ο Πανούσης το είπε και αυτό, σήμερα στον Real: «Η Ελλάδα όταν είναι, ιστορικά δηλαδή αυτό, όταν βρίσκεται, ένα μέτρο πριν από τον γκρεμό πηδά και τραγουδάει πένθιμα και ηρωικά τραγούδια. Τελειώσαμε με αυτό. Δεν υπάρχει ρήξη, δεν υπάρχει περίπτωση να φύγουμε από την Ευρώπη, δεν υπάρχει περίπτωση να μείνουμε μόνοι μας, δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχουμε συμμάχους, να έχουμε άλλο νόμισμα, τον Ενβέρ Χότζα επί Αλβανίας».

Εντάξει, χρήσιμοι είναι οι Πανούσηδες, οι Παπαδημούληδες και οι λοιποί της «συνιστώσας του ρεαλισμού» . Κάνουν τους προπομπούς. Παλιό κι αυτό το κόλπο. Και ο Ανδρέας Παπανδρέου το έκανε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ήταν όμως άλλες εποχές. Τώρα, ως «Αριστερή» κυβέρνηση στέλνετε στην παράκρουση μια ολόκληρη κοινωνία. Τουλάχιστον, αν σας έχουν μείνει λίγα αριστερά αρχίδια ακόμη, σκύψτε το κεφάλι και μη μας κοιτάτε στα μάτια. Φτάνει ρε σεις. Λίγη ντροπή με τις μαλακίες σας.

ΜΙΑ ΡΗΞΗ ΜΑ ΠΟΙΑ ΡΗΞΗ;

kartesios06062015

Σαφώς και ο λαός δεν ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ για να έρθει σε «ρήξη» με τους «δανειστές» και να βγούμε από το «ευρώ» στα καλά καθούμενα, άνευ σοβαρού λόγου και αιτίας. «Δεν μας έδωσε αυτή την εντολή», όπως ευχαρίστως θα έλεγε ο Κουρουμπλής και κάθε άλλος καθαρμένος πασόκιος. Σε εισαγωγικά οι λέξεις που δεν είναι… ταμπού, αλλά είναι τοτέμ ή κάτι άλλο επίσης λατρευτικό που δεν το αγγίζουμε.

Σοφός, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί το επιχείρημα αυτό και συνεχίζει να κωλοτρίβεται με τους περσινούς εχθρούς, εκλιπαρώντας για μια στάλα δανεικά καύσιμα ώστε να συνεχίσει ο εκσκαφέας να φτιάχνει πιο βαθύ τον τάφο μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σέβεται την εντολή του λαού. Όμως ο ίδιος ο λαός αυτός πότε άραγε έδωσε εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να παραμείνει ο ΕΝΦΙΑ, να διαπραγματευτεί αν οι φόροι θα αυξηθούν πολύ περισσότερο ή πάρα πολύ περισσότερο, να μην δοθεί η 13η σύνταξη; Πότε άραγε αυτός ο ίδιος λαός έδωσε την εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να εξαιρεί από τις διαπραγματεύσεις τον υπουργό Οικονομικών του επειδή εκνευρίζει την κάθε μουνόψειρα στο μούσι του Σουλτς; Πότε αυτός ο λαός έδωσε εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να έχει για υπουργό Οικονομικών του έναν τύπο που δεν μπορείς να τον συμμαζέψεις από τα κανάλια και τα Μαρί Κλερ;

Ναι, βέβαια, είναι και οι δημοσκοπήσεις που λένε ότι ο λαός επιμένει να μη δίνει εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ για ρήξη και έξοδο από την ευρωζώνη. Από πότε όμως οι δημοσκοπήσεις έπαψαν να είναι στημένες και έτοιμες να χειραγωγήσουν; Από πότε οι δημοσκοπήσεις έπαψαν να είναι εργαλείο της Εξουσίας; Από πότε οι δημοσκοπήσεις έγιναν έγκυροι σύμβουλοι μιας αριστερής κυβέρνησης;

Για να το ξεκαθαρίσουμε: Ο λαός δεν έδωσε ποτέ εντολή στον ΣΥΡΙΖΑ να διατηρήσει τον ΕΝΦΙΑ, την υπερφορολόγηση, τις αυτοκτονίες απόγνωσης, τη φτώχεια, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, τη γελοιοποίηση, τον στραγγαλισμό των μικρομεσαίων, τον αφανισμό των μη εχόντων.

Ο λαός έδωσε μία ξεκάθαρη εντολή: Να διαπραγματευτεί με κάθε τρόπο ο ΣΥΡΙΖΑ τη σωτηρία από την απελπισία και την ανάκτηση της αξιοπρέπειας.

Κι όμως μέχρι σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται καθημερινά σε ρήξη με αυτή την εντολή. Προφανώς αυτή η ρήξη δεν τον ενοχλεί. Αυτή του η άρνηση να υπηρετήσει την εντολή του λαού δεν του προκαλεί ενοχές. Ίσως να μην τη θεωρεί ούτε καν εντολή, αλλά να την έχει υποβαθμίσει σε ευχή στο πεφταστέρι ή σε γράμμα στον Αη Βασίλη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει «χτίσει» μία εντολή που φέρεται να του την έχει δώσει ο λαός και η οποία βολεύει αφάνταστα τους δανειστές. Όχι, ο λαός δεν έδωσε καμία εντολή στον Τσίπρα για να διερευνήσει αν είναι καλύτερος ένας γρήγορος θάνατος από έναν αργό και βασανιστικό. Να τελειώνει, του είπε. Να ξεμπερδεύει. Να δημιουργήσει συνθήκες για κάτι διαφορετικό και καλύτερο.

Αν ήταν ο λαός να έδινε εντολή για συμφωνία με κάθε τρόπο και ευρώ πάση θυσία, απλώς δεν θα την είχε δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά στους πολύ πιο έμπειρους δημιουργούς της καταστροφής του. Η συμφωνία με κάθε τρόπο και το ευρώ πάση θυσία καταψηφίστηκε στις εκλογές από τον λαό. Απορρίφτηκε. Μόνο ένας ηλίθιος δεν θα το καταλάβαινε. Και ο Τσίπρας δεν είναι ηλίθιος. Αυτό είναι και το πλέον ανησυχητικό σχετικά με τις προθέσεις του. Διότι φαίνεται πως ο Τσίπρας επέλεξε ρήξη. Ρήξη με τον εαυτό του και την εντολή του λαού.

ΚΟΥΦΟΒΡΑΣΗ

kartesios230515

Κι έτσι, συνεχίζοντας να λειτουργούν κανονικά και μην πληρώνοντας τα χρωστούμενα, «κλείνουν» οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Μόνο που εγώ ανοιχτούς τους βλέπω. Και βλέπω σε αυτούς τους «κλειστούς» ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς τον Βαρουφάκη να ασυναρτοποιείται κάθε μέρα και περισσότερο, τον κάθε γραφικό Μιχελογιαννάκη να αδωνίζει από την αντίπερα όχθη, τον κάθε Φλαμπουράρη να απευθύνεται στοργικά στο λαό σαν όπως πάντα που μας είχαν για ηλίθιους και δεν καταλαβαίναμε το καλό το δικό μας και των αγώνα των αρχόντων μας.

Κι έτσι, συνεχίζοντας να λειτουργούν κανονικά και μην πληρώνοντας τα χρωστούμενα, «κλείνουν» οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Μόνο που εγώ ανοιχτούς τους βλέπω. Να συνεχίζουν την κινδυνολογία τους, να αγωνιούν για τις καταθέσεις των εχόντων, να βαφτίζουν «κατάρα» και «ατύχημα» τη χρεοκοπία και την επιστροφή στη δραχμή. Να οργώνουν τα μυαλά για το «ευρώ πάση θυσία». Τι “χες Γιάννη, τί “χα πάντα. Και βλέπω την αριστερή μονάδα καταδρομών στα C130 γελαστή και χαλαρή πριν την εκατοστή επίθεση φιλίας στη Μέρκελ, στον Γιούνκερ και στον… Μάριο. Εμ δεν μπήκαν στην πόλη οι οχτροί, η πόλη έγιναν.

Κάτι αθώες ψυχές Συριζαίων φίλων μόνο λυπάμαι. Όχι, ψέματα, δεν τους λυπάμαι. Τους εκτιμώ περισσότερο τώρα. Μέσα στη σιωπή και στη στεναχώρια τους. Αυτοί οι λίγοι σεβαστοί ιδεολόγοι μου απέμειναν. Ο Μάκης, η Τζένη, ο Σταύρος… Ελάχιστοι μπροστά στους άλλους που πρόλαβαν να γίνουν επαγγελματίες και παράγοντες. Η Αριστερά πάντα από «αριστερούς» την πατούσε. Γιατί αυτό να άλλαζε τώρα; Ζήτω η διαπραγμάτευση της ήττας! Θα τη βαφτίσουμε νίκη και ξεμπερδέψαμε. Όπως και πριν δηλαδή.

Κι έτσι, συνεχίζοντας να λειτουργούν κανονικά και μην πληρώνοντας τα χρωστούμενα, «κλείνουν» οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Μόνο που εγώ ανοιχτούς τους βλέπω, να ετοιμάζονται να βαφτίσουν επιτυχία την υποταγή. Γι’ αυτό χρειάζονται οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί. Για τις βαφτίσεις των συμβιβασμών. Νονοί κανονικοί και συνεργάτες άψογοι.

ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΜΕ ΤΟ ΜΑΛΑΚΟ ΟΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ

kartesios160515

Το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, με ανακοίνωσή του, καταδίκασε ως «αήθη επίθεση» το ρεπορτάζ της ιστοσελίδας «Το Κουτί της Πανδώρας» με θέμα τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, Χρήστο Μαντά, και τίτλο «Έχει ο ΣΥΡΙΖΑ Μπαλτάκο;».

Επειδή μερικοί χαρακτηρισμοί είναι υπερβολικοί, ας μου επιτραπεί να δώσω κάποια παραδείγματα για τα οποία το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον χαρακτηρισμό άηθες, αλλά δεν το έκανε.

Άηθες είναι να ουρλιάζεις προεκλογικά για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ και την Cosco, ενώ μετεκλογικά εύχεσαι να αγοράσει η Cosco το 51% του ΟΛΠ παραχωρώντας δικαίωμα ψήφου 67%.

Άηθες είναι να διαφωνεί η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ με την επιλογή του Λάμπη Ταγματάρχη στη θέση του διευθύνοντα συμβούλου της ΕΡΤ με το επιχείρημα ότι ο εν λόγω ανήκει στο καθεστωτικό τόξο των ΜΜΕ και ότι η προηγούμενη θητεία του στη δημόσια τηλεόραση κάθε άλλο παρά επιτυχημένη θα πρέπει να θεωρείται, αλλά ο αρμόδιος υπουργός να γράφει στα τέτοια του τις αντιδράσεις της Π.Γ. και η Π.Γ. να μην βγάζει ανακοίνωση όπου χαρακτηρίζει «αήθη επίθεση» στις δημοκρατικές διαδικασίες την πρακτική του υπουργού.

Άηθες είναι να ξεσηκώνεται – και δικαίως – ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά εναντίον της ανεκδιήγητης απόφασης του Κούλη του Μητσοτάκη να αξιολογήσει ως άχρηστους εκ των προτέρων και υποχρεωτικά το 30% των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά μετεκλογικά να βγαίνει ο υπουργός Υγείας και να ζητά τις παραιτήσεις όλων των διοικητών των νοσοκομείων με το επιχείρημα «Αν τους αξιολογήσουμε, οι μισοί θα έπρεπε να απομακρυνθούν» όπως δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ.

Η Αριστερά δεν είναι θεωρία. Η Αριστερά πρωτίστως είναι πράξη. Ή έστω θα έπρεπε να είναι τέτοια. Διότι μόνο ως πράξη μπορεί να διδάξει το ήθος που φέρει, να επιδείξει την ποιότητα των θέσεών της, να αποδείξει ότι δεν είναι Δεξιά, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, παρελθόν.

Όταν, λοιπόν, ο Κούλης του Μητσοτάκη θεωρεί εκ των προτέρων άχρηστο το 30% των Δ.Υ. βάζοντας έστω και κάποια γελοία κριτήρια γελοίας αξιολόγησης και επιδιώκοντας να απολύσει τελικά αυτό το ποσοστό Δ.Υ. χωρίς αποζημίωση και ο υπουργός της Αριστερής κυβέρνησης ανακοινώνει ότι χωρίς καν μία γελοία αξιολόγηση γελοίων κριτηρίων θεωρεί άχρηστο το 50% των διοικητών και άρα πρέπει να απομακρυνθεί δίχως αποζημίωση το 100% των διοικητών ώστε να αντικατασταθούν από άλλους, άντε βρες τη διαφορά μεταξύ τους.

Και το χειρότερο είναι ότι ο υπουργός της Αριστερής κυβέρνησης δηλώνει ευθαρσώς για τις απομακρύνσεις ότι «άλλαξε η κυβέρνηση και ο πολιτικός και ιδεολογικός προσανατολισμός έχει άλλα χαρακτηριστικά». Ε, ας μη σχολιάσουμε περεταίρω. Έγινε κατανοητός. Όμως αυτό δεν είναι Αριστερά. Όμως αυτό δεν φέρνει κάτι νέο. Όμως αυτό δεν βάζει τις βάσεις για να σκοτώσουμε το παλιό, το νοσηρό, το κομματικό κράτος.

Προσθέτοντας τώρα τον Λάμπη Ταγματάρχη, τον ΕΝΦΙΑ, τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις ΠΝΠ υπέρ ΠΑΕ, τον Πανούση, τον Κουρουμπλή και κάτι άλλα, προβλέπω ότι για την Π.Γ του ΣΥΡΙΖΑ η μόνη κόκκινη γραμμή που θ’ απομείνει στο τέλος είναι η απαγόρευση κριτικής στον Χρήστο Μαντά.

Ο ΙΒΑΝ ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΩΣ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ

c2

«Θέλω να πω προσωπικά ευχαριστώ στην ομάδα του πρωθυπουργού Τσίπρα και ένα ευχαριστώ στην ομάδα του Καμμένου. Αυτοί που υποσχέθηκαν και το κάνανε πράξη. Αυτή είναι η κύρια διαφορά τους από τους άλλους». Τάδε έφη Ιβάν Σαββίδης, ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ. Γιατί ευχαρίστησε τις «ομάδες» Τσίπρα και Καμμένου; Επειδή με τη χθεσινή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου επέτρεψαν στην ΠΑΕ του κ. Σαββίδη να πληρώσει μόνο 10.886.000 ευρώ από τα συνολικά 33 εκ. ευρώ που χρωστούσε ο ΠΑΟΚ λόγω προστίμων και προσαυξήσεων.

Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τον ΠΑΟΚ ο κ. Σαββίδης είχε ξεκαθαρίσει «Δίνουμε 11 εκ. ευρώ, αν δεν τα θέλετε δεν θα πάρετε τίποτα». Και χτες, όμως, λίγο πριν ευχαριστήσει τις «ομάδες» Τσίπρα και Καμμένου δήλωσε «Πρέπει εμάς να μας πουν ευχαριστώ. Μπορούσαμε να μην πληρώσουμε αλλά πληρώσαμε». Κι ένα δίκιο το έχει ο κ. Σαββίδης. Άλλοι δεν πληρώνουν τίποτα. Στη χειρότερη περίπτωση πέφτουν δύο κατηγορίες και σε δύο χρόνια επιστρέφουν με παρθενορραφή και λευκές περιστερές στη superleague.

Βάζουμε στην άκρη ότι αυτό το μαφιόζικο ελληνικό πρωτάθλημα δεν θα έπρεπε καν να υπάρχει. Βάζουμε στην άκρη ότι ο ΠΑΟΚ είχε και στο παρελθόν ευνοηθεί ακόμη προκλητικότερα από τον Βαγγέλη Βενιζέλο. Βάζουμε στην άκρη το γεγονός ότι δεν είναι μόνο ο ΠΑΟΚ αλλά σχεδόν όλες οι ΠΑΕ που έχουν ευνοηθεί κατά καιρούς στο θέμα των χρεών τους. Κρατάω μόνο ένα θέμα που δεν μπορεί να μπει στην άκρη, επειδή είναι τεράστιο και δεν το χωράει η άκρη.

Είναι δυνατόν να χρησιμοποιείται η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου για ρύθμιση οφειλών μιας ανώνυμης εταιρείας ο πρόεδρος της οποίας, μάλιστα, σ’ έχει εκβιάσει λέγοντας «ή παίρνεις όσα σου δίνω ή δεν παίρνεις τίποτα»; Ρε μαλάκες πάτε καλά; Να δικαιολογήσω μια ΠΝΠ που έρχεται για λόγους εθνικής ανάγκης και με το επιχείρημα ότι έχουν ξεπεραστεί όλα τα περιθώρια κοινοβουλευτικής διαδικασίας, το καταλαβαίνω. Δηλαδή υποκρίνομαι ότι το καταλαβαίνω γιατί κάποια μαλακία πρέπει να έγινε για να μη σου αρκεί ο χρόνος.

Να ξεκαθαρίσω βέβαια ότι και την κοινοβουλευτική διαδικασία γραμμένη την έχω όπως κατάντησε, καθώς λειτουργεί πλέον ως show με πρωταγωνιστές τον Άδωνη, δυο – τρεις άλλους γραφικούς, το υφάκι της Κωνσταντοπούλου και τον ψωνισμένο Κούλη του Μητσοτάκη. Επί δέκα μέρες να συζητάνε ένα θέμα στη Βουλή, κανείς δεν αλλάζει άποψη, καμία αλήθεια δε βγαίνει στο φως, επανάληψη των τηλεοπτικών συνεντεύξεων γίνεται και το αποτέλεσμα των ψηφοφοριών είναι εκ των προτέρων γνωστό.

Όμως δεν μπορείς να γίνεσαι με τέτοια ευκολία αυτό που έφτυνες τόσα χρόνια. Να καταργείς με τόση ευκολία κοινοβουλευτικές διαδικασίες και να καταφεύγεις σε ΠΝΠ για να βολέψεις σήμερα τον Σαββίδη, αύριο τον Μαρινάκη και μεθαύριο τον Μελισσανίδη. Από πότε έγινε κρίσιμο εθνικό θέμα ο ΠΑΟΚ ρε σεις; Πάτε καλά; Έχετε σαλέψει εντελώς; ΠΝΠ για να βολέψετε χρέη Ανώνυμης Εταιρείας της οποίας, επαναλαμβάνω, ο ιδιοκτήτης της απειλούσε «τόσα θα πάρετε ή τίποτα»;

Εκτός πλέον κι αν η κυβέρνηση έχει τον Ιβάν Σαββίδη σαν φαντασίωση, σαν ήρωα, σαν ίνδαλμα. Ίσως να τον θαυμάζει επειδή ο Σαββίδης είπε αυτό που πολύ θα ήθελε να πει ο Τσίπρας στην Τρόικα, αλλά δεν τόλμησε κι ούτε ποτέ θα τολμήσει: «Αυτά θα πάρετε ή τίποτα». Πρώτα έκανε μόνος του κούρεμα του χρέους του ο Σαββίδης κι ύστερα το ανακοίνωσε. Ούτε στιγμή δεν το διαπραγματεύτηκε. Και τελικά πήρε αυτό που ήθελε.

Αν τον θαυμάζουν τόσο, τότε ας τον στείλουν να διαπραγματευτεί στο επόμενο Eurogroup. Aν τα καταφέρει κι εκεί, τότε χαλάλι του η ΠΝΠ. Σε αντίθετη περίπτωση, είμαστε για τα πανηγύρια. Κάτι οι ΠΝΠ που πλέον έρχονται για εξυπηρέτηση επιχειρηματιών, κάτι τα βασιλοχουντικά του Πανούση με ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αστυνομίας και γιατί όχι, μία επανίδρυση της χωροφυλακής, κάτι οι τροπολογίες «διευκόλυνσης» του Μεγάρου Μουσικής, φοβάμαι ότι γρήγορα θα περάσουμε από τη φάση «είμαστε για τα πανηγύρια» σε εκείνη του «είμαστε για τον πούτσο». Τι κρίμα!

ΑΠ’ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΕΡΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΚΑΝΕΛΑ

kartesios120515

Το Μαξίμου διέρρεε χτες ότι στην περίπτωση που στο Eurogroup δεν υπήρχε «ρητή δήλωση για την πρόοδο που έχει  συντελεστεί ανάμεσα στους εταίρους και την ελληνική κυβέρνηση», η Ελλάδα θα έπαιζε το χαρτί της μη καταβολής της δόσης στο ΔΝΤ.

Εξ αρχής επρόκειτο περί δήλωσης ήττας της ελληνικής πλευράς καθώς παραδεχόταν ότι θα βολευόταν με μία απλή προφορική δήλωση συμπάθειας, την ώρα που από την άλλη πλευρά ο Σόιμπλε προειδοποιούσε ότι δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στις προφορικές εγγυήσεις της ελληνικής κυβέρνησης καθώς είναι «αέρας» κι έβαζε ως όρο για την εκταμίευση ΜΕΡΟΥΣ της δόσης, την ψήφιση των ελληνικών δεσμεύσεων από τη Βουλή αλλά και την εφαρμογή τους.

Επίσης, ο ίδιος ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε ομολογήσει προ ημερών σε συνέντευξή του ότι οι παράγοντες των Βρυξελλών και της ΕΚΤ τον είχαν εξαπατήσει κανονικά δίνοντάς του προφορικές διαβεβαιώσεις περί στήριξης, τις οποίες στη συνέχεια δεν τήρησαν. Παρ’ όλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι μυαλό δεν έβαλε και ότι πάλι θα εμπιστευόταν απλές δηλώσεις των Βρυξελλών, ενώ κάθε λογικός άνθρωπος θα έλεγε ότι λόγω του προηγούμενου εξαπάτησης που υπήρξε, δεν μας ικανοποιεί τίποτε άλλο εκτός από μία απόφαση του Eurogroup για άμεση εκταμίευση της δόσης.

Όλα αυτά, βέβαια, θα είχαν κάποια σημασία σήμερα αν δεν είχε ανακοινωθεί ήδη ότι η Ελλάδα θα κατέβαλλε τη δόση στο ΔΝΤ και μάλιστα αν η ανακοίνωση δεν γινόταν πριν καν ολοκληρωθεί το Eurogroup. Που και αυτό βέβαια ελάχιστη σημασία έχει πλέον, διότι καμία σοβαρά ελπιδοφόρα δήλωση δεν προέκυψε από τη συνάντηση αυτή των υπουργών Οικονομικών. Το αντίθετο, μάλιστα. Ο Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι στα παπάρια των Βρυξελλών αν η Ελλάδα αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας λέγοντας χαρακτηριστικά «Δεν είναι δική μας ευθύνη να κοιτάμε την ρευστότητα της Ελλάδας». Εν ολίγοις, ας πάει να πνιγεί από τη στιγμή που όπως επίσης δήλωσε ο Ντάισελμπλουμ «Οι Έλληνες συνάδελφοι μας διαβεβαίωσαν ότι θα ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις, σε ότι αφορά τους διεθνείς πιστωτές».

Τέλος, ο ίδιος επανέλαβε επακριβώς τα λόγια του Σόιμπλε ότι δηλαδή «Δεν αρκεί μόνο η επίτευξη συμφωνίας σε τεχνικό επίπεδο για να εκταμιευθεί η δόση προς την Ελλάδα. Θα πρέπει να υπάρξει υλοποίηση των συμφωνηθέντων και παράλληλα να γίνει τμηματική καταβολή χρημάτων με αντίστοιχη τμηματική υλοποίηση συμφωνηθέντων».

Σε μία πρόταση «Και τη δόση στο ΔΝΤ πληρώσαμε παραδίδοντας το τελευταίο μας διαπραγματευτικό όπλο και τα ταμεία στεγνώσαμε πλέον εντελώς και οι Βρυξέλλες δεν έκαναν βήμα πίσω». Κατόπιν τούτων δε μπορώ να μην αναγνωρίσω το δίκιο του Κουτσούμπα όταν μιλούσε για «φραστικούς λεονταρισμούς περί περήφανης διαπραγμάτευσης» της κυβέρνησης. Μετά από τα 9 δισ. που πληρώσαμε στο ΔΝΤ για δόσεις δίχως να έχουμε την παραμικρή εγγύηση για εκταμίευση χρημάτων, λυπάμαι αλλά το μόνο που έρχεται στο μυαλό είναι οι λέξεις «τζάμπα μαγκιές».

Δεύτερον, μπορεί να κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μ’ έναν μαγικό τρόπο υλοποιεί τις εντολές του Σταύρου Θεοδωράκη, ο οποίος δήλωσε χτες το πρωί «Αν δεν πληρώσουμε το ΔΝΤ η χώρα είναι σαν να λέει στις αγορές ότι δεν μπορεί πια να εξυπηρετήσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Ελπίζω ότι δεν θα κάνουν αυτή τη μεγάλη απερισκεψία». Κι έτσι γλιτώσαμε την απερισκεψία, άσχετα αν στην πραγματικότητα δεν μπορούμε πλέον να εξυπηρετήσουμε τις διεθνείς υποχρεώσεις μας, ενώ δεν βλέπω και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουμε πια να εξυπηρετήσουμε και τις εσωτερικές υποχρεώσεις μας. Αλλά ευτυχώς «δεν κάναμε την απερισκεψία».

Βέβαια, η κυβέρνηση φαίνεται ότι γενικά έχει υιοθετήσει τις απόψεις του Σταύρου Θεοδωράκη, καθώς οι εταιρείες του Μπόμπολα ακόμη παίρνουν έργα παρά το γεγονός ότι υπάρχουν εκκρεμείς οικονομικές «υποθέσεις» με το Δημόσιο, ενώ παράλληλα το MEGA συνεχίζει να λειτουργεί ανενόχλητο φιλοξενώντας μάλιστα στις εκπομπές του αυτούς που ορκίζονταν ότι θα έκλειναν τα ιδιωτικά κανάλια από την πρώτη ημέρα και θα προχωρούσαν σε διαγωνισμό για τις συχνότητες.

Φοβάμαι ότι αυτή η υπακοή της κυβέρνησης προς τις ιδέες του Σταύρου Θεοδωράκη μπορεί να βαφτιστεί ξαφνικά «σύνθεση απόψεων». Προσωπικά μου θυμίζει το «λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα». Γενικώς!

Υγ: Και ναι, μπορεί αυτή η δόση να πληρώθηκε στο ΔΝΤ με χρήματα από τον «εγγυητικό λογαριασμό» της δύσκολης ώρας και με τη σύμφωνη γνώμη του ΔΝΤ, όμως τον Ιούνιο -δίπλα είναι-,  που θα πρέπει η Ελλάδα να πληρώσει 500 εκατ. ευρώ για τόκους, άλλα 2,1 δισ. προς το ΔΝΤ καθότι θα πρέπει να επιστρέψει στον «εγγυητικό λογαριασμό» και το ποσό με το οποίο θα πληρώσει σήμερα το ΔΝΤ και άλλα περίπου 2,5 δισ. σε μισθούς και συντάξει, δεν θα υπάρχουν. Όλοι το γνωρίζουμε. Και ο Ιούνιος είναι ο μήνας των τελικών αποφάσεων με την Τρόικα. Πάμε στεγνοί και παρακαλητοί. Τελικά ο Φεβρουάριος ήταν ένας πολύ καλός μήνας για ρήξη. Κρίμα που πέρασε…

ΑΣΕ ΡΕ ΣΥΝΤΡΟΦΕ!

kartesios100515

Από το iskra στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ μια ματαιοδοξία δρόμος για τον ριζοσπάστη Παναγιώτη Λαφαζάνη. Κι αν το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ βολεύεται να αναδημοσιεύει όλα τα κείμενα κριτικής που ανεβαίνουν στο iskra εναντίον της κυβέρνησης, ποιος είναι ο λόγος που οδήγησε τον Λαφαζάνη να δώσει συνέντευξη «επαναστατικού» περιεχομένου στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ;

Γνωστός ο ρόλος και της εφημερίδας και του εκδότη της. Τους χρωστάει πολλά η Χρυσή Αυγή. Αν ο Λαφαζάνης γουστάρει να μοστράρει τη φάτσα του στην ίδια θέση που υπήρχε η φωτογραφία του Φύσσα να ψυχορραγεί, στην ίδια θέση που ρουφιανεύτηκαν τα ονόματα των μαρτύρων κατηγορίας στη δίκη της Χ.Α., στην ίδια θέση που υπήρχαν ύμνοι για τα «καλά παιδιά» της Χ.Α., είναι επιλογή του. Και δική μου επιλογή είναι να τον θεωρώ πλυντήριο της κάθε κωλοφυλλάδας και άλλοθι δημοκρατικότητας και πλουραλισμού των εντύπων που ενισχύουν τον ρατσισμό και προβάλουν τον νεοναζισμό.

Ποιο «Όχι σε συμφωνία υποταγής» βγήκε να διαλαλήσει ο Λαφαζάνης από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ; Σε ποιο κοινό θέλησε να επικοινωνήσει την «αντάρτικη» και «λεβέντικη» στάση του; Στο κοινό της εφημερίδας που ονειρεύεται νέα ξερονήσια ένιωσε την ανάγκη να διαφημίσει το ότι «δεν αγνοεί το εθνικό συμφέρον της χώρας και τη λαϊκή κυριαρχία»;

Ένα ας ξέρει. Οι αριστεροί που έζησαν στα ξερονήσια ούτε τον κώλο τους δεν θα καταδέχονταν να σκουπίσουν με τις σελίδες που έχουν τα λόγια του. Θα τις πετούσαν μακριά μ’ ένα άντε παράτα μας ρε «σύντροφε».

«ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ» ΝΑΙ, ΠΟΣΟ «ΑΡΙΣΤΕΡΑ» ΟΜΩΣ;

kartesios090515

Ναι, πρώτη φορά γίνεται διαπραγμάτευση. Είναι αλήθεια. Όμως, η άλλη αλήθεια είναι ότι η διαπραγμάτευση γίνεται με τους διεθνείς τοκογλύφους και όλο το κακό συναπάντημα. Όσο «έντιμος», λοιπόν κι αν είναι ένας συμβιβασμός που θα επέλθει με αυτούς τους «θεσμούς», μόνο έντιμος δεν θα είναι. Θα είναι μία ανήθικη συμφωνία. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια.

Ναι, πρώτη φορά ξεγυμνώθηκαν οι προθέσεις των βαρόνων της ευρωζώνης και των ντόπιων τσιρακίων τους. Όμως πόσο ντυμένος νιώθει εκείνος που συζητά μαζί τους, ελπίζοντας στη «βοήθειά» τους; Πόσο ντυμένος νιώθει εκείνος που θεωρεί ότι μπορεί να συζητήσει με τα Ποτάμια και τους Σταύρους Τσουτσουλομύτηδες για το περιεχόμενο της Παιδείας και άλλων τινών;

Ναι, μπορεί να είναι και οι δημοσκοπήσεις ένα άλλοθι για να μετατραπεί η ρήξη σε ρεφορμισμό. Μπορεί να μετατραπεί – όπως και μετατράπηκε – ο χρόνος που περνάει από σύμμαχος σε εχθρό κι έτσι αντί να ασκείς πίεση στους εκτός των τειχών, ασκείς τελικά πίεση στους εντός των τειχών ώστε κάποτε να σου φωνάξουν «Τελείωνε! Πεθαίνουμε» κι έτσι να τελειώσεις – και να τους τελειώσεις – έχοντας υφαρπάξει τη συγκατάθεσή τους.

Ναι, μπορεί να έχεις έναν «προοδευτικό» καθηγητή πανεπιστημίου για υπουργό, όμως ο αυτοπροσδιορισμός είναι δικαίωμα για τον καθένα, όχι υποχρέωση αποδοχής του για τους άλλους. Καλός υπουργός ο Πανούσης, ναι, αλλά για μία δεξιά κυβέρνηση, άντε το πολύ για μια σοσιαλδημοκρατική και μάλιστα την πλέον μετριοπαθή. Το να διαπιστώνει ένας υπουργός ότι οι παιδοκτόνοι δολοφονούνται στις φυλακές, τα ΜΑΤ χτυπάνε ατιμώρητα, οι πολίτες ενοχλούνται από τους… ταραξίες, τον κάνει πιότερο φίλο του Άδωνη Γεωργιάδη παρά δημοκράτη υπουργό. Και για τον περιφερόμενο Μάρδα των «30-40 χιλιάδες ευρώ» και για τον απερίγραπτο Κουρουμπλή που υπόσχεται χιλιάδες προσλήψεις στα νοσοκομεία την ώρα που δεν έχει χρήματα να ξεπληρώσει τις εφημερίες των περασμένων 6 μηνών στους γιατρούς και για άλλους υπουργούς τα ίδια ισχύουν.

Ναι, έχουν περάσει μόνο 3 μήνες από την ημέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση και ναι, είχε να αντιμετωπίσει έναν εφιάλτη. Όμως δεν έμεινε ούτε μια μέρα δίχως εμάς. Οι πολίτες συσπειρώνονταν κάθε μέρα και περισσότερο γύρω του. Κάποια βασικά θέματα, όμως, όπως η Υγεία, η Διαφθορά, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τα Δικαιώματα των Εργαζομένων και η Στήριξη των Ανέργων, η Αριστερά από καιρό τα έχει λύσει. Δε χρειάζεται χρόνος. Έχει τις πάγιες απόψεις της, δεν περιμένει να τις διαμορφώσει από τις συνθήκες. Δεν περιμένει να δει αν οι συνθήκες τής το επιτρέπουν πολύ, λίγο ή καθόλου να εφαρμόσει τις πάγιες θέσεις της.

Ναι, δεν υπάρχουν χρήματα. Όμως για κάποια από αυτά δεν υπάρχει ανάγκη χρημάτων. Για να αυστηροποιήσεις τους νόμους για τα φακελάκια στα δημόσια νοσοκομεία και να τους εφαρμόσεις, δε χρειάζονται χρήματα. Για να ελέγξεις καταγγελίες, δε χρειάζεται φαντασία. Για να επιβάλεις ποινές δε χρειάζεται συμφωνία με τους «εταίρους». Για να αρνηθείς τη νομιμοποίηση των καναλαρχών – μεγαλοργολάβων μέσω της απουσίας σου από τις προβοκατόρικες εκπομπές τους, δε χρειάζεται χρόνος. Για κάποια βασικά θέματα, οι 3 μήνες δεν είναι λίγοι. Είναι πολλοί. Τόσο πολλοί που αρχίζουν να μοιάζουν με απουσία διάθεσης αλλαγών.

Ναι, για πρώτη φορά ο πρωθυπουργός πηγαίνει στη Βουλή τόσο συχνά. Όμως το θέμα είναι ότι η κατάσταση δεν αλλάζει ούτε με ενέσεις αισιοδοξίας στο λαό, ούτε με προεκλογικά λόγια και ενθουσιασμούς, ούτε με συμβολικές υποδοχές καθαριστριών στο Μαξίμου. Δεν αλλάζει με υπονοούμενα περί εκλογών, ούτε παρουσιάζοντας τα δημοψηφίσματα ως εκβιασμό. Η Αριστερά και τα δημοψηφίσματα είναι ταυτισμένα. Δεν είναι οι δημοσκοπήσεις οδηγός μιας αριστερής κυβέρνησης. Είναι η αντίληψη της πραγματικότητας και της θέλησης του λαού ΚΑΙ μέσω δημοψηφισμάτων. Είναι αδιανόητο για μία Αριστερή κυβέρνηση να μετατρέπει σε μπαμπούλα το δημοψήφισμα.

Ναι, για «πρώτη φορά» έγιναν αρκετά πράγματα, όχι όμως «αριστερά». Ναι, έγιναν καλύτερα από τους προηγούμενους, όμως αυτό δεν τα κάνει αριστερά, αλλά λιγότερο φασιστικά και άδικα. Αυτή η κρίση με βοήθησε να μάθω πολλά. Ένα από τα κυριότερα, να μη σκοτώνω εύκολα την ελπίδα. Θα περιμένω. Θα ελπίζω ότι κάποτε τα βήματα θα γίνουν μεγαλύτερα και πιο σταθερά. Ότι η Αριστερά θα βρει τον αριστερό εαυτό της. Όμως αποκλείεται να βαφτίσω γιορτή την απογοήτευση. Αποκλείεται να βαφτίσω νίκη την ήττα. Στην Αριστερά δε χωράνε Πάσχοι, Μουρούτηδες και πρωκτοσάλτες.

Όμως επίσης στην Αριστερά δε χωράνε ενοχές για τη διακυβέρνηση. Δεν χωράνε διάφοροι επαναστατημένοι της οκνηρής οργής που τάχα μου δε μπορούν να συμβιβαστούν με την Εξουσία, την ίδια ώρα που ανέντιμα συμμετέχουν σε άλλους πολιτικούς σχηματισμούς που τη διεκδικούν μέσω εξουσιαστικών πρακτικών και κανόνων. Είναι θλιβεροί, κουραστικοί και παράγουν μιζέρια.

Την Εξουσία δεν την άρπαξε η Αριστερά. Της την παραχώρησε ο λαός και ο λαός θα την κρίνει για το πώς τη χειρίστηκε. Τα ζόρια μου τα παλεύω, τους φλύαρους της αφ υψηλού κριτικής με τίποτα! Το να «χτυπάς» την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με δήθεν αντεξουσιαστικά επιχειρήματα ελπίζοντας να κερδίσει την εξουσία ή μερτικό της, ένας άλλος πολιτικός φορέας, δεν σε κάνει αντεξουσιαστή. Μαλάκα σε κάνει.

Μπερδεμένος είμαι κι εγώ. Μαζί με αρκετούς άλλους. Γι’ αυτό και αποφεύγω να γράψω. Ο καθένας ας αποφασίζει σύμφωνα με όσα ζει και με ό,τι αντιλαμβάνεται. Οι καιροί για τρίτες γνώμες είναι πονηροί. Μυρίζουν καθοδήγηση.

ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΛΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ;

CAiepG2WUAAgIYx
«Δεν τα βάζω ούτε με τον κ. Ψυχάρη, ούτε με τον κ. Μπόμπολα ούτε με τον κ. Βαρδινογιάννη ότι η πολιτική έγινε όμηρος και θεραπαινίδα των μεγαλακαναλαρχών. Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους», δήλωσε τη Δευτέρα ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης, κατά την ομιλία του στη Βουλή σχετικά με το νομοσχέδιο για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ.

Αλίμονο! «Αυτοί κάνουν τη δουλειά τους». Τώρα, από πότε έγινε δουλειά η διαπλοκή είναι θέμα αντίληψης. Αλλού είναι το πρόβλημα. Ο Δημήτρης Καζάκης ανάρτησε στην ιστοσελίδα του ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο σχετικά με τον σχεδόν εθνοσωτήρα και ευεργέτη, Λεωνίδα Μπόμπολα της εταιρείας ΕΛΛΑΚΤΩΡ ο οποίος πλήρωσε πρόστιμο 1,8 εκ. ευρώ την ίδια ημέρα που η εταιρεία ΑΚΤΩΡ υπέγραφε σύμβαση με την ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε. ύψους 60 εκατ. ευρώ .

Το πιο ενδιαφέρον θέμα που θέτει ο Καζάκης είναι ότι «αν θελήσει μια εταιρεία να εκδηλώσει ενδιαφέρον για κάποιο έργο δημόσιου συμφέροντος, ακόμη και για μελέτη, θα πρέπει να είναι ενήμερος φορολογικά και ασφαλιστικά ο κάθε μέτοχός της, να μη χρωστά η εταιρεία στο κράτος, αλλά και η οικονομική της θέση θα πρέπει να υποδηλώνει ευρωστία. Αν κάτι απ” όλα αυτά δεν ισχύει, τότε δεν την αποδέχονται καν στο διαγωνισμό».

Πως γίνεται, λοιπόν, να παίρνει δημόσια έργα μία εταιρεία που «έχει άνοιγμα υποχρεώσεων πάνω από 3 δισ. ευρώ με ίδια κεφάλαια γύρω στο 1 δισ. ευρώ»; Ναι, ο Ψυχάρης, ο Μπόμπολας, ο Βαρδινογιάννης κάνουν τη δουλειά τους. Το ερώτημα είναι αν το Κράτος, οι ελεγκτικοί και οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κάνουν τη δική τους. Διότι αν δεν την κάνουν τη δουλειά τους, δουλειά δε γίνεται. Μόνο πισωγύρισμα γίνεται.

Κι επειδή τα γράφει ο Καζάκης, δε σημαίνει ότι μπορεί η κυβέρνηση ή οι αρμόδιοι υπουργοί να μην απαντούν. Αν συνήθισαν τόσο γρήγορα να απαντούν μόνο στο MEGA ή στο Reuters, κακά μαντάτα έρχονται.

ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΑΛΩΝΩ

kartesios260415

Μουντζώνομαι που ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι δυνατόν μια αριστερή κυβέρνηση να έχει περάσει μέσα σε τρεις μήνες δύο πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Πραγματικά πρόκειται περί ωμής μείωσης της Δημοκρατίας και προσβολής του κοινοβουλευτισμού. Αγανακτώ!

Όμως άραγε τι θα κάνω στην περίπτωση που αύριο έρθει μία τρίτη πράξη νομοθετικού περιεχομένου σύμφωνα με την οποία θα μπαίνει τέλος στην ασυδοσία των ΜΜΕ, θα μπαίνουν φόροι στους εφοπλιστές, θα αυξάνεται ο έλεγχος των τραπεζών, θα ανασαίνουν πραγματικά όσοι πνίγονται από δάνεια; Τι θα κάνω αν αύριο τρελαθεί το αφεντικό και με μία τέταρτη πράξη νομοθετικού περιεχομένου αυξηθεί σε χρόνο και ποσό το επίδομα ανεργίας; Θα είναι και τότε κακές οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου;

Ποιο κόμμα θα τολμήσει να μιλήσει για προσβολή της Δημοκρατίας; Μιας Δημοκρατίας που έχει υποχρέωση να φροντίζει με κάθε τρόπο τους αδύνατους και να τους προστατεύει από την ασυδοσία των ισχυρών του πλούτου; Έχω δικαίωμα να κρίνω τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου … εκ του περιεχομένου τους ή πρέπει να στέκομαι απέναντι σε όλες αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις που θα έχει η κοινοβουλευτική καθυστέρηση και η λοιπή γραφειοκρατία;

Μπορώ να συντάσσομαι, έστω ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, με το κόμμα του Σαμαρά που είχε μετατρέψει σε καθημερινότητα την προσβολή της Δημοκρατίας και την κατάργηση του κοινοβουλευτισμού και σήμερα ωρύεται για τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου; Το αντέχω να κάνω την ίδια κριτική με εκείνους που μετέτρεψαν το Προεδρικό Μέγαρο σε γραφείο υπογραφών των εντολών του Σαμαρά;

Είναι το ίδιο επικίνδυνη μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου που κόβει μισθούς και εγκρίνει ομαδικές απολύσεις, με μία άλλη που μαζεύει υλικό ώστε να αντέξει η χώρα στην πολιορκία; Αν η πράξη νομοθετικού περιεχομένου είναι η θυσία της Δημοκρατίας, μπορώ να καταδικάσω στον ίδιο βαθμό μία πράξη που οδηγεί την πλειοψηφία στη φτωχοποίηση με μία άλλη που μαζεύει τα αποθεματικά στον αγώνα για την ανεξαρτησία μου;

Ναι, είναι τραγική η επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος από την κυβέρνηση. Γεμάτη από ερασιτεχνισμούς και λάθη είναι η μέχρι σήμερα κυβερνητική πορεία στην επικοινωνία της και στις διαπραγματεύσεις της. Όμως πότε δώσαμε το δικαίωμα εμείς οι πολίτες στην Αριστερά να εκπαιδευτεί και να αποκτήσει εμπειρία; Βολευόμασταν επί χρόνια να γελάμε με το αστειάκι ότι με την Αριστερά είμαστε ερωτευμένοι, αλλά παντρευόμαστε την ΠασοκοΔεξιά. Στην Αριστερά δώσαμε την ευκαιρία να κυβερνήσει σε μία από τις δυσκολότερες εποχές για τη χώρα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ναι, έλεγαν τα στελέχη της ότι ήταν έτοιμα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών. Στα πλαίσια του ερασιτεχνισμού τους ανήκει και αυτό.

Όμως, επιλογή μας ήταν να απορρίψουμε τους επαγγελματίες πολιτικούς του δοσιλογισμού, των σκανδάλων, των μιζών, της υποτέλειας, της ατιμωρησίας, της διαπλοκής και σήμερα του απύθμενου θράσους και της αλαζονείας. Επιλογή μας ήταν να εμπιστευτούμε τη διαχείριση της τελευταίας μας ελπίδας σε ερασιτέχνες που δεν έχουν διαβρωθεί από τα πάρε – δώσε με συμφέροντα και την τυφλή υπακοή. Νιώθω, όσο και να μαλώνω με τον εαυτό μου, ότι πρέπει να στηρίξω αυτή την επιλογή μου. Με αυστηρή κριτική. Με διαμαρτυρίες. Με έλεγχο. Όμως να το κάνω για να στρώσει η κατάσταση κι όχι για να ξαναγυρίσω στο χθες που απέρριψα ύστερα από προσπάθειες δεκαετιών.

Κι ας κουράστηκα να διαβάζω, βλέπω, ακούω περί άτακτης χρεοκοπίας. Η άτακτη χρεοκοπία ταυτίζεται με το ξαφνικό, το αιφνίδιο. Μα εδώ και 5 χρόνια διαβάζω, βλέπω, ακούω ότι αν δε δεχτώ να γίνω πολίτης Β, Γ, Δ, Ω, κατηγορίας της ευρωζώνης θα τιμωρηθώ με άτακτη χρεοκοπία. Πού είναι το στοιχείο της «άτακτης»; Ένας τακτικότατος εκβιασμός είναι και μία οργανωμένη λεηλασία δικαιωμάτων. Μία διαρκής απειλή είναι για να εξασφαλιστεί η υπακοή μου και ο συμβιβασμός μου στις προτεσταντικές ιδεοληψίες των Γερμανών και στα κέρδη του ΔΝΤ.

Δεν είμαι εγώ ο ένοχος. Οι ένοχοι είναι αυτοί που δέχτηκαν αδιαμαρτύρητα τα πλαστά στοιχεία του Σημίτη για να χώσουν τη χώρα μου στην ευρωζώνη και να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Ένοχος είναι ο Σημίτης, οι Βρυξέλλες, η Κομισιόν, η ΕΚΤ, οι τότε ευρωπαίοι ηγέτες που συμμετείχαν στην απάτη του Σημίτη και στην εξαπάτηση των εθνικών κοινοβουλίων τους. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να καθόμαστε εμείς στο εδώλιο αντί γι’ αυτούς; Πώς γίνεται σήμερα να είναι αυτοί οι δικαστές μας αντί εμείς δικοί τους δικαστές; Πώς γίνεται να εξευτελίζεται το θύμα και να απολαμβάνει το ρόλο του τιμωρού ο θύτης;

Όχι, αυτή η κυβέρνηση δεν τα κάνει όλα καλά. Πολλά σκατά κάνει. Ατελείωτη θεωρία και μισές αλήθειες. Ακόμη περιμένω το νέο, το φρέσκο που θα σκοτώσει το παλιό. Όμως πώς θα σκοτωθεί το παλιό όταν βγαίνει ο υπουργός Υγείας και απαιτεί να φύγουν όλοι οι διοικητές νοσοκομείων, δίχως μάλιστα να αποζημιωθούν; Πώς γίνεται ο κ. Κουρουμπλής να μην βρίσκει ούτε έναν – ΕΝΑΝ – διοικητή νοσοκομείου που μπορεί να είναι δεξιός ή Πασόκος αλλά να κάνει καλά τη δουλειά του; Πώς τους αξιολόγησε; Με τι κριτήρια; Γιατί δεν εξηγεί πού απέτυχαν;

Και θέλει να τους διώξει, γιατί; Για να φέρει δικούς του. Του κόμματος. Μια από τα ίδια και πάλι. Παλαιοκομματικοί εφιάλτες. Και θα τους μοιράσει κι αυτός για να είναι όλοι ευχαριστημένοι. 30% του Λαφαζάνη, 10% πασοκογενείς, 50% προεδρικοί και 10% ΑΝ.ΕΛ. Αυτά θα είναι τα κριτήρια και πάμε πάλι πίσω, στην αρχή της κατάντιας μας. Για ποιον άλλο λόγο να θέλει ο υπουργός να αλλάξει όλους τους διοικητές των νοσοκομείων; Μήπως γιατί φοβάται ότι θα σαμποτάρουν την κυβερνητική πολιτική για την Υγεία; Ας γελάσω βροντερά ΧΑΧΑΧΑ! Ποια κυβερνητική πολιτική για την Υγεία;

Ο μόνος που έχει αναφέρει και μάλιστα διστακτικά, πέντε πολιτικά λόγια την πορεία του ΕΣΥ είναι ο αναπληρωτής υπουργός Ανδρέας Ξάνθος, τον οποίο κι αυτόν τον έχασα τελευταία γιατί κυριαρχεί το θέμα των διοικητών. Αν ο κάθε Πασόκος του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει μαζί του και την κληρονομιά των πρακτικών που διδάχθηκε στο πράσινο παρελθόν του, ζήτω που καήκαμε. Δεν υπάρχει ελπίδα. Αν ο κάθε Πανούσης τρέμει να υποστηρίξει τις επιλογές του και ζητάει κάθε φορά από τον πρωθυπουργό να αναλάβει τις ευθύνες του υπουργείου, το χέσαμε το θέμα. Αν ο κάθε Μάρδας δε μπορεί να αρθρώσει μέσα στη Βουλή μια ολόκληρη πρόταση που να βγάζει νόημα, τότε μεγάλες χαρές κερνάμε στους Αδώνηδες και στους Κυριάκους.

Άλλο πράγμα ο ερασιτεχνισμός και η απειρία και διαφορετικά εντελώς η ανικανότητα και η ευθυνοφοβία. Ο Τσίπρας μπορεί να διακρίνει σε αυτή τη δύσκολη φάση ποιοι είναι χρήσιμοι και ποιοι επικίνδυνοι. Το ότι έχει αποτύχει σε κάποιες επιλογές του είναι πασιφανές. Ας το διορθώσει. Δε θα κριθεί όταν θα κάνει μία κίνηση προς το καλύτερο. Όμως θα κριθεί αν διαπιστωθεί ότι ήξερε τα λάθη του και επέμενε σε αυτά. Και το μεγαλύτερο λάθος του είναι να προσπαθεί διαρκώς να κρατάει τις ισορροπίες. Έχουμε ήδη αρκετές αγωνίες για να αντέξουμε και μία ακόμη. Αυτήν του να δούμε για πόσο θα καταφέρει να ισορροπεί κρατώντας ένα ετεροβαρές κοντάρι.

Ας πάρει τις αποφάσεις του κι ας τις εφαρμόσει δυναμικά όσο ακόμη υπάρχει από κάτω του το δίχτυ ασφαλείας της εμπιστοσύνης των πολιτών. Ας το κάνει πριν δει μόνο τις πλάτες μας καθώς θα πέφτει.

ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ

Untitled-1

Έξω απ’ τα τείχη κρώζει ο χορός των γυπών:«ΔενθαντέξουνΔενθαντέξουνΔενθαντέξουν…». Ασταμάτητα.

Παραδίπλα ένα άλλο βουητό. Σμήνη από μύγες χοντρές σαν ιπτάμενα γελάδια, καταβροχθίζουν τη σαπιοκοιλιά του νεκρού κύρους του Reuters, των FT, της Figaro, που προβλέπουν το ΧΑΟΧΑΟΣΧΑΟΣ από την ημέρα που η χώρα άλλαξε κυβέρνηση. Ή μάλλον σωστότερα, από την ημέρα που η χώρα απέκτησε δική της κυβέρνηση.

Οι ρεπόρτερς των Χάφτεν Χούφτεν γερμανικών κωλόχαρτων έχουν αναλάβει να μετρούν τον αντίστροφο χρόνο για την υποταγή της χώρας και το κάνουν με τόση εγκυρότητα ώστε μέχρι στιγμής μηδένισε τέσσερις φορές ο χρόνος και τον έβαλαν να μετράει από την αρχή.

Ο γνωστός χοιροτρόφος της Ολλανδίας ξεσκατώνει διαρκώς τον σαπιοδόντη γερμανό ευεργέτη του επαναλαμβάνοντάς του κάθε φορά «μμμμ πόσο όμορφα μοσχοβολάνε τα σκατά σας mein Herr, πιο όμορφα κι από τα χνώτα σας».

Κι ο ευεργέτης με τεράστια μεγαλοσύνη, αφού κάνει ταπ – ταπ – ταπ στις μπούκλες του χοιροτρόφου, του δίνει μια καρέκλα. Όχι για να καθίσει, αλλά για να του χορέψει το Mein Herr όπως η Liza Minneli στο Cabaret. Κι όταν ο χοιροτρόφος φτάνει στο «Bye-bye, mein Lieber Herr/Auf wiedersehen, mein Herr» ο ευεργέτης ξεκαρδίζεται στα γέλια.

«ΔενθαντέξουνΔενθαντέξουνΔενθαντέξουνΔενθαντέξουν…».

Νυχτώνει – ξημερώνει ο ίδιος χορός των γυπών. Ευρωπαίων και Αμερικανών.

Αυτοί οι δεύτεροι, που όπως δήλωσε ο πρέσβης τους στην Ελλάδα ή κάποιος τέτοιος άλλος Αμερικανός – εντελώς αδιάφορο ποιος – ξέρουν να τιμούν τους νεκρούς τους. Ναι, αμέ! Αφού πρώτα φροντίσουν να τους δημιουργήσουν στέλνοντάς τους στο Βιετνάμ ή γιγαντώνοντας με χρήμα και όπλα εκείνους που έριξαν τ’ αεροπλάνα στους Δίδυμους Πύργους. Έτσι τιμούν τους νεκρούς τους οι Αμερικανοί. Πρώτα τους δημιουργούν.

Κι αν απ’ έξω γύπες, μύγες και ευεργέτες με τα σκλαβάκια τους να τους κρατούν το ομπρελίνο, περιμένουν να σκάσει μούρη η πείνα από την πολιορκία, μέσα από τα τείχη η κατάσταση είναι χίλιες φορές πιο βρωμερή.

Οχετοί που καμώνονται πως είναι Ποτάμια και τριςρούφιανοι των ευεργετών προσπαθούν να μας σπάσουν το ηθικό, ν’ ανοίξουν τρύπες στα ντουβάρια για να χωθεί η ταπείνωση, ψάχνουν κερκόπορτες να περάσουν μέσα την απόγνωση.

Τσιρίζουν οι Λάμιες «Οι αμερικανοί είναι φίλοι μας. Χάνουμε τους φίλους μας. Στεναχωρούμε τους συμμάχους μας. Χάνουμε τους συμμάχους μας».

Οι Αμερικανοί είναι φίλοι μας. Πάντα ήταν. Δεν ξέρουμε τον ρόλο τους στον Εμφύλιο και κυρίως την περίοδο 1947-1949; Ξεχνάμε την προσφορά που μας έκαναν το 1967 με τη μορφή σωτήριου πραξικοπήματος; Ξεχνάμε το ρόλο των συμμάχων και φίλων μας Αμερικανών στο διαμελισμό της Κύπρου; Ξεχνάμε τις πλάτες που έβαζαν – και βάζουν – στους Τούρκους για τις διεκδικήσεις τους στο Αιγαίο;

Ξεχνάμε τη χιτλερική τους ωμότητα στους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας που πέραν των άλλων είχαν ως αποτέλεσμα και τη γέννα δέκα γαγγραινών πάνω από το κεφάλι μας; Αν δεν είναι φίλοι μας και σύμμαχοι αυτοί οι Αμερικανοί, τότε ποιοι είναι; Μη σας πω ότι οι Αμερικανοί είναι πιο φίλοι μας κι από τους Γερμανούς. Δεν πήρε θέση ακόμη ο Σταύρος Θεοδωράκης επί του θέματος γι’ αυτό και δεν το λέω με σιγουριά.

Πολιορκία απ’ έξω, Εφιάλτες από μέσα. Πόσο θ’ αντέξουμε; Θ’ αντέξουμε; Ναι ρε! Θα αντέξουμε. Όπως άντεξαν οι Ροδίτες κι έσπασαν την πολιορκία του Φόβου και του Μίσους κι έτρεξαν να βγάλουν στη στεριά τούς πρόσφυγες. Τους πρόσφυγες που κάθε μέρα δημιουργούν οι πόλεμοι συμφερόντων των σιχαμένων Φίλων μας και των Βρωμερών Ευεργετών μας. Να! Αυτούς υπηρετούν οι πολιτικές κι επιχειρηματικές σύφιλες της χώρας. Χρόνια τώρα! «Για το καλό μας»!

Πολιορκητές, πάρτε τ’ αρχίδια μας, τα φυτευτά σας ζόμπι που τόσα χρόνια μας ρούφηξαν το αίμα κι άντε, τον πούλο. Μας πρήξατε τα συκώτια. Μας καμπουριάσατε από την τόση σωτηρία που μας φορτώσατε. Έλεος πια, γαμώ τη Φρίκη που σας γέννησε.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΕΤΥΧΕ

kartesios150415

Νιγηρία: «Τον τελευταίο χρόνο έχουν καταγραφεί από τη Διεθνή Αμνηστία πάνω από 2.000 απαγωγές γυναικών και κοριτσιών από την Μπόκο Χαράμ».

Συρία: «Σύμφωνα με αναφορές της ακτιβιστικής ομάδας «Raqqa is Being Slaughtered Silently» (Η Ράκα σφάζεται σιωπηλά), οι τζιχαντιστές στο Ισλαμικό Κράτος επιδίδονται ανεξέλεγκτα σε βίαιες σεξουαλικές επιθέσεις σε γυναίκες στη Ράκα της Συρίας. Όλες οι γυναίκες μεταξύ 9 μέχρι και 50 ετών στέλνονται υποχρεωτικά σε κέντρα ιδεολογικής αναμόρφωσης όπου διδάσκονται πώς να είναι καλές σύζυγοι σύμφωνα με το Κοράνι. Όσες γυναίκες αποπειραθούν να αποδράσουν από τους υποχρεωτικούς γάμους που διατάζει το Ισλαμικό Κράτος, εάν πιαστούν, σκοτώνονται με λιθοβολισμό ως αποστάτριες. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια ομάδα ακτιβιστών, οι τζιχαντιστές αναζητούν σεξουαλική ικανοποίηση και με ερωτικές σκλάβες, γυναίκες που έχουν αιχμαλωτιστεί, μερικές από τις οποίες είναι και 9 ετών».

Υπάρχουν καταγεγραμμένες εκατοντάδες, χιλιάδες, τέτοιες καταγγελίες και μαρτυρίες. Η κάθε μία μπορεί να συγκλονίσει ακόμη και τον πλέον απαθή ηλίθιο. Τουλάχιστον στα λόγια. Διότι στην πράξη, οι απαθείς ηλίθιοι είναι απογοητευτικά πολλοί και τραγικά απάνθρωποι.

Όπως κάτι κυράτσες των social media που από τη μια ξεσκίζονται να ανεβάζουν selfies από τα χριστουγεννιάτικα bazaar της ευτραφούς φιλανθρωπίας τους κι από την άλλη ωρύονται «Όποιος θέλει λαθρομετανάστες να τους πάρει σπίτι του». Κι ας είναι «λαθρομετανάστες» στη λογική τους κάποιες γυναίκες που σώθηκαν από βιασμό, ακρωτηριασμό, λιθοβολισμό στη Νιγηρία ή στη Συρία. Η λογική των απαθών ηλιθίων λέει ότι ήταν προτιμότερο να μείνουν εκεί αυτές οι γυναίκες και να βιαστούν ή να δολοφονηθούν παρά να πατήσουν στα άγια χώματα των φιλανθρωπικών bazaar.

Όπως κάτι μπουζουκοσκυλάδες, αποβράσματα, μέλη κομματικών οργανώσεων, wannabe something γενικώς και αορίστως, λάτρεις του Σαμαρά και φαν του Άδωνη, που μέσα από το νέφος της πατσουλίλας τους ποστάρουν: «Τη γυναίκα δεν πρέπει να τη χτυπάς ούτε με λουλούδι» ή κάτι ανάλογο επίσης εντελώς δικής του έμπνευσης. Αυτή η ράτσα των ευγενών μπαρακούντα είναι έτοιμη να επιτεθεί σε κάθε πρόσφυγα που συναντά αποκαλώντας τον «αράπη», «βρωμιάρα», «σίχαμα» επειδή του «χαλάει την αισθητική», του «κλέβει τις δουλειές», «διώχνει τον τουρισμό».

Ναι ρε φίλε, μ’ αυτούς πρέπει να συμβιώσουμε. Είναι η τιμωρία και η κατάρα μας. Να τους ανεχόμαστε. Ναι, ρε φίλε, γι’ αυτούς η κυβέρνηση απέτυχε επειδή δεν κατάφερε να πνίξει τους πρόσφυγες στη θάλασσα. Η κυβέρνηση απέτυχε επειδή δεν έχει λεβέντες σαν τον Βορίδη στη σύνθεσή της. Η κυβέρνηση απέτυχε επειδή δεν κλείνει τη διαπραγμάτευση όπως – όπως θυσιάζοντας τα πάντα για την επόμενη δόση ώστε να πληρωθούν οι λογαριασμοί των συμβούλων και των πάμπλικριλέισονς των προηγούμενων υπουργών. Η κυβέρνηση αυτή απέτυχε επειδή δε συνέχισε το πετυχημένο έργο της προηγούμενης και καταφέραμε να μείνουμε ζωντανοί οι ενοχλητικοί. Η κυβέρνηση απέτυχε απλώς και μόνο επειδή έγινε κυβέρνηση.

Ψηφοφόροι και υποστηρικτές 19 κυβερνήσεων βοοειδών, μιζαδόρων, κλεφτοκοτάδων, διεφθαρμένων, διαπλεκόμενων, εξουσιολάγνων, ημίτρελων και εντελώς τρελών, κατηγορούν τη σημερινή κυβέρνηση ότι απέτυχε να σώσει μέσα σε 2 μήνες την οικονομία, να λύσει το μεταναστευτικό και να χτυπήσει τη φοροδιαφυγή. Άντε στα τσακίδια ρε. Τζάμπα τ’ οξυγόνο που αναπνέετε.

…ΚΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΒΟΤΚΑ

kartesios100415

«Οι Βρυξέλλες είναι ενοχλημένες με την επίσκεψη Τσίπρα στη Μόσχα». Δηλαδή είναι ενοχλημένη η Γερμανία, διότι αυτό σημαίνει «Βρυξέλλες». Και η Γερμανία είναι ενοχλημένη επειδή η Ελλάδα «σπάει» την κοινή στάση της Ε.Ε. απέναντι στη Ρωσία σχετικά με το Ουκρανικό ζήτημα. Στη δημιουργία, όμως, και συντήρηση του ουκρανικού ζητήματος η Γερμανία έπαιξε τον καθοριστικότερο ρόλο χρησιμοποιώντας μία ολόκληρη χώρα για να αποδείξει η καγκελάριος Μέρκελ ότι υπερισχύει σε κάθε επίπεδο του προέδρου Πούτιν.

Η Ε.Ε. σύρθηκε στην κυριολεξία πίσω από τα βίτσια του γερμανικού ιμπεριαλισμού επειδή απλώς δε μπορούσε να πράξει διαφορετικά. Κι έτσι εμφανίζονται τώρα χώρες, όπως η Γαλλία, να καταδικάζουν την «επιθετική πολιτική» της Ρωσίας και να υπερασπίζονται την ανεξαρτησία της Ουκρανίας. Ποια; Η Γαλλία που λειτουργεί νέο-αποικιακά στραγγαλίζοντας χώρες της Αφρικής για να έχει τη μονοπωλιακή εκμετάλλευση του πλούτου τους.

Η Ε.Ε. λοιπόν, αυτή η ένωση Φαρισαίων και Υποκριτών, όχι μόνο μαλώνει την ελληνική κυβέρνηση επειδή δεν κάθεται σαν αμίλητο, ακίνητο, υπάκουο στρατιωτάκι στις επιθυμίες του Βερολίνου, αλλά της κάνει και μαθήματα ηθικής για το θέμα της διαφθοράς. Κι αυτά τα μαθήματα τα παραδίδουν η καθηγήτρια Ηθικής Μέρκελ που έχει απλώσει έναν τεράστιο κρατικό μανδύα προστασίας πάνω απ’ όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας της ώστε ατιμώρητες να λαδώνουν αξιωματούχους άλλων χωρών για να προτιμηθούν τα προϊόντα τους, καθώς και ο Ελεγκτής Σκανδάλων Γιούνκερ, ο οποίος ως πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου κάλυπτε επιβεβαιωμένα πολιτικές της χώρας του που εξυπηρετούσαν τους απανταχού της γης φοροφυγάδες.

Μετά από όλα αυτά έρχεται ο Χριστιανοκοινωνιστής (CSU) πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομίας του γερμανικού Κοινοβουλίου, Πέτερ Ραμζάουερ, μιλώντας στην «Passauer Neue Presse» να πει ότι «έπειτα από τις οικονομικές περιπλανήσεις, έρχεται τώρα από την Ελλάδα και ο εκβιασμός της εξωτερικής πολιτικής». Δηλαδή από θύμα εκβιασμού αυτή η έρμη χώρα θα βρεθεί τώρα και θύτης. Ένοχη εκβιασμού! Γελάει και το παρδαλό κατσίκι στη σούβλα.

Αν όμως οι γερμανογάλλοι νέο-ιμπεριαλιστές και οι σλοβακοφινλανδοί κολαούζοι τους έχουν πολλούς λόγους να κάνουν διαρκή επίθεση στην ελληνική κυβέρνηση, «απορίες» γεννά η επίθεση εκ των έσω στην επίσκεψη Τσίπρα στη Μόσχα και οι ανησυχίες ποταμοσαμαρικών και λοιπών νεοφιλελεύθερων γαγγραινών σχετικά με πιθανή ρήξη με «την Ευρώπη» και απώλεια της αλληλεγγύης της .

Συγγνώμη, αλλά αυτά τα νεροσκούληκα δεν είναι που νοιάζονται για την ανάπτυξη, τις επενδύσεις και τη βιομηχανία; Αυτοί δεν είναι που κατηγορούν για κρατισμό τη νέα κυβέρνηση και ως τηλεοπτικοί ντελάληδες ουρλιάζουν ότι καταστρέφεται η ιδιωτική οικονομία; Βέβαια, αυτοί είναι και λίγο ως πολύ σαλεμένοι, διότι ενώ οι ίδιοι βιομήχανοι δηλώνουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά τους είναι το κόστος της ενέργειας και όχι το μισθολογικό, οι ντελάληδες επιμένουν για το αντίθετο υπηρετώντας τις νοσηρές ιδεοληψίες τους.

Ας δούμε στα γρήγορα ποιος έχει δίκιο. Ο πρόεδρος της Ένωσης Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) Κων. Κουκλέλης, εκτιμά ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα, αν δεν ληφθούν επειγόντως μέτρα περιστολής του ενεργειακού κόστους για τη βιομηχανία, αλλά και για ολόκληρη την ελληνική οικονομία, βασικοί και μεγάλοι κλάδοι της ελληνικής βιομηχανίας θα αποτελούν αντικείμενο μελέτης για τους ιστορικούς. Συγκεκριμένα, δήλωνε σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ: «Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει όλες τις βιομηχανίες, ιδιαίτερα όμως εκείνες που δραστηριοποιούνται στους κλάδους των κατασκευών και που από τη φύση τους απευθύνονται κυρίως στην εσωτερική αγορά (π.χ. τσιμεντοβιομηχανία, χαλυβουργία). Η εσωτερική αγορά σε αυτούς τους κλάδους έχει καταρρεύσει και οι εξαγωγές που αποτελούν τη μόνη διέξοδο ανάγκης για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων αυτών, έχουν να αντιμετωπίσουν το υψηλό μεταφορικό κόστος των προϊόντων τους και από τα υψηλότερα κόστη ενέργειας (ηλεκτρικής και φυσικού αερίου) στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η διεθνής ανταγωνιστικότητα για τις βιομηχανίες εντάσεως ενέργειας (αλουμίνιο, χάλυβας, τσιμέντο, χαρτοποιία, χημική βιομηχανία κ.ά.) καθορίζεται κυρίως από το κόστος ενέργειας, καθώς το κόστος της πρώτης ύλης και το ανά παραγόμενη μονάδα εργατικό είναι παραπλήσια των ανταγωνιστών μας».

Ας δούμε κι ένα αποτέλεσμα αυτής της προειδοποίησης: «Χαρακτηριστικό είναι ότι σε μια αγορά όπως αυτή της Αλγερίας, στην οποία το 2011 οι ελληνικές εξαγωγές χάλυβα έφταναν σχεδόν τους 500.000 τόνους, το 2014 έπεσαν κάτω από το ένα τέταρτο, καθώς οι ξένοι ανταγωνιστές επωφελούμενοι του χαμηλού κόστους ενέργειας, κέρδισαν τα ελληνικά μερίδια». Οι νεροσκώληκες λάτρεις των «μεταρρυθμίσεων» μπορούν να διαβάσουν και εδώ τη σημασία του ενεργειακού κόστους για τη βιομηχανία, την οικονομία, την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Πηγαίνει, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση στη Μόσχα και ως κύρια επιδίωξή της έχει την προμήθεια της Ελλάδας με φθηνό φυσικό αέριο! Δηλαδή ελάφρυνση του κόστους παραγωγής. Δηλαδή αύξηση ανταγωνιστικότητας των ελληνικών βιομηχανιών. Δηλαδή κίνητρο για ξένες επενδύσεις. Και αντί να πανηγυρίζουν οι νεοφιλελεύθεροι νεροσκώληκες και αντί να πιέζουν τον Τσίπρα να μην κωλώσει και να επισπεύσει μία τέτοια συμφωνία με τη Μόσχα, τον κατηγορούν ότι κινδυνεύει να χάσει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, αγνοώντας σκοπίμως το Δόγμα Αλληλεγγύης του Βερολίνου όπως ωμά το διατύπωσε η Μέρκελ μέσα στη γερμανική Βουλή: «Ούτε ένα ευρώ βοήθεια, δίχως ανάλογο αντάλλαγμα». Αυτή την αλληλεγγύη δεν θέλουν να χάσουμε.

Είναι τραγικοί. Είναι υποταγμένοι κι εξαγορασμένοι όσοι υμνούν την Ηθική αυτής της Ένωσης Μαφιόζων. Είναι θλιβεροί. Είναι άδεια κρανία αυτοί που σήμερα κατηγορούν τον Τσίπρα ότι πηγαίνει ως ζητιάνος στη Μόσχα. Διότι ακόμη κι αν συμβαίνει αυτό, κάποιοι τον ανάγκασαν να βγει στη ζητιανιά. Αυτοί οι κάποιοι χρεωκοπούσαν τη χώρα επί 50 χρόνια. Μισός αιώνας διαπλοκής, διαφθοράς, μίζας, εκμαυλισμού συνειδήσεων. Και πάντα από δίπλα κενά κρανία να ξερνάνε βρώμικη προπαγάνδα.

Είναι αυτοί οι ίδιοι που σιγοντάρουν τον Σουλτς όταν προειδοποιεί: «Η Ελλάδα ζητά και λαμβάνει πολλή αλληλεγγύη από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επομένως, μπορούμε κι εμείς να ζητήσουμε αλληλεγγύη από την Ελλάδα, και αυτή η αλληλεγγύη να μην τερματιστεί μονομερώς με το να αποσυρθεί η Ελλάδα από τα κοινά μέτρα κατά της Ρωσίας». Και το είπε αυτό ο Σουλτς λίγες ώρες πριν επισκεφτεί την Τουρκία για συζητήσεις.

Την Τουρκία που αμφισβητεί τα σύνορα της Ευρώπης, που τα παραβιάζει, που τα γκριζάρει που τα διεκδικεί. Την Τουρκία που διατηρεί Τείχος Κατοχής σε χώρα – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την Τουρκία που δεν έχει αφήσει ζωντανό ούτε μισό ανθρώπινο δικαίωμα, που δολοφονεί Κούρδους και εξαφανίζει πολιτικούς αντιπάλους του νέου Σουλτάνου Ερντογάν. Με αυτή την Τουρκία συνομιλεί ευχαρίστως η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά τον Τσίπρα τον απειλεί για την επίσκεψή του στη Μόσχα.

Εδώ δεν έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Εδώ έχουμε την αποκορύφωση του παραλογισμού. Του τεμαχισμού της λογικής. Κι έχεις και τους ηλίθιους να λένε «έχουν δίκιο οι ευρωπαίοι να ενοχλούνται από τη συνάντηση Τσίπρα – Πούτιν». Τέλος πάντων, τι να λέμε τώρα, τα χιλιοειπωμένα; Κάποιοι πραγματικά δεν καταλαβαίνουν και κάποιοι βολεύονται να υποκρίνονται πως δεν καταλαβαίνουν. Καλή Ανάσταση σε όλους. Γενικώς.

Το blog Καρτέσιος
δεν "υιοθετεί" απαραίτητα το περιεχόμενο των ειδήσεων που αναρτά στην κατηγορία «Ενημέρωση» και στις οποίες αναφέρεται η πηγή της είδησης.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

kartesios@hotmail.gr

ΚΑΙΡΟΣ


ΑΡΧΕΙΟ